Osłuchiwanie serca: punkty odsłuchowe

Dźwięki i dźwięki serca to dźwięki wydawane przez bijące serce w wyniku turbulentnego (zmieniającego się kierunku, prędkości i ciśnienia) przepływu krwi przez jego komory przez aparat zaworowy. Aby je zbadać, stosuje się metodę osłuchiwania (słuchania), którą przeprowadza lekarz za pomocą fonendoskopu. Osłuchiwanie serca pomaga we wczesnej diagnozie patologii serca i jego zastawek. Każdego dnia zmiany w charakterystyce dźwięków serca są rejestrowane w historii medycznej pacjenta.

W sercu znajdują się cztery zastawki: dwie przepływające krew z przedsionków do komór (lewa - dwudzielna zastawka mitralna, prawa - trójdzielna trójdzielna) i dwie - z komór do dużych naczyń (aortalne - od lewej komory do aorty, płucne - z prawej komory do tętnicy płucnej). Wraz z rytmicznym otwieraniem i zamykaniem powstają zjawiska dźwiękowe serca. U zdrowych ludzi w okolicy serca słychać dwa podstawowe dźwięki serca - pierwszy i drugi.

Pierwszy (skurczowy) ton składa się z dźwięków, które pojawiają się w sercu podczas skurczu (skurcz) i pojawiają się z powodu fluktuacji mięśnia sercowego obu komór (komponentu mięśniowego), zamknięcia guzków zastawek mitralnych i trójdzielnych (komponent zastawki), „drżenia” ścian aorty i płuc tętnice w momencie silnego przyjmowania objętości krwi z komór (komponent naczyniowy), skurcz przedsionka (komponent przedsionkowy). Objętość tego zjawiska dźwiękowego zależy od szybkości wzrostu ciśnienia w komorach podczas skurczu. Drugi ton (rozkurczowy) występuje z powodu szybkich wahań zastawek aorty i tętnicy płucnej, gdy są one zamknięte podczas początku rozluźnienia serca (rozkurczu). Jego objętość zależy od prędkości, z jaką trzaskają zawory dwu- i trójskrzydłowe. Szczelność żaluzji skrzydełek zaworu gwarantuje utrzymanie normalnej głośności tych dwóch tonów.

U dzieci i młodzieży ciche, dodatkowe trzecie i czwarte tony o niskiej częstotliwości można normalnie wykryć, co nie jest oznaką choroby.

Powstanie trzeciego tonu wynika z wahań w ścianach głównie lewej komory, gdy są one zbyt szybko wypełnione krwią na początku rozluźnienia serca, a czwarte z powodu zmniejszenia przedsionków na końcu rozkurczu.

Hałas jest patologicznym zjawiskiem dźwiękowym, które powstaje w sercu i dużych naczyniach podczas burzliwego przepływu krwi. Hałas może być zarówno funkcjonalny, powstający w normie, jak i z chorobami pozakardialnymi, niepowodowanymi zmianami w strukturze serca, i patologiczny, co może wskazywać na organiczne uszkodzenie serca i aparatu zastawkowego. W stosunku do czasu pojawienia się mogą być skurczowe i rozkurczowe.

Punkty osłuchiwania serca i jego technika

Współczesne badanie kardiologiczne to duża lista procedur funkcjonalnych i instrumentalnych, od najprostszych (elektrokardiogram) do najbardziej złożonych (echokardiografia, badanie Holtera, SMAD). Jednak wszystkie manipulacje są wykonywane ściśle według zeznań kardiologa. Gdy dana osoba odwiedza klinikę w ramach badania fizykalnego, lekarze stosują najprostsze, ale dość pouczające testy diagnostyczne - badanie, wywiad lekarski i analiza skarg, uderzenia i osłuchiwanie serca.

Perkusja oznacza perkusję i jest wykonywana palcami. Osłuchiwanie to metoda badania, w której lekarz używa fonendoskopu, z jego pomocą „słucha” dźwięków serca, a następnie analizuje dane. Punkty osłuchiwania serca znajdują się z przodu, u góry klatki piersiowej, za pomocą fonendoskopu zdrowy lekarz może określić patologiczne zmiany w mięśniu sercowym. Rozważmy bardziej szczegółowo, w jaki sposób wykonuje się osłuchiwanie serca i jaką ma ono wartość diagnostyczną.

Istota i historia metody

Fonendoskop w rękach lekarza jest tak znajomy, że nie wywołuje żadnych emocji. Jednak pojawił się ostatnio według standardów historycznych - w XIX wieku lekarze słuchali serca i płuc pacjenta bezpośrednio za pomocą ucha, nakładając je na ciało pacjenta. Pierwsza procedura, która nie była całkowicie przyjemna dla lekarza, została ulepszona przez Rene Laennec, aby wykluczyć bezpośredni kontakt z ciałem pacjenta, słuchał serca za pomocą nuty złożonej w tubie. Był bardzo szczerze zaskoczony, gdy usłyszał dźwięki serca lepiej i wyraźniej. Później lekarz wynalazł prymitywny stetoskop, nawet później rosyjski naukowiec P. N. Korotkov wynalazł fonendoskop, którego używają dziś lekarze.

Serce jest stale działającym narządem. Wraz z jego skurczami powstają osobliwe dźwięki, które są dobrze przenoszone wzdłuż struktur tkankowych. To te dźwięki lekarz słucha za pomocą fonendoskopu.

Algorytm osłuchiwania serca jest dość prosty, ale tylko lekarz z praktycznym doświadczeniem może go poprawnie ocenić. Metoda nie ma przeciwwskazań, może być stosowana do badania pacjentów w dowolnej grupie wiekowej.

Osłuchiwanie serca ma również punkty odsłuchowe - niektóre obszary na klatce piersiowej, w których szczegółowo wyświetlane są różne części mięśnia sercowego. Poprzez osłuchiwanie możesz:

  1. Oceń swoje tętno.
  2. Analizuj kurczliwość mięśnia sercowego.
  3. Oceń barwę dźwięków słyszalnych podczas korzystania z fonendoskopu.
  4. Wykryj zewnętrzny hałas.

Za pomocą fonendoskopu lekarz może wstępnie ustalić obecność następujących patologii:

  • niedokrwienie (CHD),
  • choroba serca,
  • przerost komory,
  • zaburzenia rytmu serca,

  • procesy zapalne mięśnia sercowego.
  • Wyniki osłuchiwania określają dalszą taktykę postępowania pacjenta. Podejrzewając patologię, lekarz skieruje pacjenta na dodatkowe badania, po których będzie mógł dokładnie ustalić diagnozę.

    Jakie są dźwięki serca?

    Jeśli osłuchiwanie serca jest normalne, dźwięki są słyszalne głośno, wyraźnie, nie mają dodatkowych harmonii.

    • 1 (skurczowy) ton. Utworzony w okresie redukcji. W jego tworzenie bierze udział kilka składników - mięsień (funkcja komorowa), zastawkowy (funkcja zastawki), naczyniowy (przepływ krwi przez główne naczynia), przedsionek (aktywność przedsionkowa). 1 ton słychać na rzucie wierzchołka mięśnia sercowego i w pobliżu procesu wyrostka mieczykowatego u podstawy.
    • 2 tony (rozkurczowe) - słyszane w 2. przestrzeni międzyżebrowej, po prawej i lewej stronie mostka. Powstaje na początku rozkurczu i powstaje w wyniku działania zastawek i naczynia dostarczającego krew do płuc.
    • Zwykle ton pierwszego tonu jest niższy niż ton drugiego. Ponadto pierwszy dźwięk jest zawsze dłuższy niż drugi. U szczupłych ludzi dźwięki serca są słyszalne jaśniej niż u pełnych pacjentów, warstwa stałego tłuszczu na klatce piersiowej utrudnia osłuchiwanie.
    • Trzeci ton serca najlepiej słyszy się, gdy pacjent leży na plecach. Tworzą go wibracje ścian żołądka na początku rozkurczu. Dźwięk jest rzutowany na obszar wierzchołka lub względnie na bok, na jego wewnętrzną stronę. Najczęściej słyszany u młodych, przeszkolonych pacjentów. Ton jest cichy, niewyrażający, niedoświadczony lekarz może go nie usłyszeć.
    • Czwarty ton powstaje na końcu rozkurczu z powodu skurczów przedsionków. Najczęściej nieobecny, nie słyszany.

    Zmiany patologiczne

    Słabe lub zbyt mocne brzmienie dźwięków zawsze niepokoi lekarza. Istnieje wiele powodów zmiany barwy, mogą one być wywoływane przez choroby mięśnia sercowego i mogą wynikać z przyczyn zewnętrznych..

    Zmniejszenie wysokości tonów podstawowych nazywa się tłumieniem i rozwija się w następujących przypadkach:

    1. Pacjent ma zbyt dobrze rozwinięte mięśnie obręczy barkowej. Jest to obserwowane u kulturystów, niektórych innych sportowców.
    2. Dźwięki mięśnia sercowego są również osłabione u otyłych pacjentów, podskórny tłuszcz na klatce piersiowej zakłóca czysty dźwięk.

    Przyczyny te nie są związane z patologiami, leczenie w takich przypadkach nie jest zalecane. Bolesne przyczyny osłabienia tonów są następujące:

    1. Zawał serca.
    2. Miażdżyca.
    3. Zapalenie w tkance serca.
    4. Dystrofia mięśnia sercowego.
    5. Kryzys nadciśnieniowy.
    6. Choroba osierdziowa.
    7. Awaria zaworu.
    8. Przerost LV.
    9. Wysiękowe zapalenie opłucnej. W takim przypadku wysięk w płucach wytwarza dodatkowe dźwięki, które powodują, że serce wydaje się głuche.

    Jeśli tony są słyszane zbyt wyraźnie, nazywane są wzmacnianymi. Wzmocnienie zanotowano w następujących warunkach:

    1. Doświadczenia, stres, stres.
    2. Cardiopalmus.
    3. Anemia o różnej genezie.
    4. Astenia.
    5. Ogromna presja.

    Przyczyny wzmocnienia 1 tonu związane z chorobami są następujące:

    1. Extrasystole.
    2. Częstoskurcz.
    3. Dławica piersiowa.
    4. Zwężenie zastawki dwudzielnej.

    Przy nieprawidłowym funkcjonowaniu gruczołów dokrewnych, stwardnieniu tkanki płucnej, 1 ton serca jest również wzmocniony.

    Akcent

    Pojęcie nacisku jest stosowane do drugiego tonu i oznacza jego wzmocnienie. Analizując 2 tony, lekarz porównuje głośność w kluczowych punktach i analizuje wynik. Nacisk „aorty” powstaje:

    1. Z wysokim ciśnieniem krwi, jeśli u pacjenta zdiagnozowano nadciśnienie tętnicze.
    2. Z miażdżycą zastawki 2-krotnej.

    Nacisk w pniu płucnym rozwija się:

    1. Ze zwężeniem zastawki mitralnej.
    2. Z awarią zaworu.
    3. Z rozedmą płuc
    4. Z zwłóknieniem płuc.
    5. Z niedociśnieniem.

    Dzielone tony

    Jeśli zastawki serca nie działają zgodnie, dźwięki serca są słyszalne jako dwa osobne uderzenia, znacznie krótsze niż pojedynczy dźwięk. Przyczyną patologicznego podziału pierwszego tonu może być blokada prawej nogi wiązki Hisa, a także wzrost ciśnienia aorty.

    Rozszczepienie fizjologiczne występuje u młodych zdrowych osób i jest związane z fazami oddechowymi.

    Dodatkowe dźwięki i patologiczne rytmy

    Jeśli oprócz głównych lekarz usłyszy dodatkowe dźwięki, najprawdopodobniej wskazuje to na obecność patologii mięśnia sercowego. Dodatkowe dźwięki występują w następujących chorobach - zawał serca, wypadanie zastawki mitralnej, zwężenie zastawki mitralnej, zapalenie osierdzia itp. Oto przykłady rytmów patologicznych, w których wyraźnie słyszalne są dodatkowe dźwięki:

    Test: Co wiesz o ludzkiej krwi?

    • Rytm galopowy Kiedy osłuchiwanie serca przeprowadza się w 5 punktach, lekarz słyszy dodatkowe dźwięki w wierzchołku i w 5 punktach. Tak więc dźwięki serca przypominają tupot konia. Posłuchaj rytmu w proponowanym wideo:
    • Rytm przepiórczy. Rozwija się wraz ze zwężeniem otworu przedsionkowo-komorowego po lewej stronie. Pierwszy ton w tym przypadku jest wzmocniony, drugi jest rozwidlony. Tutaj proponujemy posłuchać rytmu przepiórek:
    • Osierdzie - ton. Występuje z ostrym rozciąganiem LV na tle pogrubionego osierdzia.
    • Skurczowe kliknięcie - dodatkowy ton rozwija się wraz z wypadnięciem mitralnym.
    • Rytm wahadła.

    Wszystkie tony uzupełniające należy odróżnić od fizjologicznego rozwidlenia. Tylko profesjonalny kardiolog może to zrobić..

    Obowiązkowe zasady osłuchiwania

    W celu skutecznego osłuchiwania serca należy przestrzegać kilku ważnych zasad:

    1. Każdy lekarz używa tylko własnego indywidualnego fonendoskopu.
    2. Osłuchiwanie serca u dzieci wymaga użycia specjalnego fonendoskopu dziecięcego lub dysz dziecięcych do standardowego fonendoskopu.
    3. Procedura nie toleruje niepotrzebnych dźwięków, badanie przeprowadza się przy braku zewnętrznego hałasu. Absolutna cisza w biurze - najlepsza opcja.
    4. Przed badaniem pacjent uwalnia górną część ciała z ubrania. Zwolnienie tylko części skrzyni jest złe.
    5. Biuro powinno być ciepłe. Końcówka fonendoskopu również nie powinna być zimna.
    6. Fonendoskop powinien idealnie pasować do skóry. Jeśli na klatce piersiowej są włosy, skórę smaruje się specjalnym żelem lub olejem.
    7. Zbadaj pacjenta w wygodnej pozycji. Osłuchiwanie można wykonać, gdy pacjent stoi, siedzi lub leży.

