Blok AV (blok przedsionkowo-komorowy) - objawy i leczenie

Co to jest blokada AV (blok przedsionkowo-komorowy)? Przyczyny, diagnoza i metody leczenia zostaną omówione w artykule dr Kolesnichenko Irina Wiaczesławowa, kardiolog z 23-letnim doświadczeniem.

Definicja choroby Przyczyny choroby

Blok przedsionkowo-komorowy (AV) jest naruszeniem układu przewodzącego serca, w którym przewodzenie impulsów elektrycznych stymulujących mięsień sercowy spowalnia lub całkowicie zatrzymuje się. Prowadzi do zaburzeń rytmu serca.

Ten rodzaj blokady może wystąpić bezobjawowo lub towarzyszyć mu bradykardia (zmniejszenie bicia serca do 60 razy na minutę lub mniej), osłabienie i zawroty głowy. W 17% przypadków prowadzi to do nagłej śmierci sercowej.

Blokada AV może wystąpić nie tylko u osób starszych, ale także u młodych ludzi, a wraz z wiekiem częstość występowania tej patologii wzrasta. Może być wrodzony lub nabyty.

Przyczynami wrodzonej blokady AV może być obecność autoprzeciwciał u matki z chorobami ogólnoustrojowymi - toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie skórno-mięśniowe itp. Te autoprzeciwciała mogą przenikać przez barierę łożyskową i uszkadzać układ przewodzenia płodu, który jest odpowiedzialny za stymulację serca.

Gdy blokada AV jest połączona z wrodzonymi wadami serca (na przykład wadami zastawek), istotną rolę w jej tworzeniu odgrywają zmiany zapalne w mięśniu sercowym podczas infekcji płodu spowodowanych przez różyczkę, wirusy Coxsackie lub wirusa cytomegalii.

Przyczyny nabytej blokady AV można podzielić na dwie grupy:

1. Przyczyny pozasercowe, tj. Niezwiązane z chorobami serca:

  • zakłócenie autonomicznego układu nerwowego, na przykład wagotonia - zwiększone napięcie przywspółczulnego układu nerwowego;
  • choroby endokrynologiczne, przede wszystkim choroby tarczycy - niedoczynność tarczycy;
  • brak równowagi elektrolitów - hiperkaliemia;
  • urazy mechaniczne lub elektryczne - rany penetrujące i postrzałowe, zasinienie lub ściskanie klatki piersiowej, upadek z wysokości, narażenie na wstrząsy powietrzne, uszkodzenia spowodowane prądem elektrycznym i promieniowaniem jonizującym;
  • nadmierna aktywność fizyczna;
  • zatrucie alkoholem, nikotyną, kawą;
  • działanie i przedawkowanie leków - beta-adrenolityki, leki przeciwarytmiczne (chinidyna, prokainamid, aymalina), glikozydy nasercowe [11].

2. Przyczyny sercowe:

  • choroba niedokrwienna serca;
  • zawał mięśnia sercowego, zwłaszcza z jego dolną tylną lokalizacją i upośledzonym przepływem krwi w prawej tętnicy wieńcowej;
  • reumatyczna choroba serca - uszkodzenie serca w wyniku ogólnoustrojowego zapalenia reumatycznego, które występuje jako powikłanie przewlekłego zapalenia migdałków lub zapalenia migdałków;
  • zapalenie mięśnia sercowego i miokardiopatie spowodowane infekcją wirusową, zapaleniem migdałków, kiłą, kolagenozą, reumatoidalnym zapaleniem stawów itp.;
  • post-zawał i zapalenie mięśnia sercowego;
  • guzy serca;
  • manipulacje diagnostyczne i operacje na sercu i naczyniach wieńcowych;
  • niektóre wrodzone choroby układu sercowo-naczyniowego itp..

Czasami blokada AV występuje z nieznanego powodu. W takich przypadkach nazywa się to idiopatycznym. Lekarze nazywają całkowite zaprzestanie przewodzenia impulsów z przedsionków do komór o niejasnej etiologii inaczej: pierwotny blok serca, idiopatyczny przewlekły blok AV, choroba Lenegro i choroba Lev. Niektórzy autorzy uważają, że ten rodzaj blokady AV jest wynikiem uszkodzenia małych naczyń serca i zaburzeń mikrokrążenia. Według innych autorów większość przypadków pierwotnej blokady idiopatycznej wynika ze stwardnienia włóknistego szkieletu w lewym sercu [11].

Objawy blokady AV

Objawy blokady AV zależą od częstotliwości skurczów komór serca i stopnia uszkodzenia mięśnia sercowego.

Blok AV z transmisją impulsową spowalnia bezobjawowo i często jest wykrywany podczas elektrokardiogramu. Pojawiające się dolegliwości są związane z chorobą podstawową, na tle której rozwinęła się blokada: dystonia naczyniowo-naczyniowa, wrzód żołądka, wzrost ciśnienia śródczaszkowego, nadciśnienie tętnicze, choroba wieńcowa.

Przy częściowej blokadzie impulsów skargi pacjentów zależą od częstotliwości skurczów komorowych. W przypadku dużych przerw występujących podczas utraty co drugiego lub trzeciego skurczu komory, szczególnie w przypadku miażdżycy, mogą pojawić się oznaki niedostatecznego dopływu krwi do mózgu: zawroty głowy, osłabienie, krążenie przed oczami, nagłe epizodyczne omdlenie. Pacjent jest zwykle nieprzytomny przez 1-2 minuty, przed tym skóra staje się ostro biała, a potem czerwona. Mogą również wystąpić objawy zastoinowej niewydolności serca: duszność, obrzęk nóg, gwałtowny spadek tolerancji wysiłku.

Dzięki kompletnemu blokowi impulsów skargi pacjentów są najbardziej wyraźne. W przypadku wrodzonego bloku AV z rytmem z węzła AV pacjent może odczuwać zatrzymanie akcji serca, osłabienie, zmęczenie, szczególnie po wysiłku fizycznym, bólach głowy, zawrotach głowy, cieniach na oczach i omdleniu. Charakterystyczny jest również wzrost pulsacji w głowie i szyi. Mogą być zakłócane przez uczucie ciężkości i bólu w sercu, duszność i inne objawy niewydolności serca [11].

Ataki utraty przytomności występują u 25–60% pacjentów. Ból w sercu jest często zauważany, ale są łagodne, często bolą, mogą być ściskające. U niektórych pacjentów z dusznicą bolesną, po pojawieniu się całkowitej blokady AV, ataki bólu stają się rzadsze z powodu ograniczenia aktywności fizycznej i niemożności przyspieszenia rytmu.

Patogeneza blokady AV

Mięsień sercowy składa się z dwóch rodzajów tkanki mięśniowej. Jednym z nich jest pracujące mięsień sercowy, które się kurczy, pełniąc funkcję „pompy”. Innym typem jest wyspecjalizowane mięsień sercowy, które polega na przewodzeniu komórek, które tworzą centra, w których impulsy elektryczne powstają z automatyczną regularnością. Impulsy te rozprzestrzeniają się przez układ przewodzący - koordynatora pracy oddziałów serca.

Pierwszy impuls jest generowany automatycznie przez węzeł zatokowy znajdujący się w prawym przedsionku. Nazywa się to centrum automatyzacji pierwszego rzędu. Działa autonomicznie, generując impuls wzbudzenia o częstotliwości około 60-80 uderzeń na minutę. Ponadto system przewodzący przenosi wygenerowany impuls do węzła AV, centrum automatyzmu drugiego rzędu. W nim impuls jest opóźniany i przechodzi dalej wzdłuż układu przewodzącego - wiązka His i włókna Purkinjego (centra automatyzacji trzeciego rzędu).

Cały proces przekazywania impulsu z węzła zatokowego przez układ przewodzenia serca powoduje jego skurcz. Jeśli z jakiegoś powodu utracony zostanie automatyzm węzła zatokowego, wówczas węzeł AV przejmuje rolę generatora impulsów. Częstotliwość wytwarzanych impulsów sięga 40-60 uderzeń na minutę. Jeśli praca zatoki i węzłów AV zostanie zakłócona, serce skurczy się z powodu pulsów pochodzących z wiązki Jego i włókien Purkinjego. W takim przypadku częstość akcji serca spadnie do 20–40 uderzeń na minutę [6].

Blok AV występuje w wyniku okresów niewrażliwości węzła AV i wiązki His na impulsy. Im dłuższe te okresy, tym bardziej nasilone są objawy bloku AV [8]. Ponieważ skurcz komorowy wpływa na krążenie krwi, pacjent może odczuwać osłabienie i zawroty głowy z powodu zmniejszenia rytmu serca podczas bloku AV.

