Frakcje białkowe, całkowite białko

Co to są frakcje białkowe (elektroforeza białek surowicy, SPE)?

Całkowite białko surowicy składa się z mieszaniny białek o różnych strukturach i funkcjach. Podział na frakcje opiera się na różnej ruchliwości białek pod wpływem pola elektrycznego. Zazwyczaj kilka standardowych frakcji izoluje się za pomocą elektroforezy:

  • Albumina
  • alfa-1-globuliny;
  • alfa2-globuliny;
  • beta globuliny;
  • globuliny gamma;
  • beta-1-globuliny;
  • beta 2 globuliny.

Frakcja albuminy zwykle stanowi 40–60% całkowitej ilości białka. Albumina jest głównym białkiem osocza. Albumina osocza jest szybko aktualizowana. W ciągu dnia 10-16 g białka tej frakcji jest syntetyzowane i rozkładane. Synteza albuminy zachodzi w wątrobie, zależy od dostępu do aminokwasów, a zatem szybkość syntezy zmniejsza się w okresie niedoboru białka.

Główne funkcje albuminy:

utrzymywanie koloidalnego osmotycznego (onkotycznego) ciśnienia w osoczu i objętości krwi krążącej;

funkcja transportu: wiązanie do bilirubiny, cholesterolu, kwasów żółciowych, jonów metali (w szczególności wapnia), hormonów (tyroksyny, trijodotyroniny, kortyzolu, aldosteronu), wolnych kwasów tłuszczowych i leków przedostających się do organizmu z zewnątrz (antybiotyki, salicylany). Albumina bierze zatem udział w metabolizmie mineralnym, pigmentowym, hormonalnym i niektórych innych rodzajach, regulując zawartość wolnych (niezwiązanych z białkami frakcji) biologicznie ważnych substancji o wyższej aktywności. Ze względu na tę funkcję albumina odgrywa znaczącą rolę w procesach detoksykacji organizmu..

Frakcja alfa1-globuliny obejmuje białka ostrej fazy:

  • alfa1-antytrypsyna (główny składnik tej frakcji) jest inhibitorem wielu enzymów proteolitycznych - trypsyny, chymotrypsyny, plazminy itp.
  • glikoproteina alfa-1-kwasowa (orozomkoid) - ma szeroki zakres funkcji, przyczynia się do fibrylogenezy w obszarze zapalnym.

Globuliny obejmują białka transportowe:

globulina wiążąca tyroksynę, trankortyna - odpowiednio wiąże i transportuje kortyzol i tyroksynę;

alfa1-lipoproteina (HDL) - bierze udział w transporcie lipidów.

Frakcja alfa2-globuliny zawiera głównie białka ostrej fazy:

  • alfa2-makroglobulina - bierze udział w rozwoju reakcji zakaźnych i zapalnych;
  • haptoglobina - tworzy kompleks z hemoglobiną uwalnianą z czerwonych krwinek podczas hemolizy wewnątrznaczyniowej, a następnie wykorzystywaną przez komórki układu siateczkowo-śródbłonkowego;
  • ceruloplazmina - specyficznie wiąże jony miedzi, a także jest oksydazą kwasu askorbinowego, adrenaliny, dioksyfenyloalaniny (DOPA), jest w stanie inaktywować wolne rodniki
  • apolipoproteina B.

Lipoproteiny alfa biorą udział w transporcie lipidów.

Frakcja beta globuliny zawiera:

  • transferyna - przenosi żelazo;
  • hemopeksyna - wiąże hem, co zapobiega jego wydalaniu przez nerki i utracie żelaza;
  • elementy uzupełniające - uczestniczą w odpowiedziach immunologicznych;
  • beta-lipoproteiny - biorą udział w transporcie cholesterolu i fosfolipidów;
  • część immunoglobulin.

Frakcja globuliny gamma składa się z:

  • immunoglobuliny (w ilościowej kolejności malejącej - IgG, IgA, IgM, IgE) - zapewniają humoralną obronę immunologiczną organizmu przed infekcjami i substancjami obcymi.
  • W wielu chorobach dochodzi do naruszenia stosunku frakcji białek osocza (dysproteinemii). Dysproteinemię obserwuje się częściej niż zmianę całkowitej ilości białka, a obserwowaną dynamicznie można scharakteryzować stadium choroby, czas jej trwania, skuteczność środków terapeutycznych.

Wskazania do celów analizy:

  • ostre i przewlekłe choroby zapalne (infekcje, kolagenozy);
  • choroby onkologiczne;
  • zespół niedożywienia i zespołu złego wchłaniania.

Gdy wartości zostaną zwiększone?

Białko:

Frakcja alfa-1-globuliny (zwiększona antytrypsyna alfa-1):

  • patologia miąższu wątroby;
  • ostre i przewlekłe procesy zapalne (infekcje i choroby reumatyczne);
  • guzy;
  • uraz i operacja;
  • ciąża (3 trymestry);
  • spożycie androgenów;

Frakcja alfa2-globuliny:

wzrost alfa2-makroglobuliny (zespół nerczycowy, zapalenie wątroby, marskość wątroby, estrogen i doustne środki antykoncepcyjne, przewlekły proces zapalny, ciąża);

zwiększona haptoglobina (zapalenie, nowotwory złośliwe, martwica tkanek).

Frakcja globuliny beta:

  • pierwotna i wtórna hiperlipoproteinemia;
  • gammopatie monoklonalne;
  • spożycie estrogenu, niedokrwistość z niedoboru żelaza (zwiększenie transferyny);
  • ciąża;
  • żółtaczka obturacyjna;
  • szpiczak (typ IgA).

Frakcja globuliny gamma:

  • przewlekła patologia wątroby (przewlekłe aktywne zapalenie wątroby, marskość wątroby);
  • przewlekłe infekcje, sarkoidoza, pasożyty;
  • choroby autoimmunologiczne (reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy);
  • choroby limfoproliferacyjne (szpiczak, chłoniak, makroglobulinemia Waldenstroma).

Gdy wartości zostaną obniżone?

Białko:

  • zaburzenia odżywiania;
  • zespół złego wchłaniania;
  • choroba wątroby i nerek;
  • guzy;
  • kolagenozy;
  • oparzenia;
  • nawodnienie;
  • krwawienie
  • analbuminemia;
  • ciąża.

Frakcja alfa-1-globuliny (zwiększona antytrypsyna alfa-1):

  • dziedziczny niedobór alfa1-antytrypsyny;
  • Choroba Tanger.

Frakcja alfa2-globuliny:

  • zmniejszona alfa2-makroglobulina (zapalenie trzustki, oparzenia, urazy);
  • zmniejszenie haptoglobiny (hemoliza o różnej etiologii, zapalenie trzustki, sarkoidoza).
  • Frakcja globuliny beta:
  • hipo-b-lipoproteinemia;
  • Niedobór IgA.

Frakcja globuliny gamma:

  • warunki niedoboru odporności;
  • przyjmowanie glukokortykoidów;
  • plazmafereza;
  • ciąża.

Globuliny krwi: rodzaje

Podczas przeprowadzania biochemicznego badania krwi określa on ilościową zawartość białka całkowitego. Jest reprezentowany przez białka obecne w osoczu. W ludzkiej krwi jest kilka białek, wszystkie różnią się budową, a także pełnią różne funkcje. Tylko pięć frakcji białkowych jest liczonych we krwi, wśród których są alfa-1 (α1), alfa-2 (α2), beta-1 (β1), beta-2 (β2) i gamma (γ). Globuliny beta-1 i beta-2 nie są określane osobno, ponieważ nie ma to żadnej wartości diagnostycznej..