    Jak tam ankieta

    Istnieje pewna technika osłuchiwania serca, którą wszyscy lekarze dobrze znają. Polega na słuchaniu serca w określonych momentach. Przydziel 6 punktów osłuchiwania - 4 uważa się za główne, 2 dodatkowe. Każdy punkt ma przypisany numer od jednego do sześciu. Słuchanie odbywa się w ściśle określonej kolejności od pierwszego do szóstego punktu. Młodzi lekarze mogą zastosować badanie dotykowe przed zastosowaniem fonendoskopu w celu ustalenia każdego punktu..

    • 1 punkt znajduje się na lewo od mostka, wzdłuż linii środkowo-obojczykowej, w 5. przestrzeni międzyżebrowej. Występuje tutaj impuls wierzchołkowy, a zastawka mitralna jest dobrze słyszalna..
    • 2 punkt znajduje się na prawo od mostka, w drugiej przestrzeni międzyżebrowej. To obszar nasłuchu zastawki aortalnej.
    • 3 punkt osłuchowy znajduje się naprzeciwko drugiego, po lewej stronie, w drugiej przestrzeni międzyżebrowej. Przesłucha się tutaj zastawkę płucną..
    • 4 punkt znajduje się u podstawy procesu wyrostka mieczykowatego. W tym obszarze słychać zawór 3-drogowy.
    • 5 punktów - nasłuch zastawki aortalnej. Ten punkt nazywa się punktem Botkin-Erba. Podczas stosowania fonendoskopu lekarz musi upewnić się, że większość fonendoskopu leży po lewej stronie, w 3. przestrzeni międzyżebrowej, a reszta na mostku.
    • Dodatkowy szósty punkt umożliwia słuchanie zastawki mitralnej i znajduje się na lewo od mostka w 4. przestrzeni międzyżebrowej.

    Subtelności medyczne

    Lekarze znają również subtelności osłuchiwania, w zależności od fazy oddychania. Na przykład patologie zastawki trójdzielnej są lepiej słyszalne podczas wstrzymywania oddechu podczas inhalacji, podczas gdy leżąc po lewej stronie, zastawka aortalna jest lepiej oceniana, reszta zastawek jest lepiej słyszana podczas wstrzymywania oddechu po cichym wydechu.

    Jeśli dźwięki nie są wyraźnie słyszalne, należy poprosić pacjenta o wykonanie 5-6 przysiadów lub chodzenie przez kilka minut. Niewielkie obciążenie zwiększy krążenie krwi, dzięki czemu dźwięki będą bardziej znaczące..

    Osłuchiwanie serca przez dzieci: cechy

    Funkcje słuchania mięśnia sercowego u dzieci polegają przede wszystkim na użyciu specjalnego fonendoskopu dla dzieci. Dźwięki, które lekarz słyszy podczas badania, są interpretowane nieco inaczej niż u osoby dorosłej. Na przykład wyraźny wygląd 3 i 4 tonów u dzieci w wieku przedszkolnym jest uważany za normalny, a u osoby dorosłej wskazuje na obecność patologii. Klatka piersiowa dzieci jest cieńsza niż u dorosłych, więc dźwięki są wyraźne.

    Metoda osłuchiwania u dzieci polega na tym samym, aby słuchać serca dziecka w tych samych punktach, co u osoby dorosłej. Charakterystyczny jest wyraźny wzrost drugiego tonu u dzieci, a przerwy między tonami u noworodków są zwykle takie same w czasie. Gdyby takie przerwy występowały u osoby dorosłej, lekarz mógłby zasugerować obecność patologicznego rytmu wahadła. U noworodków rytm wahadła jest uważany za normę.

    Pojawienie się szmeru serca natychmiast po urodzeniu może wskazywać na wrodzone wady mięśnia sercowego, wady rozwojowe, u dziecka w wieku poniżej 5 lat dodatkowy hałas może być oznaką chorób reumatycznych.

    U chłopców w wieku od 13 do 15 lat często wykrywane są odgłosy fizjologiczne, które nie są uważane za patologiczne, ale tylko potwierdzają, że ciało dziecka weszło w okres wzrostu i związanej z tym regulacji hormonalnej.

    Jeśli serce jest „głośne”

    Szmer serca to dźwięk, który pojawia się w aorcie, w jamie narządu, w okolicy pnia płucnego, gdy pojawia się wirowy strumień krwi. Takie wiry mogą wywoływać tętniak, niedokrwistość, tyreotoksykozę, patologię ścian serca i zastawek. Ponadto pojawienie się hałasu pozakardialnego występuje w chorobach płuc. Hałasy związane z każdą patologią nazywane są organicznymi.

    Drugi rodzaj szmeru serca jest funkcjonalny. Czasami są słyszane u całkowicie zdrowych pacjentów. Odgłosy funkcjonalne są związane ze zwiększonym przepływem krwi, czasem występują również z niedokrwistością u dzieci.

    Hałas dzieli się przez częstotliwość wibracji dźwiękowych na następujące grupy:

    • niska częstotliwość,
    • Wysoka częstotliwość,
    • środek pasma.

    Hałasy związane ze skurczem nazywane są skurczowe, a rozkurczowe - rozkurczowe.

    Podczas osłuchiwania pacjenta lekarz najpierw ocenia dźwięki serca, a następnie ujawnia hałas. Obecność hałasu wykrywa się w tych samych punktach, w których ocenia się całą pracę mięśnia sercowego. Pod koniec osłuchiwania lekarz spokojnie porusza fonendoskopem przez klatkę piersiową, uważnie słuchając całego obszaru projekcji mięśnia sercowego - pozwala to dowiedzieć się, w obszarze którego zastawki dźwięk jest słyszalny wyraźniej.

    Odcienie hałasu są różne, szacuje się miejsce ich pojawienia się, stopień intensywności i głośność zidentyfikowanych dźwięków. Pod względem czasowym rozróżnia się następujące odmiany patologicznego hałasu:

    Zróżnicuj szmery serca spowodowane przez chorobę, przede wszystkim wynikające z dźwięków spowodowanych przyczynami sercowymi. Są to hałas powstający w wyniku tarcia osierdziowego, zespolenia płatów opłucnowych i innych chorób płuc.

    Wszystkie objawy patologiczne zidentyfikowane podczas osłuchiwania pacjenta nie mogą być ostatecznymi czynnikami prawidłowej diagnozy. Wady dźwięków serca, patologiczne rytmy, szmery serca są zawsze podstawą do bardziej szczegółowego badania pacjenta. Osłuchiwanie wymaga pewnych umiejętności od kardiologa lub terapeuty. Plan dalszych działań diagnostycznych zależy od tego, jak dokładnie i subtelnie określa on zdolności funkcjonalne mięśnia sercowego za pomocą tej metody badania..

    Wszystkim pacjentom z podejrzeniem patologii mięśnia sercowego pilnie lub rutynowo przypisuje się kardiogram - główną metodę badania czynności serca. Ponadto lekarz kieruje pacjenta do badania ultrasonograficznego, z arytmiami i nadciśnieniem tętniczym, wyniki monitorowania Holtera i SMAD są bardzo orientacyjne, aby określić możliwości funkcjonalne mięśnia sercowego, stosuje się testy funkcjonalne. Kliniczne badania krwi są również ważne dla diagnozy..

    Osłuchiwanie i inne badania serca to złożone procesy. Dlatego zawsze skontaktuj się z profesjonalistą. To jest klucz do twojego zdrowia..

    Osłuchiwanie serca

    10 Osłuchiwanie naczyń krwionośnych

    Słuchanie aorty brzusznej

    Metoda osłuchiwania pozwala nie tylko ocenić pracę serca lub płuc, ale może również dostarczyć informacji o stanie tętnic nerkowych aorty brzusznej i innych naczyń naszego ciała. Metodę tę stosują chirurdzy naczyniowi, nefrologowie i inni specjaliści zajmujący się badaniem łożyska naczyniowego. Aortę brzuszną słychać na białej lub środkowej linii brzucha..

    Odległość od wyrostka mieczykowatego mostka do pępka jest miejscem, w którym można słuchać tego dużego naczynia. Aortę najlepiej słyszy się podczas wydechu z opóźnieniem oddychania. Podczas osłuchiwania nie zapominaj, że nadmierny nacisk wywierany przez stetoskop na naczynie może powodować hałas zwężający, a tym samym dawać błąd diagnostyczny. Podczas osłuchiwania aorty brzusznej można wykryć szmer skurczowy..

    Taka sytuacja z reguły wskazuje, że pacjent ma zapalenie ścian aorty (zapalenie aorty), tętniak (ekspansja) aorty lub ucisk jej przez coś z narządów wewnętrznych. W zależności od miejsca wykrycia hałasu może wystąpić jedna lub druga patologia. Jeśli hałas jest słyszalny w procesie wyrostka mieczykowatego, wówczas procesy patologiczne mogą wpływać na aortę piersiową lub tułowia trzewnego. Wykrycie hałasu na poziomie pępka wskazuje na zwiększony przepływ krwi w naczyniach pępowinowych, a także zmianę przepływu krwi w żyłach odpiszczelowych brzucha, co ma miejsce w przypadku marskości wątroby.

    Osłuchiwanie tętnicy nerkowej

    Osłuchanie tętnic nerkowych jest ważne w wykrywaniu zwężenia nerek lub nieprawidłowych naczyń nerkowych. Anatomiczne położenie tętnic nerkowych na poziomie 1-2 kręgów lędźwiowych pozwala na osłuchiwanie z przodu iz tyłu. W pozycji leżącej pacjent bierze wydech i wstrzymuje oddech. W tej pozycji lekarz „zanurza” głowę stetoskopu w przedniej ścianie brzucha. Miejsce do słuchania tętnic nerkowych z przodu to punkt, który znajduje się 2-3 cm nad pępkiem i w tej samej odległości poza pępkiem.

    Aby słuchać tętnic nerkowych od tyłu, pacjent musi zająć pozycję siedzącą. Stetoskop jest zamontowany powyżej wolnej krawędzi 12. żebra. Powyższe cechy dźwięków i dźwięków serca są dalekie od ukończenia. Można je sklasyfikować według wielu innych parametrów.

    I całą tę różnorodność można uzyskać dzięki pozornie prostej, ale bardzo ważnej i nie mniej pouczającej metodzie diagnostycznej - osłuchiwaniu

    Punkty osłuchiwania

    Nieświadomy pacjent podczas wizyty u terapeuty może wydawać się, że lekarz niesystematycznie „szturcha” stetofonendoskop w różnych miejscach, a następnie mówi „coś mądrego”. W rzeczywistości tak nie jest. Długoterminowo zidentyfikowane eksperymentalnie punkty osłuchiwania, które pokazują obiektywny obraz.

    Opracowanie algorytmu osłuchiwania przebiegło mniej więcej tak - wzięto konkretny punkt odsłuchowy, odnotowany na zdjęciu atlasu anatomicznego, zarejestrowano efekty dźwiękowe, a następnie zgromadzone dane zweryfikowano na podstawie obiektywnych danych z badania. Następnie przenieśliśmy się do innego punktu odsłuchu.

    Punkty optymalnego osłuchiwania nie są anatomiczną projekcją miejsca pojawienia się tonów (wyjątek stanowi ton tętnicy płucnej (dalej LA)). Jest to miejsce, w którym badany ton jest najwyraźniej przeprowadzany i gdzie inne efekty dźwiękowe w najmniejszym stopniu zakłócają jego osłuchiwanie..

    Podczas słuchania dźwięków serca należy przestrzegać sekwencji diagnostycznej. W praktyce klinicznej stosuje się dwa rzędy osłuchiwania serca, tak zwane reguły „8-ki” i „koło”.

    „Osiem” oznacza, że ​​zastawki są badane w kolejności malejącej, zgodnie z częstotliwością ich zmian reumatycznych:

    • I - odpowiada miejscu anatomicznego rzutu wierzchołka serca. Tutaj słuchają MK i lewego otworu przedsionkowo-komorowego;
    • Drugi punkt osłuchiwania serca znajduje się w 2. przestrzeni międzyżebrowej na prawym brzegu mostka (słuchaj AK i ujścia aorty);
    • III, również znajdujący się w 2. przestrzeni międzyżebrowej, jednak wzdłuż lewej krawędzi mostka (osłuchiwanie zastawki i ujścia samolotu);
    • w IV, zlokalizowanym u podstawy wyrostka mieczykowatego, słychać zastawkę trójdzielną i prawy otwór przedsionkowo-komorowy;
    • V-I (Botkina-Erba), jest dodatkowo z osłuchiwaniem AK. Znajduje się w 3. przestrzeni międzyżebrowej na lewej krawędzi mostka..

    Zgodnie z zasadą „koła” pierwszy aparat osłuchowy z zastawką jest osłuchiwany. Dalej - „zewnętrzny”, a następnie - w dodatkowym punkcie.

    Oznacza to, że osłuchiwanie serca wykonuje się w kolejności: MK, zastawka trójdzielna, zastawka AK i LA, wreszcie - 5. miejsce. Punkty są takie same jak w poprzedniej metodzie, zmienia się tylko kolejność ich badań.