Blok AV z opóźnioną transmisją impulsu jest częściej funkcjonalny, tj. Zależy od autonomicznego układu nerwowego. Częściowa lub całkowita utrata impulsów z reguły jest konsekwencją ciężkiej choroby mięśnia sercowego i towarzyszą jej znaczne zaburzenia krążenia. Dziedziczne blokady AV są spowodowane rozproszoną impregnacją komórek mięśnia sercowego i układu przewodzenia serca kompleksami lipidowymi, białkowymi lub polisacharydowymi.

Klasyfikacja i etapy rozwoju blokady AV

Ze względu na blokadę AV są podzielone na dwie grupy:

  • funkcjonalne - powstają z powodu intensywnych sportów, biorąc pewne leki, są częstsze u młodych pacjentów;
  • organiczne - rozwijają się na tle różnych chorób, często występują u pacjentów w podeszłym wieku.

W zależności od lokalizacji przewodzenia impulsowego wyróżnia się trzy formy blokady AV:

  • proksymalny - znajdują się bliżej węzła zatokowego, w okolicy węzła AV i wiązki Jego wiązki;
  • dystalny - znajdują się dalej od węzła zatokowego, w okolicy nóg wiązki Jego;
  • połączone - zaburzenia przewodnictwa są zlokalizowane na różnych poziomach.

W trakcie blokady AV są:

  • ostry - występuje podczas zawału mięśnia sercowego, gdy dawka leku jest przekroczona itp.;
  • przewlekły przemijający (przejściowy) - często rozwija się na tle choroby niedokrwiennej serca;
  • stałe chroniczne - zwykle występujące z organicznym uszkodzeniem serca;
  • przerywany (przerywany, przerywany) - zmiana całkowitej blokady na blok częściowy lub przejście do rytmu zatokowego bez blokady [3].

Blokady AV dzielą się na kompletne, gdy ani jeden impuls z przedsionków nie przechodzi do komór, i niekompletne. Jednocześnie wyróżnia się trzy stopnie niekompletnej blokady AV:

1. Pierwszy stopień - absolutnie wszystkie impulsy docierają do komór, ale prędkość propagacji impulsów jest zmniejszona. Nie ma charakterystycznych objawów klinicznych; w EKG odstęp PQ wydłuża się do 0,21-0,35 sekundy.

2. Drugi stopień - jeden impuls z przedsionków jest zablokowany, nie docierając do komór. W EKG występuje przerwa równa dwóm odstępom RR, liczba kompleksów przedsionkowych P jest większa niż komorowy QRS. Blokada drugiego stopnia jest dwojakiego rodzaju:

  • Typ I - interwał PQ stopniowo wydłuża się wraz z opadaniem kompleksu QRS (często).
  • Typ II - opadanie kompleksów QRS występuje w równie normalnych lub wydłużonych odstępach PQ (rzadko).

3. Trzeci stopień - co drugi lub trzeci kompleks komorowy wypada (blok 2: 1 lub 3: 1), czasami kilka kompleksów QRS wypada z rzędu. Częste przerwy z przedsionkowymi falami P są zapisywane na EKG.

Przy całkowitej blokadzie AV żaden impuls nie przechodzi do komór, przez co serce kurczy się tylko 20-45 razy na minutę. Na EKG rytm komór występuje znacznie rzadziej niż rytm przedsionkowy, co nie wystarcza do zapewnienia prawidłowego krążenia.

Powikłania blokady AV

Całkowita blokada AV może powodować następujące komplikacje:

  • Silne zmniejszenie skurczów komorowych (oligosystol) lub ich brak (asystole) z atakami utraty przytomności. Rozwijają się w wyniku ruchu ogniska pulsu.
  • Powtarzające się ataki częstoskurczu komorowego lub migotania komór. Zwykle powstają z powodu ciężkiego niedokrwienia serca, tj. Niewystarczającego dopływu krwi do mięśnia sercowego. W wyniku migotania krążenie krwi może się zatrzymać, a osoba straci przytomność, puls nie będzie odczuwalny i mogą wystąpić konwulsje. W takim przypadku wymagana jest natychmiastowa opieka medyczna..
  • Niewydolność serca. Rozwija się z powodu zmniejszenia minutowej objętości krwi.
  • Ataki Morgagniego - Adamsa - Stokesa. Są to zestaw objawów, które powstają w związku z wyraźnym spadkiem pojemności minutowej serca, gdy serce, z powodu rzadkich skurczów, nie jest już w stanie zapewnić mózgowi wystarczającej ilości krwi. Przejawia się w postaci omdleń i napadów, którym towarzyszą zmiany w EKG (pauzy). W chwili utraty przytomności wykonuje się resuscytację..

Wszystkie te komplikacje mogą prowadzić do śmierci w 50% przypadków. Są to główne wskazania do zainstalowania stymulatora, który jest niezbędny do przywrócenia prawidłowej czynności serca [11].

Diagnoza blokady AV

Aby zdiagnozować „blok AV”, musisz:

  • oceniać skargi pacjentów dotyczące stanu zdrowia;
  • przeprowadzić badanie obiektywne, tj. badanie szczegółowe;
  • wykonać badanie elektrokardiograficzne (EKG), testy funkcjonalne, monitorowanie EKG i badanie elektrofizjologiczne serca (EFI).

Skargi pacjentów zależą od stopnia blokady przedsionkowo-komorowej i obecności współistniejącej choroby. W przypadku zaburzeń w stadium I objawy mogą być nieobecne, aw przypadku stadium III lub z całkowitą blokadą objawy patologii będą najbardziej wyraźne.

Podczas obiektywnego badania lekarz słucha pulsu tętnic nadgarstka i żył szyjnych: określa częstość akcji serca, częstość akcji serca. Puls jest zazwyczaj wolny, dobrze wypełniony, ale istnieje różnica w częstotliwości pulsacji żył szyi i pulsu na nadgarstku. Pierwszy ton jest czasem wzmacniany. Z blokiem AV I stopnia pierwszy ton może być osłabiony, bardziej cichy. Rytm serca jest zaburzony, bardzo często obserwuje się bradykardię - rzadki rytm.

Ważnymi objawami bloku AV są słabe pulsacje żył szyjnych podczas rozluźnienia komór, a także pewne silne pulsacje żył szyi, które pokrywają się ze zwiększonym pierwszym dźwiękiem serca. Zmiany te występują, gdy przedsionki i komory działają niezależnie od siebie. Blokada AV charakteryzuje się także jednoczesnym wzrostem skurczowego (górnego) i niższego rozkurczowego (niższego) ciśnienia krwi.

Krążenie krwi w wrodzonej i nabytej całkowitej blokadzie AV jest bardzo różne. W przypadku wrodzonej całkowitej blokady przedsionkowo-komorowej minutowa głośność pozostaje normalna zarówno w spoczynku, jak i podczas wysiłku fizycznego. Wynika to z braku organicznego uszkodzenia serca. Wraz z patologiczną zmianą w mięśniu sercowym całkowita blokada AV wywołuje rozwój lub postęp istniejącej niewydolności serca.

EKG pozwala określić stopień blokady AV. Uwaga lekarza podczas oceny kardiogramu jest przynitowana do fal P, odstępów PQ i kompleksów QRS. Zmiana lokalizacji P, długości PQ i wypadanie kompleksów komorowych (QRS) wskaże na obecność bloku AV.

Testy funkcjonalne pomagają zobaczyć i przeanalizować reakcję ciała pacjenta na określone obciążenia. Istnieje kilka opcji dla takich próbek. Najczęściej przy podejrzeniu blokady AV stosuje się test z atropiną, który podaje się przez żyłę w dawce 0,04 mg / kg. Lek może zmniejszyć napięcie nerwu błędnego i poprawić pracę współczulnego układu nerwowego. W rezultacie wzrasta tętno, przewodność wiązki Jego wzrasta, a wydłużony przedział PQ staje się krótszy.

Przeprowadzane są również testy funkcjonalne ukierunkowane na napięcie przywspółczulnego układu nerwowego, które powodują efekt odwrotny. Te próbki obejmują:

  • Test Valsalva - ostre wysiłek po głębokim oddechu;
  • masaż zatoki szyjnej - nacisk na tętnicę szyjną w obszarze jej rozgałęzienia (pacjent leży na plecach).

Zwykle po testach funkcjonalnych częstotliwość skurczów komorowych pozostaje praktycznie niezmieniona. W obecności bloku AV interwał PQ podczas i / lub po próbek staje się dłuższy [7].