Frakcje białkowe krwi

Analiza, która pozwala obliczyć liczbę frakcji białkowych we krwi, nazywa się proteinogramami. Lekarz będzie zainteresowany poziomem albuminy we krwi (białko to jest rozpuszczalne w wodzie) i globulinami (białka te nie rozpuszczają się w wodzie, ale rozpadają się po wejściu do środowiska alkalicznego lub solnego).

Wysokie i niskie poziomy białka we krwi nie są normą. Ich brak równowagi charakteryzuje pewne zaburzenia: immunologiczne, metaboliczne lub metaboliczne.

Przy niewystarczającej ilości albuminy we krwi można podejrzewać zaburzenia czynności wątroby, które nie są w stanie dostarczyć organizmowi białek. Możliwe są nieprawidłowości w funkcjonowaniu nerek lub narządów trawiennych, w wyniku których albumina będzie zbyt szybko wydalana z organizmu.

Jeśli poziom białka we krwi jest podwyższony, może to wynikać z procesów zapalnych. Czasami jednak podobną sytuację obserwuje się u całkowicie zdrowych ludzi..

Aby obliczyć, które białka w ciele są niewystarczające lub w nadmiarze, dzieli się je na frakcje metodą elektroforezy. W takim przypadku formularz analizy wskaże całkowitą ilość białka i frakcji. Najczęściej lekarze są zainteresowani wartościami albuminy + globuliny (współczynnik albuminy-globuliny). Jego normalne wartości wahają się między 1,1-2,1.

Dekodowanie biochemicznego badania krwi

Powszechne stosowanie biochemicznej analizy krwi we współczesnej diagnostyce wymaga obecności co najmniej pewnej podstawowej wiedzy niezbędnej do odczytania przez pacjenta wyniku przedstawionego mu przez asystenta laboratoryjnego centrum diagnostycznego. Tak, z tym kawałkiem papieru nadal pójdziesz do lekarza, który skierował cię do analizy, ale jak czasami chcesz zaspokoić swoją ciekawość i samodzielnie rozszyfrować wynik biochemicznego badania krwi, nie odkładając skrzynki do długiego pudełka. Ta analiza nie ogranicza się do kilku wskaźników: obejmuje to cały szereg różnych kryteriów oceny. W tym artykule przeczytasz o najważniejszych i najczęściej używanych..

Totalna proteina

Zmniejszenie poziomu białka (hipoproteinemia) jest częściej diagnozowane niż wzrost (hiperproteinemia). Stężenie białka zmniejsza się w przypadku niewystarczającego spożycia pokarmu, stanu zapalnego, przewlekłej utraty krwi, zwiększonego rozkładu lub wydalania białka z moczem, złego wchłaniania, zatrucia i stanów gorączkowych. Hipoproteinemia jest charakterystyczna dla następujących chorób:

  • procesy zapalne w przewodzie żołądkowo-jelitowym (zapalenie jelit, zapalenie trzustki);
  • warunki pooperacyjne;
  • guzy;
  • patologie nerek (kłębuszkowe zapalenie nerek) i wątroby (zapalenie wątroby, marskość wątroby, nowotwory złośliwe);
  • oparzenia;
  • zatrucie;
  • krwawienie
  • patologie endokrynologiczne (cukrzyca, tyreotoksykoza);
  • obrażenia.

Hiperproteinemia występuje bardzo rzadko. W tym samym czasie wzrasta zawartość normalnych, ale patologicznych białek. Dzieje się tak z toczniem rumieniowatym układowym, reumatoidalnym zapaleniem stawów, szpiczakiem.

Krew na białko oddaje się rano na czczo (ostatni posiłek powinien być nie później niż 8 godzin przed badaniem).

Białko

Powyżej zbadaliśmy taki wskaźnik, jak białko całkowite. Składa się z dwóch frakcji: albuminy i globuliny. Albumina jest równomiernie rozmieszczona w łożysku naczyniowym i płynie śródmiąższowym. Białka te są w stanie przenosić hormony, leki, jony metali.

Normalne stężenie albuminy wynosi od 40 do 50 g / l. Przekroczenie tego poziomu występuje, gdy:

  • odwodnienie (biegunka, wymioty, obfite pocenie się);
  • wielokrotne oparzenia;
  • nadużywanie witaminy A..

Zmniejszenie albuminy może wystąpić przy:

  • Kłębuszkowe zapalenie nerek;
  • zapalenie wątroby, toksyczna marskość wątroby;
  • krwawienie, urazy, oparzenia;
  • zwiększona przepuszczalność naczyń krwionośnych;
  • patologie przewodu żołądkowo-jelitowego, w tym zespół złego wchłaniania (zespół złego wchłaniania);
  • Przewlekła niewydolność serca;
  • Ciąża i laktacja;
  • przyjmowanie hormonalnej kontroli urodzeń tabletki;
  • guzy;
  • post.

Krew podaje się rano na czczo. 8 do 12 godzin przed testem nie można jeść i być obciążonym fizycznie.

Globuliny

Alfa1-globuliny

Spośród alfa1-globulin najbardziej interesujące są 2 frakcje: alfa1-antytrypsyna i alfa1-kwaśna glikoproteina.

Zwiększona zawartość alfa1-antytrypsyny wskazuje na obecność stanu zapalnego, rozedmy płuc lub (uwaga!) Nowotworu złośliwego. Zwykle zawartość tej globuliny nie powinna przekraczać 2 - 5 g / l. W organizmie pełni funkcję regulacyjną w osoczu krwi (odpowiada za aktywność swoich enzymów - trypsyny, reniny, trombiny, plazminy).

Wartością diagnostyczną alfa-kwaśnej glikoproteiny jest dynamiczna kontrola procesu zapalnego oraz powstawanie i dalszy rozwój nowotworu złośliwego (wzrost wskazuje, że rozpoczął się nawrót). Za normę dotyczącą glikoproteiny alfa-1 uważa się stężenie 0,55–1,4 g / l.

Alfa2-globuliny

Sensowne jest mówienie o trzech frakcjach globulin, które mają największą wartość diagnostyczną..

Alfa2-makroglobuliny są częścią układu odpornościowego. Pełnią bardzo ważną funkcję - blokują wzrost nowotworu złośliwego. Normalne stężenie alfa1-makroglobulin we krwi osoby dorosłej wynosi 1,5 - 4,2 g / l. Obniżenie tego poziomu może wskazywać na obecność ostrego zapalenia, zapalenia wielostawowego, reumatyzmu i onkologii. Wzrost - o marskości wątroby, patologii endokrynologicznej (cukrzyca, obrzęk śluzowaty).

Haptoglobina we krwi powinna wynosić 0,8 - 2,7 g / l. Jeśli mniej, możliwa jest niedokrwistość hemolityczna, bardziej jest ostry proces zapalny. Główną funkcją haptoglobiny jest transport hemoglobiny do miejsca jej ostatecznego zniszczenia wraz z powstaniem bilirubiny.

Ceruloplazmina utlenia żelazo do żelaza i jest nośnikiem miedzi. Standard zawartości dla tego wynosi 0,15 - 0,6 g / l. Wzrost ceruloplazminy może być sygnałem ostrego zapalenia lub ciąży. Redukcja - wrodzone zaburzenia metaboliczne miedzi (choroba Wilsona-Konovalova).