    Zauważ, że lekarze zaczynają uczyć się algorytmu osłuchiwania na ławce studenta i stopniowo zdobywają doświadczenie. Im więcej doświadczenia - tym dokładniejsza diagnoza i wyższy automatyzm niezbędnych działań.

    Na przykład. Na pytanie: dlaczego lekarze noszą stetofonendoskop na szyi. Dokładność diagnostyczna jest zapewniona tylko przy użyciu tego samego narzędzia - twojego.

    Rozszyfrowanie wyników

    Wyniki osłuchiwania serca u zdrowej i chorej osoby różnią się znacznie. Jeśli zawory nie zostaną zakłócone, lekarz słyszy „melodię”, która składa się z naprzemiennych szarpanych dźwięków. Ścisła sekwencja napięcia i rozluźnienia mięśnia sercowego nazywana jest cyklem sercowym..

    Fizjologia koncepcji składa się z trzech etapów:

    1. Skurcz przedsionków. Pierwszy etap trwa nie dłużej niż 0,1 sekundy, podczas którego tkanka mięśniowa komory serca jest obciążona.
    2. Skurcz komorowy. Czas trwania - 0,33 sekundy. W szczycie skurczu mięśnia sercowego aparat przyjmuje postać kuli i uderza w ścianę klatki piersiowej. W tym momencie impuls wierzchołkowy jest ustalony. Krew jest wydalana z jam do naczyń, po czym rozpoczyna się rozkurcz i włókna mięśnia sercowego w komorze rozluźniają się.
    3. Ostatnia faza - rozluźnienie tkanki mięśniowej w celu późniejszego pobrania krwi.

    Powyższe dźwięki nazywane są tonami. Są dwa z nich: pierwszy i drugi. Każdy ma parametry akustyczne, które wynikają z cech hemodynamiki (krążenia krwi). Wystąpienie dźwięku tonu serca zależy od prędkości mięśnia sercowego, stopnia wypełnienia komór krwią i stanu funkcjonalnego zastawek. Pierwszy ton - charakteryzuje fazę skurczową (wydalenie płynu z jam), drugi - rozkurcz (rozluźnienie mięśnia sercowego i przepływ krwi). Rytm serca charakteryzuje się wysokim stopniem synchronizacji: prawa i lewa połówka współdziałają ze sobą harmonijnie. Dlatego lekarz słyszy tylko dwa pierwsze dźwięki - to jest norma. Oprócz dwóch pierwszych istnieją dodatkowe elementy dźwiękowe - trzeci i czwarty dźwięk, którego słyszalność wskazuje na patologię u osoby dorosłej, w zależności od punktów słuchania serca, w których określa się naruszenie. Trzeci powstaje na końcu wypełnienia komory, prawie natychmiast po drugim. Istnieje kilka przyczyn jego powstania:

    • upośledzona kurczliwość mięśni;
    • ostry zawał mięśnia sercowego;
    • dusznica bolesna;
    • przerost przedsionków;
    • nerwica serca;
    • bliznowate zmiany tkanek organicznych.

    Czwarty ton patologiczny powstaje bezpośrednio przed pierwszym, a u zdrowych ludzi niezwykle trudno go usłyszeć. Jest to określane jako cicha i niska częstotliwość (20 Hz). Obserwowane z:

    • zmniejszona funkcja skurczowa mięśnia sercowego;
    • zawał serca;
    • hipertrofia;
    • nadciśnienie.

    Dźwięki powstające, gdy krew przepływa przez zwężone światło naczyń krwionośnych, nazywane są szmerem serca. Zwykle hałas nie występuje i słyszą go tylko wtedy, gdy patologia zaworów lub różne wady przegród. Występują dźwięki organiczne i funkcjonalne. Te pierwsze wiążą się z wadami strukturalnymi zastawek i zwężeniem naczyń krwionośnych, a te drugie związane są ze zmianami anatomicznymi związanymi z wiekiem, które należy wziąć pod uwagę podczas osłuchiwania serca u dzieci. Dziecko z takimi hałasami uważa się za klinicznie zdrowe..

    Interpretacja wyników

    Podczas osłuchiwania serca ważne jest, aby ocenić tony poprzez:

    • prawidłowy rytm;
    • liczba usłyszanych tonów;
    • porządek dźwięku;
    • stosunek sonority i czasu trwania pierwszego i drugiego tonu;
    • obecność dodatkowych dźwięków (tonów i szumów).

    U młodych ludzi o niskim odżywianiu obserwuje się fizjologiczny wzrost głośności dźwięków. Przeciwnie, u otyłych pacjentów obserwuje się osłabienie dźwięku z powodu grubości podskórnej warstwy tłuszczu. Również normalnie zjawisko to obserwuje się u sportowców (z powodu masy mięśniowej) lub u osób o gęstej i pogrubionej ścianie klatki piersiowej.

    Patologiczne zanikanie dźwięku może być spowodowane rozedmą płuc, pneumo-, hemo- i opłucnową. Przyczyny obniżonej stabilności wewnątrzsercowej obejmują: zapalenie mięśnia sercowego i zmiany dystroficzne w mięśniu sercowym, rozszerzanie się jam komór.

    W przypadku osób z cienką ścianą klatki piersiowej, zmniejszonym odżywianiem, jamą płucną poprawia się stan zdrowia, z kurczeniem płuc, niedokrwistością, tyreotoksykozą.

    Izolowana zmiana głośności

    U pacjentów z niewydolnością zastawki (MK lub trójdzielną), zwężeniem aorty, upośledzoną zdolnością kurczenia się mięśnia sercowego z niewydolnością serca, wyraźnymi zmianami kardioklerotycznymi i zwyrodnieniem bliznowatym po zawale mięśnia sercowego można zaobserwować gwałtowny spadek sonorityny 1. tonu..

    Wzrost jego dźwięczności może wystąpić z przyspieszonym biciem serca (tachykardia), tyreotoksykozą, zwężeniem MK.

    Podział pierwszego tonu jest wskazujący dla pacjentów z zablokowaniem nóg wiązki Hisa.

    Osłabiony drugi ton jest osłuchiwany z wyraźnym spadkiem ciśnienia krwi, niedoborem AK lub LA, wadami aorty, zwężeniem otworu aorty.

    Drugi ton powyżej aorty jest wzmocniony u osób z nadciśnieniem tętniczym, miażdżycowymi zmianami naczyniowymi, syfilitycznym zapaleniem aorty z zwężeniem AK. Poprawę dźwięku w stosunku do LA odnotowano w chorobach płuc o różnej etiologii.

    Patologiczny trzeci ton słychać u pacjentów ze zmniejszoną kurczliwością komory (zapalenie mięśnia sercowego, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego), niewydolnością MK lub zastawek trójdzielnych, ciężką wagotonią, a także w obecności bliznowatych lub przerostowych zmian w mięśniu sercowym.

    Patologiczny 4. rytm (galop) jest słyszalny u pacjentów z zapaleniem mięśnia sercowego, niewydolnością serca, zawałem mięśnia sercowego, zwężeniem aorty, nadciśnieniem tętniczym.

    Cechy techniki osłuchiwania

    Osłuchiwanie serca przeprowadzono najpierw stetoskopem. Jest to mała drewniana rura z przedłużeniami w kształcie lejka na końcach. Następnie wynaleziono fonendoskop z połączoną głowicą w kształcie membrany do wzmocnienia dźwięków o niskiej i wysokiej częstotliwości..

    Lekarze wkładają rurki do obu uszu i próbują uchwycić najmniejsze odchylenia dźwięku. Warunkiem osłuchania jest cisza, ponieważ dźwięki z boku przeszkadzają w rozróżnieniu dźwięków dochodzących z serca.

    Możesz także przeczytać: Przyczyny szmeru serca u noworodka

    Percepcja sygnału dźwiękowego jest zakłócona z przyczyn subiektywnych:

    • kiedy lekarz jest zmęczony;
    • w podeszłym wieku.

    Jest to poważna wada tej metody. Pacjenta należy wielokrotnie słuchać, badać leżąc, stojąc, po przysiadach. Obecnie w celu zastąpienia fonendoskopów przygotowywane są stetoskopy z funkcją wzmacniania sygnału dźwiękowego i filtrowania szumu. Takie osłuchiwanie stanie się bardziej obiektywne i wiarygodne..

    Nie zwalnia to jednak lekarza z odpowiedzialności za gromadzenie doświadczenia w rozpoznawaniu dźwięków serca i dźwięków..

    Co to jest osłuchiwanie

    Przede wszystkim wykonuje się osłuchiwanie serca, aby zrozumieć jego stan. Ta prosta, bardzo mało czasochłonna procedura jest jedną z najważniejszych metod diagnostycznych, które pozwalają na kompleksową ocenę funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego. Pozwala słuchać i oceniać dźwięki, rytm i tętno.

    Używając tylko stetofonendoskopu i zdobytego doświadczenia, można dokładnie ocenić aktualny stan pacjenta. Z tego powodu metoda osłuchiwania jest stosowana we wszystkich placówkach medycznych, zarówno w mieście, jak iw regionach, w których nie ma drogiego sprzętu diagnostycznego.

    Osłuchiwanie jest w stanie dostarczyć informacji w obecności takich chorób, jak:

    • choroba serca. Choroba ta charakteryzuje się pojawieniem się hałasu, a także dodatkowych tonów, które pojawiają się z powodu dużych zaburzeń hemodynamicznych (postępu krwi) podczas poruszania się w komorach serca.
    • zapalenie osierdzia. Choroba ta charakteryzuje się zapaleniem worka osierdziowego, co znajduje odzwierciedlenie w akompaniamencie dźwiękowym osierdzia - hałas tarcia (suche zapalenie osierdzia) lub tępe dźwięki serca (wysięk osierdziowy).
    • zapalenie mięśnia sercowego (zakaźne zapalenie wsierdzia), w którym występują dźwięki i tony charakterystyczne dla wad serca.

    Oczywiście osłuchiwanie nie może być ostateczną metodą diagnostyczną. Jeśli podejrzewasz konkretną chorobę, lekarz napisze skierowanie na badanie, w zależności od tego, co usłyszał podczas słuchania.

    Plusy i minusy osłuchiwania

    Zaletami tej metody są jej dostępność, szybkość wdrożenia, możliwość wykrywania chorób we wczesnych stadiach (szmer serca słychać przy braku dolegliwości, czyli do momentu pojawienia się jasnych objawów klinicznych).

    „Czynnik ludzki” (na przykład niewielkie wrażenia ze słuchania) i ryzyko błędu, potrzeba dodatkowych, wyjaśniających badań to minusy.

    Funkcje słuchania

    Aby uzyskać najbardziej wiarygodne wyniki, osłuchiwanie serca należy przeprowadzić w ciepłym, cichym pomieszczeniu. Na początku badania pacjent musi oddychać spokojnie i równomiernie. Ponadto lekarz prosi go, aby wstrzymał oddech na głębokim wydechu. Pozwala to zmniejszyć ilość powietrza w płucach, eliminuje obecność zewnętrznego hałasu płucnego i poprawia obraz osłuchowy.

    Pozycja ciała pacjenta zależy od ciężkości jego stanu i podejrzewanej patologii. Podczas wstępnego badania osłuchiwanie serca przeprowadza się w pozycji pionowej, jeśli pozwala na to stan pacjenta lub siedzenia. A także w pozycji poziomej (pacjent najpierw leży na plecach, a następnie na lewej stronie). Dodatkowo można wykonać test Valsalva. Słuchanie powtarza się również po niewielkim wysiłku fizycznym..

    Osłuchiwanie można wykonać przy lekkim tułowiu do przodu (pozwala usłyszeć hałas tarcia osierdziowego), stojąc z podniesionymi rękami i lekko tułowia do przodu (z podejrzeniem uszkodzenia zastawki aortalnej (dalej AK)), a także leżąc po lewej stronie (osłuchiwanie zastawki mitralnej (dalej MK)).

    Dodatkowe metody obiektywnego badania: badanie dotykowe i perkusyjne

    Początkowe spotkanie pacjenta nie ogranicza się do słuchania dźwięków serca. Aby uzyskać bardziej szczegółową diagnozę, stosowane są metody dotykowe i perkusyjne, które nie wymagają dodatkowych urządzeń.

    Badanie dotykowe (badanie dotykowe) to sposób na określenie bolesności struktur zewnętrznych i głębokich, lokalizacji i zmiany rozmiarów narządów. Technika wykonania polega na powierzchownym wykrywaniu formacji podskórnych lub „zanurzeniu” palców lekarza w tkance miękkiej. Najbardziej pouczająca metoda w badaniu narządów jamy brzusznej.

    W kardiologii badanie dotykowe służy do oceny klatki piersiowej i impulsu sercowego (wierzchołkowego)..

    Z deformacjami w obszarze serca wyczuwalnym dotykiem:

    1. „Garb serca” - występ klatki piersiowej spowodowany przedłużającą się postępującą chorobą. Rozwój deformacji wiąże się z podatnością tkanki kostnej w dzieciństwie pod wpływem powiększonej jamy serca.
    2. U dorosłych występowanie zmian patologicznych wynika z rozwoju wysiękowego zapalenia osierdzia (gromadzenie się płynu w worku osierdziowym) - objawiającego się gładkością lub wysunięciem przestrzeni międzyżebrowych.
    3. Z tętniakiem aorty wstępującej pacjenci określają pozorne pulsacje patologiczne w obszarze ramienia (górnej części) mostka. Podczas badania palpacyjnego ustalana jest miękka, elastyczna formacja, której ruchy pokrywają się z pulsacją tętnic szyjnych lub promieniowych.