Duże znaczenie w potwierdzeniu diagnozy blokady AV ma monitorowanie Holtera. Należy to wykonać u wszystkich pacjentów. Monitorowanie EKG umożliwia:

  • skorelować skargi pacjentów ze zmianami EKG (na przykład utrata przytomności z ostrym spadkiem rytmu);
  • ocenić stopień redukcji rytmu i blokady przewodzenia impulsu, związek naruszeń z aktywnością pacjenta i przyjmowanie narkotyków;
  • określić rodzaj bloku AV (stały lub przejściowy), kiedy wystąpi (dzień lub noc), niezależnie od tego, czy blok AV jest połączony z innymi zaburzeniami rytmu serca;
  • aby stwierdzić, że konieczne jest ustawienie rozrusznika serca itp. [9].

EFI pozwala wyjaśnić lokalizację blokady AV i ocenić potrzebę operacji. Ponadto lekarz może przepisać echokardiografię, MSCT lub MRI serca. Są zobowiązani do rozpoznania współistniejącej kardiopatologii. W obecności innych stanów lub chorób wskazane są dodatkowe badania laboratoryjne: krew jest sprawdzana pod kątem obecności leków przeciwarytmicznych w przypadku przedawkowania, poziomu elektrolitów (na przykład zwiększonego potasu), aktywności enzymu w przypadku zawału mięśnia sercowego.

Leczenie blokady AV

Leczenie blokady AV zależy od jej stopnia i obecności współistniejących chorób.

W przypadku blokady AV stopnia I wskazane jest leczenie głównej patologii, która wywołała rozwój blokady. Wszyscy pacjenci z tym zaburzeniem przewodzenia powinni być monitorowani, aby nie przegapić postępu. W przypadku wykrycia zatrucia preparatami naparstnicy (digoksyna, strofantyna, corglycon), należy je anulować. Ze zwiększonym napięciem przywspółczulnego układu nerwowego należy przepisać atropinę. Przyjmowanie aymaliny, chinidyny, prokainamidu, beta-blokerów i potasu należy porzucić ze względu na niebezpieczeństwo zwiększenia stopnia blokady przedsionkowo-komorowej [2].

Blok przedsionkowo-komorowy II stopnia (głównie typ I) przy braku objawów i oznak ostrej patologii serca zwykle nie wymaga aktywnego leczenia, ponieważ nie ma obiektywnych oznak zaburzeń krążenia.

Konieczne jest specjalne leczenie farmakologiczne w przypadku blokady przedsionkowo-komorowej II stopnia z opóźnioną czynnością serca, powodującą zaburzenia krążenia i różne objawy. Również farmakoterapia jest wskazana we wszystkich przypadkach z ostrym zawałem mięśnia sercowego. Leczenie rozpoczyna się od mianowania atropiny i izoprenaliny, które zwiększają przewodzenie impulsów w pakiecie His. Wyjątkiem są przypadki, w których z powodu bardzo rzadkiego rytmu i upośledzonego dopływu krwi konieczne jest pilne ustawienie sztucznego stymulatora serca. Leczenie tymi lekami przeprowadza tylko lekarz.

Aby określić taktykę leczenia, całkowitą blokadę AV można podzielić na trzy grupy:

1. Uzupełnij blok AV bez objawów. Nie wymaga leczenia. Ta postać występuje u niewielkiej grupy osób z wrodzonym lub nabytym w młodym wieku blokiem przedsionkowo-komorowym z częstością skurczów komorowych wynoszącą 50–60 uderzeń na minutę. Tych pacjentów należy obserwować, odwiedzić kardiologa i wykonać EKG z częstotliwością 1 raz na 6 miesięcy. Jeśli stan się pogorszy i pojawią się dolegliwości, zdecydowanie powinieneś skonsultować się z lekarzem. Jeśli komory kurczą się mniej niż 40 razy na minutę, a kompleksy QRS stają się szersze, konieczne jest ustanowienie stałego sztucznego stymulatora serca, nawet przy braku objawów. Zapobiegnie to wystąpieniu nagłej śmierci sercowej..

2. Całkowita blokada AV z zaburzeniami krążenia w mózgu lub sercu. Z naruszeniem krążenia mózgowego obserwuje się omdlenie. Główną metodą leczenia jest ustawienie rozrusznika serca. Większość lekarzy uważa nawet pojedynczy omdlenie za wskazanie do jego instalacji, ponieważ każdy atak może być ostatnim i prowadzić do śmierci pacjenta. Terapia lekowa jest przeprowadzana, jeśli stymulator jest nieskuteczny lub podczas przygotowywania do jego użycia. Najbardziej odpowiednie leki to sympatykomimetyki - orciprenalina (alupent), izoprenalina (izoproterenol, proternol, saventrin). Nie mogą wyeliminować całkowitej blokady AV, ale mogą zwiększyć automatyzację zastępczego centrum komory i utrzymać częstotliwość skurczów komór w zakresie 50-60 uderzeń na minutę. Dawkowanie leku dobiera się indywidualnie w różnych okresach leczenia.

Zaburzenia krążenia są związane z niewydolnością serca. Jeśli nie obserwuje się omdlenia, leczenie całkowitej blokady AV wykonuje się za pomocą preparatów naparstnicy i środków moczopędnych. Aby zwiększyć częstość skurczów komór i niewielką objętość, wskazana jest długoterminowa terapia izoprenaliną, orciprenaliną lub efedryną. Jeśli leki nie zmniejszają niewydolności serca, potrzebny jest rozrusznik serca.

3. Całkowita blokada AV ostrej, przemijającej postaci ze świeżym zawałem mięśnia sercowego, zatrucie glikozydami nasercowymi, zapalenie mięśnia sercowego po operacji serca. Kortykosteroidy są skutecznym sposobem leczenia takiej blokady. Przyspieszają resorpcję obrzęku i zatrzymują proces zapalny w obszarze układu AV. Hydrokortyzon podaje się dożylnie lub stosuje się prednizon w postaci tabletek.

Rola saluretyków w leczeniu całkowitej blokady AV jest nadal określona. Wpływając na wydalanie soli z organizmu, zmniejszają stężenie potasu w surowicy o 1 meq / l. Może to poprawić przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, zwiększyć liczbę skurczów komorowych oraz zatrzymać lub zmniejszyć częstotliwość omdlenia. Konieczne jest przyjmowanie środków moczopędnych przez długi czas, należy kontrolować poziom potasu we krwi.

Prognoza. Zapobieganie

Życie i zdolność do pracy pacjenta zależy od poziomu i stopnia blokady. Najpoważniejsze rokowanie jest możliwe w przypadku bloku AV III stopnia: pacjenci z tą diagnozą są niepełnosprawni, rozwijają się niewydolność serca. Najkorzystniejszym rokowaniem z nabytych blokad AV jest pełna wrodzona postać choroby [5].

Im wcześniej zainstalowany zostanie stymulator, tym dłuższy i lepszy będzie czas trwania i jakość życia pacjentów. Wskazania do zainstalowania stałego stymulatora serca to:

  • Blok przedsionkowo-komorowy III stopnia z liczbą skurczów komorowych mniejszą niż 40 uderzeń na minutę lub pauzami trwającymi dłużej niż 3 sekundy;
  • jeden zemdlał lub więcej;
  • Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia z objawami klinicznymi spowodowanymi rzadkim rytmem: zawroty głowy, ból serca, ostry zespół wieńcowy, postępująca niewydolność serca;
  • Blok przedsionkowo-komorowy typu II stopnia II z przebiegiem bezobjawowym;
  • Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia z zaburzeniami rytmu, wymagający stosowania leków przeciwarytmicznych, przeciwwskazany w tej chorobie;
  • Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia z szerokimi kompleksami QRS - ponad 0,12 sekundy;
  • Blok AV I stopnia z przedziałami PQ powyżej 0,3 sekundy [10].

Zapobieganie blokadzie AV ma na celu wyeliminowanie czynników sprawczych: leczenie patologii serca, wykluczenie niekontrolowanego przyjmowania leków, które mogą prowadzić do rozwoju blokady AV itp..

Zalecenia dietetyczne Aby poprawić przewodnictwo w urządzeniu AV, konieczne jest, aby dieta zawierała pokarmy z wystarczającą ilością potasu, magnezu i wapnia: nasiona, miód, suszone owoce, banany, ziemniaki zapiekane w skórce, produkty mleczne (twarożek, śmietana, ser), owoce morza, świeże owoce i warzywa, ryby morskie. Ważne jest, aby ograniczyć lub całkowicie wykluczyć smalec, mięso z tłuszczem, konserwy i marynaty, przyprawy i sosy z ostrą papryką, bardzo słone potrawy, czekoladę, kawę, kakao, czarną herbatę, napoje alkoholowe.