Globuliny beta

W tej grupie ocenia się zawartość dwóch frakcji białkowych: transferyn i hemopeksyn. Główną funkcją transferyny jest transport żelaza. W odniesieniu do transferyny wykrywane jest nie jej stężenie, ale nasycenie żelaza. Wzrost nasycenia wskazuje na intensyfikację procesu rozpadu hemoglobiny, która może wystąpić przy niedokrwistości hemolitycznej, spadek wskazuje na możliwą niedokrwistość z niedoboru żelaza.

Hemopeksyna ma również powinowactwo do hemoglobiny. Zawartość hemopeksyny poniżej 0,5 g / l wskazuje na choroby wątroby i nerek, powyżej 1,2 grama / litr - na zapalenie.

Globuliny gamma

Ta grupa obejmuje immunoglobuliny - tj. co znamy jako przeciwciała wydzielane przez immunocyty w celu zabijania obcych mikroorganizmów. Powinny być normalne 8 - 14 g / l. Jeśli więcej - to odporność jest aktywowana przez infekcję bakteryjną lub wirusową. Niższe stężenie immunoglobulin może wskazywać zarówno na wrodzoną patologię, jak i przewlekłe zapalenie, onkologię, nadużywanie glukokortykoidów, alergie.

Glukoza

Ale nie spiesz się z paniką, gdy zwiększysz stężenie glukozy do 6 mmol / L i więcej: to niekoniecznie cukrzyca. Zwiększenie glukozy - hiperglikemii - może być również funkcjonalne, na przykład po jedzeniu, piciu słodyczy lub po silnych uczuciach.

W innych sytuacjach hiperglikemia może służyć jako zwiastun (lub nawet dowód obecności) wielu patologii, wśród których są bardzo poważne:

  • zaburzenia neuroendokrynne (zespół policystycznych jajników, choroba Itsenko-Cushinga, otyłość, PMS);
  • cukrzyca;
  • patologia przysadki mózgowej (akromegalia, karłowatość);
  • nadczynność tarczycy;
  • patologia wątroby (zakaźne zapalenie wątroby, marskość wątroby);
  • guz chromochłonny (guz nadnercza).

Ponieważ występuje hiperglikemia, uzasadnione jest założenie, że istnieje przeciwne zjawisko, to znaczy hipoglikemia. Podobnie jak hiperglikemia, może być fizjologiczna (niezrównoważona dieta, miesiączka, przepracowanie), co nie powinno powodować większych obaw: można to naprawić. W zupełnie innej sytuacji z patologiczną hipoglikemią. Rozwija się z:

  • „Przedawkowanie” insuliny (pamiętaj tylko o kilku zgonach kulturystów, którzy używają insuliny do celów anabolicznych);
  • alkoholizm;
  • niewydolność funkcjonowania wątroby, nerek, serca;
  • zatrucie krwi;
  • wyczerpanie fizjologiczne lub hormonalne (niedobór glukagonu, kortyzolu, adrenaliny);
  • dziedziczne anomalie.

Krew na glukozę pobierana jest zarówno z żyły, jak iz palca. Warunkiem oddania krwi na glukozę jest całkowita odmowa jedzenia, zaczynająca się wieczorem. Rano - choćby po to, żeby pić wodę (nawet herbaty nie można). Wyklucz stres fizyczny i emocjonalny.

Bilirubina

Bilirubina jest produktem rozpadu hemoglobiny, a ściślej jej drugą częścią - hemem. Powstała bilirubina powstająca w wyniku tego rozpadu jest nazywana pośrednią lub wolną. Taka bilirubina jest bardzo toksyczna dla organizmu. Następnie, w wątrobie, bilirubina wiąże się z kwasem glukuronowym (bilirubina bezpośrednia lub związana), wchodzi do jelit, rozkłada się na urobilinogen i sterkobilinogen i jest wydalana z kałem. Te. bilirubina pośrednia jest „świeża”, nowo utworzona, a bilirubina bezpośrednia jest neutralizowana i przygotowana do eliminacji z organizmu. Zawartość całkowitej bilirubiny nie powinna przekraczać 8,5 - 20,5 mmol / L, bezpośrednio - 0,86 - 5,1 mmol / L, pośrednio - 4,5 - 17,1 mmol / L. Stosunek bilirubiny bezpośredniej do pośredniej powinien wynosić od 1 do 3.

Po przekroczeniu poziomu bilirubiny skóra, tęczówka oczu i błony śluzowe żółkną. Stąd nazwa bilirubinemia - żółtaczka. Żółtaczka może się rozwijać z powodu:

  • patologie wątroby (zapalenie wątroby, marskość wątroby, zatrucie solami metali ciężkich, alkohol), nowotwory złośliwe;
  • niedokrwistość hemolityczna;
  • zapalenie pęcherzyka żółciowego (niedrożność dróg żółciowych kamieniem);
  • czasami w czasie ciąży.

Istnieje również coś takiego jak żółtaczka noworodka spowodowana masowym rozpadem „dodatkowych” czerwonych krwinek (tutaj nie ma nic niebezpiecznego), wcześniactwem lub chorobą dziedziczną - chorobą Gilberta.

Nawiasem mówiąc, wysoka bilirubina może być również związana z podawaniem niektórych grup leków: antybiotyków, doustnych środków antykoncepcyjnych, indometacyny.

Niska bilirubina występuje rzadko, zwykle z teofiliną, barbituranami lub witaminą C..

Mocznik

Mocznik jest wynikiem rozpadu związków białkowych. Jeśli dana osoba jest zdrowa, wówczas zawartość mocznika we krwi mieści się w zakresie 2,8 - 8,3 mmol / l. Stan, w którym „słupek” zawartości mocznika wynosi powyżej 8,3 mmol / l, nazywa się mocznicą. Nie zawsze oznacza to, że pacjent jest chory. Na przykład może wystąpić mocznica z nadmiarem białka w diecie (sportowcy sportów siłowych), odwodnieniem. W innych przypadkach mocznica oznacza obecność choroby:

  • problemy z nerkami (ostra i przewlekła niewydolność nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek, kłębuszkowe zapalenie nerek);
  • problemy z sercem (niewydolność serca, zawał serca);
  • problemy z wątrobą (marskość, wirusowe lub toksyczne zapalenie wątroby);
  • nie przepływ moczu do pęcherza (bezmocz). Na przykład z uciskiem dróg moczowych przez guz lub obecnością kamienia w moczowodzie;
  • cukrzyca;
  • zapalenie otrzewnej - zapalenie otrzewnej;
  • krwawienie z lokalizacją w przewodzie pokarmowym;
  • zatrucie fenolem, chloroformem, solami rtęci;
  • płonie.

Redukcja mocznika jest bardzo rzadka. Powodem tego może być praca fizyczna „do noszenia”, powodująca zwiększony rozkład białka, ciążę i laktację (ciało szczególnie potrzebuje białka w tym okresie) lub niewielki udział białka w codziennej diecie. We wszystkich powyższych warunkach nie ma nic nadzwyczajnego, nie trzeba wezwać karetki pogotowia. Kolejną rzeczą jest patologiczny spadek mocznika, który występuje w przypadku celiakii (wrodzone naruszenie rozpadu białek zbożowych), w późnych stadiach marskości wątroby, z zatruciem przez arsen, fosfor lub sole metali ciężkich.

Kreatynina

Kreatynina jest „żużlem”, który pozostaje w tkance mięśniowej po rozpadzie aminokwasów. Jego normalna zawartość wynosi 44-100 μmol / l, sportowcy mogą być nieco wyżsi.