    Impuls serca (wierzchołkowy) - rzut skurczu mięśnia sercowego na przednią ścianę klatki piersiowej w obszarze największego kontaktu. Lekarz diagnozuje, przykładając dłonie do obszaru serca (na lewo od mostka w czwartej do piątej przestrzeni międzyżebrowej), po przybliżonym ustaleniu lokalizuje go za pomocą paliczków końcowych palca wskazującego i środkowego.

    U pacjentów o średniej masie ciała bez współistniejącej patologii rejestruje się ją w postaci ograniczonej (do 2 cm2 powierzchni) pulsacji w 5 przestrzeni międzyżebrowej po lewej stronie o 1,5-2 cm w linii środkowej obojczyka.

    Orientacja: u mężczyzn czwarta przestrzeń międzyżebrowa znajduje się na poziomie sutka, u kobiet - pod nim.

    Przesunięcie granic następuje, gdy ekspansja wnęk prawej lub lewej komory. Zmiany w obszarze:

    • rozlany (ponad 2 cm2) - z wysoką pozycją przepony (u kobiet w ciąży, pacjentów z patologią wątroby, wodobrzuszem), kardiomegalia, zmarszczki płuc;
    • ograniczona - z luźnym dopasowaniem narządu do klatki piersiowej: wodo- lub hemoperikardium, rozedma płuc, odma opłucnowa.

    W niektórych przypadkach diagnozowany jest „ujemny impuls serca”, który objawia się cofnięciem klatki piersiowej na wysokości pulsacji tętnic obwodowych. Zjawisko to tłumaczy się ograniczonym impulsem wierzchołkowym, który jest zlokalizowany w obszarze żebra: przy lekkim wypukłości kości następuje względne wycofanie sąsiedniego obszaru.

    Perkusja to metoda obiektywnego badania pacjenta w celu ustalenia położenia narządu (topograficzna) i zmian strukturalnych (porównawcza): im gęstsza tkanka, tym bardziej „matowy” dźwięk. Lekarz łatwo wbija palec w klatkę piersiową: bezpośrednio lub za pomocą pesymetru palcowego (dyrygenta w celu wzmocnienia dźwięku). W kardiologii metoda służy do pośredniego oszacowania wielkości narządu poprzez obszary „tępoty”:

    • absolut - obszar ścisłego dopasowania narządu do klatki piersiowej, w celu ustalenia za pomocą cichej perkusji (bez plessimetru);
    • krewny (częściej stosowany w praktyce) - rzut na ścianę klatki piersiowej przedniej powierzchni narządu.

    Opcje i przyczyny przesunięcia granic przedstawiono w tabeli:

    Ogólny spadek powierzchni narządu obserwuje się w przypadku rozedmy płuc - nadmuchane płuca nie „przekazują” dźwięku uderzenia do serca, z którego granice są przesunięte do wewnątrz.

    Ponadto szerokość wiązki naczyniowej określa się na poziomie drugiej przestrzeni międzyżebrowej (lewej i prawej) za pomocą cichych instrumentów perkusyjnych. Lekkie tłumienie dźwięku 0,5 cm na zewnątrz od krawędzi mostka określa się jako średnicę serca (normalne wartości to 4,5-5 cm). Przemieszczenie lewej granicy wskazuje na patologię tętnicy płucnej, prawa - aorta.

    Jakie choroby i stany można wykryć przez osłuchiwanie

    Należy zauważyć, że kilka dekad temu osłuchiwanie serca było jedną z niewielu metod diagnozowania chorób układu sercowo-naczyniowego. Lekarze ufali tylko swoim uszom i stawiali złożone diagnozy, nie mogąc potwierdzić ich żadną metodą instrumentalną, z wyjątkiem elektrokardiogramu lub prześwietlenia klatki piersiowej.

    Współczesna medycyna jest wyposażona w ogromny arsenał metod i technologii, więc osłuchiwanie niezasłużenie zniknęło w tle. W rzeczywistości jest to tania, niedroga i szybka metoda, która pozwala w przybliżeniu zidentyfikować osoby, które są poddawane dokładniejszym badaniom w szerokim strumieniu pacjentów: USG serca, angiografia, monitorowanie metodą Holtera i inne nowoczesne, ale dalekie od tanich metod.

    Podajemy więc główne cechy patologicznych dźwięków serca, które pomagają zidentyfikować osłuchiwanie serca.

    Zmiana dźwięku dźwięków serca

    • Osłabienie 1 tonu obserwuje się w przypadku zapalenia mięśnia sercowego - zapalenia mięśnia sercowego, dystrofii mięśnia sercowego, niewydolności zastawki mitralnej i zastawki trójdzielnej.
    • Wzmocnienie pierwszego tonu następuje przy zwężeniu zastawki mitralnej - zwężeniu, ciężkim tachykardii i zmianach rytmu serca.
    • Osłabienie drugiego tonu obserwuje się u pacjentów ze spadkiem ciśnienia krwi w dużych lub małych kręgach krążenia, niewydolnością zastawki aortalnej i wadami aorty.
    • Wzmocnienie drugiego tonu następuje wraz ze wzrostem ciśnienia krwi, zagęszczaniem ścian lub miażdżycą aorty, zwężeniem zastawki płucnej.
    • Osłabienie obu tonów obserwuje się przy otyłości pacjenta, dystrofii i słabej czynności serca, zapaleniu mięśnia sercowego, gromadzeniu się płynu w jamie woreczka sercowego po procesie zapalnym lub urazie, ciężka rozedma płuc.
    • Wzmocnienie obu tonów obserwuje się wraz ze zwiększoną kurczliwością serca, tachykardią, niedokrwistością, wyczerpaniem pacjenta.

    Pojawienie się szmeru serca

    Hałas to nienormalny efekt dźwiękowy nakładający się na dźwięki serca. Hałas zawsze występuje z powodu nieprawidłowego przepływu krwi w jamach serca lub gdy przechodzi przez zastawki. Szum jest oceniany w każdym z pięciu punktów, co umożliwia nawigację, który z zaworów nie działa poprawnie.

    Ważne jest, aby ocenić głośność, dźwięczność hałasu, ich występowanie w skurczu i rozkurczu, czas trwania i inne cechy

    1. Szmer skurczowy, tj. Hałas podczas pierwszego tonu, może wskazywać na zapalenie mięśnia sercowego, uszkodzenie mięśni brodawkowatych, niewydolność zastawek dwudzielnych i trójdzielnych, wypadanie zastawki mitralnej, zwężenie zastawki aortalnej i płucnej, defekt przegrody międzykomorowej i przedsionkowej, miażdżycowe zmiany serca. może występować z MARS lub małymi nieprawidłowościami serca - gdy istnieją pewne cechy anatomiczne w strukturze narządu i głównych naczyń. Funkcje te nie wpływają na funkcjonowanie serca i krążenie krwi, ale można je wykryć za pomocą osłuchiwania lub USG serca.
    2. Szmer rozkurczowy jest bardziej niebezpieczny i prawie zawsze wskazuje na chorobę serca. Takie dźwięki występują u pacjentów ze zwężeniem zastawek mitralnych i trójdzielnych, niewystarczającą funkcją zastawek aorty i płuc, guzami - mięśniakami przedsionkowymi.

    Nieprawidłowe rytmy serca

    • Rytm galopowy jest jednym z najniebezpieczniejszych nietypowych rytmów. Zjawisko to występuje podczas podziału tonów serca i dźwięków podobnych do stukotu kopyt „ta-ra-ra”. Taki rytm pojawia się przy ciężkiej dekompensacji serca, ostrym zapaleniu mięśnia sercowego, zawale mięśnia sercowego.
    • Rytm wahadłowy jest rytmem dwubiegunowym z tymi samymi przerwami między 1 a 2 dźwiękami serca, które występują u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, stwardnieniem rozsianym i zapaleniem mięśnia sercowego.
    • Rytm przepiórki brzmi jak „spać w czasie” i łączy się ze zwężeniem zastawki mitralnej, gdy krew przepływa z wielkim wysiłkiem przez wąski pierścień zastawki.

    Osłuchiwanie nie może stać się głównym kryterium postawienia tej czy innej diagnozy. Pamiętaj, aby wziąć pod uwagę wiek osoby, skargi pacjentów, zwłaszcza masę ciała, metabolizm, obecność innych chorób. Oprócz słuchania serca należy stosować wszystkie nowoczesne badania kardiologiczne..

    Po wyznaczeniu

    Procedura jest wykonywana dla wszystkich pacjentów, niezależnie od płci i wieku, podczas wstępnego badania przez lekarzy. Ponadto umiejętność słuchania serca musi być własnością każdego lekarza i ratownika medycznego.

    Osłuchiwanie serca niesie pewne informacje w następujących chorobach:

    • Choroba serca. Patologie foniczne polegające na występowaniu hałasu i dodatkowych tonów, których natura polega na zaburzonym ruchu krwi w środku komór serca.
    • Zapalenie osierdzia serca Po wyschnięciu słychać odgłosy ocierającego osierdzia, polegające na tarciu zapalonych liści osierdzia o siebie, z mokrym osłabieniem i stłumionym dźwiękiem serca.
    • Zaburzenia rytmu serca, charakteryzujące się zmianą częstości akcji serca w ciągu 60 sekund.
    • Bakteriologiczne zapalenie wsierdzia, któremu towarzyszy hałas i tonacja charakterystyczne dla wad serca w wyniku zapalenia zastawek serca.

    Fonendoskop - urządzenie do słuchania serca i płuc

    Dźwięki serca

    Częstotliwość drgań przenoszonych na skrzynię mieści się w zakresie od 5 do 800 tz. Ucho ludzkie postrzega wahania w zakresie 16 - 2000 Hz

    Aby postrzegać te dźwięki w formie informacji, potrzebujesz uwagi i dobrych praktyk.

    U zdrowej osoby dwa tony serca są uważane za normalne i fizjologiczne:

    • 1. - skurczowy (czteroskładnikowy);
    • 2. - rozkurczowy (dwuskładnikowy).

    Pierwszy dźwięk serca tworzą zastawki, mięśnie, naczynia i przedsionki. Słuchają go od pierwszego i czwartego punktu. Zwykle ma niski, długotrwały dźwięk. Musi pokrywać się z impulsem wierzchołkowym.

    Zastawka 2-sza i elementy naczyniowe. osłuchano w drugim i trzecim punkcie. Od pierwszego wyróżnia się dłuższym czasem trwania i wyższym dźwiękiem.

    Trzeci można usłyszeć u młodych ludzi o niskim odżywianiu. Zwykle jest cicho, cicho i krótko.

    Fizjologiczny 4. rzadko, można usłyszeć normalnie przed pierwszym tonem, u dzieci i młodzieży. Powinno być rzadkie, niskiej częstotliwości i ciche.

    Punkty osłuchiwania serca

    Punkty osłuchiwania serca

    Osłuchiwanie polega na słuchaniu dźwięków serca za pomocą fonendoskopu, zarówno na etapie przedszpitalnym, jak i w warunkach szpitalnych. Ta metoda badawcza ma na celu wstępną diagnozę wrodzonych wad serca, zapalenia mięśnia sercowego itp..

    Techniki egzaminacyjne

    W niektórych przypadkach diagnoza dźwięków serca jest trudna, dlatego należy zastosować szereg technik, aby rozwiązać problem.

    1. Pozycja pacjenta po jego stronie pozwala lepiej słuchać dźwięków serca III i IV, a także hałasu na zastawce mitralnej, szczególnie przy zwężeniu zastawki mitralnej. Ponadto należy użyć stetoskopu bez membrany..
    2. Pozycja stojąca pacjenta z ciałem lekko nachylonym do przodu (pacjent powinien wydychać powietrze i wstrzymać oddech) pozwala bardziej szczegółowo słuchać tonów zastawki aortalnej. Warto użyć fonendoskopu z membraną.

    ! Fonendoskop, w przeciwieństwie do stetoskopu, ma membranę, która poprawia odbiór dźwięku.

  • W przypadku rozmytych danych osłuchowych zaleca się przeprowadzenie testu z aktywnością fizyczną, a następnie powtórzenie badania ponownie. Przy umiarkowanej aktywności wzrasta pojemność minutowa serca, przepływ krwi przyspiesza, wzmacniając w ten sposób dźwięk tonów. Test wysiłkowy obejmuje:
    • 3-5 przysiadów stojących;
    • chodzenie w miejscu lub w kole przez 1-2 minuty.
  • Musisz wiedzieć, że jeśli na powierzchni klatki piersiowej jest dużo włosów, powinieneś zwilżyć miejsce słuchania dźwięków serca wodą, natłuścić tłustym kremem lub, w ostateczności, przed osłuchaniem. Ponieważ hałas w tle może zakłócać osłuchiwanie.

    Patologiczne dźwięki i dźwięki, których obecność określono za pomocą osłuchiwania, są następnie oceniane przez kardiologa. W ten sposób rejestrują czas ich pojawienia się, lokalizację, głośność, barwę, hałas, dynamikę i czas trwania.

    Interpretacja dźwięków

    Ton to szarpane dźwięki, które pojawiają się w zdrowym sercu podczas jego działania. Istnieją 3 rodzaje dźwięków:

    • stałe I i II;
    • niespójne III i IV;
    • przyrostowe.

    Zwykle nad każdym punktem osłuchiwania słychać dwa podstawowe dźwięki. Zgodnie z jego cechami, pierwszy jest zawsze nieco dłuższy niż drugi i ma niższą barwę. Dodatkowe dźwięki między nimi nie powinny być. W przypadkach patologicznych można usłyszeć pojawienie się podzielonych tonów podstawowych, dodatkowych dźwięków i przedłużających się szmerów serca.

    Podczas osłuchiwania należy najpierw odizolować dźwięki serca, a dopiero potem rozróżnić szmery serca.