Ćwiczenia fizyczne. Osoby z blokadą AV nie są zalecane do uprawiania sportów o dużej mocy: podnoszenie ciężarów, zapasy, kulturystyka itp. Takie obciążenia, jak pływanie, spacery, jazda na nartach, jazda na łyżwach, jazda na rowerze itp. Są umiarkowane. Konieczne są umiarkowane, dobrze tolerowane ćwiczenia fizyczne. w celu wzmocnienia mięśnia sercowego i zmniejszenia masy ciała.

Blok AV 1. stopnia na EKG - co to jest

Przyczyny i cechy blokady AV 1 stopnia

Blokada AV pierwszego stopnia to spora część. Według WHO obserwuje się to u 5% osób z zaburzeniami czynności serca iu 0,6% dzieci.

Częstość występowania choroby wzrasta z wiekiem i wiąże się z ryzykiem rozwoju choroby niedokrwiennej serca i innych patologii serca.

Charakterystyka

Blok AV jest objawem patologicznym (czasem fizjologicznym), który określa się w EKG i charakteryzuje się nieprawidłowym działaniem układu przewodzącego. Najważniejsze jest spowolnienie impulsu nerwowego do komór serca z przedsionków.

Istnieją trzy główne stopnie patologii, przy czym pierwsze dwa blokowanie uważa się za częściowe, a trzeci - całkowity.

Przyczyny

Wystąpiła awaria węzła przedsionkowo-komorowego, który przepuszcza przez siebie impulsy elektryczne. Przyczyną może być szereg naruszeń:

Funkcjonalne: przyjmowanie pewnych leków w celu poprawy funkcjonowania serca (beta-blokery, glikozydy) przez długi czas, naruszenie unerwienia serca, nieprawidłowe działanie przywspółczulnego NS;

Organiczne: procesy zapalne lub powstawanie blizn w niektórych obszarach mięśnia sercowego, zmiany martwicze, niedokrwienie lub upośledzone ukrwienie kardiomiocytów.

Patologia pierwszego stopnia może rozwinąć się u sportowców. Ma charakter fizjologiczny, a długość interwału PQ jest znormalizowana po wysiłku.

Blok AV pierwszego stopnia

Patologia charakteryzuje się pewnym znakiem na EKG: wzrost długości przedziału PQ, od 200 ms i więcej. W tym przypadku nie ma wad w normalnym rytmie serca.

Istnieje kilka form pierwszego stopnia patologii, każda z nich ma charakterystyczne cechy:

  • Węzłowy Różni się pojedynczym znakiem - wzrost długości przedziału PQ.
  • Przedsionkowy Dodatkowo charakteryzuje się deformacją zęba P..
  • Dystalny Wzrostowi odstępu PQ towarzyszy zniekształcenie kompleksu QRS.

Objawy i diagnoza

Oddzielne blokady przejściowe (które szybko przechodzą) i trwałe. Pierwszy typ jest trudny do zdiagnozowania i wymaga dodatkowych badań - monitorowania Holtera.

Jego istotą jest podłączenie aparatu EKG, który dokonuje odczytów w ciągu 24-48 godzin. Technika pomaga porównać wyniki subiektywnych odczuć pacjenta ze zmianami w elektrokardiogramie, ocenić stopień blokady, nasilenie dodatkowych objawów i porównać z czasem przyjmowania leku.

Najczęściej pierwszego stopnia blokady nie towarzyszą poważne objawy. Często może wystąpić bradykardia. U niektórych pacjentów obserwuje się bezprzyczynowe osłabienie i silne zmęczenie..

Terapia

Leczenie większości rodzajów blokady AV polega na przyjmowaniu leków poprawiających przewodnictwo serca. Prowadzona jest również terapia mająca na celu wyeliminowanie przyczyny rozwoju patologii. Ciężka choroba wymaga zainstalowania zewnętrznego stymulatora (stymulatora).

Pierwszy stopień nie wymaga specjalnego leczenia. Pokazano obserwację dynamiki, okresowe wyznaczanie elektrokardiografii i codzienne monitorowanie przez Holtera w celu monitorowania postępu naruszenia..

Kiedy powstaje blokada z powodu stosowania leków (beta-blokery, leki eliminujące arytmię), konieczne jest dostosowanie dawki lub całkowite odmowa przyjęcia.

Cechy patologii u dzieci

W dzieciństwie występują głównie wrodzone blokady, które są spowodowane zaburzeniami występującymi u matki w czasie ciąży (choroby autoimmunologiczne, cukrzyca). Czynniki zewnętrzne mogą również wpływać na: złą ekologię, palenie itp..

Częstość tętna u niemowląt jest szacowana inaczej niż u dorosłych. Bradykardia jest diagnozowana z częstością akcji serca mniejszą niż 100 uderzeń na minutę. Ten stan wymaga szczególnej uwagi, więc zauważalny jest nawet blok AV pierwszego stopnia w okresie niemowlęcym.

Towarzyszą temu takie znaki:

  • niebieskość lub blednięcie powierzchni skóry;
  • odrzucenie piersi;
  • zwiększone pocenie się;
  • słabość i letarg.

Podobnie jak u dorosłych, objawy kliniczne z tego rodzaju patologią nie zawsze pojawiają się.

Prognoza

Przy fizjologicznym charakterze zmian rokowanie jest korzystne. Jeśli patologia stanie się przyczyną niepowodzenia przewodzenia, można zaobserwować jej stopniowy postęp. Wraz z rozwojem dystalnej blokady (zlokalizowanej w pobliżu wiązki Hisa) ryzyko powikłań jest wyższe.

Zapobieganie to działanie wzmacniające układ sercowo-naczyniowy: kardiotraining, ograniczenie nasyconych tłuszczów w diecie.

W większości przypadków patologia nie stanowi poważnego zagrożenia dla życia, ale wymaga obserwacji.

Blok przedsionkowo-komorowy (AV) stopień 1-2-3, kompletny i niekompletny: przyczyny, diagnoza i leczenie

Leczenie nie zawsze jest wymagane. Na wczesnych etapach w ogóle nie przeprowadza się odzyskiwania, pokazano dynamiczną obserwację..

W miarę postępu zalecana jest terapia lekowa. Czas trwania pełnego cyklu rozwoju odchylenia wynosi około 3–10 lat.

Objawy występują znacznie wcześniej niż faza terminalna. Są dość wyraźne. Ponieważ jest czas na diagnozę i leczenie.

Wszystkie zdarzenia przeprowadzane są pod nadzorem kardiologa i, w razie potrzeby, powiązanych specjalistów..

Opis

Węzeł przedsionkowo-komorowy jest odpowiedzialny za zapewnienie spójności skurczów serca. Po wygenerowaniu impulsów elektrycznych przez węzeł zatokowy penetrują one węzeł AV i zwalniają. Proces ten zapewnia skurcz przedsionków i komorowy przepływ krwi..

Po zatrzymaniu impulsu przenika przez wiązkę Jego i jego nóg do obu komór serca, pod wpływem których są podekscytowane i kurczą się.

Dzięki temu mechanizmowi komory i przedsionki kurczą się z kolei, a krążenie krwi utrzymuje się na normalnym poziomie..

Po zablokowaniu impuls zbyt wolno przechodzi z przedsionków do komór lub jego przejście całkowicie ustaje.

Jeśli zostanie zaobserwowany całkowity blok przedsionkowo-komorowy, istnieje poważne zagrożenie dla życia, ponieważ serce może nagle zatrzymać się.

Mechanizm występowania

Zwykle impulsy elektryczne przechodzą przez mięsień sercowy z określoną prędkością i ściśle ustaloną sekwencją. Ścieżka sygnału zaczyna się w uchu prawego przedsionka - w węźle zatokowym. Dlatego wzbudzenie stopniowo rozprzestrzenia się przez tkanki przedsionków i zwalnia na krótki czas w węźle przedsionkowo-komorowym.

Problem powstaje, gdy przewodzenie impulsu zostanie spowolnione lub całkowicie zablokowane w pewnym momencie. Przyczyną mogą być zmiany funkcjonalne i organiczne. W pierwszym przypadku impuls dociera do komórek znajdujących się w fazie ogniotrwałej (nieaktywnej) - a jego dalszy przepływ zostaje zakłócony.

Jeśli mówimy o patofizjologii zaburzeń, należy zwrócić uwagę na działanie kanałów Na kardiomiocytów. Dopóki ścieżki te są otwarte, impuls może przenikać do komórek bez przeszkód. Ale jeśli kanały są dezaktywowane, sygnał zwalnia lub zatrzymuje się. Dzieje się tak na przykład w obszarze niedokrwienia mięśnia sercowego - w którym zatrzymuje się dopływ krwi do tkanek.