Zwiększenie stężenia kreatyniny może świadczyć o patologiach nerek (odmiedniczkowe i kłębuszkowe zapalenie nerek, nerczyca lub miażdżyca), układu mięśniowego (ściskanie, uraz), tarczycy (tyreotoksykoza), przyjmowanie ibuprofenu, tetracykliny, cefazoliny, sulfaniloamidów, witaminy C.

Kwas moczowy

I wreszcie - trochę o produkcie końcowym wymiany zasad purynowych, którym jest kwas moczowy (produkt, a nie zasada). Rozkład puryn zachodzi w wątrobie, a kwas moczowy jest wydalany przez nerki. Normalny poziom kwasu moczowego u mężczyzn: od 210 do 430 μmol / L, au kobiet od 150 do 350 μmol / L.

Po pierwsze, o przyczynach fizjologicznego wzrostu poziomu kwasu moczowego:

  • Praca fizyczna;
  • dieta bogata w purynę (rośliny strączkowe, mięso, czekolada, czerwone wino, owoce morza, kawa);
  • zatrucie w ciąży.

Jeśli mówimy o patologicznym wzroście kwasu moczowego, to jest to pierwsza i najbardziej charakterystyczna oznaka dny moczanowej. W tej chorobie tylko część kwasu moczowego jest wydalana przez nerki. Reszta jest osadzana w postaci kryształów w stawach (przede wszystkim), nerkach, skórze, oczach, sercu, jelitach. Ważną rolę w rozwoju dny odgrywa czynnik obciążonej dziedziczności i niedożywienia, który polega na spożywaniu znacznej ilości produktów zawierających purynę.

Występuje hiperurykemia (wzrost kwasu moczowego) i choroby krwi (białaczka, niedokrwistość z niedoborem witaminy B12), zapalenie wątroby, cukrzyca, choroby skóry (łuszczyca, wyprysk), gruźlica, zapalenie płuc.

Niski poziom kwasu moczowego jest niezwykle rzadki.

Frakcje białkowe, w tym Totalna proteina

Informacje o badaniu

Frakcje białkowe to osobne rodzaje białek krwi: albumina, alfa1-, alfa2-, beta- i gamma-globuliny. Ich badanie jest wykorzystywane jako dodatkowy test w diagnozowaniu wielu chorób..

Duże znaczenie diagnostyczne mają relacje ilościowe między poszczególnymi białkami surowicy. Aby oddzielić wszystkie białka surowicy, stosuje się metodę elektroforezy, opartą na różnej ruchliwości białek surowicy w polu elektrycznym.
Za pomocą elektroforezy białka dzieli się na następujące frakcje: albuminy i frakcje globulin (alfa1-globuliny, alfa2-globuliny, beta-globuliny i gamma-globuliny):

1. Alfa1-globuliny: alfa1-antytrypsyna, alfa1-kwaśna glikoproteina, alfa-1 lipoproteina.
2. Alfa2-globuliny: alfa2-makroglobulina, haptoglobina, apolipoproteiny, ceruloplazmina.
3. Beta-globuliny: transferyna, składnik C3 układu dopełniacza, beta-lipoproteiny, hemopeksyna.
4. Globuliny gamma: immunoglobuliny - IgA, IgM, IgG.

W wyniku rozwoju ostrego lub zaostrzenia przewlekłych chorób zapalnych zmienia się stosunek frakcji białkowych.
Zmniejszenie ilości określonego rodzaju białka obserwuje się przy niedoborach odporności, które wskazują na poważne procesy w organizmie (choroby autoimmunologiczne, HIV, onkologia itp.). Nadmiar określonego rodzaju białka wskazuje na gammopatię monoklonalną (wytwarzanie nieprawidłowych rodzajów immunoglobulin). Skutki gammopatii obejmują szpiczaka mnogiego (rak komórek plazmatycznych), makroglobulinemię Waldenstroma (guz szpiku kostnego) itp..

Badanie frakcji białkowych jest bardziej pouczające pod względem diagnostycznym niż określenie całkowitego białka lub samej albuminy. W wielu chorobach odsetek frakcji białkowych często się zmienia, chociaż całkowita zawartość białka w surowicy krwi pozostaje w granicach normy..
W niektórych chorobach we krwi pojawiają się białka, które różnią się fizycznie, chemicznie i immunologicznie od zwykłych białek surowicy krwi. Nazywa się je immunoglobulinami monoklonalnymi (paraproteiny, białka M). Podczas elektroforezy białek surowicy krwi obecność paraprotein jest wskazywana przez pojawienie się na elektroforegramie dodatkowej (u zdrowych osób) wąskiej i mocno ograniczonej frakcji białek (jest to również nazywane gradientem M) w regionie globuliny gamma.
Wykrywanie paraprotein jest najczęstsze w przypadku hemoblastoz paraproteinemicznych (szpiczak, makroglobulinemia Waldenstroma, choroba ciężkiego łańcucha), rzadziej w przewlekłym zapaleniu wątroby, u niektórych starszych pacjentów. Wysokie stężenie białka C-reaktywnego i fibrynogenu może naśladować białko M..

Wzrost alfa-1- i alfa-2-globulin można zaobserwować w ostrym i zaostrzeniu przewlekłych procesów zapalnych, w rozproszonych chorobach tkanki łącznej (toczeń rumieniowaty układowy, reumatyzm, reumatoidalne zapalenie stawów itp.), Nowotwory złośliwe, niektóre choroby nerek występujące z nerczycami zespół (kłębuszkowe zapalenie nerek, amyloidoza itp.).

Spadek poziomu alfa-2-globulin można zaobserwować w przewlekłym zapaleniu trzustki, cukrzycy, rzadziej w toksycznym zapaleniu wątroby. Wzrost zawartości beta-globulin występuje najczęściej u osób z zaburzeniami metabolizmu lipidów (tłuszczów), w tym u pacjentów z miażdżycą, chorobą wieńcową serca, nadciśnieniem tętniczym.

Redukcja beta-globuliny jest mniej powszechna i zwykle wynika z ogólnego niedoboru białek osocza.

Wzrost liczby globulin gamma, które są głównymi „dostawcami” przeciwciał, często obserwuje się w przewlekłych chorobach wątroby (przewlekłe zapalenie wątroby, marskość wątroby), przewlekłych infekcjach, niektórych chorobach autoimmunologicznych (reumatoidalne zapalenie stawów, przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie wątroby itp.), Szpiczak.

Spadek globulin gamma we krwi występuje normalnie u dzieci w wieku 3-4 miesięcy (spadek fizjologiczny), au dorosłych zawsze ma charakter patologiczny i zwykle wskazuje na wrodzony lub nabyty stan niedoboru odporności, często obserwowany w toczniu rumieniowatym układowym.

Wskazania do celów badania

Przygotowanie do nauki

1. W przypadku większości badań zaleca się oddawanie krwi rano, od 8 do 11 godzin, na czczo (co najmniej 8 godzin musi upłynąć między ostatnim posiłkiem a pobraniem krwi, wodę można pić jak zwykle), w przeddzień badania lekką kolację z ograniczeniami spożywanie tłustych potraw. W przypadku testów na infekcje i badań w sytuacjach awaryjnych dopuszcza się oddawanie krwi 4-6 godzin po ostatnim posiłku.

