Cechy zastosowania alfa-blokerów w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego

Leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne to leki, które całkowicie (nieselektywne) lub częściowo (selektywne, alfa1 i alfa2) czasowo blokują zdolność adrenoreceptorów do interakcji z katecholaminami (adrenalina i noradrenalina). W rezultacie aktywność współczulnego układu nerwowego jest osłabiona, a lokalizacja tych receptorów wiąże się z szeregiem efektów terapeutycznych.

Blokery alfa-adrenergiczne - leki często stosowane w leczeniu chorób sfery urologicznej u mężczyzn

Receptory alfa-1 adrenergiczne znajdują się w małych tętnicach. Ich blokada zmniejsza skurcz naczyń, obniża ciśnienie krwi. Oddzielna podgrupa - receptory alfa1a-adrenergiczne - znajduje się w gruczole krokowym, cewce moczowej i szyi pęcherza. Blokowanie ich aktywności prowadzi do rozluźnienia mięśni gładkich układu moczowego i ułatwia proces oddawania moczu.

Receptory alfa2 są zlokalizowane w synapsach nerwowo-mięśniowych (strukturach, w których impuls nerwowy przekształca się w aktywny skurcz mięśni). Ich blokada poprawia przepływ impulsów adrenergicznych i zwiększa stężenie noradrenaliny. W rezultacie rozszerzają się tętnice okolicy narządów płciowych, nerek i innych narządów wewnętrznych. Wzmocniona jest również erekcja osłabiona przez ciągły stres..

Wskazania i przeciwwskazania

Nieselektywne leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne mają ostre działanie przeciwnadciśnieniowe i są wskazane w leczeniu ciężkich kryzysów nadciśnieniowych, szczególnie w przypadku podejrzenia guza rdzeniastego nadnerczy (guz chromochłonny). Obecnie fentolamina i fenoksobenzamina są stosowane w medycynie praktycznej. Leki te mogą być przepisywane wyłącznie przez lekarza i stosowane w szpitalu.

Główne wskazania to:

  • nadciśnienie tętnicze;
  • początkowy etap przewlekłej niewydolności serca;
  • naruszenia odpływu moczu, w tym z zapaleniem gruczołu krokowego, gruczolakiem i łagodnym rozrostem prostaty.

W niektórych przypadkach stosowanie tych leków jest ograniczone..

Główne przeciwwskazania:

  • wcześniej obserwowane niedociśnienie ortostatyczne (obniżenie ciśnienia krwi, aż do omdlenia, z gwałtownym wzrostem, a także z długotrwałym staniem);
  • przyjmowanie innych alfa-blokerów (grozi gwałtownym wzrostem działania przeciwnadciśnieniowego i przejawem działań niepożądanych);
  • nietolerancja i nadwrażliwość na substancję czynną i dodatkowe składniki leku;
  • ostre naruszenie wątroby.

W przypadku miażdżycowego uszkodzenia naczyń, znacznego pogorszenia czynności nerek, leczenia innymi grupami leków obniżających ciśnienie krwi (sartany, beta-adrenolityki), a także, jeśli mężczyzna jest starszy niż 75 lat, leczenie jest przepisywane małymi dawkami i wymaga stałego nadzoru medycznego i obserwacji.

Lecznicze skutki zapalenia gruczołu krokowego

W przypadku zapalenia gruczołu krokowego procesy oddawania moczu są zaburzone, wzrasta ciśnienie w cewce moczowej, szyja pęcherza nie rozluźnia się całkowicie. Jeśli w ostrym procesie zmiany patologiczne są bardziej związane z obrzękiem tkanki prostaty, niż w procesie przewlekłym, z jego strukturalną reorganizacją i deformacją. W wyniku przedłużonego stanu zapalnego dochodzi do odwrotnego przepływu moczu, prędkość przepływu moczu gwałtownie spada, co stwarza warunki wstępne do powstawania mikrozwapnień w gruczole krokowym i częstych nawrotów.

Działanie alfa1-blokerów z zapaleniem gruczołu krokowego:

  • eliminacja ostrego i zapobieganie przewlekłemu zatrzymaniu moczu;
  • redukcja bólu;
  • osłabienie objawów nadreaktywnego pęcherza (nietrzymanie moczu, częste oddawanie moczu);
  • redukcja nawrotów w przewlekłym zapaleniu gruczołu krokowego.

Możliwe działania niepożądane

Biorąc pod uwagę obecność receptorów adrenergicznych w różnych narządach, a także indywidualne poziomy katecholamin (adrenaliny i noradrenaliny) u każdej osoby, niezależnie, bez konsultacji z lekarzem, przepisywanie tej grupy leków jest niebezpieczne dla zdrowia.

Jeśli lek jest przepisywany przez lekarza, bierze się pod uwagę nie tylko wskazania do stosowania, ale także współistniejące choroby, które ograniczają stosowanie tych leków, wówczas alfa-blokery w dawkach terapeutycznych są całkowicie bezpieczne.

Efekty uboczne są rzadkie:

  • bóle głowy, osłabienie, senność, zawroty głowy;
  • dyskomfort w jamie brzusznej, nudności, suchość w jamie ustnej, luźne stolce;
  • zwiększone tętno;
  • niedociśnienie ortostatyczne;
  • zwiększony ból serca, jeśli pacjent ma dusznicę bolesną;
  • wysypki skórne z towarzyszącym swędzeniem;
  • przekrwienie błony śluzowej nosa;
  • zespół odstawienia (do 10% przypadków), który występuje, gdy odbiór jest całkowicie zatrzymany i objawia się wzrostem ciśnienia krwi oraz występowaniem trudności w oddawaniu moczu.

Biorąc pod uwagę, że pacjenci przyjmują alfa-adrenolityki, w większości przypadków w połączeniu z innymi lekami, a nagłe anulowanie takich leków może być niebezpieczne, więc jeśli wystąpią niepożądane objawy, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Lekarz określi, z którym lekiem są związane działania niepożądane i podejmie niezbędne środki..

Najbardziej skuteczne leki

Blokery alfa1 w leczeniu nadciśnienia tętniczego są lekami 2-liniowymi. Są stosowane, gdy tradycyjne leki (inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę i beta-blokery) są przeciwwskazane.

Efekt poprawy procesu oddawania moczu sprawia, że ​​te leki blokujące receptory alfa1 są lekami z wyboru w połączeniu z przerostem prostaty, zapaleniem gruczołu krokowego i innymi przyczynami zaburzeń przepływu moczu z wysokim ciśnieniem krwi.

Lekarze przepisują uroselektywne alfa-adrenolityki na zapalenie gruczołu krokowego, gruczolaka, łagodny przerost prostaty. Ich wpływ na ciśnienie krwi jest znikomy, ale występuje i wymaga nadzoru lekarskiego.

Spośród alfa-2-blokerów w praktyce klinicznej chlorowodorek johimbiny z powodzeniem stosuje się w leczeniu zaburzeń erekcji.

Zatem alfa-adrenolityki to grupa leków wpływających na układ sercowo-naczyniowy i moczowo-płciowy. Ich zastosowanie zwiększa skuteczność leczenia różnych patologii urologicznych. W przypadku zapalenia gruczołu krokowego mogą przyspieszyć rozwiązywanie ostrego procesu i przybliżyć powrót do zdrowia, a także poprawić przebieg przewlekłego stanu zapalnego i pomóc w utrzymaniu remisji.

Blokery adrenergiczne: działanie, funkcje aplikacji

Grupa blokerów adrenergicznych obejmuje leki, które mogą blokować impulsy nerwowe odpowiedzialne za reakcję na adrenalinę i noradrenalinę. Środki te są wykorzystywane w leczeniu patologii serca i naczyń krwionośnych..

Większość pacjentów z odpowiednimi patologiami jest zainteresowana tym, co to jest - blokerami adrenergicznymi, gdy są stosowane, jakie działania niepożądane mogą powodować. Zostanie to omówione później..