Objawy bloku serca są niespecyficzne i nie zawsze są zauważalne bez specjalnego badania. Możesz zidentyfikować problem w EKG. Film pokazuje, jak impuls przechodzi przez mięsień sercowy, czy są jakieś przeszkody w pobudzeniu tkanek i w jakiej strefie są zlokalizowane. Elektrokardiografia jest główną metodą diagnozowania i przepisywania leczenia.

Klasyfikacja

Istnieją różne rodzaje blokad, w zależności od tego, jak długo trwa opóźnienie. Warunkiem może być:

  1. Ostry. Dzieje się tak z ostrym zaprzestaniem dopływu krwi do mięśnia sercowego..
  2. Przerywany. Problemowi towarzyszy przejściowa niewydolność wieńcowa..
  3. Chroniczny.

Istnieją również trzy stopnie nasilenia choroby:

  1. Pierwszy. Chociaż impuls jest wykonywany wolniej niż w stanie normalnym, impulsy do przedsionków i komór są z powodzeniem odbierane i są zmniejszane.
  2. Drugi. Charakteryzuje się pojawieniem się niepełnej blokady, dzięki której nie wszystkie impulsy udaje się osiągnąć niezbędne miejsce.
  3. Trzeci. W tym stanie sygnały elektryczne całkowicie przestają przechodzić z przedsionków do komór.

Co to jest węzeł przedsionkowo-komorowy?

Węzeł przedsionkowo-komorowy (Asofa-Tawara) jest nagromadzeniem specjalnych komórek mięśnia sercowego w dolnej części prawego przedsionka w pobliżu przegrody międzyprzedsionkowej. Rozmiar węzła wynosi 3 x 5 mm. Zgodnie ze znaczeniem rangi reprezentuje automatyczne centrum drugiego rzędu (za węzłem zatokowym) i jest zaprojektowane do przyjmowania rozrusznika serca w przypadku awarii nadrzędnego stymulatora.

Czeski naukowiec Jan Purkinje po raz pierwszy opisał specjalne komórki serca: składają się one, podobnie jak miocyty, z aktyny i miozyny, ale nie tworzą wyraźnej struktury skurczu, są przesycone jonami wapnia. Okazało się, że cechy te umożliwiają wytwarzanie impulsów elektrycznych lub spontaniczne wzbudzanie. To czyni je spokrewnionymi z neuronami. Następnie wyróżniono 2 rodzaje komórek w układzie przewodzenia serca:

  • niektóre wytwarzają impulsy elektryczne;
  • inni organizują je od przedsionków do komór.

Jedzenie jest dostarczane do komórek w 90% gałęzi prawej tętnicy wieńcowej, w 10% przypadków - z lewej otoczki tętnicy serca.

W zależności od gęstości węzeł składa się z trzech warstw o ​​różnej zwartości. A podłużny rozmiar jest funkcjonalnie podzielony na dwa kanały:

Prawidłowa praca komórek i kanałów zapewnia nieprzerwane dostarczanie impulsów z węzła zatokowego do komór i synchronizuje pracę wszystkich części serca.

Co powoduje problem

Rozwój takich zaburzeń rytmu występuje w większości przypadków, gdy dana osoba cierpi na patologie serca. Pierwsze dwa warianty patologii często obserwuje się u osób w młodym wieku związanych ze sportem. Ale takie manifestacje są uważane za dopuszczalne. Nie wpływają na pracę ciała i pojawiają się, gdy dana osoba śpi. W tym przypadku arytmia nie jest stanem patologicznym i wiąże się z tym, że u sportowców nerw błędny jest nadmiernie aktywny..

Podobne problemy pojawiają się, gdy pod wpływem różnych patologii zdrowa tkanka serca zaczyna być zastępowana tkanką łączną. Z tego powodu powstają sekcje, które nie transmitują impulsów i nie mają możliwości redukcji. Ten warunek jest przestrzegany:

  • z procesami reumatycznymi;
  • w wyniku miażdżycy;
  • jeśli serce jest dotknięte chorobami zakaźnymi, takimi jak kiła;
  • po zawale serca z lokalizacją w przegrodzie międzykomorowej;
  • z wadami serca wrodzonymi lub nabytymi;
  • u osób z kardiomiopatią;
  • w przypadku wadliwego działania układu odpornościowego, które prowadzą do zniszczenia odporności własnych komórek organizmu;
  • z naruszeniem równowagi hormonów w ciele.

Jeśli problem jest spowodowany chorobami serca, początkowo blokady będą częściowe, ale stopniowo sytuacja się pogorszy i nastąpi blok przedsionkowo-komorowy 3 stopnie.

Sprzyjające warunki do rozwoju arytmii stwarzają operacje na otwartym sercu, małoinwazyjne zabiegi oraz leczenie zaburzeń rytmu za pomocą ablacji częstotliwością radiową.

W rzadkich przypadkach choroba jest wrodzona. Brakuje jednak niektórych sekcji układu przewodzącego. Niektóre dzieci z blokadą mają inne patologie serca..

Naruszenie często wiąże się z zatruciem organizmu niektórymi lekami. Dzieje się tak, gdy dana osoba przechodzi terapię glikozydami nasercowymi, blokerami receptorów adrenaliny i kanałami wapniowymi, środkami do eliminacji zaburzeń rytmu i innymi.

Przyczyny blokady AV o 1 stopień

Są to głównie czynniki zewnętrzne. Mogą być wyeliminowane przez samego pacjenta z rzadkimi wyjątkami..

  • Intensywna aktywność fizyczna, nadmierna aktywność. Jest coś takiego jak sportowe serce. Zaburzenie przewodnictwa jest wynikiem rozwoju struktur serca. Przyczyny te stanowią do 10% wszystkich sytuacji klinicznych. Ale taką diagnozę można postawić po długotrwałej obserwacji i wykluczeniu patologii organicznych..
  • Nadmiar narkotyków. Glikozydy nasercowe, leki psychotropowe, blokery kanału wapniowego, przeciwskurczowe, zwiotczające mięśnie, narkotyczne środki przeciwbólowe, kortykosteroidy.
  • Naruszenie procesów hamowania układu nerwowego. Czynnik względnie nieszkodliwy. Zwykle jest to część zespołu objawów choroby..

Jak to się manifestuje

Blok przedsionkowo-komorowy jest patologią, którą trudno odgadnąć od samego początku rozwoju, ponieważ ma to nieznaczne odzwierciedlenie w pracy organizmu. Pogorszenie stanu zdrowia następuje, jeśli przepływ impulsu jest tak zakłócony, że serce nie może skurczyć się z odpowiednią prędkością. Z tego powodu narządy i tkanki nie są nasycone krwią w wystarczających ilościach i tracą zdolność do wykonywania swoich funkcji. Towarzyszy temu duszność, osłabienie, ból serca, jak dławica piersiowa.

Pogorszenie przepływu krwi przez naczynia negatywnie wpływa na funkcjonowanie mózgu. Z tego powodu pacjent ma zawroty głowy, zmieszanie i zemdlał.

Drugi stopień choroby charakteryzuje się przerwami w pracy serca, które są dobrze odczuwalne przez pacjenta.

Na ostatnim etapie serce kurczy się bardzo powoli, co przyczynia się do osłabienia organizmu. Również u pacjenta:

  • oszołomiony;
  • ciemnieje w oczach;
  • występuje krótkotrwałe omdlenie;
  • niepokojący ból w sercu;
  • skóra staje się niebieska;
  • możliwe są napady padaczkowe.

W przypadku wrodzonej blokady dzieci i młodzież nie odczuwają żadnych nieprzyjemnych objawów..

Dlaczego rozwija się naruszenie?

Ludzkie mięsień sercowy ma zdolność do ekscytacji, przewodzenia impulsu elektrycznego, pracy offline i kontraktowania. Te właściwości zapewniają prawidłowe funkcjonowanie mięśnia sercowego i optymalne krążenie krwi. Układ przewodzenia serca jest reprezentowany przez następujące struktury:

  • węzeł zatokowo-przedsionkowy;
  • połączenie przedsionkowo-komorowe;
  • Jego pakiet;
  • włókna Purkinjego.

Prognozy na to są najbardziej niekorzystne. Blok przedsionkowo-komorowy 1. stopnia jest wykrywany u co dwudziestego pacjenta z patologią serca. To najłatwiejsza forma patologii. Drugi stopień jest wykrywany tylko w 2% przypadków. Całkowita blokada wszystkich części układu przewodzenia serca często kończy się nagłą śmiercią. Często patologia objawia się spowolnieniem ruchu impulsu. Ten stan jest wykrywany głównie u dorosłych..