    Funkcje ankiety u dzieci

    Podczas interpretacji hałasu należy wziąć pod uwagę wiek pacjenta. Na przykład dla dzieci w wieku poniżej 7 lat słuchanie trzeciego i czwartego tonu jest specyficzne, co jest normą w ich wieku. Jednocześnie to odchylenie w populacji dorosłych wskazuje na poważną chorobę

    Jednocześnie to odchylenie w populacji dorosłych wskazuje na poważną chorobę.

    Badanie u niemowląt odbywa się w pozycji stojącej lub leżącej w niektórych punktach klatki piersiowej za pomocą fonendoskopu dla dzieci.

    Osłuchiwanie u niemowląt odbywa się za pomocą specjalnego fonendoskopu dla dzieci.

    Główną różnicą między osłuchiwaniem u dzieci jest słuchanie tonu II, który jest znacznie głośniejszy niż u dorosłych. Ponadto u noworodków ta sama długość przerwy między tonami I, II i kolejnymi raz pierwszy jest uważana za normalną, to znaczy, że podążają one w taki sam sposób, jak uderzenia wahadła.

    Obecność hałasu u dzieci w pierwszych dniach życia często wskazuje na wrodzone wady serca. Jeśli obce dźwięki pojawiły się po 3-5 latach, oznacza to reumatyczne uszkodzenie serca.

    Ponadto w okresie dojrzewania można rejestrować przypadkowe dźwięki lub „mruczenie kota”. W większości przypadków nie stanowią zagrożenia i są wynikiem zmian związanych z wiekiem w ciele.

    Funkcje osłuchiwania dzieci i narzędzia do jego realizacji

    W medycynie istnieje coś takiego jak propedeutyka, co oznacza pierwotną diagnozę. Taka diagnostyka nie implikuje wdrożenia specjalnych procedur. Obecność wiedzy z tej dziedziny nauki pozwala postawić diagnozę na podstawie zewnętrznego badania pacjenta lub z uwzględnieniem cech, które łatwo ustalić bez użycia specjalnych urządzeń. Jedną z metod tej nauki jest osłuchiwanie..


    Ta metoda diagnostyczna polega na słuchaniu dźwięków powstających w płucach i krtani. Zgodnie z ich cechami można założyć obecność lub brak patologii w układzie oddechowym pacjenta.

    Staje się to możliwe tylko wtedy, gdy specjalista ma niezbędną wiedzę i wystarczające doświadczenie, w przeciwnym razie trudno będzie wyciągnąć właściwe wnioski. Musisz również zrozumieć, że za pomocą osłuchiwania nie zawsze można wykryć chorobę lub wybrać jedną diagnozę spośród kilku podejrzanych.

    W takim przypadku należy zastosować inne procedury diagnostyczne. Jednak w prostych sytuacjach ta metoda wystarczy, więc nie musisz ponownie narażać pacjenta, na przykład na promieniowanie UV. Dlatego osłuchiwanie jest również stosowane na obecnym etapie rozwoju medycyny..


    Szczególnie istotne jest osłuchiwanie płuc w celu rozpoznania chorób układu oddechowego u dzieci. W dzieciństwie wiele skutecznych procedur diagnostycznych jest szkodliwych dla organizmu, dlatego lekarze unikają ich stosowania..

    W rezultacie, gdy dziecko jest chore, należy wybrać prostsze, choć mniej dokładne, sposoby identyfikacji patologii. Trzeba powiedzieć, że metodologia przeprowadzania tej procedury dla dzieci nie różni się od metodologii stosowanej dla dorosłych. Lekarze kierują się tymi samymi zasadami i tym samym algorytmem działania..

    Co to jest osłuchiwanie płuc?

    Osłuchiwanie to metoda polegająca na słuchaniu zmian dźwięków pojawiających się podczas funkcjonowania narządów wewnętrznych i układów. W przypadku zaburzeń czynności układu oddechowego lekarz ocenia charakter płuc i oskrzeli.

    Technika badania oddychania została podobnie opracowana w czasach Hipokratesa (IV-III wiek pne). Aby zdiagnozować patologię układu oddechowego, lekarz podczas rutynowego badania pacjenta przyłożył ucho do klatki piersiowej i nasłuchiwał obcych lub zmienionych dźwięków.

    Opisana metoda nazywa się bezpośrednim osłuchiwaniem. We współczesnej medycynie w 99% przypadków stosowana jest pośrednia wersja tej techniki. Lekarze używają specjalnych instrumentów do osłuchiwania płuc - fonendoskopy (stetoskopy).

    Stetoskop stereofoniczny

    Ucho ludzkie jest niedoskonałe - słyszymy głównie wibracje przestrzenne. W osłuchiwaniu wiele zależy od stadium rozwoju zapalenia płuc i charakterystyki słuchu lekarza, który przeprowadza diagnozę. Z tego powodu niektóre szczegóły mogą się wymknąć, co grozi postawieniem błędnej diagnozy lub pozwoleniem na postęp choroby, dopóki lekarz nie usłyszy pewnych dźwięków..

    Aby temu zapobiec, możesz zastosować dokładniejszą metodę osłuchiwania, w trakcie której stosuje się specjalne urządzenie - stetoskop stereofoniczny. Urządzenie ma wiele niezaprzeczalnych zalet:

    • Zdolność do „usłyszenia” zapalenia płuc na bardzo wczesnych etapach procesu patologicznego, to znaczy przed pojawieniem się jasnego obrazu osłuchowego. Ludzkie ucho nie może rozpoznać takich dźwięków..
    • Zdolność do dokładnego ustalenia lokalizacji ogniska zapalnego.
    • Ze względu na czułość urządzenia można rozpocząć leczenie w rekordowym czasie.
    • Znacząco przyspiesza proces diagnostyczny.

    Podstawowe zasady wdrażania metodologii

    Celem badania jest identyfikacja i opisanie dźwięków oddechowych, a także oskrzeli w całym obszarze płuc. Osłuchiwanie płuc, punkty odsłuchu są określane przez pacjenta siedzącego, stojącego, ale przy długotrwałym głębokim oddychaniu mogą wystąpić zawroty głowy i omdlenia z powodu hiperwentylacji w płucach, a także leżenie u bardzo słabych pacjentów.

    Wdrażając tę ​​technikę, przeprowadza się ją, gdy zostaną ujawnione określone punkty osłuchiwania płuc:

    Przed nami osłuchiwanie. W takim przypadku pacjent upuszcza ręce, a lekarz staje się nieco po prawej lub przed nim. Osłuchiwanie rozpoczyna się od górnej części płuc, podczas gdy aparat jest umieszczony w dole nadobojczykowej, tak aby błona dotykała ciała pacjenta na całym obszarze

    Lekarz skupia się na słyszalnych dźwiękach, oceniając je przez cały cykl oddychania - wdech i wydech. Następnie fonendoskop jest instalowany w symetrycznej strefie drugiej dołu nadobojczykowej, nasłuchując hałasu

    Ponadto badanie polega na słuchaniu hałasu w symetrycznych obszarach przedniej części klatki piersiowej, tak aby linia środkowo-obojczykowa przecięła zainstalowany czujnik pośrodku. Osłuchiwanie oddziałów bocznych. W tym samym czasie pacjent powinien oddychać głęboko i równomiernie, dłonie zacisnęły się w zamku i oparły je o głowę. Fonendoskop znajduje się z boku klatki piersiowej pod pachą. Jednocześnie hałas oddechowy w tym obszarze jest słuchany i oceniany. Następnie badanie jest kontynuowane, a fonendoskop jest sukcesywnie przenoszony do stref symetrycznych, schodząc do dolnej części płuc. Osłuchiwanie pleców. Pacjent powinien skrzyżować ręce na piersi. Fonendoskop stopniowo przenosi się do przestrzeni międzyżuchwowej, w obszarach podtorebkowych.

    Podczas osłuchiwania płuc bardzo uważnie słucha się hałasu. A po zakończeniu diagnozy wyniki są oceniane:

    • Główny hałas obecny w dowolnym punkcie osłuchiwania.
    • Identyfikacja głównego hałasu oddechowego w symetrycznie rozmieszczonych punktach.
    • Obecność niekorzystnego patologicznego hałasu oddechowego z określeniem jego lokalizacji.

    Obraz osłuchowy dla różnych chorób serca

    Patologiom sercowo-naczyniowym w większości przypadków towarzyszy naruszenie hemodynamiki wewnątrzsercowej, co określa się w badaniu osłuchowym. Występowanie zmian wynika z reorganizacji (restrukturyzacji) mięśnia sercowego, wymiany struktury ścian naczyń krwionośnych.

    Najbardziej charakterystycznym objawem osłuchiwania z nadciśnieniem jest akcent (wzmocnienie) drugiego tonu nad aortą, co wynika ze znacznego wzrostu napięcia w lewej komorze. W przypadku uderzenia u takiego pacjenta wykrywane jest rozszerzenie granic matowości serca. W początkowych stadiach choroby lekarz słyszy wzmocnienie pierwszego tonu w miejscu wierzchołka.

    Wady serca to połączenie patologii spowodowanych uszkodzeniem aparatu strukturalnego zastawki. Przy zaburzeniach organicznych obserwuje się odchylenia parametrów akustycznych dźwięku. Siła tonu zmienia się na tle gwałtownych wstrząsów emocjonalnych, w których uwalnia się duża ilość adrenaliny. Często z wadami lekarze słuchają określonych znaków:

    • słabość zastawki dwudzielnej - zanik pierwszego tonu, silny szmer skurczowy w obszarze wierzchołka serca - standardowy zestaw osłuchowy dla podobnej patologii;
    • zwężenie zastawki dwudzielnej - pierwszy ton z klaszczącym charakterem, drugi widelec. Trzeci ton jest częściowo zamanifestowany;
    • osłabienie aorty - hałas w szóstym miejscu słuchania zastawek serca, osłabienie wszystkich tonów;
    • zwężenie zastawki aortalnej - ton osłabienia, wobec którego dochodzi do silnego skurczowego szmeru w okolicy drugiej przestrzeni międzyżebrowej po prawej.

    Podczas badania fizykalnego pacjenta z arytmią lekarz słucha nieregularnych i chaotycznych tonów o różnych poziomach głośności, które nie zawsze odpowiadają biciu serca. Częściej lekarz obserwuje szmer skurczowy i rozkurczowy, możliwy jest rytm przepiórek. Punkty słuchowe zastawek serca podczas migotania uzupełniane są osłuchiwaniem naczyń szyi w celu ustalenia powrotu krwi (niedomykalność).

    Bardziej skutecznym narzędziem klinicznym w tej sytuacji jest EKG z wnioskiem funkcjonalnego diagnosty.

    Punkty osłuchiwania płuc

    Podczas korzystania z fonendoskopu należy przestrzegać określonej sekwencji. Przeprowadzenie techniki zgodnie ze znanymi standardami jest kluczem do uzyskania najbardziej wiarygodnych wyników. Wyjątkiem mogą być przypadki dynamicznego monitorowania stanu pacjentów podczas długotrwałego leczenia. U takich pacjentów lekarz celowo bada określone miejsce patologiczne.

    Słuchaj podczas osłuchiwania płuc zgodnie z poniższym schematem.

    Na przemian słuchanie dźwięków we wskazanych punktach osłuchiwania płuc zapewnia pełną informację o pracy odpowiednich narządów.

    Badanie przeprowadza się od góry do dołu, od lewej do prawej (dla lekarza). Warto zwrócić uwagę na potrzebę symetrycznego zastosowania fonendoskopu na skórze klatki piersiowej. Konieczne jest naprzemienne lewe i prawe boki, jak pokazano na rysunku..

    W obszarze projekcji serca płuca nie są osłuchiwane, co wiąże się z narzuceniem dźwięku „pompy ciała” na dźwięki oddechowe z niemożnością dalszej interpretacji.

    Oględziny

    Podczas badania należy pamiętać, że przy uszkodzeniu oskrzeli często obserwuje się niespecyficzne objawy, które obserwuje się w innych stanach patologicznych. Choroby najczęściej związane z zapaleniem oskrzeli są różnorodnymi infekcjami górnych dróg oddechowych.

    Dlatego wyniki wizualnego badania zapalenia oskrzeli mogą się różnić od niezmienionego do ostro zaczerwienionego błony śluzowej gardła, zlokalizowanego powiększenia węzłów chłonnych szyi, a także grubego, dźwięcznego świszczącego oddechu i hałasu, które różnią się lokalizacją i intensywnością po głębokim i wydajnym kaszlu.

    Ważny! Kaszel jest dominującym i decydującym objawem ostrego zapalenia oskrzeli..

    Oprócz kaszlu objawy ostrego zapalenia oskrzeli obejmują wytwarzanie plwociny, duszność, przekrwienie błony śluzowej nosa, ból głowy i gorączkę. W pierwszych dniach zapalenie oskrzeli może być nie do odróżnienia od zwykłego przeziębienia. Podczas kaszlu pacjenci mogą odczuwać ból w dolnej części klatki piersiowej lub w klatce piersiowej.

    Niektórzy ludzie mają objawy „podudzia” i „szkiełka do zegarków” - pogrubienie czubków palców i zmiana płytki paznokcia przypominającej szkiełko do zegarka. Udowodniono, że ten stan rąk obserwuje się w ciężkich przewlekłych chorobach, którym towarzyszy chroniczny brak powietrza w ciele (niedotlenienie).


    Objaw Drumstick

    10 Osłuchiwanie naczyń krwionośnych

    Wysięk opłucnowy: co to jest, jak leczyć środki ludowe?

    Słuchanie aorty brzusznej

    Metoda osłuchiwania pozwala nie tylko ocenić pracę serca lub płuc, ale może również dostarczyć informacji o stanie tętnic nerkowych aorty brzusznej i innych naczyń naszego ciała. Metodę tę stosują chirurdzy naczyniowi, nefrologowie i inni specjaliści zajmujący się badaniem łożyska naczyniowego. Aortę brzuszną słychać na białej lub środkowej linii brzucha..