Klasyfikacja

Ściany naczyń mają 4 rodzaje receptorów: α-1, α-2, β-1, β-2. W związku z tym w praktyce klinicznej stosuje się blokery alfa i beta. Ich działanie ma na celu zablokowanie określonego rodzaju receptora. Blokery A-β wyłączają wszystkie receptory adrenaliny i noradrenaliny.

Tabletki z każdej grupy są dwojakiego rodzaju: selektywne blokują tylko jeden typ receptorów, nieselektywne przerywają połączenie z wszystkimi z nich..

W tej grupie istnieje pewna klasyfikacja leków..

  • blokery α-1;
  • α-2;
  • α-1 i α-2.

Funkcje akcji

Kiedy adrenalina lub noradrenalina dostają się do krwioobiegu, adrenoreceptory reagują na te substancje. W odpowiedzi w ciele rozwijają się następujące procesy:

  • światło naczyń zwęża się;
  • skurcze mięśnia sercowego stają się częstsze;
  • wzrasta ciśnienie krwi;
  • poziom glikemii wzrasta;
  • zwiększone światło oskrzeli.

W przypadku patologii serca i naczyń krwionośnych skutki te są niebezpieczne dla zdrowia ludzkiego i życia. Dlatego, aby zatrzymać takie zjawiska, konieczne jest przyjmowanie leków blokujących uwalnianie hormonów nadnerczy do krwi.

Blokery adrenergiczne mają przeciwny mechanizm działania. Schemat blokerów alfa i beta różni się w zależności od rodzaju zablokowanego receptora. W przypadku różnych patologii przepisywane są adrenobloki określonego typu, a ich wymiana jest kategorycznie niedopuszczalna.

Wpływ alfa-blokerów

Rozszerzają naczynia obwodowe i wewnętrzne. Pozwala to zwiększyć przepływ krwi, poprawić mikrokrążenie tkanek. Ciśnienie krwi spada, a można to osiągnąć bez zwiększania pulsu.

Fundusze te znacznie zmniejszają obciążenie serca poprzez zmniejszenie ilości krwi żylnej wchodzącej do atrium..

Inne efekty a-blokerów:

  • spadek trójglicerydów i złego cholesterolu;
  • wzrost poziomu „użytecznego” cholesterolu;
  • aktywacja wrażliwości komórek na insulinę;
  • poprawiony wychwyt glukozy;
  • zmniejszenie intensywności objawów zjawisk zapalnych w układzie moczowym i rozrodczym.

Blokery alfa-2 zwężają naczynia krwionośne i zwiększają ciśnienie tętnicze. W kardiologii praktycznie nie są używane..

Działanie beta-blokerów

Różnica między selektywnymi blokerami β-1 polega na tym, że pozytywnie wpływają one na funkcjonowanie serca. Ich użycie pozwala osiągnąć następujące efekty:

  • zmniejszona aktywność kierowcy tętna i eliminacja arytmii;
  • zmniejszenie częstości akcji serca;
  • regulacja pobudliwości mięśnia sercowego na tle zwiększonego stresu emocjonalnego;
  • zmniejszone zapotrzebowanie na tlen w mięśniach serca;
  • spadek ciśnienia krwi;
  • ulga w ataku dławicy piersiowej;
  • zmniejszony stres serca podczas niewydolności serca;
  • redukcja glikemii.

Nieselektywne leki β-blokerów mają następujące działanie:

  • zapobieganie przywieraniu elementów krwi;
  • zwiększony skurcz mięśni gładkich;
  • rozluźnienie zwieracza pęcherza;
  • zwiększony ton oskrzeli;
  • spadek ciśnienia wewnątrzgałkowego;
  • zmniejszone prawdopodobieństwo ostrego zawału serca.

Alpha Beta Blockers

Leki te obniżają ciśnienie krwi i wewnątrz oczu. Przyczyniają się do normalizacji trójglicerydów, LDL. Dają zauważalny efekt hipotensyjny bez upośledzenia przepływu krwi w nerkach..

Odbiór tych funduszy poprawia mechanizm adaptacji serca do stresu fizycznego i nerwowego. Pozwala to znormalizować rytm jego skurczów, aby złagodzić stan pacjenta z wadami serca.

Gdy wskazane są leki

Blokery alfa1 są zalecane w takich przypadkach:

  • nadciśnienie tętnicze;
  • powiększenie mięśnia sercowego;
  • powiększona prostata u mężczyzn.

Wskazania do stosowania blokerów α-1 i 2:

  • zaburzenia troficznych tkanek miękkich różnego pochodzenia;
  • ciężka miażdżyca;
  • zaburzenia cukrzycowe obwodowego układu krążenia;
  • zapalenie wsierdzia;
  • akrocyjanoza;
  • migrena;
  • stan po udarze;
  • spadek aktywności intelektualnej;
  • zaburzenia aparatu przedsionkowego;
  • neurogenność pęcherza;
  • zapalenie gruczołu krokowego.

Blokery alfa2 są przepisywane w zaburzeniach erekcji u mężczyzn.

Wysoce selektywne β-blokery są stosowane w leczeniu chorób takich jak:

  • Choroba niedokrwienna serca;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • Kardiomiopatia przerostowa;
  • zaburzenia rytmu;
  • migrena;
  • wady zastawki mitralnej;
  • zawał serca;
  • z VSD (z nadciśnieniem typu dystonia neurokrążąca);
  • podniecenie ruchowe podczas przyjmowania leków przeciwpsychotycznych;
  • zwiększona aktywność tarczycy (kompleksowe leczenie).

Nieselektywne beta-blokery są stosowane do:

  • nadciśnienie tętnicze;
  • powiększenie lewej komory;
  • dusznica bolesna;
  • dysfunkcja zastawki mitralnej;
  • zwiększone tętno;
  • jaskra
  • Zespół niewielki - rzadka nerwowa choroba genetyczna, w której obserwuje się drżenie mięśni rąk;
  • do zapobiegania krwotokowi podczas porodu i operacji na żeńskich narządach płciowych.

Wreszcie, blokery α-β są wskazane do stosowania w takich chorobach:

  • z nadciśnieniem tętniczym (w tym w celu zapobiegania rozwojowi kryzysu nadciśnieniowego);
  • jaskra z otwartym kątem;
  • stabilna dławica piersiowa;
  • zaburzenia rytmu;
  • wady serca;
  • niewydolność serca.

Zastosowanie do patologii układu sercowo-naczyniowego

W leczeniu tych chorób β-blokery zajmują wiodące miejsce..

Najbardziej selektywne są bisoprolol i nebiwolol. Blokowanie receptorów adrenergicznych pomaga zmniejszyć stopień kurczliwości mięśnia sercowego, spowolnić prędkość impulsu nerwowego.

Zastosowanie nowoczesnych beta-blokerów daje takie pozytywne efekty:

  • zmniejszone tętno;
  • poprawiony metabolizm mięśnia sercowego;
  • normalizacja układu naczyniowego;
  • poprawa funkcji lewej komory, wzrost frakcji wyrzutowej;
  • normalizacja rytmu skurczów serca;
  • spadek ciśnienia krwi;
  • niższe ryzyko agregacji płytek krwi.

Skutki uboczne

Lista działań niepożądanych zależy od leków..

Blokujący A1 mogą sprowokować:

  • obrzęk
  • gwałtowny spadek ciśnienia krwi z powodu wyraźnego działania hipotensyjnego;
  • niemiarowość;
  • Katar
  • zmniejszone libido;
  • moczenie mimowolne;
  • ból podczas erekcji.
  • wzrost ciśnienia;
  • lęk, drażliwość, zwiększona drażliwość;
  • drżenie mięśni;
  • zaburzenia oddawania moczu.