Blokady AV dzielą się na dystalne, proksymalne, łączone, ostre, przerywane i przewlekłe. Typ dystalny charakteryzuje się tym, że postęp impulsu jest utrudniony na poziomie prawej i lewej nogi. Proksymalną blokadę obserwuje się w okolicy węzła przedsionkowo-komorowego, przedsionków i tułowia wiązki His.

Istnieją 3 stopnie blokady. Im wyższa, tym gorsza prognoza. Blokada pierwszego stopnia charakteryzuje się spowolnieniem transmisji sygnału z przedsionków do komór. Na elektrokardiogramie można go wykryć, wydłużając odstęp P-Q. W tej patologii nie ma objawów klinicznych. Wszystkie impulsy, które powstają w sercu, docierają do komór. 2 stopień jest trudniejszy.

Wraz z nim rozwija się niepełna blokada. Nie wszystkie impulsy elektryczne docierają do komór, co pociąga za sobą naruszenie funkcji skurczowej mięśnia sercowego. Ta patologia często wymaga zainstalowania rozrusznika serca dla chorego. Najbardziej niebezpieczna jest obecność całkowitej blokady AV. Dzięki niemu obserwuje się rzadkie skurcze komór (około 20 na minutę).

Blokady rozwijają się z kilku powodów. Czasami naruszenie przewodności pierwszego stopnia jest wariantem normy. Jest to możliwe zarówno dla osób aktywnie uprawiających sport, jak i dla pilotów. W takim przypadku blokada pojawia się tylko we śnie. Przy aktywności ruchowej stan serca normalizuje się.

Wszystkie przyczyny zaburzeń przewodzenia są podzielone na 2 duże grupy: sercową i niekardiologiczną. Najczęściej obserwuje się to w przypadku chorób serca. Wyróżnia się następujące czynniki etiologiczne:

  1. Choroba niedokrwienna serca (dławica piersiowa);
  2. Miażdżyca tętnic wieńcowych;
  3. Zawał mięśnia sercowego;
  4. Nabyte i wrodzone wady rozwojowe;
  5. Zastąpienie warstwy mięśniowej tkanką łączną;
  6. Zwłóknienie;
  7. Zwapnienie;
  8. Syfilis;
  9. Reumatyzm;
  10. Choroba tarczycy;
  11. Choroby tkanki łącznej;
  12. Zapalenie mięśnia sercowego;
  13. Kardiomiopatia
  14. Hemochromatoza;
  15. Sarkoidoza;
  16. Łagodne i złośliwe nowotwory;
  17. Interwencje medyczne (operacje);
  18. Zatrucie lekami (glikozydy nasercowe, leki przeciwarytmiczne, beta-adrenolityki).

Czynniki ryzyka rozwoju częściowej i całkowitej blokady AV obejmują palenie tytoniu, alkoholizm, nieprzestrzeganie zaleceń lekarza, nadmierne tłuszcze zwierzęce w diecie, choroby zakaźne i stres. Patologia jest często wynikiem interwencji chirurgicznych (protetyka, tworzywa sztuczne, cewnikowanie).

Czasami wykrywana jest wrodzona forma blokady. Częstotliwość jego występowania sięga 1 przypadku na 20 000 noworodków. Objawy częściowej i całkowitej blokady AV mogą pojawić się na tle zatrucia werapamilem, diltiazemem, lekami naparstnicy, beta-blokerami. W niektórych przypadkach nie można zidentyfikować przyczyny zaburzeń przewodzenia..

Obraz kliniczny zależy od następujących czynników:

  • choroba podstawowa;
  • poziom uszkodzenia układu przewodzącego;
  • wiek człowieka.

Najbardziej wyraźne objawy to całkowita blokada AV. Patologia objawia się następującymi objawami:

  • zmniejszone tętno;
  • słabość
  • ból w klatce piersiowej jako dusznica bolesna;
  • okresowe omdlenia;
  • zamieszanie świadomości;
  • duszność
  • trudności w oddychaniu
  • zawroty głowy.

Jeśli blokada rozwinęła się na poziomie węzła przedsionkowo-komorowego, a częstość akcji serca jest normalna (60-80 na minutę), wówczas skargi mogą być nieobecne. Przy drugim stopniu tej patologii pacjenci często odczuwają wadliwe działanie serca. Wrodzona forma blokady w dzieciństwie często przebiega potajemnie. Reklamacje mogą pojawić się później..

Przy częściowej i całkowitej blokadzie AV i przedwczesnym leczeniu prawdopodobieństwo powikłań jest wysokie. Ta patologia serca może prowadzić do następujących konsekwencji:

  • ataki Morgagni-Adams-Stokes;
  • zmniejszona inteligencja;
  • upośledzenie pamięci;
  • zaostrzenie choroby niedokrwiennej serca (napady dławicy piersiowej i zawał serca);
  • wstrząs kardiogenny;
  • nagła śmierć sercowa;
  • niewydolność serca;
  • zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz komorowy).

Blokady przedsionkowo-komorowe z atakami Morgagni-Adamsa-Stokesa występują z utratą przytomności. W takim przypadku może być wymagana opieka w nagłych wypadkach (wentylacja mechaniczna lub masaż serca). W przypadku przedłużonej asystolii komorowej możliwy jest śmiertelny wynik. Strasznym powikłaniem blokady jest rozwój szoku kardiogennego.

Jest to stan, w którym kurczliwość mięśnia sercowego jest znacznie osłabiona. Lewa komora cierpi głównie, co doprowadza krew do prawie wszystkich narządów. Wstrząs objawia się gwałtownym spadkiem ciśnienia, zaburzeniami czynności nerek, bladością skóry, otępieniem i objawami obrzęku płuc (kaszel, ból w klatce piersiowej).

Istnieje wiele różnych warunków, które mogą zakłócać przewodnictwo impulsu elektrycznego wzdłuż mięśnia sercowego. Nie zawsze możemy ustalić dokładną przyczynę tego zjawiska. Często możemy tylko zgadywać, dlaczego pojawiła się blokada i próbować spowolnić postęp procesu.

W kardiologii klinicznej zwykle rozróżnia się dwie grupy zaburzeń przewodzenia serca i pobudliwości:

  • Serce, to znaczy spowodowane patologicznymi procesami zachodzącymi w mięśniu sercowym. Może to być choroba niedokrwienna serca (CHD) lub zawał mięśnia sercowego, choroby zapalne, kardiomiopatie. Często przyczyną problemu są wrodzone i nabyte wady zastawek serca. Awaria układu przewodzącego może być spowodowana urazem tkanki podczas operacji.
  • Niekardiologiczne - przyczyną takich zaburzeń jest mięsień sercowy. Najczęściej mamy do czynienia z chorobami endokrynologicznymi - cukrzycą i patologią tarczycy. Wśród możliwych przyczyn warto również podkreślić nadciśnienie, przewlekłe zapalenie oskrzeli, astmę i inne stany prowadzące do rozwoju niedotlenienia. U kobiet niepowodzenie jest często rejestrowane podczas ciąży z początkiem menopauzy.

Ważne jest, aby zrozumieć: wystąpienie blokady nie zawsze wiąże się ze zmianami organicznymi w mięśniu sercowym lub poważnymi chorobami pozakardialnymi. Niewydolność serca może być tymczasowa z powodu stresu lub wysiłku fizycznego. Możesz dowiedzieć się o charakterze naruszeń podczas badania pacjenta.

Intensywna opieka

Jeśli występują ostre objawy choroby, pacjent potrzebuje natychmiastowej pomocy lekarskiej. Pacjent kładzie się do łóżka i wzywa się zespół medyczny. Karetka pogotowia przewozi pacjenta do placówki medycznej.

Przeczytali także: Przyczyny kołatania serca po przebudzeniu Po ​​umieszczeniu na oddziale atropinę podaje się dożylnie. Jeśli serce się nie poprawi, wykonaj masaż serca.

W drodze do szpitala Novodrin podaje się kroplami. Przy niebezpiecznych zaburzeniach rytmu próbują przywrócić go za pomocą defibrylatora.

W szpitalu pacjent musi obserwować leżenie w łóżku, monitorować pracę serca za pomocą EKG, przepisywać leki w celu poprawy przewodności.

Takie środki są szczególnie konieczne przy pełnej blokadzie..