2. UWAGA! Specjalne zasady przygotowania do szeregu testów: ściśle na pusty żołądek, po 12-14 godzinach postu krew powinna być oddana na gastrynę-17, profil lipidowy (cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol-VLDLP, trójglicerydy, lipoproteina (a), apolipoproteina A1, apolipoproteina B); test tolerancji glukozy wykonuje się rano na czczo po 12-16 godzinach postu.

3. W przeddzień badania (w ciągu 24 godzin) w celu wykluczenia alkoholu, intensywnej aktywności fizycznej, przyjmowania leków (zgodnie z ustaleniami z lekarzem).

4. Na 1-2 godziny przed oddaniem krwi powstrzymaj się od palenia, nie pij soku, herbaty, kawy, możesz pić niegazowaną wodę. Wyklucz stres fizyczny (bieganie, szybkie wchodzenie po schodach), pobudzenie emocjonalne. 15 minut przed oddaniem krwi zaleca się relaks, uspokojenie.

5. Nie oddawaj krwi na badania laboratoryjne bezpośrednio po zabiegach fizjoterapii, badaniu instrumentalnym, rentgenowskim i ultrasonograficznym, masażu i innych zabiegach medycznych.

6. Przy monitorowaniu dynamiki parametrów laboratoryjnych zaleca się przeprowadzanie powtarzanych badań w tych samych warunkach - w tym samym laboratorium oddawać krew o tej samej porze dnia itp..

7. Krew do badań należy oddać przed zażyciem leków lub nie wcześniej niż 10-14 dni po ich anulowaniu. Aby ocenić kontrolę skuteczności leczenia dowolnymi lekami, konieczne jest przeprowadzenie badania 7-14 dni po ostatniej dawce.

Rola globuliny w organizmie, jej rodzaje i leczenie możliwych patologii

Globulina odgrywa ważną rolę w pracy całego ciała ludzkiego. Jest to najważniejsze białko w osoczu krwi. Z różnych powodów jego stężenie może się zmniejszyć lub wzrosnąć. W takich przypadkach wymagane są środki naprawcze w celu przywrócenia normalnej zawartości globuliny..

Funkcje globuliny w ciele

Ogólna koncepcja globuliny obejmuje 60 białek i ich związków z węglowodanami. Substancje są wytwarzane przez układ hormonalny i wątrobę. Wszystkie białka są heterogeniczne pod względem właściwości, struktury i funkcji. Oprócz transportu przydatnych pierwiastków śladowych i witamin przez krew, zadaniem globuliny jest:

  • ochrona ciała przed szkodliwymi elementami;
  • dostosowanie krzepnięcia krwi;
  • garść hormonów, leków, węglowodanów i innych substancji;
  • hematopoeza, utrzymująca go w stanie płynnym.
Globulina chroni organizm przed szkodliwymi elementami

Globulina dostaje się do organizmu człowieka wraz z pożywieniem i jest syntetyzowana w limfocytach, tkankach wątroby i komórkach jelitowych..

Wartość wskaźników frakcji białkowych w analizie

Aby obliczyć frakcje białkowe we krwi, wymagana jest specjalna analiza - proteinogram. Każde odchylenie białka od normy wskazuje na obecność zaburzeń w organizmie od układu odpornościowego, metabolicznego i metabolicznego. Ponadto testy laboratoryjne pozwalają wykryć ukryte infekcje, gdy nie ma wyraźnej symptomatologii.

Aby uzyskać bardziej szczegółowy obraz, zaleca się dodatkowe badania oddzielnej grupy białek lub jednego elementu krwi. Zwiększenie zawartości gobuliny może wskazywać na obecność przewlekłego procesu w organizmie, na przykład zapalenia stawów lub marskości wątroby.

Wskazania do badania globulin

Wskazaniami do badania krwi dla globulin mogą być zarówno planowe badania lekarskie, jak i obecność jakichkolwiek czynników. Następujące objawy wskazują na brak równowagi globuliny we krwi:

  • szybka zmęczenie;
  • naprzemienne okresy utraty apetytu wraz ze wzrostem;
  • przewlekłe zaburzenia żołądkowo-jelitowe;
  • gorączka;
  • zaburzenie krwawienia;
  • ogólne złe samopoczucie.
Zmęczenie jest wskazaniem do testu globulinowego.

Każdy z tych objawów wskazuje, że musisz skonsultować się z lekarzem rodzinnym, który w razie potrzeby skieruje cię do innych specjalistów w celu diagnozy..

Ponadto mogą wzrosnąć węzły chłonne. Badanie jest konieczne w przypadku podejrzenia postępu procesów zapalnych w celu oceny ich stanu. Jeśli wstępne badanie i wyjaśnienie stanu u samych pacjentów doprowadzi do postawienia diagnozy, wówczas badanie dotyczące frakcji krwi globulinowej jest przypisywane jako pierwsze.

Rodzaje globulin i ich znaczenie

Test globulinowy może wykazać całkowite stężenie białka we krwi. Wnioski na temat naruszeń formułuje się na podstawie istniejących norm dotyczących zawartości pierwiastków we krwi w stosunku gramów na litr:

  • dzieci w wieku 0-1 lat - 46-74 g / l;
  • dzieci w wieku 1-4 lat - 63-76 g / l;
  • dzieci w wieku 5-7 lat - 50-77 g / l;
  • od 8 do 16 lat - 58-75 g / l;
  • 18–60 lat - 62–84 g / l;
  • powyżej 60–65–80 g / l.

Te standardy globulin obejmują wszystkie rodzaje białka, w tym albuminę.

Wszystkie globuliny różnią się nawet w obrębie tej samej grupy. Istnieją trzy główne populacje pierwiastków we krwi: globuliny alfa, globuliny beta i globuliny gamma.

Globuliny alfa

Alfa-globuliny są białkami ostrej fazy. Ich zadaniem jest zapobieganie dalszemu uszkodzeniu tkanek i zatrzymanie reprodukcji patogennych mikroorganizmów w wyniku rozwoju jakiejkolwiek choroby. Substancje te są podzielone na dwie odmiany: alfa 1-globuliny i alfa 2-globuliny.

Norma ilościowa pierwszej grupy wynosi 3-7% lub 1-4 g / l. Normalne stężenie alfa 2-globulin wynosi od 8 do 17% lub 5-10 g / l. Wśród nich są białka, zarówno w fazie ostrej, jak i typu transportowego.

Globuliny beta

Ta frakcja obejmuje dwa rodzaje białek, które są prezentowane jako grupy beta-1 i beta-2. Zwykle procent substancji w organizmie wynosi 8–18% (7–11 g / l).

Beta-globuliny, w zależności od rodzaju, odgrywają szczególną rolę w wielu procesach życiowych:

  • transferyna pomaga transportować żelazo w całym ciele;
  • wiązanie hemapeksyny i zatrzymywanie jej wydalania z organizmu przez nerki;
  • ruch cholesterolu i fosfolipidów w organizmie.

Zmiana poziomu beta-globulin wskazuje na różne patologie, w tym na typ onkologiczny.

Globuliny gamma

Norma zawartości globulin gamma w osoczu krwi wynosi 15–22% lub 8–16 g / l. Ten rodzaj substancji składa się z białek ochronnych, a także naturalnych i nabytych przeciwciał (immunoglobulin), zapewniających odporność przestrzeni pozakomórkowej. Ta grupa globulin obejmuje następujące immunoglobuliny:

  • lgG - około 75%;
  • lgA - około 13%;
  • lgM - około 12%;
  • lgE - dokładna ilość nie jest wykrywana;
  • lgD - przedstawiają jedynie ślady tych globulin gamma.