Leki nieselektywne w tej grupie mogą powodować:

  • zaburzenie apetytu;
  • zaburzenia snu;
  • nadmierne pocenie;
  • uczucie zimna w kończynach;
  • uczucie ciepła w ciele;
  • nadkwaśność soku żołądkowego.

Selektywne beta-blokery mogą powodować:

  • ogólna słabość;
  • spowolnienie reakcji nerwowych i psychicznych;
  • silna senność i depresja;
  • zmniejszona ostrość wzroku i zaburzenia postrzegania smaku;
  • drętwienie stóp;
  • spadek tętna;
  • zjawiska dyspeptyczne;
  • zjawiska arytmiczne.

Nieselektywne β-blokery są w stanie wykazywać takie działania niepożądane:

  • zaburzenia widzenia o innej naturze: „mgła” w oczach, uczucie obcego ciała w nich, zwiększone wydzielanie łez, podwójne widzenie („podwójne widzenie” w polu widzenia);
  • katar;
  • kaszel;
  • uduszenie;
  • wyraźny spadek ciśnienia;
  • omdlenie;
  • zaburzenia erekcji u mężczyzn;
  • zapalenie błony śluzowej okrężnicy;
  • hiperkaliemia
  • zwiększone stężenie trójglicerydów i moczanów.

Przyjmowanie blokerów alfa-beta może powodować następujące działania niepożądane u pacjenta:

  • trombocytopenia i leukopenia;
  • ostre naruszenie przewodzenia impulsów emanujących z serca;
  • zaburzenie krążenia obwodowego;
  • krwiomocz;
  • hiperglikemia;
  • hipercholesterolemia i hiperbilirubinemia.

Lista narkotyków

Selektywne (α-1) blokery adrenergiczne obejmują:

  • Eupresyl;
  • Setegis;
  • Tamsulon;
  • Doksazosyna;
  • Alfuzosyna.

Nieselektywne (blokery α1-2):

  • Sermion;
  • Redergin (aromat, ergoxil, optamina);
  • Piroksan;
  • Dibazyna.

Najbardziej znanym przedstawicielem blokerów α-2 jest Johimbina..

Lista leków z grupy blokującej adrenergiczny β-1:

  • Atenol (tenolol);
  • Lokren;
  • Bisoprolol;
  • Breviblok;
  • Celiprol;
  • Cordanum.

Nieselektywne β-blokery obejmują:

  • Sandonorm
  • Betalok;
  • Anaprilin (Obzidan, Cloths, Propral);
  • Tymolol (arutimol);
  • Sloutrazikor.

Leki nowej generacji

Blokery adrenergiczne nowej generacji mają wiele zalet w stosunku do „starych” leków. Plusem jest to, że są one przyjmowane raz dziennie. Najnowsza generacja leków powoduje znacznie mniej skutków ubocznych.

Leki te obejmują Celiprolol, Bucindolol, Carvedilol. Leki te mają dodatkowe właściwości rozszerzające naczynia krwionośne..

Funkcje recepcji

Przed rozpoczęciem leczenia pacjent musi poinformować lekarza o obecności chorób, które mogą być podstawą do zniesienia blokerów adrenergicznych.

Leki z tej grupy są przyjmowane podczas posiłków lub po nich. Zmniejsza to możliwy negatywny wpływ leków na organizm. Czas przyjmowania, reżim dawkowania i inne niuanse określa lekarz.

Podczas przyjęcia konieczne jest ciągłe sprawdzanie tętna. Jeśli wskaźnik ten znacznie spadnie, dawkę należy zmienić. Nie możesz sam przestać brać leku, zacznij używać innych leków.

Przeciwwskazania

Fundusze te są surowo zabronione w takich patologiach i warunkach, jak:

  1. Ciąża i okres karmienia piersią.
  2. Reakcja alergiczna na składnik leku.
  3. Poważne zaburzenia wątroby i nerek.
  4. Spadek ciśnienia (niedociśnienie).
  5. Bradykardia - zmniejszenie częstości akcji serca.
  6. Wady serca.

Ze szczególną ostrożnością należy przyjmować adrenobloki dla osób cierpiących na cukrzycę. Podczas kursu terapeutycznego musisz stale monitorować poziom glukozy we krwi.

W przypadku astmy lekarz powinien wybrać inne leki. Niektóre adrenobloki są bardzo niebezpieczne dla pacjenta ze względu na obecność przeciwwskazań.

Blokery adrenergiczne są lekami z wyboru w leczeniu wielu chorób. Aby miały niezbędny efekt, należy je przyjmować dokładnie zgodnie ze schematem wskazanym przez lekarza. Jeśli ta zasada nie będzie przestrzegana, możliwe jest gwałtowne pogorszenie stanu zdrowia..

Czym są alfa-adrenolityki, a które są bardziej skuteczne

Blokery alfa-adrenergiczne to leki, które blokują wrażliwość receptorów komórkowych na adrenalinę. Receptory te znajdują się we wszystkich tkankach ciała. Blokery alfa-adrenergiczne mają różne obszary i mechanizmy działania. Zapewnia to indywidualny wybór leków z uwzględnieniem obrazu klinicznego, a także konkretnego leczenia każdej choroby.

Ogólny mechanizm działania alfa-blokerów

W sercu i ścianach naczyń krwionośnych znajdują się receptory, które reagują na uwalnianie adrenaliny i noradrenaliny do krwioobiegu. Adrenoblokery alfa i beta blokują reakcję receptora, zapobiegając wpływowi neuroprzekaźników na układ sercowo-naczyniowy i inne układy. Podczas blokowania receptorów adrenergicznych występuje:

  • Rozszerzenie naczyń krwionośnych, prowadzące do obniżenia ciśnienia krwi, zmniejszenia obciążenia serca.
  • Obniżenie poziomu glukozy we krwi poprzez poprawę jej wchłaniania. Komórki stają się bardziej podatne na insulinę.
  • Zwężenie światła oskrzeli.

Takie efekty są nieodłączne we wszystkich lekach w tej grupie. Dodatkowe działanie zależy od rodzaju leku, jego przynależności do alfa lub beta-blokerów..

Klasyfikacja leków

Istnieją dwa rodzaje receptorów a - a1, a2. Leki działające na nie są nazywane:

  • Blokery alfa-1. Wpływają na receptory a1 bez wpływu na typ a2. Drugie imię to selektywne blokery adrenergiczne. Ich działanie rozszerza naczynia obwodowe i wewnętrzne.
  • Blokery alfa-2. Receptory typu A2 są zablokowane, co powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, lepsze ukrwienie narządów miednicy. Ze względu na wpływ na naczynia krwionośne A2-blokery najnowszej generacji nie są stosowane w kardiologii. Znalazł zastosowanie w innych obszarach.
  • Blokery receptorów a1 i a2. Nazywa się je nieselektywnymi. Dają krótkotrwały efekt rozszerzenia naczyń i normalizacji ciśnienia krwi. W ciągu godziny z powodu zablokowania receptorów typu 2 wskaźniki wracają do normy.

Do kogo są mianowani i kiedy są zabronione

Środki związane z selektywnymi blokerami A1 są stosowane w leczeniu takich patologii:

  • Choroby sercowo-naczyniowe, którym towarzyszy wzrost ciśnienia krwi. Blokery A1 zmniejszają ciśnienie na kilka godzin do jednego dnia. Dawkowanie oblicza się indywidualnie, a także harmonogram leczenia.
  • Rozrost prostaty, jako część złożonej terapii. Blokery A1 powodują rozluźnienie mięśni gładkich prostaty, co zmniejsza nasilenie bólu.

Blokery typu A2 są stosowane w leczeniu chorób układu rozrodczego i dróg moczowych. Leki te zwiększają krążenie krwi w narządach miednicy..

Nieselektywne, wpływające na receptory a1, a1, są stosowane w leczeniu skutków udaru, a także w procesach wrzodziejących, upośledzonego obwodowego przepływu krwi.