Styl życia i środki ostrożności

Leczenie i zapobieganie zaburzeniom czynności serca nie polega wyłącznie na przyjmowaniu leków lub zabiegach chirurgicznych. Zalecamy, aby pacjent całkowicie zmienił swoje podejście do życia. Aby zapobiec postępowi choroby i uniknąć niepożądanych konsekwencji, powinieneś:

  • Zmień dietę. Codzienne menu powinno zawierać mniej smażonych, pikantnych i słonych potraw. Zaleca się dodawanie produktów pochodzenia roślinnego, aby skupić się na świeżych warzywach i owocach. Fast foody i szybko trawiące się węglowodany są zabronione - negatywnie wpływają na metabolizm i wywołują rozwój patologii sercowo-naczyniowej.
  • Uprawiać sport. Pokaz ćwiczeń aerobowych, jogi, pływania. Jeśli nie możesz odwiedzić klubu fitness lub siłowni, możesz codziennie spacerować na świeżym powietrzu - co najmniej 30 minut dziennie.
  • Nie przepracuj się. Praca „do noszenia” nie przyniesie korzyści sercu. Warto przejrzeć swoją codzienną rutynę. Nocny sen powinien wynosić co najmniej 8 godzin.
  • Unikać stresu. Nadmierne doświadczenia negatywnie wpływają na pracę wszystkich narządów wewnętrznych, a serce nie jest wyjątkiem.
  • Śledź wagę. W przypadku nadwagi i otyłości należy skonsultować się z endokrynologiem, ustalić dietę.
  • Odmawiać złych nawyków. Palenie jest zabronione. Nie nadużywaj alkoholu.

Rokowanie choroby zależy od ciężkości stanu pacjenta. Zgodność ze wszystkimi zaleceniami lekarza i terminowe zainstalowanie stymulatora przedłuża życie i utrzymuje zdrowie.

Diagnostyka w klinice

Kiedy pojawią się objawy naruszenia, pacjent powinien odwiedzić kardiologa. Lekarz przeprowadzi badanie, wysłucha serca, aby dowiedzieć się, czy pacjent miał ataki zawału serca, zapalenie mięśnia sercowego i inne stany patologiczne.

Słuchając rytmu serca, można zauważyć obecność prawidłowego rytmu z długimi przerwami. Sugeruje to, że wypadają skurcze komorowe. Żyły na szyi pulsują.

Blok przedsionkowo-komorowy w EKG objawia się wydłużeniem odstępu P-Q, zmniejszeniem liczby kompleksów komorowych.

Zalecane jest również codzienne monitorowanie Holtera, podczas którego odczucia pacjenta są porównywane z zaburzeniami rytmu, nasilenie bradykardii jest oceniane dla różnych rodzajów aktywności pacjenta i określa się, czy istnieje potrzeba zainstalowania stymulatora serca.

Jeśli występują inne patologie serca, wyznaczyć obraz komputerowy lub rezonans magnetyczny, ultradźwięki, tomografię wielospiralną.

Aby zidentyfikować współistniejące choroby, uciekają się do testów laboratoryjnych. Pomagają określić, które czynniki przyczyniły się do rozwoju naruszeń.

Prognoza

To zaburzenie przewodzenia może powodować następujące komplikacje:

  • nagła śmierć z powodu zatrzymania akcji serca lub częstoskurczu komorowego;
  • niewydolność sercowo-naczyniowa z omdleniem, zaostrzeniem choroby niedokrwiennej serca lub zastoinową niewydolnością serca;
  • urazy głowy lub kończyn podczas ataków Morgagni-Adams-Stokes.

Dzięki wszczepieniu stymulatora wszystkie te nieprzyjemne konsekwencje zostaną wyeliminowane..

Naukowcy udowodnili, że blok przedsionkowo-komorowy I stopnia wiąże się ze zwiększonym ryzykiem migotania przedsionków, koniecznością stymulacji, niewydolnością serca i śmiertelnością z dowolnej przyczyny..

W przypadku wrodzonego bloku AV rokowanie zależy od wady serca, która spowodowała to zaburzenie. Dzięki terminowej interwencji chirurgicznej i wszczepieniu stymulatora dziecko rośnie i rozwija się normalnie.

O tym, czym jest blokada AV, objawy, powikłania, zobacz ten film:

Leczenie

Blok przedsionkowo-komorowy 1 stopień, który nie ma wyraźnych objawów, wymaga jedynie dynamicznej obserwacji.

Jeśli blokada jest związana z glikozydami nasercowymi, lekami przeciwarytmicznymi, wówczas dawka jest dostosowywana lub całkowicie rezygnuje z używania tych leków.

W przypadku patologii serca, takich jak zawał serca, zapalenie mięśnia sercowego, stosuje się beta-adrenostymulanty. Można również zainstalować rozrusznik serca.

Aby zatrzymać ostry atak, atropinę podaje się pod skórę lub żyłę. Zastoinowe zdarzenia towarzyszące niewydolności serca wymagają stosowania leków moczopędnych, glikozydów nasercowych, leków rozszerzających naczynia krwionośne.

Aby wyeliminować objawy kliniczne, jeśli blokada przebiega w postaci przewlekłej, konieczne jest zastosowanie teofiliny, wyciągu z belladonny, nifedypiny.

Jeśli leki nie pomogą w poprawie sytuacji, pacjentowi wszczepia się rozrusznik serca. To urządzenie pomaga przywrócić częstotliwość i rytm skurczów serca..

Taka operacja jest konieczna, jeśli rytm komorowy osiąga 40 skurczów na minutę, rozwija się drugi i trzeci stopień choroby, następuje całkowite zablokowanie, w którym przeszkadzają ataki dusznicy bolesnej, zastoinowa niewydolność serca, wysokie ciśnienie krwi.

Czy istnieje potrzeba operacji, określa kardiochirurg.

Znakiem EKG całkowitego bloku przedsionkowo-komorowego jest poszerzenie i deformacja zespołu QRS. W takim przypadku pilna potrzeba pomocy pacjentowi.

Obraz kliniczny

W przypadku blokady pierwszego stopnia z reguły pacjent nie przedstawia żadnych konkretnych skarg. Zmienione samopoczucie jest związane z chorobą podstawową. W drugim lub trzecim stopniu występują zaburzenia krążenia o charakterze kompensacyjnym i adaptacyjnym: każdy skurcz komorowy staje się większy, co prowadzi do przerostu mięśnia sercowego. Patologii serca zwykle towarzyszy szereg objawów:

  • Bradykardia przy 30 uderzeniach na minutę powoduje niewystarczający przepływ krwi w mózgu, pojawiają się zawroty głowy, możliwa jest krótkotrwała utrata przytomności.
  • Pacjenci odczuwają rzadkie silne drżenia (uderzenia) serca w klatce piersiowej. Jest to spowodowane narzuceniem rytmu skurczów przedsionków i komór oraz utworzeniem pojedynczych kompletnych regularnych skurczów.
  • Podczas słuchania serca pacjenta mają charakterystyczny „strzał z armaty”. Podczas badania szyi wykrywana jest wyraźna pulsacja żył spowodowana falą wsteczną krwi do żyły szyjnej.
  • W diagnozie ważnym punktem jest brak przyspieszenia pulsu po wysiłku fizycznym, wszelkie wahania wstrzymania oddechu w głębokim oddechu.

Odległości między skurczami przedsionków i komór nie ulegają zmianie, ale nie są połączone w jednym kompleksie

Jeśli blokada jest spowodowana procesem zapalnym lub niepełnym bliznowaceniem, wszystkie objawy są sporadyczne.

U pacjentów z patologiczną menopauzą, dystonią naczyniowo-naczyniową wyraża się wpływ nerwu błędnego. Wyjaśnia to testowanie z atropiną. Po podskórnym podaniu małej dawki blokada jest usuwana.

Ciężkim objawem całkowitego bloku przedsionkowo-komorowego jest

, spowodował w połowie przypadków krótkoterminowych

z zachowanym trzepotaniem przedsionków. Druga połowa jest reprezentowana przez wynik trzepotania lub migotania komór (postać hiperdynamiczna).

Naruszenie przewodności pierwszego stopnia nie ma oznak, rzadko też narusza stan i blokadę w drugim etapie, jednak może przekształcić się w kompletny.

Objawy całkowitego zaprzestania transmisji sygnału elektrycznego: ciągłe zmęczenie, omdlenie, osłabienie, zaburzenia rytmu serca. Podczas badania zewnętrznego mogą być widoczne pulsacje żył szyjnych.

Podczas słuchania pierwszego etapu naruszenia charakterystyczny jest delikatny pierwszy dźwięk. Po drugim słychać głośność pierwszego tonu, z każdym cyklem staje się ciszej, z całkowitą blokadą, tonacja jest nierówna, a ton mezosystoliczny jest również słyszalny z pełnym stopniem.