U chorych mogą również występować krioglobuliny. Białka te mają tendencję do rozpuszczania się podczas ogrzewania i wytrącania się podczas chłodzenia surowicy krwi..

Odchylenia od normy i możliwe patologie

Jeśli po badaniach zostanie ustalone, że liczba globulin odbiega od normy w dowolnym kierunku, lekarz przepisze dodatkową diagnostykę. Wskaźniki substancji we krwi, a także inne czynniki wskazują na konkretną chorobę. Każda frakcja ma swoje własne procesy patologiczne..

Globuliny alfa są wytwarzane przez hepatocyty. Ich wzrost w osoczu może wskazywać na reakcje alergiczne. Ponadto istnieją inne dolegliwości, w których wzrasta poziom α-globulin:

  • gruźlica;
  • uszkodzenie tkanki martwiczej;
  • wszelkiego rodzaju infekcje;
  • uszkodzenie warstwy nabłonkowej;
  • zapalenie stawu;
  • nowotwory złośliwe;
  • męskie hormony płciowe.
  • choroba nerek.
Gruźlica - choroba, w której zwiększa się globulina

Odchylenia poziomu α-globulin od normy w mniejszym kierunku występują w przypadku niewydolności oddechowej i hemolizy wewnątrznaczyniowej.

Wzrost poziomu β-globulin we krwi często zdarza się u kobiet w czasie ciąży, szczególnie podczas przyjmowania hormonów steroidowych - estrogenów. Podobnie można zaobserwować w przypadku:

  • nowotwory złośliwe:
  • zaawansowana gruźlica;
  • zakaźne zapalenie wątroby;
  • żółtaczka obturacyjna;
  • niedokrwistość.

Często wzrost beta-globulin wiąże się z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów i problemami z układem sercowo-naczyniowym.

Spadek liczby beta-globulin we krwi występuje z następujących powodów:

  • zapalenie w ciele;
  • rak;
  • choroba wątroby
  • jedzenie niewielkiej ilości białka;
  • wzrost poziomu hormonów;
  • zaburzenia przysadki mózgowej;
  • zaburzenie równowagi hormonalnej.

Globuliny gamma zwiększają się w prawie przewlekłych procesach zapalnych zlokalizowanych w stawach, woreczku żółciowym i pęcherzu, a także w miedniczce nerkowej. Ponadto przyczyna skoku w globulinach γ występuje w wyniku:

  • toksyczne uszkodzenie komórek wątroby lub;
  • dyskensja dróg żółciowych;
  • zaawansowana gruźlica płuc;
  • choroby układu płucnego;
  • AIDS.

Spadek liczby γ-globulin w osoczu krwi obserwuje się w przypadku rozwoju nabytej hipogammaglobulinemii, która rozwija się z następującymi dolegliwościami:

  • Zakażenia wirusem HIV
  • nowotwory złośliwe;
  • przedłużające się procesy zakaźne i ropne zapalenie;
  • brak białka w dzieciństwie z powodu złego odżywiania;

Ponadto możliwe jest zdiagnozowanie zmniejszenia ilości γ-globulin podczas ciąży i glikokortykoidów.

Terapie

Nawet pełna diagnoza nie da dokładnych wskaźników globulin we krwi. Wskaźnik ten będzie się różnił w zależności od wyposażenia, dlatego bieżąca i dopuszczalna wartość dla tego rodzaju analizy jest zawsze wskazywana w wynikach badań. Przepisując leczenie, odstrasza ich ta różnica.

Poprawa wydajności

Globulina składa się głównie z aminokwasów utworzonych z białek. Dlatego możliwe jest zwiększenie poziomu substancji we krwi poprzez odpowiednie odżywianie, o wystarczającej zawartości białka. Ponieważ białko tego typu jest wytwarzane przez wątrobę, dostosowanie funkcjonowania tego narządu nie będzie zbyteczne. Na tej podstawie musisz postępować zgodnie z kilkoma prostymi zaleceniami.

  1. Dieta pacjenta powinna obejmować białka pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, rośliny strączkowe, owoce morza i orzeszki ziemne. Jednocześnie zmniejsz spożycie szkodliwych węglowodanów o wysokiej zawartości cukru.
  2. Metody ludowe. Poprawa wątroby pomoże wywar z nieśmiertelnika. Do jego przygotowania zalej 2 łyżki. susz zioła w litrze wody i gotuj przez 15 minut. Po wlewie leku do całkowitego schłodzenia weź 50 mililitrów 2 razy dziennie po posiłku. Przebieg leczenia wynosi 12-14 dni z przerwą 10 dni.
  3. Leki Zwykle lekarze przepisują witaminy i hepatoprotektory, takie jak Essential, Glutargin, Alphabet itp..

Obniżenie stężenia globuliny we krwi

Spadek stężenia globuliny we krwi występuje w obecności chorób układu pokarmowego. Podobna sytuacja będzie obserwowana przy słabym wchłanianiu białek przez organizm. Następujące działania pomogą obniżyć poziom substancji:

  • wykluczenie dużych dawek białka z pożywienia i wzrost ilości węglowodanów;
  • włączenie aktywności fizycznej;
  • picie co najmniej 2 litrów wody dziennie;
  • stosowanie wywarów z jagód i owoców róży, które spowolnią wchłanianie białek;
  • przyjmowanie zakraplaczy glukozy.

Każde odstępstwo globulin od normy jest patologią i wymaga interwencji medycznej. Tylko specjalista będzie w stanie wskazać dokładny powód wystąpienia takiej sytuacji i zalecić leczenie mające na celu wyeliminowanie problemów.

Globuliny we krwi: rodzaje, normy w analizie, przyczyny wzrostu i spadku

© Autor: Z. Nelli Vladimirovna, doktor diagnostyki laboratoryjnej, Instytut Badawczy Transfuzjologii i Biotechnologii Medycznej, specjalnie dla VascularInfo.ru (o autorach)

Termin „białko całkowite” w biochemicznym badaniu krwi z reguły oznacza mieszaninę białek obecnych w osoczu (surowicy). Tymczasem, jeśli albumina jest mniej więcej jednorodna pod względem struktury i funkcji, globuliny mają między sobą znaczne różnice w strukturze, zawartości ilościowej i celu funkcjonalnym. Globuliny we krwi są wykrywane w postaci 5 frakcji: α1 (alfa-1), α2) (alfa-2), β1 (beta-1), β2) (beta-2), γ (gamma), jednak z powodu braku specjalnego znaczenia klinicznego, zwykle globuliny beta-1 i beta-2 nie rozdzielają się, dlatego częściej oznaczają po prostu globuliny frakcji β bez ich różnicowania.

różnorodne typy strukturalne białek krwi

Proteinogram

Najczęściej w analizach (co oznacza proteinogram) lekarz interesuje się albuminą (prostym białkiem rozpuszczalnym w wodzie) i globuliną (lub globulinami - białkami nierozpuszczalnymi w wodzie, ale dobrze rozpuszczalnymi w słabych alkaliach i roztworach soli obojętnych).

Odchylenia od normy (wzrost lub spadek poziomu białka) mogą wskazywać na różne zmiany patologiczne w organizmie: upośledzona odpowiedź immunologiczna, metabolizm, przenoszenie produktów niezbędnych do odżywiania i oddychania tkanek.