Zabrania się używania narkotyków, jeśli u osoby zdiagnozowano:

  • alergia na składniki leku;
  • niewydolność wątroby spowodowana dowolną chorobą tego narządu;
  • niedociśnienie - niskie ciśnienie krwi;
  • ciąża i okres karmienia piersią;
  • zwężenie aorty i inne wady serca;
  • bradykardia - wolne bicie serca, w którym puls jest mniejszy niż 60 na minutę, ale przerwy między uderzeniami serca nie są przerywane;
  • astma, obturacyjna choroba płuc w ostrej fazie, zawodowe choroby płuc (pylica płuc itp.). Leki zwężają światło oskrzeli, u osób z chorymi płucami prowadzi to do niewydolności oddechowej.

Pierwsze użycie leku odbywa się pod nadzorem lekarza. Jest to konieczne ze względu na indywidualną reakcję każdego pacjenta..

W zależności od stanu osoby po pierwszej dawce leku lekarz może zwiększyć lub zmniejszyć dawkę. Nie możesz sam zmieniać terminów.

Lista leków - a-blokery

Lista leków przepisywanych przez lekarzy obejmuje takie leki:

KategoriaSubstancja czynna i opisNazwa handlowa
Blokery A1Doksazosyna. Po podaniu szybko obniża ciśnienie krwi. Działa przez długi czas, powoduje działania niepożądane rzadziej niż inne środki.Artesin, Doksazosyna, Cardura, Omnic, Sonisin, Tulosin
Prazosin. Obniża ciśnienie krwi, często stosowane jako jedyny sposób leczenia.Prazosin
Terazosin. Oprócz obniżania ciśnienia wpływa na receptory układu moczowo-płciowego. Przypisuj łagodny przerost prostaty.Kornam Setegis
Blokery A2Johimbina. Zwiększa dopływ krwi do układu moczowego i rozrodczego. Odbiór prowadzi do zwiększenia libido i normalizacji siły działania.Johimbina
Blokery A1-A2Nicergolina. Długotrwałe użytkowanie częściowo lub całkowicie przywraca przystające funkcje. Efekt ten osiąga się poprzez zwiększenie krążenia krwi w mózgu.Nicergoline, Sermion
PROROXANE Łagodzi swędzenie, zmniejsza syntezę hormonów zwrotnych. Normalizuje wysokie ciśnienie krwi.Propoksan

Niekorzystne skutki

Niektóre osoby odczuwają działania niepożądane po zażyciu alfa-blokerów. Obejmują one:

  • Naruszenie aktywności nerwowej. Osoba staje się senna lub nerwowa, szybko się męczy.
  • Gwałtowny spadek ciśnienia wraz ze zmianą pozycji ciała. Prowadzi do zawrotów głowy, omdlenia.
  • Zwiększenie tętna, zaburzenia rytmu serca. Występuje z przedawkowaniem, indywidualną nietolerancją leku.
  • Awarie w przewodzie pokarmowym. Pojawiają się wymioty, nudności, zaparcia lub biegunka.

Jeśli się pojawią, musisz skonsultować się z lekarzem, aby znaleźć lek o mniej wyraźnym działaniu negatywnym.

Interakcje z innymi lekami

W leczeniu chorób sercowo-naczyniowych i urologicznych leki te są łączone z beta-blokerami, diuretykami (diuretykami). Kombinacji leków i ich dawek nie można wybierać i zmieniać niezależnie - tylko zgodnie z zaleceniami lekarza.

Zabrania się łączenia z blokerami wapnia. Czynniki te prowadzą również do rozszerzenia naczyń i spadku ciśnienia. W połączeniu z blokerami adrenergicznymi występuje zbyt duży spadek ciśnienia, możliwa jest bradykardia, zatrzymanie akcji serca.

Przed przyjęciem jakichkolwiek leków blokujących receptory alfa należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Znając te informacje, lekarz wybierze bloker, który nie zmniejszy skuteczności leczenia innych chorób, ale jednocześnie poradzi sobie z nadciśnieniem tętniczym lub inną chorobą.

Rola alfa-blokerów w złożonej terapii zapalenia prostaty

Za pomocą alfa-adrenolityków eliminowane są zaburzenia oddawania moczu, ból jest zatrzymywany, a siła zwiększana. Leki z tej grupy nie są podstawą leczenia, jednak coraz częściej są przepisywane w przypadku przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego i gruczolaka prostaty. Przebieg terapii jest długi i wynosi od 4 do 8 tygodni.

Leki leczące zapalenie gruczołu krokowego

Leczenie zapalenia gruczołu krokowego jest długim procesem, który zależy od stadium, postaci i objawów choroby. Samoleczenie nie jest przepisywane. Lekarz prowadzący może ustalić schemat zwalczania stanu zapalnego dopiero po diagnozie i zidentyfikowaniu przyczyn patologii.

Leki stosowane w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego:

  1. Blokery alfa. Leki mają na celu poprawę oddawania moczu. Po ich użyciu stres jest usuwany z pęcherza, który jest ściskany przez powiększoną prostatę.
  2. Antybiotyki W przypadku zdiagnozowania bakteriologicznego zapalenia gruczołu krokowego przepisywane są leki hamujące rozwój drobnoustrojów chorobotwórczych. Stosuje się czopki doodbytnicze i zastrzyki..
  3. NLPZ. Są przepisywane, aby zapobiec rozwojowi patologii i zatrzymać proces zapalny. Narzędzie pomaga złagodzić ból i dyskomfort podczas oddawania moczu.
  4. Przeciwskurczowe. Z ich pomocą zmniejsza się skurcz mięśni prostaty i pęcherza. Mężczyzna może łatwo iść do toalety i uprawiać seks, ułatwiony jest również odpływ soku prostaty.
  5. Leki hormonalne. Przypisuj, aby znormalizować poziomy hormonów, poprawić krążenie krwi, eliminuje obrzęk.
  6. Leki fitoterapeutyczne. Ta grupa leków opiera się na składnikach ziołowych. Ich działanie jest mniej agresywne i ma na celu wyeliminowanie obrzęków i stanów zapalnych, łagodzenie bólu i zapobieganie rozprzestrzenianiu się patologii.
  7. Kompleksy witaminowe. Przeznaczony do poprawy odporności lokalnej i normalizacji procesów metabolicznych.
  8. Leki zwiotczające mięśnie Z ich pomocą poprawia się odpływ wydzielania gruczołu krokowego, zmniejsza się nacisk ścian pęcherza.

Leczenie zapalenia gruczołu krokowego powinno być kompleksowe, ale nie oznacza to, że musisz zażywać wszystkie leki na raz. Fizjoterapia, procedury fizjoterapeutyczne łączą się z terapią medyczną. Ponadto szkodliwe produkty muszą zostać wyeliminowane..

Przegląd alfa-blokerów

Alfa-blokery w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego są lekami drugiego rzutu. Są przepisywane jako dodatek do antybiotyków, środków przeciwzapalnych i przeciwbólowych. Środki z tej grupy stosuje się w celu wyeliminowania bólu podczas oddawania moczu i zmniejszenia stanu zapalnego.

Blokery adrenergiczne zmniejszają lub zatrzymują produkcję adrenaliny i noradrenaliny, neutralizując odpowiedzialne za nie receptory. Po zażyciu leków obserwuje się następujący efekt:

  • eliminacja napięcia mięśniowego prostaty i pęcherza;
  • rozszerzenie naczyń krwionośnych i poprawa krążenia krwi;
  • obniżenie ciśnienia krwi;
  • obniżony poziom cukru we krwi.

Ponadto leki są stosowane w leczeniu chorób sercowo-naczyniowych. W przewlekłym zapaleniu gruczołu krokowego ponad 50% pacjentów ma pozytywny wpływ na 5 dzień leczenia.

