Fpp co to jest

Niezwykle ważne jest regularne wykonywanie badania krwi FPP, a to, co to oznacza, zostanie omówione poniżej..

Kolosalny ładunek spada na samą wątrobę. W przeciwieństwie do płuc i nerek, wątroba nie ma duplikatu narządu.

Zdolność komórek wątroby do regeneracji niestety ma swoje ograniczenia i zmniejsza się z wiekiem. Brak zakończeń nerwowych zdolnych do przekazywania sygnału bólu w odpowiednim czasie często powoduje przewlekłe choroby i zgony. Zapobieganie i diagnoza zapobiegawcza - główny plan taktyczny w walce z uszkodzeniem wątroby.

Badanie krwi na FPP. Co to jest?

Jeśli pacjent zwrócił się do miejscowego terapeuty z skargami na ciężkość w prawym podżebrzu, nudności i zaburzenia stolca (biegunka, zaparcia), najprawdopodobniej specjalista skieruje go do analizy biochemicznej.

Analiza biochemiczna obejmuje szereg testów związanych z funkcjonalnymi testami wątroby (FPP).

Klasyfikacja próbek funkcjonalnych jest podzielona:

  • zgodnie ze stopniem czułości;
  • poprzez udział w pewnym typie metabolizmu;
  • na objawy syndromiczne.

Aby ocenić stan wątroby, z całej listy uzyskanych danych z badania krwi FPP stosuje się kilka podstawowych, które służą do konkretnych wniosków lub porównań porównawczych.

Zawartość bilirubiny

Wskaźniki zespołu cytolitycznego (CS) - transferaza (enzymy biorące udział w syntezie lipidów, węglowodanów, kwasów organicznych, alkoholu):

  • alaninomina (ALT);
  • asparaginian (AST);
  • glutamyl gamma.
  • Hydrogenazy (enzymy katalizujące procesy redukcji z udziałem wodoru):
  • gutalamat;
  • mleczan.

Jeśli krew pobrana w FPP wykazała zwiększoną zawartość bilirubiny, oznacza to, że dawca może cierpieć na chorobę kamieni żółciowych. Zwykle napadom kamicy żółciowej (zablokowanie przewodu żółciowego prowadzącego do kamienia) towarzyszą ostre bóle, które rozciągają się do prawego odcinka lędźwiowego i łopatki. Krew powinna zostać pobrana do analizy w ciągu najbliższych godzin od pierwszych objawów. Po przesunięciu się kamienia, uwalniając przejście żółci, bilirubina powróci do normy za mniej niż dwa dni.

[sc name = "info" text = "Skuteczność diagnostyczna jest konieczna nie tylko w przypadku ostrych objawów i zaburzeń." ]

Każda choroba wątroby osłabia układ odpornościowy i wpływa na zdolności funkcjonalne wszystkich ważnych narządów, w tym serca i mózgu.

Badanie krwi FPP nie jest stabilne

Jeśli FPP nie jest stabilny, badanie krwi - co to znaczy? Często powtarzane testy przesiewowe w surowicy wykazują różne wyniki. Z wartości krytycznych mogą powrócić do wartości normalnych (bez leczenia) lub radykalnie zmienić wskaźniki enzymów.

Co to jest badanie krwi FPP?

Istnieje kilka głównych powodów:

  • niezgodność z obowiązkowymi poprzednimi warunkami pobierania próbek krwi;
  • naruszenie diety;
  • picie alkoholu, palenie;
  • ćwiczenia fizyczne;
  • przyjmowanie leków bez uprzedzenia dla personelu medycznego.

[sc name = "info2 ″ text =" Zaostrzenie chorób niezwiązanych bezpośrednio z funkcjami wątroby. Wskaźnik ALT przekraczający AST - wskaże uszkodzenie wątroby. Ale w przypadku poważnych problemów z sercem kierunek wzrostu radykalnie się zmienia ”. ]

W przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby, bez odpowiedniego leczenia, wątroba wydaje się zrezygnowana z obecności „agresora”. Częściowa symbioza występuje na poziomie komórkowym. Przez chwilę wskaźniki wracają do normy..

Dokładną diagnozę można postawić, przebieg choroby może rozpoznać tylko doświadczony wykwalifikowany specjalista w porozumieniu z pacjentem, który musi być bardzo szczery i ściśle przestrzegać wszystkich zaleceń lekarskich oraz obowiązkowego badania krwi FPP!

W skrócie: testy wątrobowe to badanie krwi w celu wykrycia nieprawidłowości w wątrobie. Przed przystąpieniem do testu należy unikać ciężkiej pracy fizycznej, nie jeść tłustych potraw, nie pić alkoholu, nie palić ani nie przyjmować leków (jeśli nie jest to możliwe, należy ostrzec lekarza).

  • Co to są testy czynności wątroby
  • Wskazania do
  • Jak przygotować się do badania wątroby
  • Bilirubina
  • Białko
  • Wskaźniki enzymów wątrobowych
  • Próbki osadów
  • Badania żółci
  • Jakie jest znaczenie odstępstw od normy

Artykuł został sprawdzony i zredagowany przez kandydata toksykologa nauk medycznych Stanisława Radczenkę.