Na przykład spadek stężenia albuminy może wskazywać na zmniejszenie zdolności funkcjonalnych miąższu wątroby, jego niezdolności do zapewnienia ciału poziomu tych białek, a także naruszenia funkcjonowania układu wydalniczego (nerek) lub przewodu pokarmowego, który jest obarczony niekontrolowanymi stratami albuminy.

Zwiększony poziom globulin daje pewne podstawy do podejrzeń zapalenia, chociaż z drugiej strony często zdarza się, że analizy całkowicie zdrowej osoby wykazują wzrost stężeń frakcji globulinowych.

Oznaczanie ilościowe zawartości różnych grup globulin odbywa się zwykle przez rozdzielenie białka na frakcje za pomocą elektroforezy. A jeśli w analizach oprócz całkowitego białka wskazane są również frakcje (albumina + globuliny), wówczas z reguły oblicza się współczynnik albuminy-globuliny (A / G), który zwykle waha się od 1,1 - 2,1. Normy tych wskaźników (stężenie i procent, a także wartość A / G) pokazano w poniższej tabeli:

Frakcje białek osoczaNorma, g / lStosunek grup,%
Totalna proteina65 - 85
Białko35–5554–65
α1 (alfa-1) -globuliny1,4 - 3,02 - 5
α2) (alfa-2) - globuliny5,6 - 9,17–13
β (beta) -globuliny5,4 - 9,18–15
γ (gamma) -globuliny8,1 - 17,012–22
Fibrynogen *2,0 - 4,0
Wskaźnik globuliny albuminy w surowicy1.1 - 2.1

* W surowicy nie ma fibrynogenu i jest to główna różnica między tymi mediami biologicznymi.

Norma poszczególnych frakcji białek osocza zmienia się wraz z wiekiem, na co wskazuje również poniższa tabela:

WiekAlbumina, g / lα1, g / lα2), g / lβ, g / lγ, g / l
Od 0 do 7 dni32,5 - 40,71,2 - 4,26,8 - 11,24,5 - 6,73,5 - 8,5
Od 1 tygodnia do roku33,6 - 42,01,24 - 4,37,1 - 11,54,6 - 6,93,3 - 8,8
Od 1 roku do 5 lat33,6 - 43,02,0 - 4,67,0 - 13,04,8 - 8,55,2 - 10,2
5 do 8 lat37,0 - 47,12,0 - 4,28,0 - 11,15,3 - 8,15,3 - 11,8
Od 8 do 11 lat40,6 - 45,62,2 - 3,97,5 - 10,34,9 - 7,16,0 - 12,2
11 do 21 lat38,9 - 46,02,3 - 5,37,3 - 10,56,0 - 9,07,3 - 14,3
Po 21 latach40,2 - 50,62,1 - 3,55,1 - 8,56,0 - 9,48,1 - 13,0

Tymczasem nie należy przywiązywać szczególnej wagi do rozbieżności w danych podanych w tabeli i uzyskanych z innych źródeł. Każde laboratorium ma własne wartości referencyjne i odpowiednio normy.

Różnorodne frakcje globuliny

Ponieważ globuliny są niejednorodne i różnią się różnorodnością nawet w obrębie swojej grupy, być może czytelnik będzie zainteresowany tym, czym jest każda populacja i czym się zajmuje.

frakcje różnych białek we krwi

Globuliny alfa - najpierw reagują

kula białek alfa i beta na przykładzie hemoglobiny

Globuliny alfa mają identyczny ładunek albuminy, ale wielkość ich cząsteczek znacznie przewyższa wielkość albuminy. Zawartość tych substancji wzrasta w osoczu w dowolnym procesie zapalnym, należą one do białek ostrej fazy, co wynika z obecności niektórych składników w ich składzie. Część alfa globuliny jest podzielona na dwie odmiany: α1- i α2)-globuliny.

Grupa alfa-1-globulin zawiera wiele ważnych białek:

  • α1-antytrypsyna, która jest głównym składnikiem tej podgrupy, hamuje enzymy proteolityczne;
  • glikoproteina α-kwasowa, wykazująca szereg zalet w zakresie reakcji zapalnych;
  • Protrombina jest białkiem, które jest ważnym czynnikiem krzepnięcia krwi;
  • α1-lipoproteiny, które zapewniają przeniesienie do narządów lipidów, które są w stanie wolnym w osoczu po spożyciu dużej ilości tłuszczu;
  • Białko wiążące tyroksynę, które łączy się z hormonem tarczycy - tyroksyną i przenosi je do miejsca przeznaczenia;
  • Transkortyna to globulina transportowa, która wiąże i transportuje hormon stresu (kortyzol).

Frakcje składowe alfa-2-globulin są białkami ostrej fazy (ich liczba przeważa w grupie i są uważane za główne):

  • α2)-makroglobulina (główne białko z tej grupy), uczestnicząca w tworzeniu reakcji immunologicznych, gdy czynniki zakaźne dostają się do organizmu i rozwoju procesów zapalnych;
  • Glikoproteina - haptoglobulina, która tworzy złożony związek z czerwonym pigmentem krwi - hemoglobiną (Hb), która w stanie wolnym opuszcza czerwone krwinki (czerwone krwinki) podczas niszczenia ich błon w przypadku hemolizy wewnątrznaczyniowej;
  • Ceruloplazmina jest metaloglikoproteiną, specyficznym białkiem, które wiąże się (do 96%) i przenosi miedź (Cu). Ponadto białko to ma właściwości przeciwutleniające i aktywność oksydazy wobec witaminy C, serotoniny, noradrenaliny itp. (Ceruloplazmina aktywuje ich utlenianie);
  • Apolipoproteina B - nośnik „złego” cholesterolu - lipoproteiny o niskiej gęstości (LDL).

Alfa-1 i alfa-2-globuliny są wytwarzane przez komórki wątroby, jednak należą one do białek ostrej fazy, dlatego w procesach destrukcyjnych i zapalnych, traumatycznych uszkodzeniach tkanek, alergiach, w stresujących sytuacjach wątroba zaczyna bardziej aktywnie syntetyzować i wydzielać te białka.

Przede wszystkim jednak wzrost poziomu frakcji α można zaobserwować w przypadku reakcji zapalnych (ostra, podostra, przewlekła):

  1. Zapalenie płuc;
  2. Gruźlica płucna wysiękowa;
  3. Choroba zakaźna;
  4. Oparzenia, obrażenia i operacje;
  5. Gorączka reumatyczna, ostre zapalenie wielostawowe;
  6. Warunki septyczne
  7. Nowotwory złośliwe;
  8. Ostra martwica;
  9. Przyjmowanie androgenów;
  10. Choroba nerek (zespół nerczycowy - α2)-globuliny są zwiększone, pozostałe frakcje są zmniejszone).

Zmniejszenie poziomu frakcji alfa globuliny obserwuje się wraz z utratą białek przez organizm, hemolizą wewnątrznaczyniową, zespołem niewydolności oddechowej.

Beta Globuliny: wraz z wiązaniem i przenoszeniem - odpowiedź immunologiczna

Frakcja Β-globuliny (β1 + β2)) obejmuje białka, które również nie odsuwają się na bok w rozwiązywaniu istotnych problemów:

  • Transfer żelaza (Fe) - właśnie to robi transferyna;
  • Wiązanie hem Hb (hemopeksyna) i zapobieganie jego usuwaniu z organizmu przez układ wydalniczy (wycofanie żelaza przez nerki);
  • Udział w reakcjach immunologicznych (składnik dopełniacza), dzięki czemu część beta-globulin, wraz z gamma-globulinami, klasyfikuje się jako immunoglobuliny;
  • Transport cholesterolu i fosfolipidów (β-lipoprotein), co zwiększa znaczenie tych białek w realizacji ogólnego metabolizmu cholesterolu, aw szczególności w rozwoju miażdżycy tętnic.