W przypadku gruczolaka prostaty leki te pomagają uniknąć interwencji chirurgicznej. Spadek nowotworu obserwuje się już po 2 tygodniach leczenia, a objawy choroby znikają po pierwszej dawce.

Rodzaje narkotyków i cel stosowania

Istnieje pewna klasyfikacja blokerów alfa. Lekarz przepisuje lek w zależności od postaci patologii i ogólnego stanu zdrowia pacjenta.

  1. Nieselektywne. Są przepisywane na przewlekłą postać choroby, gdy objawy nie są tak wyraźne, a podczas okresu remisji praktycznie nie ma dyskomfortu. Leki te mają silniejszy wpływ na mięśnie pęcherza i układ nerwowy, powodując szereg skutków ubocznych..
  2. Selektywny. Aby szybko wyeliminować obrzęki i ból, przyjmuje się ten rodzaj blokera adrenergicznego. Są one podzielone na leki o skróconym i długotrwałym narażeniu. W przewlekłym zapaleniu gruczołu krokowego te ostatnie są najbardziej skuteczne. Jednak ich użycie może powodować wytrysk wsteczny, gdy stosunek nie kończy się wytryskiem..
  3. Uroslektyczny. Leki eliminują napięcie mięśniowe tkanki prostaty, normalizują funkcję zwieracza. Przypisany do długotrwałego użytkowania. Efekt obserwuje się dopiero po dwóch tygodniach terapii..

Rozważane leki mają na celu poprawę oddawania moczu, eliminację bólu i zatrzymania moczu oraz zapobieganie refluksowi. Aby zwiększyć potencję, zmniejszyć bóle głowy i rozszerzyć naczynia mózgowe, przepisywane są adrenolityki innej grupy: beta-blokery.

Działanie leków z tej grupy ze stanem zapalnym prostaty

Alfa-blokery działają na pęcherz i cewkę moczową, zmniejszając obrzęk prostaty. W zależności od zablokowanego enzymu wyróżnia się dwie klasy, które różnią się mechanizmem działania:

  1. Inhibitory 5-alfa reduktazy. Produkcja hormonu dihydrotestosteronu w męskim ciele, który wpływa na patologiczne powiększenie prostaty, jest zmniejszona. Aktywne składniki leku stopniowo kumulują się, więc terapia ta może trwać do sześciu miesięcy. Blokery w tej klasie mogą wpływać na siłę i produkcję nasienia..
  2. Blokery alfa-1. Lek blokuje rozprzestrzenianie się procesu zapalnego w gruczole krokowym i na błonach śluzowych pęcherza. Ich działanie rozpoczyna się kilka dni po rozpoczęciu podawania. Nie są przepisywane na zakaźne zapalenie gruczołu krokowego, a także na ciężkie formy patologii. U 90% mężczyzn nie wykryto efektów ubocznych terapii.

W ciężkich postaciach zapalenia gruczołu krokowego przepisywane są inhibitory. Podczas leczenia nie można przyjmować leków zwiększających potencję.

Lista najczęściej używanych leków, zwłaszcza

Blokery alfa są przepisywane na zapalenie gruczołu krokowego, w zależności od objawów. Istnieje wiele odmian, które mają inny skład substancji czynnych..

Ważnym czynnikiem przy wyborze leku są możliwe reakcje alergiczne, niedociśnienie tętnicze, choroba wątroby lub indywidualna nietolerancja dowolnego elementu. Poniżej znajduje się lista najbardziej skutecznych i popularnych leków w tej grupie..

Tramsulosyna

Ten lek jest najczęściej przepisywany na przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego i gruczolaka, którym towarzyszą zaburzenia oddawania moczu. „Tamsulosyna” selektywnie działa na mięśnie mięśni gruczołu krokowego i eliminuje napięcie. Zatrzymuje również proces zapalny, pozytywnie wpływa na pęcherz i cewkę moczową..

Postać dawkowania - kapsułki powlekane. Jedna paczka trwa 30 dni. Przebieg leczenia wynosi od 4 do 6 tygodni. Lek jest najbezpieczniejszy i najskuteczniejszy, ale nie zaleca się przepisywania go samemu..

Przyjmuje się jedną kapsułkę rano, po 7-8 godzinach osiąga się najwyższe stężenie substancji czynnych. Eliminacja bolesnych objawów i poprawa zdrowia pacjenta następuje po 7-10 dniach.

Tamsulosyna może powodować następujące działania niepożądane:

  • zaburzenia trawienne;
  • naruszenie wypróżnień;
  • naruszenie wytrysku: jego całkowity brak;
  • Reakcja alergiczna.

Najpopularniejszym analogiem tego leku jest Omnic, zawierają one identyczne składniki. Bez względu na nazwę i cenę efekt aplikacji jest taki sam.

„Terazosin”

Lek ten oparty jest na substancji terazosyna, która selektywnie wpływa na narządy układu moczowo-płciowego. Jego zastosowanie pozwala zmniejszyć obrzęk, rozszerzyć naczynia krwionośne i poprawić krążenie krwi prostaty, co przyczynia się do szybkiego powrotu do zdrowia. Jest przepisywany nie tylko na zapalenie, ale także w obecności łagodnych nowotworów.

Formą dawkowania leku są tabletki, które zawierają 1, 2, 5, 10 mg terazosyny. Minimalny okres leczenia wynosi miesiąc, podczas którego dawka jest stopniowo zwiększana. Początkowo zaleca się przyjmowanie 0,5-1 mg przed snem, do końca kursu możliwe jest zwiększenie do 20 mg.

Skutki uboczne terapii:

  • obniżenie ciśnienia krwi;
  • szybki puls;
  • zatrzymanie płynów w ciele;
  • nudności i ból głowy.

„Terazosyna” nie jest przepisywana z blokerami adrenergicznymi grupy beta, lekami zwiększającymi siłę działania, inhibitorami. Samodzielne podawanie i ustalanie dawki może nie tylko przynieść pożądany efekt, ale także zaszkodzić zdrowiu.

Alfuzosyna

„Alfuzosyna” odnosi się do grupy nieselektywnych leków. Jednak nie jest mniej popularny niż inne alfa-blokery. Jest przepisywany na zapalenie gruczołu krokowego, gruczolaka i inne choroby urologiczne, które prowadzą do upośledzenia funkcji moczu. Podczas użytkowania zmniejsza się ciśnienie w gruczole krokowym, zmniejsza się jego obrzęk, uwalniając pęcherzyk od ładunku.

Postać dawkowania to tabletki powlekane żółtą lub białą powłoką, każda zawierająca 2 lub 5 ml chlorowodorku alfuzosyny. Przyjmuje się kilka razy dziennie, maksymalna dzienna dawka 10 mg. Przebieg leczenia wynosi od 4 do 6 tygodni.

W rzadkich przypadkach występują następujące działania niepożądane (ich pojawienie się może być spowodowane przedawkowaniem):

  • niskie ciśnienie krwi;
  • oznaki zatrucia, suchość w ustach;
  • osłabienie, zawroty głowy;
  • częstoskurcz.

Zabrania się jednoczesnego przyjmowania adrenoblokerów z różnych grup. Takie leczenie nie przynosi żadnej skuteczności, ponieważ składniki różnych leków neutralizują ich wpływ na organizm.

„Doksazosyna”

„Doksazosyna” jest przepisywana w przypadku reakcji alergicznej na wcześniejsze blokery adrenergiczne. Jego działanie ma na celu blokowanie produkcji męskiego hormonu i cholesterolu we krwi. Dzięki temu zespół bólowy zostaje zatrzymany, problem z oddawaniem moczu zostaje wyeliminowany, usuwa się obrzęk gruczołu krokowego. Lek można stosować bez dodatkowych leków, jeśli zapalenie gruczołu krokowego zostanie wykryte na początkowym etapie rozwoju.