    Odległość od wyrostka mieczykowatego mostka do pępka jest miejscem, w którym można słuchać tego dużego naczynia. Aortę najlepiej słyszy się podczas wydechu z opóźnieniem oddychania. Podczas osłuchiwania nie zapominaj, że nadmierny nacisk wywierany przez stetoskop na naczynie może powodować hałas zwężający, a tym samym dawać błąd diagnostyczny. Podczas osłuchiwania aorty brzusznej można wykryć szmer skurczowy..

    Taka sytuacja z reguły wskazuje, że pacjent ma zapalenie ścian aorty (zapalenie aorty), tętniak (ekspansja) aorty lub ucisk jej przez coś z narządów wewnętrznych. W zależności od miejsca wykrycia hałasu może wystąpić jedna lub druga patologia. Jeśli hałas jest słyszalny w procesie wyrostka mieczykowatego, wówczas procesy patologiczne mogą wpływać na aortę piersiową lub tułowia trzewnego. Wykrycie hałasu na poziomie pępka wskazuje na zwiększony przepływ krwi w naczyniach pępowinowych, a także zmianę przepływu krwi w żyłach odpiszczelowych brzucha, co ma miejsce w przypadku marskości wątroby.

    Osłuchiwanie tętnicy nerkowej

    Osłuchanie tętnic nerkowych jest ważne w wykrywaniu zwężenia nerek lub nieprawidłowych naczyń nerkowych. Anatomiczne położenie tętnic nerkowych na poziomie 1-2 kręgów lędźwiowych pozwala na osłuchiwanie z przodu iz tyłu. W pozycji leżącej pacjent bierze wydech i wstrzymuje oddech. W tej pozycji lekarz „zanurza” głowę stetoskopu w przedniej ścianie brzucha. Miejsce do słuchania tętnic nerkowych z przodu to punkt, który znajduje się 2-3 cm nad pępkiem i w tej samej odległości poza pępkiem.

    Aby słuchać tętnic nerkowych od tyłu, pacjent musi zająć pozycję siedzącą. Stetoskop jest zamontowany powyżej wolnej krawędzi 12. żebra. Powyższe cechy dźwięków i dźwięków serca są dalekie od ukończenia. Można je sklasyfikować według wielu innych parametrów.

    I całą tę różnorodność można uzyskać dzięki pozornie prostej, ale bardzo ważnej i nie mniej pouczającej metodzie diagnostycznej - osłuchiwaniu

    Osłuchiwanie wideo płuc

    Słowny opis techniki i lokalizacji głównych punktów osłuchiwania w 80% przypadków daje przybliżone zrozumienie sposobu wykonywania zabiegu. Aby lepiej zrozumieć ten proces, powinieneś obejrzeć poniższy film. W niniejszej instrukcji przedstawiono wszystkie punkty odsłuchowe do osłuchiwania płuc, zwracając uwagę na ważne niuanse..

    Cechą prawidłowej techniki osłuchiwania, o której wcześniej nie wspomniano, jest potrzeba słuchania naturalnych dźwięków od strony zdrowej do pacjenta. Dzięki tej technice lokalizacja procesu patologicznego i dotkliwość problemu stają się oczywiste. Lekarz może porównać obraz dźwiękowy zdrowego i dotkniętego obszaru układu oskrzelowo-płucnego.

    2 Stetofonendoskop urządzenia

    Dwugłowicowy stetofonendoskop noworodkowy

    Przed przejściem do tematu punktów odsłuchowych należy zwrócić się do urządzenia stetoskopu i fonendoskopu. Ostatnio najczęstszą wersją kombinacji jest stetofonendoskop. Ta opcja jest bardzo wygodna i bardziej pouczająca w ocenie pracy układu sercowo-naczyniowego. Stetoskop składa się z głowy przypominającej dzwonek, rurkę i końcówki (oliwki). Fonendoskop jest również wyposażony w membranę, ma również rurki i oliwki.

    Stetoskop osłuchowy pomaga słuchać szumów o niskiej częstotliwości. Fonendoskop umożliwia ocenę hałasu o wysokiej częstotliwości, ponieważ wbudowana membrana zmniejsza słyszalność dźwięków o niskiej częstotliwości. Stetoskop jest wygodny do słuchania płuc i naczyń krwionośnych, fonendoskop służy do osłuchiwania serca. Jednak w każdym przypadku specjalista przeprowadzający osłuchanie woli stetoskop lub fonendoskop.

    Rodzaje osłuchiwania, ich zalety i wady.

    Bezpośrednie osłuchiwanie (wykonywane przez przyłożenie ucha do pacjenta).

    Przeciętne osłuchiwanie (wykonywane stetoskopem lub fonendoskopem).

    pozwala słuchać słabszych i wyższych dźwięków;

    pozwala natychmiast słuchać dużego obszaru ciała;

    słyszalne są naturalne dźwięki;

    lekarz otrzymuje wrażenia dotykowe (jest to ważne, gdy słucha się przerywanych dźwięków serca - III, IV).

    trudności w lokalizowaniu dźwięków, szczególnie podczas słuchania serca;

    niemożność słuchania wielu obszarów klatki piersiowej (nadobojczykowej i pachowej), szyi;

    wygoda dla pacjenta i lekarza;

    umiejętność lokalizacji miejsca pochodzenia dźwięków;

    umiejętność słuchania obszarów niedostępnych dla metody bezpośredniej;

    elastyczny stetoskop umożliwia słuchanie pacjenta w dowolnej pozycji jego ciała;

    wygoda w badaniu małych dzieci, ciężkich i unieruchomionych pacjentów;

    CZYTAJ Dieta typu 9 dla cukrzycy typu 2

    zniekształcenie dźwięku (musisz użyć jednego stetoskopu, lekarz jest do niego przywiązany);

    duża liczba dodatkowego hałasu spowodowanego użyciem stetofonendoskopu.

    Osłuchiwanie płuc u dzieci

    Osłuchiwanie płuc u dzieci jest ważną metodą diagnostyczną, która pozwala zidentyfikować patologię układu oddechowego u młodych pacjentów. Technologia badania pokrywa się z zasadą procedury u dorosłych.

    Cechy osłuchiwania płuc u dzieci:

    • Konieczność stosowania mniejszych membran lub lejków;
    • Słaby rozwój mięśni klatki piersiowej, co prowadzi do znacznego wzrostu dźwięków oddechowych. Taki oddech nazywa się dziecinnym;
    • Konieczność dokładniejszego monitorowania temperatury fonendoskopu stosowanego na skórze dziecka. Dzieci reagują negatywnie na dotyk zbyt zimnej membrany lub lejka.

    Kolejność punktów i zasady procedury opisane powyżej są istotne dla małych pacjentów. Za pomocą osłuchiwania rejestruje się obecność i charakter świszczącego oddechu, lokalizację procesu zapalnego, postęp zmian organicznych lub czynnościowych w układzie oskrzelowo-płucnym.

    Ważny! Podczas korzystania z osłuchiwania u dzieci lekarz zawsze pamięta, że ​​mali pacjenci rzadko mają cierpliwość. Dlatego doświadczeni pediatrzy szybko diagnozują, próbując przekształcić badanie w grę.

    Czasami dla dobrego osłuchania u niespokojnego dziecka lekarz potrzebuje 2-3 prób. W przeciwnym razie otrzymane informacje pozostaną niewiarygodne i mogą wpłynąć na wybór leczenia..

    Jakie choroby

    Przez dwa tysiące lat historii słuchania płuc lekarze zdobyli doświadczenie w diagnozowaniu różnych chorób „na ucho”. Na uniwersytetach medycznych młodzi lekarze uczą rozpoznawania określonej patologii za pomocą fonendoskopu.

    Choroby zdiagnozowane przez osłuchanie:

    1. Ostre lub przewlekłe zapalenie oskrzeli;
    2. Zapalenie płuc. Zapalenie płuc jest poważną patologią, która zmienia funkcję odpowiednich narządów. Osłuchiwanie płuc za pomocą zapalenia płuc jest metodą stosowaną dodatkowo do kontroli jakości terapii;
    3. Astma oskrzelowa;
    4. Hydro lub odma opłucnowa - nagromadzenie płynu lub powietrza w jamie opłucnej;
    5. Ostry obrzęk płuc - stagnacja krwi w tkankach odpowiedniego narządu.

    Przy użyciu opisanej techniki można podejrzewać gruźlicę lub raka płuc. Nie można jednak ustalić tych diagnoz bez użycia metod pomocniczych..

    Ważny! Osłuchiwanie jest podstawową metodą diagnostyczną, która pozwala lekarzowi uzyskać ogólny obraz upośledzenia czynności płuc. Aby wyjaśnić przyczyny objawów charakterystyczne dla konkretnego przypadku, wymagane są dodatkowe procedury. W przeciwnym razie można pominąć ważne szczegóły, które wpływają na wynik choroby pacjenta..

    Notatki

    1. Berkowitz's Pediatrics: A Primary Care Approach, 5. wydanie Copyright © 2014 American Academy of Pediatrics str.355
    2. Grebnev A.L..
      Propedeutyka chorób wewnętrznych. - M.: Medicine, 2001. - P. 39. - 592 s..
    3. ↑ 12 Kukes V.G., Marinin V.F., Reutsky I.A., Sivkov S.I..
      Medyczne metody diagnostyczne. - M.: Geotar-Media, 2006. - S. 39, 40. - 720 s.
    4. Shishkin A.N.
      Propedeutyka dyscyplin klinicznych. - M.: Publishing, 2013. - S. 47. - 464 s..

    Algorytm osłuchiwania płuc

    Cechą współczesnego osłuchiwania płuc jest obecność fonendoskopu. Oddziały lekarzy używają stetoskopu - drewnianej rurki bez elastycznych elementów i znanych oliwek do uszu.

    Diagnozę można przeprowadzić zarówno w szpitalu (klinice), jak iw domu u pacjenta. W ekstremalnych sytuacjach słuchanie płuc odbywa się w warunkach, w których dana osoba upada. Najważniejsze jest ustalenie obecności uszkodzenia tkanki płucnej i podjęcie decyzji o koniecznym leczeniu..

    Algorytm przeprowadzania osłuchiwania płuc:

    • Podczas badania pacjent stoi lub siedzi;
    • Ważne jest, aby w pokoju było ciepło i cicho;
    • W celu uzyskania wysokiej jakości osłuchiwania zaleca się rozebrać pacjenta od góry do talii. Szelest odzieży może powodować błędną interpretację dźwięków słyszanych przez lekarza;
    • Lekarz naprzemiennie nakłada głowicę fonendoskopową do odpowiednich punktów, zgodnie ze schematem wskazanym powyżej.

    Zaleca się lekarzom korzystanie z jednego narzędzia, które pomaga przyzwyczaić się do jego pracy. Podczas diagnozy lekarz zwraca uwagę na głośność dźwięków powstających w klatce piersiowej, wysokość, symetrię, możliwą migrację, jednolitość.

    W przypadku diagnostyki różnicowej i pełnego badania wykonuje się osłuchiwanie:

    1. podczas normalnego oddychania pacjenta;
    2. podczas głębokich oddechów i wydechów;
    3. po kaszlu pacjenta;
    4. przy zmianie pozycji ciała.

    Dzięki tym technikom można wyróżnić niektóre cechy procesów patologicznych.

    Funkcje wykonawcze

    Osłuchiwanie polega zasadniczo na słuchaniu klatki piersiowej pacjenta z dalszą analizą wykrytego hałasu. Można to wykonać bezpośrednio (gdy lekarz słucha płuc pacjenta bez żadnych urządzeń) i pośrednio (za pomocą stetoskopu). Aby ta procedura była skuteczna, musisz przestrzegać zasad osłuchiwania płuc, które są następujące:

    Pacjent powinien znajdować się w pozycji siedzącej lub wyprostowanej.


    Miejsce na tę procedurę powinno być odosobnione, cisza jest obowiązkowa. Odzież należy zdjąć z badanego obszaru ciała, aby uniknąć dodatkowych hałasów wynikających z tarcia na tkaninie. W pokoju nie powinno być zimno. Zarówno lekarz, jak i pacjent powinni znajdować się w dogodnej dla nich pozycji. Stetoskop powinien ściśle przylegać do słyszanej powierzchni, ale nie powinien wywierać na nią nacisku. Wskazane jest unikanie dotykania powierzchni instrumentu, aby nie dochodziły do ​​niego dodatkowe dźwięki. Nie naciskaj na narzędzie. Lekarz powinien użyć tego samego stetoskopu, aby dostosować się do jego funkcji. Skupienie się na procedurze jest bardzo ważne, aby nie przegapić ważnych szczegółów. Oddychanie pacjenta nie powinno być zbyt intensywne, aby nie było nasycenia tlenem.

    Miejsca osłuchiwania

    Jednym z ważnych aspektów osłuchiwania płuc u dzieci jest wykonywanie czynności w określonej kolejności. Oznacza to, że musisz wykonać algorytm osłuchiwania płuc, w przeciwnym razie istnieje ryzyko uzyskania nieprawidłowych wyników. Specjalista powinien konsekwentnie słuchać oddechu pacjenta w określonych punktach, aby zidentyfikować cechy. Słuchanie tylko w niektórych punktach nie pozwoli ci ocenić całego obrazu. Bardzo ważne jest, aby przejścia z jednego punktu do drugiego były symetryczne.


    Główne punkty do słuchania to:

      jamy powyżej obojczyka; doły pod obojczykiem; po obu stronach ciała na poziomie trzeciego żebra; strony po bokach; przestrzeń między torebkami; obszary wokół łopatek.