Wzrost poziomu beta-globulin w osoczu krwi bardzo często wiąże się z patologią, która występuje przy akumulacji nadmiaru lipidów, która jest stosowana w laboratoryjnej diagnostyce zaburzeń metabolizmu tłuszczów, chorób układu sercowo-naczyniowego itp..

Podczas ciąży często obserwuje się wzrost stężenia beta-globulin we krwi (osoczu, surowicy), a oprócz hiperlipoproteinemii miażdżycowej zawsze towarzyszy jej następująca patologia:

  1. Złośliwe choroby onkologiczne;
  2. Dalekosiężny proces gruźlicy zlokalizowany w płucach;
  3. Zakaźne zapalenie wątroby;
  4. Żółtaczka obturacyjna;
  5. IDA (niedokrwistość z niedoboru żelaza);
  6. Gammopatia monoklonalna, szpiczak;
  7. Zastosowanie steroidowych żeńskich hormonów (estrogen).

Zawartość beta-globulin we krwi zmniejsza się wraz z zapaleniem, infekcjami przewlekłymi, procesami nowotworowymi, niewystarczającym spożyciem białek w organizmie (głód) i ich utratą w chorobach przewodu pokarmowego.

Globuliny gamma: na straży odporności humoralnej

Grupa globulin gamma to grupa białek, która obejmuje naturalne i nabyte (immunoglobuliny) przeciwciała (AT), które zapewniają odporność humoralną. Obecnie, dzięki aktywnej promocji metod immunochemicznych, wyróżniono 5 klas immunoglobulin - można je uporządkować w kolejności malejącego stężenia we krwi:

ImmunoglobulinyStężenie w surowicy,%Charakterystyka
IgG≈ 75Antytoksyny, przeciwciała przeciwko mikroorganizmom Gram-dodatnim i wirusom
IgA≈ 13AT przeciwko drobnoustrojom otoczkowym, przeciwciałom nieizolacyjnym (cukrzyca)
IgM≈ 12Przeciwciała przeciw bakteriom Gram-ujemnym, Forsmanowi (choroba posurowicza) i Wassermanowi (kiła)
IgE0, 0...Odczynniki specyficzne dla określonych alergenów (reakcje alergiczne)
IgdU płodu podczas rozwoju embrionalnego, u dzieci i dorosłych, prawdopodobnie śladyNie mają znaczenia klinicznego

Norma immunoglobulin różnych klas różni się nieznacznie w zależności od wieku:

WiekZawartość immunoglobulin w surowicy, g / l
IgMIgAIgG
Do 3 lat0,5 - 2,00,2 - 1,54,5 - 11,0
Od 4 do 5 lat0,4 - 2,00,25 - 1,54,5 - 12,5
6 do 8 lat0,5 - 2,00,3 - 2,06,3 - 13,0
9 do 10 lat0,5 - 2,50,45 - 2,56,0 - 16,0
Ponad 10 lat i dorośli0,55 - 3,50,7 - 3,150,7 - 3,5

Globuliny gamma są podwyższone we wszystkich poliklonalnych hipergammaglobulinemiach, które towarzyszą wielu stanom patologicznym:

  • Procesy zapalne o przewlekłym przebiegu i zlokalizowane w stawach (reumatoidalne zapalenie stawów), w woreczku żółciowym (zapalenie pęcherzyka żółciowego) i pęcherzu moczowym (zapalenie pęcherza moczowego), a także w miedniczce nerkowej (odmiedniczkowe);
  • Zakaźne uszkodzenie miąższu wątroby;
  • Uszkodzenie komórek wątroby na skutek działania toksycznego;
  • Marskość wątroby;
  • Niedrożność dróg żółciowych (żółtaczka obturacyjna);
  • Ciężka gruźlica płuc;
  • Plagi pasożytnicze;
  • Procesy autoimmunologiczne, na przykład SLE - toczeń rumieniowaty układowy;
  • Astma oskrzelowa;
  • Sarkoidoza płuc;
  • Manifestacje gammopatii monoklonalnych (makroglobulinemia Waldenstroma, szpiczak, przewlekła białaczka limfocytowa);
  • Zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS).

Spadek liczby γ-globulin we krwi obserwuje się w przypadku rozwoju nabytej hipogammaglobulinemii, które są charakterystycznymi objawami wielu chorób:

  1. Końcowy etap zakażenia HIV (AIDS);
  2. Choroba popromienna;
  3. Po chirurgicznym usunięciu śledziony (splenektomia);
  4. Podczas prowadzenia terapii cytostatycznej;
  5. Proces nowotworowy złośliwy wpływający na elementy limfoidalne i tkankę limfatyczną (mięsak limfatyczny, chłoniak Hodgkina);
  6. Zespół nerczycowy;
  7. Długotrwałe procesy zakaźne, ropne stany zapalne;
  8. Niedobór białka w dzieciństwie z powodu ciągłego niedożywienia, co prowadzi do upośledzenia tworzenia immunoglobulin;
  9. Wrodzone postacie hipogammaglobulinemii i agammaglobulinemii.

Ponadto ciąża i glukokortykoidy mogą być związane ze spadkiem poziomu γ-globulin. Po plazmaferezie zmniejsza się również ilość tych globulin w surowicy.

Krótkie wnioski

Całkowite białko we krwi nie zawsze jest wiarygodnym wskaźnikiem zmian patologicznych w ciele, dlatego w klinicznej diagnostyce laboratoryjnej ważna jest nie tylko jego zawartość ilościowa. Równie ważnym parametrem jest stosunek białek osocza, których zmiana (dysproteinemia) może bardziej wymownie wskazywać na pewne naruszenia, a także ich etap, czas trwania i skuteczność zastosowanej terapii. Na przykład:

  • Rozwój w ciele ostrej reakcji zapalnej z martwicą tkanek natychmiast aktywuje odpowiedź białek ostrej fazy - α1 i α2)-globuliny, a także inne białka ostrej fazy. Wzrost wartości tych wskaźników jest typowy dla ostrych infekcji spowodowanych przez wirusy, wielu ostrych procesów zapalnych zlokalizowanych w oskrzelach, płucach, nerkach, sercu (zawał mięśnia sercowego), a także guzów i urazów tkanek pourazowych, w tym tych uzyskanych podczas operacji chirurgicznych;
  • przeciwnie, γ-globuliny są zwiększone w przewlekłym przebiegu chorób (przewlekłe aktywne zapalenie wątroby, marskość wątroby, reumatoidalne zapalenie stawów).

Dlatego ten test laboratoryjny (proteinogram) jest wskazany w przypadku wszelkich reakcji zapalnych: ostrych, spowodowanych infekcją lub z innych przyczyn, lub przewlekłych, które są wynikiem chorób ogólnoustrojowych, autoimmunologicznych lub innych. Stosunek frakcji białkowych określa się w przypadkach podejrzenia głodu białka z niedożywieniem i chorobami jelit. Ponadto proteinogram jest często używany do badań przesiewowych i monitorowania, co pozwala zidentyfikować ukryte procesy patologiczne i monitorować rozwój i leczenie wcześniej ustalonych stanów patologicznych.

Ważne Jest, Aby Zdawać Sobie Sprawę Z Naczyń