Postać dawkowania to tabletki lub kapsułki z białym proszkiem, w każdym z 1 do 8 ml substancji czynnej. Średnio leczenie trwa 6 tygodni, podczas których dawka leku stopniowo wzrasta co 7 dni.

W przypadku przedawkowania obserwuje się działania niepożądane podobne do innych adrenoblokerów: nudności, wymioty, rozproszenie uwagi, osłabienie. Można zaobserwować obrzęk twarzy z powodu rozwoju nieżytu nosa. W skrajnych przypadkach stracić napięcie mięśniowe zwieracza i pęcherza, co prowadzi do nietrzymania moczu.

„Doksazosyna” jest zalecana w połączeniu z inhibitorami 5-alfa-reduktazy. Leczenie będzie bardziej skuteczne, objawy patologiczne można wyeliminować trzeciego lub czwartego dnia.

Recenzje leczenia

„Gdy tylko zdiagnozowano u mnie przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, lekarz przepisał wiele leków, w tym bloker adrenergiczny. Tramsulosynę przyjmowałem podczas zaostrzeń przez około 2 lata. Bardzo skuteczne lekarstwo, z czasem zaczęło pomagać już po pierwszym dniu terapii. Jednak teraz przestał działać. Urolog powiedział, że ciało jest przyzwyczajone i nie reaguje na substancje czynne, więc przepisał Terazosin.

„Na zalecenie lekarza biorę Omnic. Czuję się znacznie lepiej: ból i pieczenie zniknęły, powróciła moc. Jednak produkcja nasienia znacznie spadła. Nie martwię się, ponieważ czytałem w Internecie recenzje innych mężczyzn, że jest to zjawisko przejściowe. Na następny kurs planuję kupić Tramsulozin, ponieważ jego cena jest o połowę niższa ”.

„Powiedziano mi, aby zwiększyć aktywność fizyczną, w przeciwnym razie terapia lekowa nie przyniesie żadnego efektu. Jednak podczas ataków prawie nie wstałem, aby po prostu pójść do toalety. Po dwóch tygodniach stosowania doksazosyny zacząłem chodzić więcej na świeżym powietrzu. I na koniec kursu mogę biegać rano ”.

„Alfa-blokery to leki, które oszczędzają na zapalenie gruczołu krokowego. Przez 5 lat choroby naprzemiennie piłem „Terazosin” i „Alfuzosin”. Obaj przyszli do mnie: nie spowodowali żadnych skutków ubocznych i przywrócili moje życie seksualne. ”.

Blokery alfa nie leczą zapalenia gruczołu krokowego. Są częścią obowiązkowej terapii form przewlekłych, gdy upośledzona jest funkcja oddawania moczu. Leki są bezpieczne i powodują skutki uboczne tylko w 10% przypadków. Jednak nie zaleca się samodzielnego przepisywania dawki i łączenia ich ze środkami w celu zwiększenia siły działania.

Alfa-blokery: leki stosowane w zapaleniu prostaty i gruczolaku prostaty

Zastosowanie selektywnych alfa-blokerów jest jednym z kamieni węgielnych w leczeniu gruczolaka prostaty, a także ostrego i przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego. Leki te sprawdziły się w urologii, więc tysiące mężczyzn na całym świecie mają szansę na całkowite wyleczenie z choroby..

Klasyfikacja alfa-blokerów

W leczeniu chorób prostaty za istotne uważa się zastosowanie uroselektywnych blokerów alfa-adrenergicznych, wpływających dokładnie na tkanki gruczołu krokowego, szyjki pęcherza i mięśni dróg moczowych. Istnieją jednak inne odmiany tych leków, które są skuteczne w alternatywnych dziedzinach medycyny..

Zasadniczo blokery alfa-adrenergiczne są substancjami syntetycznymi, których zasada działania polega na blokowaniu przekazywania impulsów zwężających naczynia krwionośne od agonistów receptorów adrenergicznych i noradrenaliny do postsynaptycznych receptorów alfa-adrenergicznych.

Standardowa klasyfikacja dzieli omawiane leki na trzy grupy:

  • selektywne blokery alfa1;
  • selektywne blokery alfa2;
  • nieselektywne blokery alfa1 i alfa2.

Ważne jest, aby dodać, że alfa1-adrenolityki mogą być zarówno krótko działające, jak i przedłużone. Ostateczny wybór należy do lekarza prowadzącego, jednak w większości przypadków aktywność leku trwa jeden dzień i obejmuje dzienną dawkę.

Jeśli chodzi o najczęstsze podgatunki blokerów alfa1, alfuzosyna, doksazosyna, johimbina, prazosyna, sylodosyna, tamsulosyna, terazosyna i ich pochodne są najczęściej stosowane w urologii.

Mechanizm działania narkotyków

Skutkiem narażenia na alfa-blokery na ciele jest ekspansja tętniczek i małych obwodowych naczyń krwionośnych, co poprawia przepływ krwi, łagodzi obrzęki i skurcze, a także powoduje wyraźne działanie hipotoniczne u pacjenta. W przypadku zapalenia gruczołu krokowego najlepszymi lekami są blokery alfa1-adrenergiczne, ponieważ atakują one narządy i tkanki układu moczowo-płciowego, co jest ważne zarówno dla gruczolaka prostaty (w celu zmniejszenia objętości gruczołu krokowego), jak i dla procesu zapalnego w prostacie.

Osobno należy zauważyć, że wpływ tej grupy leków na naczynia krwionośne będzie użyteczny u pacjentów cierpiących na nadciśnienie, podczas gdy nie ma odpowiedzi w postaci tachykardii lub zwiększonego tętna.

Jednocześnie adrenobloki tego typu nie obniżają ciśnienia krwi u normotoników i dlatego nie wymagają dodatkowego dostosowania dawki podczas terapii. Farmakokinetyka opisanych leków jest średnio podobna: szybkie wchłanianie przez organizm do 90% przyjmowanego leku, czynny metabolizm w wątrobie, okres półtrwania w fazie eliminacji około 4-6 godzin oraz eliminacja metabolitów z organizmu częściowo przez nerki, częściowo przez jelita.

Pacjenci z blokerami receptorów alfa1-adrenergicznych osiągają stabilny szczyt dodatniej dynamiki 10-14 dni po rozpoczęciu terapii, podczas gdy całkowity czas trwania kursu wynosi zwykle od dwóch do sześciu miesięcy.

Lista popularnych programów blokujących alfa

Blokery alfa-adrenergiczne stosowane w leczeniu chorób męskiego układu moczowo-płciowego obejmują selektywne leki wpływające na prostatę i otaczające tkanki i narządy miednicy. Ostateczny wybór na rzecz tego lub innego środka zależy od indywidualnej reakcji pacjenta na terapię, biorąc pod uwagę działania niepożądane i przeciwwskazania, a także koszt danych leków.

Alfuzosyna

Chlorowodorek alfuzosyny jest białym proszkiem, dobrze rozpuszczalnym w wodzie, który w postaci tabletek lub kapsułek blokuje receptory alfa1-adrenergiczne w gruczole krokowym, a także w cewce moczowej. Ponadto obniża wysokie ciśnienie krwi w cewce moczowej, eliminuje niedrożność dróg moczowych i łagodzi objawy bolesnego oddawania moczu.

Lista leków na alfuzosynie obejmuje:

  • Alfuzosyna;
  • Alfuprost;
  • Dalphase
  • Opóźnienie Dalfazy;
  • Dalphase SR;
  • Chlorowodorek alfuzosyny.

Średni koszt 30 tabletek indyjskiego alfuzosyny wynosi 850 rubli.