    Ważnym elementem takiego badania jest porównanie cech oddychania w podobnych obszarach. Lekarz musi określić charakter głównego hałasu w jednym punkcie i porównać go z tym samym hałasem, który występuje po drugiej stronie. Dlatego ta metoda jest również nazywana osłuchiwaniem porównawczym..

    Zidentyfikuj następujące funkcje podczas słuchania:

      Tom; jednorodność lub heterogeniczność; wysokość Trwanie stałość; rozpowszechnienie; manifestacja zgodnie z fazami oddychania.


    Cała procedura powinna składać się z 4 etapów. To:
    Badanie jest w dobrym stanie. Słuchanie tych samych punktów przy głębokim oddychaniu. Ocena kaszlu. Identyfikacja wskaźników przy zmianie pozycji.

    Jednak nie zawsze konieczne jest ukończenie całej sekwencji. Jeśli na pierwszym etapie nie zostaną ujawnione żadne odchylenia, wszystkie wskaźniki są prawidłowe, lekarz może nie wykonać pozostałych trzech części procedury. Służą do wyjaśnienia patologii (jeśli występuje).

    Oddychanie oskrzeli

    Oprócz pęcherzykowego rodzaju oddychania można wyróżnić inny gatunek - oskrzeli. Musisz słuchać tego zjawiska oddychania obok jasnego dołu. Trzeba to zrobić właśnie tam, ponieważ w wyznaczonych miejscach powstają duże oscylacje.

    Jeśli to zjawisko oddechowe słychać w miejscach do tego nieprzeznaczonych, może to wskazywać na obecność chorób.

    Słuchanie oddychania oskrzelowego jest wskazane dla:

    • zapalenie płuc;
    • gruźlica;
    • zakrzepowo-zatorowy zawał płucny.

    Czasami typ oskrzeli nabiera typu amforowego (któremu towarzyszy niski, miękki i cichy dźwięk). Musisz go wysłuchać tuż nad obszarem odmy opłucnowej. Gdy pacjent ma nowotwory złośliwe, tego rodzaju oddychanie nie będzie słyszalne. Wynika to z zatykania się wentylowanych oskrzeli..

    Charakterystyka oddychania oskrzelowego:

    • równy czas inspiracji i upływu czasu;
    • obecność bezdźwięcznej przerwy między fazami;
    • u pacjentów bez nieprawidłowości patologicznych to zjawisko oddechowe powinno być słyszalne w obszarach dołu przeponowego i okolicy między torebkowej.

    Oddychanie oskrzeli odbywa się za pomocą głośni, która jest w stanie zmienić swój prześwit, dzięki czemu następuje zawirowanie powietrza.

    Co musisz wiedzieć i możliwe konsekwencje

    Osłuchiwanie płuc jest ogólnie przyjętym standardem w diagnozowaniu chorób układu oddechowego. Procedura jest bezpieczna dla pacjenta. Podczas badania osoba nie odczuwa dyskomfortu, z wyjątkiem dotknięcia chłodnego fonendoskopu. Czas trwania badania zależy od ciężkości patologii. Średnio lekarz zajmuje 2–5 minut, aby w pełni przeprowadzić odpowiednią procedurę.

    Niepożądane konsekwencje osłuchiwania to mit. Niezwykle trudno jest skrzywdzić pacjenta za pomocą odpowiedniej techniki.

    Palpacja brzucha

    W badaniu narządów jamy brzusznej badanie dotykowe jest najbardziej pouczające. Odbywa się to poprzez delikatny nacisk na brzuch. Musisz zacząć od lewej okolicy pachwinowej ciepłymi rękami, aby nie powodować dyskomfortu dla pacjenta. Jest to wymagane, aby wyeliminować odruchowe napięcie ściany brzucha..

    Badanie przeprowadza się poprzez analizę porównawczą prawej i lewej połowy od dołu do góry. Nacisk na obszar nadbrzusza jest ostateczny. Dzięki temu określa się ból w różnych narządach, napięcie ściany brzucha, obecność płynu w jamie brzusznej (zespół wahań).

    Normalne wskaźniki lub normalny obraz osłuchowy

    Pojęcie normy podczas osłuchiwania wymaga zrozumienia zasad powstawania drgań dźwiękowych podczas przepływu powietrza przez drogi oddechowe.

    Istnieją dwa rodzaje oddychania:

    1. Pęcherzyk (pęcherzykowy). Kiedy osłuchiwanie płuc jest normalne, ten typ słychać na całej powierzchni płuc. Tworzenie charakterystycznego hałasu wynika z wypełnienia pęcherzyków powietrznych, któremu towarzyszy zawirowanie jego przepływu z napięciem ścian odpowiednich struktur. Podczas osłuchiwania charakterystyczny dźwięk „f” słychać głównie podczas wdechu. Wydech słychać bardzo krótko;
    2. Oskrzelowy. Wskazany rodzaj dźwięku określa się nad powierzchnią krtani, tchawicy. Cechą pozostaje ten sam czas trwania dwóch faz cyklu oddechowego.

    U dzieci oddychanie pęcherzykowe jest słyszalne jako głośne z większą amplitudą. Powodem jest słaby rozwój gorsetu mięśniowego i dopasowanie płuc do wewnętrznej ściany klatki piersiowej.

    Normalnie natura oddychania jest taka sama dla wszystkich lokalizacji. Nasilenie hałasu może się zmniejszyć w górnych i dolnych punktach osłuchiwania, ze względu na zmniejszenie liczby pęcherzyków płucnych w tych miejscach z powodu anatomicznych cech płuc.

    Jak powstają dźwięki, interpretacja odchyleń od normy

    Pamiętaj, aby wysłuchać dwóch połączonych ciosów w każdym punkcie. To są dźwięki serca. Są obecne u wszystkich zdrowych osób. Mniej zdolny do słuchania trzeciego, a nawet czwartego tonu.

    Pierwszy ton nazywa się skurczowy, składa się z kilku elementów:

    • praca przedsionkowa;
    • mięsień - spowodowany wahaniami napiętych mięśni komór;
    • zastawkowy - jest uważany za główny składnik, utworzony przez oscylacyjne zawory zastawek przedsionkowo-komorowych;
    • naczyniowy - obejmuje ściany aorty i tętnicy płucnej oraz ich zastawkę.

    Ze względu na charakter dźwięku można go rozpatrywać:

    • głuchy - z przerostem lewej komory, zapaleniem mięśnia sercowego, stwardnieniem rozsianym, zmianami dystroficznymi;
    • cichy, „aksamitny” - z zawałem mięśnia sercowego;
    • słaby, jakby pochodzący z daleka - z wysiękowym zapaleniem opłucnej, rozedmą płuc, znaczną grubością ściany klatki piersiowej;
    • głośno, klaszcząc - z nerwicą, tyreotoksykozą, zwężeniem lewego przedsionkowo-komorowego otwarcia, niedokrwistością, wysoką gorączką, dodatnim skurczem;
    • rozwidlony - z blokadą gałęzi wiązki, tyreotoksykozą, tętniakiem w wierzchołku serca, dystrofią mięśnia sercowego.

    Drugi ton powstaje na początku rozkurczu, spowodowany zapadnięciem się zastawek księżycowych tętnicy płucnej i aorty. U zdrowej osoby koncentruje się na aorcie. W przypadkach „serca płucnego” z nadciśnieniem w okręgu płucnym - na tętnicy płucnej.

    W przypadku miażdżycowych zmian aorty, rozszerzenia naczyń krwionośnych drugi ton dzwoni i rezonuje. Rozwidlenie występuje z tętniakiem aorty i zwężeniem zastawki mitralnej.


    Możesz wizualnie rejestrować hałas i tony za pomocą fonokardiogramu (dolny wiersz), należy go zapisać razem z EKG

    Pojawienie się trzeciego tonu tworzy dźwiękowy obraz „rytmu galopu”. Uważa się, że powstaje z powodu szybkiego spadku tonu zwiotczałych ścian komór w fazie rozkurczowej. U dzieci i młodzieży jest słyszalny częściej niż u dorosłych i wskazuje na gorszą funkcjonalność mięśnia sercowego, ponieważ nie wykryto patologii.

    Dla osób w wieku 30 lat i starszych - jest charakterystycznym objawem nadciśnienia, serca płucnego, zapalenia mięśnia sercowego, miażdżycy, zawału mięśnia sercowego i tętniaka aorty.

    Małe serce to wielka odpowiedzialność

    Osłuchiwanie u dzieci jest bardzo ważną częścią diagnozy. Dziecko, zwłaszcza małe, nie może ze względu na wiek zgłaszać swoich problemów. Pediatra musi mieć subtelne ucho i wysoki poziom umiejętności czytania, ponieważ dźwięki serca dziecka zmieniają się wraz z jego wzrostem. Można określić funkcjonalne lub patologiczne pomruki. Ważne jest, aby wykonać charakterystykę porównawczą między pierwszym a drugim tonem pod względem siły lub akcentu. Każde naruszenie wskazuje na szereg patologicznych procesów w ciele dziecka.

    Diagnostyka różnicowa chorób serca u dzieci metodą osłuchiwania

    Dźwięk sercaAkcent miejsceZidentyfikowana patologia (fizjologia)
    PierwszySzczyt sercaLewy otwór przedsionkowo-komorowy jest zwężony
    drugaAortaNadciśnienie tętnicze lub fizjologiczne cechy dojrzewania
    drugaTętnica płucnaOtwarty przewód tętniczy, zwężenie, niewydolność zastawki dwudzielnej, wada przegrody międzyprzedsionkowej lub międzykomorowej, stwardnienie tętnicy płucnej, zwłóknienie płuc, zapalenie mięśnia sercowego z zastojem w krążeniu płucnym
    Pierwszy i drugiWe wszystkich punktachzdrowe serce po wysiłku (fizyczne lub psycho-emocjonalne)

    Oprócz akcentów możliwe jest osłabienie dźwięków serca lub ich rozwidlenie. Osłuchiwanie obiektywnie charakteryzuje to, jeśli lekarz może słuchać..

    Zasady osłuchiwania

    Prawidłowe wdrożenie osłuchiwania płuc obejmuje wiele aspektów:

    1. cisza podczas zabiegu;
    2. komfort dla pacjenta i lekarza;
    3. zgodnie ze schematem punktów osłuchiwania;
    4. staranna analiza otrzymanych informacji.

    Z zastrzeżeniem tych zasad, lekarz otrzymuje maksymalną ilość odpowiednich informacji w celu oceny dróg oddechowych pacjenta.

    Główne dźwięki oddechowe

    Podczas osłuchiwania płuc lekarz słyszy różne dźwięki. Opcja normy jest opisana powyżej. Poniższa tabela pokazuje najczęstsze choroby z charakterystycznymi zmianami w obrazie osłuchowym..

    Opis zmian patologicznych zostanie przedstawiony poniżej.

    Oddychanie pęcherzykowe

    Zasada odpowiedniego hałasu polega na wypełnieniu pęcherzyków powietrznych. Zmiany patologiczne objawiają się osłabieniem oddychania pęcherzykowego. Możliwe przyczyny patogenetyczne odpowiedniej sytuacji:

    • Zwężenie dróg oddechowych. Rezultatem jest zmniejszenie ilości powietrza, które dostaje się do płuc;
    • Pojawienie się w tkankach odpowiednich narządów ognisk zagęszczania. Rezultatem jest zmniejszenie liczby aktywnych konglomeratów pęcherzykowych, co prowadzi do osłabienia wymiany powietrza;
    • Proces zapalny lub zastoinowy w płucach. Zapalenie płuc jest typowym przykładem tego mechanizmu patologicznego;
    • Wzrost wielkości pęcherzyków płucnych na tle rozedmy płuc (zwiększona pneumatyzacja). Rezultat - ściany odpowiednich struktur stają się nieelastyczne, co utrudnia normalny proces generowania hałasu;
    • Akumulacja płynu lub powietrza w jamie opłucnej. W rezultacie ściśnięcie tkanki płucnej prowadzi do zapadnięcia się narządu i niezdolności do pełnienia funkcji z całkowitą utratą oddychania pęcherzykowego. Bezdechowi (brakowi funkcji płuc) towarzyszy również odpowiedni obraz osłuchowy..

    Jakościowo oddychanie pęcherzykowe może nabrać odcienia. Przyczyny mają głównie charakter bronchogenny. Zwykle lekarz słyszy cichy dźwięk dmuchania. W przypadku patologii wykrywa się twardą, suchą grzechotkę, która wskazuje na obecność zwężenia lub innych zmian w drogach oddechowych. Odpowiednie zdjęcie jest typowe dla palaczy..

    Może wystąpić również oddychanie śpiewem. Ten patologiczny wariant hałasu pęcherzykowego charakteryzuje się nieciągłością. Pomiędzy cyklami oddechowymi występują duże przerwy, pacjent źle się czuje.

    Oddychanie oskrzeli

    W normalnych warunkach oddech oskrzeli słychać tylko w krtani i tchawicy. Jego pojawienie się w innych częściach klatki piersiowej wskazuje na naruszenie dróg oddechowych.

    Ciekawy! Należy zrozumieć, że oddychanie oskrzeli nie może wystąpić w tkance płucnej. Jeśli lekarz usłyszy odpowiedni dźwięk w środkowej części klatki piersiowej, oznacza to, że pęcherzyki stały się gęstsze i nie zostały wypełnione powietrzem przy zachowaniu drożności oskrzeli. Odpowiedni hałas po prostu rozprzestrzenia się wzdłuż dróg oddechowych, tak jak na drogach.