Przyczyny naruszenia

Podstawą najczęściej jest choroba Lenegro lub zawał mięśnia sercowego, ale są też inne powody, na przykład przedawkowanie beta-blokerów, leki przeciwarytmiczne, digoksyna lub antagoniści wapnia.

Kilka innych czynników:

  • zawał serca;
  • niedokrwienie;
  • Choroba Lwa;
  • wrodzony całkowity blok przedsionkowo-komorowy;
  • nieregularna struktura głównych tętnic;
  • wady serca;
  • kardiomiopatia;
  • sarkoidoza;
  • amyloidoza;
  • hemochromatoza;
  • dusznica;
  • gruźlica;
  • Borelioza
  • reumatyzm;
  • toczeń;
  • choroby endokrynologiczne;
  • onkologia.

Do badania z blokadą przedsionkowo-komorową stosuje się zarówno sprzętowe, jak i laboratoryjne metody badania pacjentów.

Standardowe metody badań diagnostycznych sprzętu:

Jeśli na kardiogramie podczas analizy naruszenia przewodności elektrycznej rytm jest śledzony przez nierówne odstępy PQ i okresy Wenckebacha, wówczas kardiolodzy diagnozują: blok Mobitza II stopnia.

Upośledzenie przewodności Mobitów II stopnia charakteryzuje się wąskimi kompleksami QRS, ponieważ transmisja impulsu zatrzymuje się w miejscu uszkodzenia av. W takim przypadku do wyjaśnienia diagnozy stosuje się elektrogram pakietu Hisa.

W przypadku wyraźnego naruszenia stanu pacjenta przeprowadza się leczenie zachowawcze za pomocą leków antycholinergicznych i sympatykomimetyków, przy poważnych zmianach ustawia się rozrusznik serca.

Powikłania

Rozwój powikłań obserwuje się zwykle, gdy blokada rozwija się wraz z patologiami serca. Najczęściej z tą chorobą pojawia się lub pogarsza przewlekła postać niewydolności serca i rozwijają się zaburzenia ektopowe, w tym częstoskurcz komorowy.

Przebieg choroby jest skomplikowany z powodu głodu tlenu w mózgu z powodu niskiej częstości akcji serca. Towarzyszy temu gorączka w głowie, osłabienie i zawroty głowy. Najpierw pacjent blednie, potem skóra staje się niebieska, a potem zemdleje.

Rodzaje chorób

Zgodnie z obszarem uszkodzenia mięśnia sercowego, istniejącymi objawami zewnętrznymi i miarami progresji, blokadę można podzielić na pewien sposób.

Obecnie istnieją trzy główne typy lub typy bloku przedsionkowo-komorowego, a formy te są rozpoznawane zgodnie z anatomicznymi specyficznymi cechami choroby:

  • niekompletna lub częściowa forma - tutaj rejestrowana jest pierwotna wada, która wpływa na przegrody międzyprzedsionkowej i rozszczepienie przedniej zastawki w zastawce mitralnej;
  • z przerywanym typem patologii występuje pierwotna wada przegrody międzyprzedsionkowej, a także ogólne pogorszenie wytrzymałości i utrata kształtu przedniej zastawki w zastawce mitralnej, a także części zastawki części trójdzielnej;
  • i pełną formę, której przejawy charakteryzują się pojawieniem się wspólnego pierścienia w zastawkach przedsionkowo-komorowych, równolegle do pierwszej wady przegrody i wariantów wad w przegrodzie międzykomorowej zaopatrzenia.

Dodatkowa klasyfikacja blokady pozwala na podzielenie pełnej formy na trzy odmiany:

  1. typ A, który można opisać przez częściowe oddzielenie liścia po lewej i prawej stronie; są one dzielone za pomocą zapięć: akordy przechodzą z obszaru prawej części do lewej komory mięśnia sercowego;
  2. typ B - podczas jego rozwoju związki przechodzą z jednej części komory do określonej zastawki;
  3. typ C charakteryzuje się brakiem połączeń z przodu.

Teraz powinieneś przestudiować powody, dla których często występuje blokada..

Możliwy wynik

To, jak blok AV wpłynie na życie pacjenta, zależy od wielu czynników.

Blok przedsionkowo-komorowy 2 stopnie ma korzystniejsze rokowanie w porównaniu z następnym stopniem. Tak więc u pacjentów na ostatnim etapie rozwoju blokady obserwuje się niewydolność serca i całkowitą niepełnosprawność.

Jeśli umieścisz rozrusznik serca na czas, możesz zwiększyć długość życia i poprawić jego jakość. Przy wrodzonej blokadzie rokowanie jest bardziej pozytywne niż w przypadku nabytych.

Przygotowanie do instalacji EX

Przygotowanie do wszczepienia stymulatora obejmuje, oprócz elektrokardiografii, przeprowadzenie echokardiografii - badanie ultrasonograficzne serca. Echokardiografia pozwala na wizualizację ściany, ubytków i przegród serca oraz wykrycie wszelkich pierwotnych chorób, które mogą być przyczyną blokady przedsionkowo-komorowej, na przykład patologii zastawek.

Jeśli kardiolog podczas badania ultrasonograficznego wykrył problemy z sercem, leczenie skojarzone jest prowadzone równolegle z leczeniem bloku przedsionkowo-komorowego. Jest to szczególnie ważne w tych przypadkach, kiedy to te patologie są przyczyną zaburzeń przewodzenia. Zalecane są również standardowe badania kliniczne - badania krwi i moczu.

Cechy patologii w dzieciństwie

Badania wykazały, że blokady występują u pięciu procent zdrowych dzieci. W tym wieku prawdopodobieństwo dalszego rozwoju choroby jest dość wysokie.

Takie problemy u dzieci są najczęściej związane z patologiami wewnątrzmacicznymi. Często obserwuje się to, jeśli płód został dotknięty chlamydią, paciorkowcami i innymi bakteriami. Ryzyko wystąpienia tego problemu jest wysokie z predyspozycjami genetycznymi.

Przewodność elektryczna u dzieci może zostać zaburzona po zabiegu w celu wyeliminowania wad serca. Dzieci z niedrożnością przedsionkowo-komorową szybko się męczą, cierpią z powodu bólu serca i głowy, duszności, nieuważnego.

Opcje leczenia dobierane są z uwzględnieniem przyczyn choroby i ogólnego stanu organizmu dziecka. W niektórych przypadkach mogą zainstalować aparat, który będzie regulował rytm.

Po operacji

Okresowi pooperacyjnemu, jeżeli nie występują inne problemy zdrowotne komplikujące jego przebieg, zwykle nie towarzyszą żadne poważne ograniczenia. Dom pacjenta zostaje zwolniony na 1-7 dni, po przeprowadzeniu pewnych badań. Leczenie ran w obszarze wszczepionego korpusu urządzenia odbywa się zgodnie z zaleceniami lekarza.

W pierwszych tygodniach po wszczepieniu stymulatora zaleca się unikanie wysiłku fizycznego, a także ochronę obszaru szwów (ćwiczenia, jeśli nie ma przeciwwskazań, można rozpocząć po kilku miesiącach, należy skonsultować się z lekarzem). 1 miesiąc po zabiegu wyznacza się konsultację kontrolną z kardiologiem. Następnie kontrola jest przeprowadzana po sześciu miesiącach i ponownie po roku od dnia implantacji, a następnie - raz w roku.

Czas działania EX zależy od wielu czynników. Średnio okres ten wynosi 7-10 lat, au dzieci jest zwykle znacznie krótszy, co wiąże się między innymi ze wzrostem ciała dziecka. Kontrola stymulatora, a także jego programowanie dla konkretnego pacjenta, wykonuje lekarz. Sprawdzenie działania urządzenia należy przeprowadzić w odpowiednim czasie.

Ponadto, w razie potrzeby, program jest również dostosowywany - określone parametry funkcjonowania. Może to być konieczne, jeśli stymulator serca nie wykonuje przypisanych mu zadań: częstość akcji serca jest zbyt niska lub wysoka i / lub pacjent nie czuje się dobrze. Ponadto lekarz może skonfigurować inne ustawienia podczas zmiany stylu życia i niewystarczającej stymulacji, na przykład podczas uprawiania sportu.

Głównym powodem awarii EX jest spadek pojemności akumulatora - jego rozładowanie. W takich przypadkach urządzenie należy wymienić na nowe i wymagana jest konsultacja z kardiologiem. Elektrody znajdujące się w jamie serca zwykle pozostają do końca życia i nie trzeba ich wymieniać podczas prawidłowego działania, co daje osobie możliwość pełnego życia pomimo problemów z sercem.

Ważne Jest, Aby Zdawać Sobie Sprawę Z Naczyń