Doksazosyna

Proszek doksazosyny rozpuszcza się w dimetylosulfotlenku i jest dostępny głównie w tabletkach. Ma działanie przeciwnadciśnieniowe, obniża OPSS, zmniejsza obciążenie serca i hamuje wytwarzanie włókien kolagenowych w ścianach naczyń krwionośnych. Zaczyna działać od jednej do dwóch godzin po podaniu, a przebieg terapii skutecznie pomaga średnio 70% mężczyzn z zapaleniem gruczołu krokowego.

Można odnotować następujące nazwy handlowe doksazosyny:

  • Kardura
  • Doksazosyna;
  • Artesin;
  • Camiren;
  • Urokard;
  • Tonokardyna;
  • Artesin Retard;
  • Doxazosin Belupo.

Średnia cena 30 tabletek wyprodukowanej w Kanadzie doksazosyny: 300 rubli.

Terazosin

Opis preparatów na bazie terazosyny zaczyna się od tego, że ten bloker alfa1 jest zdolny nie tylko do rozszerzania naczyń krwionośnych, ale także stymuluje kompleks renina-angiotensyna-aldosteron, co dodatkowo odpręża mięśnie gładkie.

Kolejną pozytywną cechą terazosyny jest stabilizacja poziomu lipidów we krwi - zarówno ich całkowitej liczby, jak i związku z innymi składnikami. Najlepsze leki terazosyny leczą zarówno gruczolaka prostaty i zapalenie gruczołu krokowego, jak i przewlekłe nadciśnienie tętnicze:

  • Setegis;
  • Kornam;
  • Terazosin;
  • Terazosin-Teva;
  • Dwuwodzian chlorowodorku terazosyny;
  • Hightrin.

Przybliżony koszt 30 tabletek węgierskiej produkcji Terazozin to 900 rubli.

Prazosin

Prazosin jest środkiem hipotensyjnym, który nie zwiększa częstości akcji serca w trakcie leczenia, ale normalizuje poziomy lipidów, rozszerza naczynia pojemnościowe i oporne oraz selektywnie blokuje postsynaptyczne receptory alfa1-adrenergiczne.

Należy zauważyć, że lek jest często stosowany w leczeniu nie tylko chorób urologicznych, ale także niewydolności serca, jednak ma również wadę - gwałtowny spadek ciśnienia krwi podczas pierwszych dawek leku. Do chwili obecnej można wyróżnić następujące generyczne prazosyny:

Obecnie dostępność preparatów prazosyny w Rosji jest ograniczona.

Tamsulosyna

W leczeniu BPH i zapalenia gruczołu krokowego preparaty tamsulosyny są jednym z najczęstszych, ponieważ stanowią kompromis między kosztem a skutecznością. Zmniejszając napięcie mięśni gładkich gruczołu krokowego, cewki moczowej i szyi pęcherza, lek ten zapewnia normalizację odpływu moczu, eliminując jednocześnie niedrożność lub zapalenie podrażnienia nabłonka.

Średnio maksymalny efekt terapeutyczny tamsulosyny występuje pod koniec drugiego tygodnia leczenia, a następujące marki są najpopularniejszymi przedstawicielami tego leku:

Średni koszt 30 tabletek krajowej produkcji Tamsulozin: 450 rubli.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Ogólnie przeciwwskazania i działania niepożądane leków z grupy alfa1-blokerów można uznać za podobne. Do ograniczeń w stosowaniu tego typu leków należą nadwrażliwość, ciąża i karmienie piersią, w wieku poniżej 18 lat, ciężka niewydolność nerek i wątroby, a także niedociśnienie tętnicze.

Ponadto, Prazosin nie powinien być przepisywany pacjentom z niewydolnością serca, a Alfuzosyny nie należy podawać podczas przyjmowania z innymi lekami tego typu (w tym inhibitorami reduktazy 5-alfa).

W odniesieniu do negatywnych działań niepożądanych najczęściej pacjenci mają do czynienia z:

  • zawroty głowy
  • bóle głowy;
  • senność
  • częstoskurcz;
  • niedociśnienie ortostatyczne;
  • nudności.

Ponadto tamsulosyna hamuje libido i prowadzi do wytrysku wstecznego, podobnie jak Terazosin, co dodatkowo powoduje obrzęk, kaszel, nieżyt nosa i zapalenie oskrzeli.

Z kolei Prazosin może powodować biegunkę, częste oddawanie moczu i obrzęk nóg u pacjenta, a doksazosyna przy długotrwałym leczeniu może powodować zaburzenia krążenia w mózgu i niewyraźne widzenie. Bez wyjątku wszystkie blokery receptorów alfa1-adrenergicznych mogą wywoływać reakcje alergiczne u wielu pacjentów, wyrażone swędzeniem skóry, wysypką i zaczerwienieniem.

Blokery alfa

Adrenoreceptory wrażliwe na aminy katecholowe znajdują się w różnych narządach i różnią się między sobą funkcjonalnością i podatnością. Różnią się także zmiennością reakcji zachodzących podczas ich aktywacji..

Leki wpływające na wrażliwość niektórych receptorów obejmują leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne. Podtypy tej klasy obejmują czynniki nieselektywne. Od 1980 roku do terapii stosowano również leki selektywne..

Co to są blokery alfa?

Efekt uzyskany z przyjmowania leków ze wskazanej grupy leków jest już jasny z nazwy.

Leki są zalecane zarówno oddzielnie od innych leków, jak i jako część złożonej terapii.

Mechanizm akcji

Efekt obserwowany po podaniu zależy od rodzaju zablokowanych receptorów alfa. Zazwyczaj są one podzielone na dwie grupy: a1 i a2. Reakcja organizmu na działanie blokerów jest wygodniejsza do rozważenia w ramach tabeli.

Tabela 1. Mechanizm działania alfa-blokerów wpływających na receptory adrenergiczne A1

Kierunek narażeniaWięcej szczegółów
Ciśnienie tętniczeBlokowanie receptorów typu a-1 prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi. Działanie przeciwnadciśnieniowe jest rejestrowane po 15-30 minutach od podania i utrzymuje się do jednego dnia
NaczyniaOdbiór alfa-blokerów A1 prowadzi do rozszerzenia światła żył i tętnic z powodu rozluźnienia ścian naczyń
Całkowity obwodowy opór naczyniowyIdzie w dół
Ilość lipidów we krwiObniża poziom cholesterolu, trójglicerydów itp..
Układ moczowo-płciowyLeki blokujące receptory alfa-adrenergiczne wyróżniają się następującą farmakologią: zmniejszają ciśnienie i zmniejszają oporność na prąd moczowy, tj. działają przeciwdysurycznie, rozluźniając mięśnie gładkie pęcherza i kurczliwe elementy prostaty
Przerost lewej komory sercaZmniejsza się przy długotrwałym leczeniu

Blokowanie receptorów typu A2 za pomocą alfa-blokerów ma inny skutek, a mianowicie prowadzi do:

  • zwężenie światła naczyń krwionośnych;
  • wzrost ciśnienia;
  • uwalnianie noradrenaliny;
  • zwiększona aktywność ruchowa;
  • zwiększone libido i normalizacja funkcji seksualnych;
  • stymuluje centralny układ nerwowy itp..

Mechanizm działania alfa-blokerów

Klasyfikacja

Do celów terapeutycznych stosuje się kilka rodzajów leków. Wyróżnia je ich selektywny lub nieselektywny wpływ na receptory..

Selektywny

Leki te działają selektywnie na receptory, w szczególności wpływają na receptory adrenergiczne typu A1. Obecnie klasyfikacja selektywnych blokerów alfa obejmuje kilka podgrup, które różnią się czasem trwania działania. Leki charakteryzujące się krótkim działaniem obejmują prazosin. Długotrwałe działanie obserwowano w terazosynie i doksazosynie. Ponadto uroselektywne blokery, które wpływają na adrenoreceptory znajdujące się w mięśniach dróg moczowo-płciowych, są podzielone na osobną grupę.