    Zapalenie płuc, rak płuc, pneumoskleroza i inne patologie, którym towarzyszy zagęszczenie płuc, spowoduje odpowiedni obraz osłuchowy.

    Główne dźwięki są normalne

    Dla każdej osoby normalne dźwięki oddechowe są uważane za normalne..

    Podczas wdychania powietrza słychać ciągły szelest, podobny do dźwięku „f” - oddychanie pęcherzykowe.

    W percepcji powinien być miękki i ciągły. W rzeczywistości jest to dźwięk emitowany przez pęcherzyki płucne podczas napełniania płuc powietrzem. Uzupełniają ją wibracje podczas przechodzenia powietrza najmniejszych oskrzeli. Na początku wydechu hałas uzupełnia hałas relaksacji pęcherzyków płucnych, oscylacji krtani i tchawicy.

    Nieco inny oddech występuje u dzieci i młodzieży. Charakter hałasu jest głośniejszy i ostrzejszy, lekko rezonuje z wyraźnym wydechem. Zjawisko to nazywa się oddychaniem dziecięcym. Należy pamiętać, że dla osoby dorosłej taki hałas nie jest normalny i obserwuje się go z gorączką..

    Oddychanie krtaniowo-tchawicze jest innym rodzajem normalnego hałasu. Jego przyczyną jest ruch przepływu powietrza przez głośnię, tchawicę i punkty rozwidlenia. Jest to dźwięk podobny do dźwięku „x” obserwowanego podczas cyklu oddechowego. Podczas wydechu jest bardziej dźwięczny i długi, co wiąże się z cechami strukturalnymi strun głosowych. Ten hałas słychać na rękojeści klatki piersiowej, między łopatkami a czwartym kręgiem piersiowym. Poniżej tych sekcji w normalnych warunkach nie występuje oddychanie krtaniowo-tchawiczne.

    Wspólne badanie

    Ta opcja badawcza jest najmniej powszechna. Jest stosowany przez ortopedów i traumatologów w celu ustalenia obecności patologicznego hałasu podczas aktywnych ruchów w stawie. Wraz ze wzrostem liczby urządzeń do obrazowania rezonansem magnetycznym i wzrostem dostępności badań neuroobrazowania jako całości osłuchiwanie tych formacji anatomicznych stało się praktycznie przestarzałe.

    Plusy i minusy tej metody

    Osłuchiwanie jest cenną metodą badań przedszpitalnych, jest stosowana przed badaniami laboratoryjnymi. Osłuchiwanie nie wymaga użycia specjalnego sprzętu, pozwala lekarzowi postawić wstępną diagnozę, opierając się wyłącznie na doświadczeniu i wiedzy.

    Przeprowadza się osłuchiwanie serca w celu zdiagnozowania choroby serca..

    1. Zapalenie mięśnia sercowego.
    2. Zaburzenia przewodzenia serca, w których zmienia się częstotliwość skurczów narządu.
    3. Zapalenie osierdzia, gdy zapalenie jest zlokalizowane w worku osierdziowym. Słuchanie tarcia.
    4. Zapalenie wsierdzia, w którym pojawiają się dźwięki charakterystyczne dla wad spowodowanych zapaleniem zastawki.
    5. Niedokrwienie.
    6. Wady serca o wrodzonej lub nabytej etiologii. Hałasy pojawiają się z powodu zaburzeń krążenia w komorach serca.
    7. Przerost komorowy.

    Ważny! Osłuchiwanie pozwala zidentyfikować problemy z mięśniem serca na początkowym etapie i wysłać osobę do szczegółowego badania na oddziale kardiologii.

    Wadą osłuchiwania jest konieczność dalszego badania. Ostateczna diagnoza nie jest możliwa wyłącznie na podstawie wyników tej metody..

    Dodatkowe dźwięki oddychania

    Hałasy opisane powyżej są fundamentalne. Oprócz oddychania oskrzelowego i pęcherzykowego podczas osłuchiwania można zarejestrować dodatkowe zjawiska dźwiękowe, które wpływają na zrozumienie patologii rozwijającej się w płucach pacjenta.

    Świszczący oddech

    Świsty - dodatkowe dźwięki oddechowe związane z przechodzeniem mas powietrza przez drogi oddechowe, w których tworzą się dodatkowe przeszkody (plwocina, ropa, krew). Podczas kontaktu z cieczą następuje zawirowanie mieszaniny gazów, co prowadzi do pojawienia się odpowiedniego zjawiska.

    Świszczący oddech to:

    Suche rzędy powstają, gdy drogi oddechowe są zatkane grubą i lepką plwociną. W zależności od średnicy obszaru dróg oddechowych, w których występuje blok, zmienia się wysokość, barwa i czas trwania odpowiedniego zjawiska. Wyróżnij bzyczenie, świszczący oddech. Te ostatnie są bardziej powszechne i charakterystyczne dla astmy oskrzelowej..

    Mokre rzędy różnią się mechanizmem występowania. Aby pojawił się odpowiedni dźwięk, powietrze musi przepływać przez płynne medium z powstawaniem pęcherzyków, które pękają, zapewniając wygląd opisanego zjawiska. W zależności od lokalizacji procesu patologicznego i średnicy miejsca dotkniętych dróg oddechowych świszczący oddech może być małymi, średnimi i dużymi bąbelkami. Przyczyną tego dźwięku jest gromadzenie się krwi, ropy, płynnej plwociny w oskrzelach.

    Trzeszczenie

    Crepitus to dźwięk charakterystyczny dla wczesnych i późnych stadiów zapalenia płuc. W przeciwieństwie do wilgotnych raków patogenetyczną podstawą pojawienia się hałasu pozostaje przenikanie płynu do jamy pęcherzyków płucnych. Podczas wydechu odpowiednie struktury są zmniejszane. Ciecz otacza ściany pęcherzyków, co prowadzi do przyczepności. Podczas inhalacji powietrze wypełnia pęcherzyki płucne, czemu towarzyszy charakterystyczne kliknięcie.

    Określony dźwięk występuje jednocześnie we wszystkich pęcherzykach, co tworzy odpowiedni obraz osłuchowy, który przypomina tarcie włosów w pobliżu ucha.

    Charakterystyczną cechą kremacji jest potrzeba głębokiego oddechu w celu rozszerzenia pęcherzyków płucnych. Przy płytkim oddychaniu zjawisko nie jest naprawione. Dlatego do diagnostyki różnicowej wczesnych i późnych stadiów zapalenia płuc konieczne jest poproszenie pacjenta o głęboki oddech.

    Jeśli serce jest „głośne”

    Szmer serca to dźwięk, który pojawia się w aorcie, w jamie narządu, w okolicy pnia płucnego, gdy pojawia się wirowy strumień krwi. Takie wiry mogą wywoływać tętniak, niedokrwistość, tyreotoksykozę, patologię ścian serca i zastawek. Ponadto pojawienie się hałasu pozakardialnego występuje w chorobach płuc. Hałasy związane z każdą patologią nazywane są organicznymi.

    Drugi rodzaj szmeru serca jest funkcjonalny. Czasami są słyszane u całkowicie zdrowych pacjentów. Odgłosy funkcjonalne są związane ze zwiększonym przepływem krwi, czasem występują również z niedokrwistością u dzieci.

    Hałas dzieli się przez częstotliwość wibracji dźwiękowych na następujące grupy:

    • niska częstotliwość,
    • Wysoka częstotliwość,
    • środek pasma.

    Hałasy związane ze skurczem nazywane są skurczowe, a rozkurczowe - rozkurczowe.

    Podczas osłuchiwania pacjenta lekarz najpierw ocenia dźwięki serca, a następnie ujawnia hałas. Obecność hałasu wykrywa się w tych samych punktach, w których ocenia się całą pracę mięśnia sercowego. Pod koniec osłuchiwania lekarz spokojnie porusza fonendoskopem przez klatkę piersiową, uważnie słuchając całego obszaru projekcji mięśnia sercowego - pozwala to dowiedzieć się, w obszarze którego zastawki dźwięk jest słyszalny wyraźniej.

    Odcienie hałasu są różne, szacuje się miejsce ich pojawienia się, stopień intensywności i głośność zidentyfikowanych dźwięków. Pod względem czasowym rozróżnia się następujące odmiany patologicznego hałasu:

    Zróżnicuj szmery serca spowodowane przez chorobę, przede wszystkim wynikające z dźwięków spowodowanych przyczynami sercowymi. Są to hałas powstający w wyniku tarcia osierdziowego, zespolenia płatów opłucnowych i innych chorób płuc.

    Wszystkie objawy patologiczne zidentyfikowane podczas osłuchiwania pacjenta nie mogą być ostatecznymi czynnikami prawidłowej diagnozy. Wady dźwięków serca, patologiczne rytmy, szmery serca są zawsze podstawą do bardziej szczegółowego badania pacjenta. Osłuchiwanie wymaga pewnych umiejętności od kardiologa lub terapeuty. Plan dalszych działań diagnostycznych zależy od tego, jak dokładnie i subtelnie określa on zdolności funkcjonalne mięśnia sercowego za pomocą tej metody badania..

    Wszystkim pacjentom z podejrzeniem patologii mięśnia sercowego pilnie lub rutynowo przypisuje się kardiogram - główną metodę badania czynności serca. Ponadto lekarz kieruje pacjenta do badania ultrasonograficznego, z arytmiami i nadciśnieniem tętniczym, wyniki monitorowania Holtera i SMAD są bardzo orientacyjne, aby określić możliwości funkcjonalne mięśnia sercowego, stosuje się testy funkcjonalne. Kliniczne badania krwi są również ważne dla diagnozy..

    Osłuchiwanie i inne badania serca to złożone procesy. Dlatego zawsze skontaktuj się z profesjonalistą. To jest klucz do twojego zdrowia..

    Do czego służy

    Osłuchiwanie służy do wykrywania różnych chorób płuc, oskrzeli, serca i układu krążenia. Aby to zrobić, ocena głównego i wtórnego hałasu oddechowego. Oceniana jest również oskrzela na całej powierzchni. Wskaźniki te należy następnie porównać z normalnymi, na podstawie których wyciąga się wnioski na temat obecności lub braku chorób.

    Dzięki osłuchiwaniu można wykryć następujące stany patologiczne właściwe dla dziecka i osoby dorosłej:

    • zapalenie płuc;
    • ;
    • obecność guza w płucach;
    • obrzęk płuc;
    • gruźlica;
    • odma płucna;
    • ;
    • niewydolność serca.

    Ponieważ głównymi objawami, za pomocą których przeprowadza się taką diagnozę, są dźwięki, konieczne jest dokładne określenie, które dźwięki można wykryć podczas osłuchiwania. To:

    1. Oddychanie pęcherzykowe. Ten rodzaj hałasu jest miękki i jednolity, powinien być ciągły podczas wdychania. Dźwięk przypomina dźwięk „in” lub „f”.
    2. Oddychanie oskrzeli Obserwowany jest w fazie wdechu i wydechu, podobnie jak dźwięk „x”. Podczas wydechu hałas jest ostrzejszy niż podczas wdechu.
    3. Mieszane oddychanie. Można go nazwać pośrednim między pierwszymi dwoma, ponieważ jest on nieodłączny od cech obu z nich.


    Oprócz głównych, lekarz podczas osłuchiwania słyszy dodatkowe dźwięki, które są oznakami zjawisk patologicznych. To:

    1. Świszczący oddech Może być suchy i mokry. Manifestowane w postaci gwizdania, buczenia lub buczenia (na sucho) lub przypominają dźwięk pękających bąbelków (na mokro).
    2. Trzeszczenie. Zjawisko to jest szarpiącym skrzypiącym dźwiękiem..
    3. Hałas tarcia opłucnej. Po wykryciu tego hałasu można założyć, że jego źródło znajduje się bardzo blisko powierzchni. To brzmi jak trzask śniegu lub szelest papieru..

    Aby diagnoza była prawidłowa, lekarz musi wziąć pod uwagę nie tylko istniejący hałas zewnętrzny, ale także cechy głównego hałasu. Ponadto należy wziąć pod uwagę objawy, które pacjent nazwie, jego indywidualne cechy i wiele więcej.

    Umiejętność słuchania i słyszenia

    Serce nie słucha chaotycznie. Występy zastawek serca na klatce piersiowej. Jest ich czterech..

    1. Mitral - żebro IV, na lewo od mostka.
    2. Aorta - III żebro, po prawej stronie mostka.
    3. Zastawka płucna - III przestrzeń międzyżebrowa po lewej stronie.
    4. Tricuspid - IV przestrzeń międzyżebrowa po prawej stronie.

    Niemniej jednak punkty osłuchiwania różnią się nieco od bezpośrednich rzutów, ponieważ dźwięk w tych miejscach jest bardziej wyraźny i zrozumiały..

    1. Na szczycie serca - zastawka mitralna.
    2. II przestrzeń międzyżebrowa, od mostka w prawo - aorta.

    Ważnym objawem poważnej choroby jest szmer sercowy, który może być stały lub pojawić się po pewnym obciążeniu. Musisz być w stanie bardzo dobrze słuchać i słyszeć wszystkie odchylenia od normalnego tętna. Ważne jest, aby określić nie tylko hałas, ale także naturę, a także miejsce jej powstania. Może wystąpić w skurczu lub rozkurczu..

    Patologicznym lub fizjologicznym może być nie tylko hałas, ale także fazy robocze. Osłuchiwanie serca pomaga w diagnozie. Punkty słuchania są podobne do opisanych powyżej. Możliwe jest tworzenie dodatkowych tonów III i IV, które pojawiają się w różnych warunkach (okres czasu, od pierwszego do drugiego płata skurczowego lub rozkurczowego)..

    Ważne Jest, Aby Zdawać Sobie Sprawę Z Naczyń