Nieselektywne

W przeciwieństwie do poprzednich leków, te blokery alfa działają bez rozróżnienia. Blokują peryferyjne receptory alfa typu a1 i typu a2. Nieselektywne działanie alfa-blokerów prowadzi do krótkiego spadku ciśnienia krwi z powodu wpływu na a1. Jednak blokowanie receptorów alfa-2-adrenergicznych stymuluje uwalnianie noradrenaliny, co prowadzi do wyrównania działania hipotensyjnego.

Lista narkotyków

Blokery adrenergiczne mają szeroki zakres funkcji aplikacji. Tylko specjalista może przepisać fundusze. Rozważ niektóre narzędzia z tej klasy w tabeli..

Tabela 2. Lista leków blokujących receptory alfa-adrenergiczne, które wpływają na receptory A1 i A2

Substancja czynna: prazosin

Substancja czynna: doksazosyna

Substancja czynna: terazosyna

Substancja czynna: doksazosyna

Blokery receptorów A1 i A2

Substancja czynna: nikergolina

Substancja czynna: Proroxanum

Nazwa zakładuWięcej szczegółów
PrazosinWspomaga rozluźnienie ścian naczyń krwionośnych, ma wyraźny efekt hipotensyjny. Jest stosowany zarówno niezależnie, jak i jako część złożonej terapii (w połączeniu z diuretykami, beta-blokerami itp.)
Kardura, Doksazosyna, Artesin itp..Alfa-bloker szybko i skutecznie obniża ciśnienie krwi, nie prowadząc do wzrostu liczby skurczów serca i bez zwiększania pojemności minutowej serca. Ma przedłużony efekt.
Setegis, Kornam i inniBlokowanie receptorów alfa-adrenergicznych sprzyja rozluźnieniu ścian naczyń krwionośnych, obniża ciśnienie krwi i zmniejsza ogólny obwodowy opór naczyniowy. Wpływa na receptory układu moczowo-płciowego
Omnic, Tulosin, Sonisin itp..Ma łagodny efekt hipotensyjny, rzadziej prowadzi do negatywnych skutków ubocznych
JohimbinaProwadzi to do zwiększonego ukrwienia narządów miednicy, zwiększa pożądanie seksualne, ma korzystny wpływ na potencję itp..
Nicergoline, SermionKorzystny wpływ na dopływ krwi do mózgu, stymuluje obwodowy przepływ krwi, przy długotrwałym stosowaniu pozytywnie wpływa na funkcje poznawcze
PropoksanZmniejsza ciśnienie i działa przeciwświądowo. Poprawia przepływ krwi, zmniejsza wydzielanie hormonów zwrotnych itp..

Wskazania

Szeroki zakres działań pozwala na stosowanie leków klasowych w leczeniu różnych chorób. Najczęściej leki są stosowane w praktyce kardiologicznej, a także w leczeniu patologii układu moczowo-płciowego.

Łagodny rozrost stercza

Wcześniej ta choroba, która jest łagodną formacją w gruczole krokowym, była nazywana gruczolakiem prostaty. Średnio co drugi mężczyzna, który osiągnął wiek 40-45 lat, cierpi na tę patologię.

Aby złagodzić ten stan, mogą być zalecane alfa-adrenolityki wpływające na receptory A1. Pomagają zmniejszyć napięcie mięśni gładkich prostaty i cewki moczowej, rozluźniają szyjkę pęcherza.

Nadciśnienie tętnicze

Regularne wysokie ciśnienie krwi do 140/90 mm Hg. filar i więcej nazywa się nadciśnieniem tętniczym (nadciśnieniem). Aby zmniejszyć presję, eksperci w niektórych przypadkach przepisują blokery A1. Alfa-blokery selektywnego nadciśnienia przyczyniają się do obniżenia ciśnienia bez zwiększania liczby skurczów serca. Leki klasowe zmniejszają obciążenie mięśnia sercowego przed i po obciążeniu. Środki charakteryzują się długotrwałym efektem - do 24 godzin.

Inne choroby sercowo-naczyniowe

Alfa-blokery A1 mają inne wskazania do stosowania. W szczególności zalecane są środki zaradcze w leczeniu niewydolności serca. Leki dają wyraźny odwracalny efekt z przerostem lewej komory. Jeśli chodzi o blokery receptorów A2, są one zalecane w przypadku zaburzeń funkcji erekcji i impotencji.

Przeciwwskazania

Przed użyciem narkotyków powinieneś zapoznać się z ograniczeniami ich używania.

Tabela 3. Przeciwwskazania do leczenia alfa-blokerami A1

[tabela „” nie znaleziono /]

Blokery A2 nie są zalecane w przypadku zaburzeń krwawienia, krwawienia, przerostu prostaty, cukrzycy, z obniżonym stanem emocjonalnym, ciąży itp. Więcej informacji można znaleźć w instrukcjach dotyczących konkretnego leku.

Nadciśnienie tętnicze jako czynnik rozwoju udaru mózgu

Niekorzystne skutki

Najbardziej oczywiste negatywne zjawiska spowodowane użyciem blokerów A1 obejmują spadek ciśnienia krwi i zapaść ortostatyczną. Z reguły te działania niepożądane obserwuje się po pierwszym użyciu alfa-adrenolityku (zjawisko „pierwszej dawki”). Znalezione również u pacjentów:

  • ból głowy, zawroty głowy;
  • zmęczenie, senność, zmniejszona wydajność;
  • zaostrzenie choroby niedokrwiennej;
  • zwiększone ryzyko zdarzeń związanych z postawą itp..

Instrukcje użytkowania niektórych tabletów

Adnotacja do leków zawiera szczegółowe dane na temat mechanizmu działania, schematu dawkowania i właściwości stosowania. Niektóre aspekty przedstawione w instrukcjach dotyczących alfa-blokerów podano poniżej..

Doksazosyna

Aby zapobiec wystąpieniu efektu „pierwszej dawki”, zaleca się przepisanie leku, zaczynając od minimalnej ilości 0,5-1 mg. Ponadto istnieje specjalna forma tego alfa-blokera, który ma kontrolowane uwalnianie substancji czynnej.

Jego zastosowanie przyczynia się do łagodniejszego spadku ciśnienia skurczowego i rozkurczowego. W takim przypadku zmniejszenie dawki podczas pierwszego użycia nie jest wymagane..

Kardura

Lek na bazie mesylanu doksazosyny produkowany w Niemczech. Bloker alfa prowadzi do znacznego spadku ciśnienia. Nawet przy długotrwałym leczeniu pacjenci nie wykazywali tolerancji na ten lek. Oprócz działania hipotensyjnego ma również korzystny wpływ na funkcje erekcji..

Prazosin

Zaleca się rozpoczęcie terapii farmakologicznej od niewielkiej ilości - 0,5-1 mg, aby uniknąć wyraźnego obniżenia ciśnienia krwi. Stopniowo dzienna ilość alfa-adrenolityku wzrasta. Maksymalna dzienna dawka pozostawia 7,5 mg. Lek jest ogólnie dobrze tolerowany..

Terazosin

Może powodować zmniejszenie zdolności do pracy, ból głowy, zaburzenia widzenia, szum w uszach, zmiany częstości akcji serca, zaburzenia dyspeptyczne itp. Ten alfa-bloker nasila działanie antagonistów wapnia, inhibitorów ACE, leków moczopędnych itp..

Setegis

Setegis to alfa-bloker wytwarzany na Węgrzech. Jest to analog poprzedniego leku. Dzienna dawka leku Setegis jest dobierana indywidualnie na podstawie ciśnienia krwi konkretnego pacjenta. Zaleca się, aby zacząć przyjmować od minimalnej ilości, stopniowo zwiększając mg.

Przydatne wideo

W poniższym filmie można znaleźć przydatne informacje na temat roli alfa-blokerów w leczeniu nadciśnienia tętniczego:

Ważne Jest, Aby Zdawać Sobie Sprawę Z Naczyń