Co to są testy czynności wątroby

Wątroba jest głównym filtrem i laboratorium naszego organizmu. Hepatocyty (pracujące komórki wątroby) pełnią setki różnych funkcji. Dlatego każde naruszenie struktury i (lub) naruszenie funkcji wątroby natychmiast prowadzi do tego, że zmienia się skład krwi, ponieważ wątroba stale wyrzuca do krwi wiele różnych substancji. Zakłócenie czynności wątroby prowadzi do tego, że niektóre substancje zaczynają być uwalniane mniej, a inne bardziej. Jeśli pobieramy krew od osoby i analizujemy jej skład, możemy dojść do wniosku o stanie wątroby.

Liczby opisujące skład krwi nazywane są wskaźnikami biochemicznymi. Wśród nich wyróżnia się kilka, których przesunięcia są charakterystyczne, a nawet specyficzne dla zmian w wątrobie. Takie testy laboratoryjne nazywane są testami wątrobowymi lub testami czynnościowymi wątroby (FPP). Funkcjonalne - ponieważ wyniki takich testów odzwierciedlają stan funkcji, a nie strukturę wątroby, nawet w sytuacjach, w których zaburzenia strukturalne są pierwotne.

FPP są proste i dość pouczające, dlatego są szeroko stosowane w praktyce klinicznej. Aby przeprowadzić to badanie, pobiera się próbkę krwi z żyły łokciowej, w której określa się następujące wskaźniki (w nawiasach podano kod wskaźnika w międzynarodowej nomenklaturze LOINC):

  • całkowite stężenie białka (2885–2);
  • stężenie białka (albuminy) syntetyzowanego przez hepatocyty (1751–7);
  • bilirubina ogółem (1975–2)
  • bilirubina bezpośrednia (sprzężona) (1968–7);
  • Aktywność AST (1920–8);
  • Aktywność ALT (1742–6);
  • aktywność fosfatazy alkalicznej (6768–6).

Definicja tych wskaźników jest zintegrowana z tak zwanym panelem laboratoryjnym pod nazwą „Funkcja wątroby - panel 2000” (testy czynności wątroby - 2000) i kod LOINC 24325-3. Panel jest zwykle nazywany grupą heterogenicznych testów mających na celu uzyskanie informacji o stanie jednego narządu lub układu organizmu. Panel ma swój własny kod, ponieważ można go przypisać i wykonać jako całość.

Ponadto stabilnymi grupami badań laboratoryjnych są bateria (zestaw jednorodnych testów podczas przetwarzania różnych biomateriałów pacjenta) i linijka (zestaw różnorodnych testów laboratoryjnych mających na celu osiągnięcie określonego celu diagnostycznego). Przykładem baterii jest grupowanie „glukozy we krwi, glukozy w moczu, glukozy w płynie mózgowo-rdzeniowym” do diagnozy cukrzycy, przykład linijki - „ESR, stężenie immunoglobulin, białko” do diagnozy reumatyzmu.

FPP pozwalają:

  • wykryć uszkodzenie i zniszczenie komórek wątroby;
  • wyciągnąć wstępny wniosek na temat stopnia niewypłacalności funkcjonalnej organizmu;
  • podejrzewać obecność stagnacji w drogach żółciowych (cholestaza), marskości wątroby, guza lub procesu zapalnego w miąższu wątroby;
  • ocenić stan wcześniej zdiagnozowanej choroby i skuteczność leczenia.

Ważny! Pojedynczy wynik analizy nie jest podstawą do postawienia diagnozy. Ostateczny wniosek wyciąga się na podstawie obrazu klinicznego i wyników kompleksowego badania pacjenta.

Testy wątrobowe pomagają zdiagnozować.

Wskazania do

Testy wątrobowe są przepisywane pacjentom, u których lekarz podejrzewa uszkodzenie wątroby. Zazwyczaj podejrzenie rozwija się w obecności takich znaków:

  • pojawienie się żółtactwa (żółte zabarwienie) skóry i błon śluzowych oczu;
  • przebarwienie moczu ze słomy na ciemność;
  • przebarwienie kału;
  • skargi na pękanie i ciężkość w prawym podżebrzu;
  • skargi na gorycz w jamie ustnej, wzdęcia, nudności, wymioty;
  • niewyjaśnione złe samopoczucie
  • niska gorączka;
  • wykrycie powiększonej wątroby podczas badania palpacyjnego (krawędzie dolnego żebra wystają po prawej stronie) lub podczas USG narządów jamy brzusznej.

Bezpośrednimi wskazaniami do wyznaczenia FPP są:

  • przewlekłe choroby wątroby i dróg żółciowych;
  • uzależnienie od alkoholu i narkotyków;
  • leki długoterminowe;
  • stały kontakt z chemikaliami i substancjami toksycznymi (praca w niebezpiecznych branżach);
  • wykrycie pasożytów w ciele (na przykład ameba);
  • obecność otyłości, cukrzycy i innych chorób endokrynologicznych;
  • podejrzenie zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (seks bez zabezpieczenia, wizyty u dentysty, transfuzje krwi, podawanie dożylne leku poza szpitalem, tatuaże, otarcia i małe rany otrzymane w salonie fryzjerskim lub kosmetycznym).

Ważny! FPP jest pierwszym, ale nie ostatnim, zalecanym w przypadku podejrzenia wirusowego uszkodzenia wątroby. PCR służy do weryfikacji diagnozy wirusowego zapalenia wątroby. Jednocześnie FPP służy do oceny stopnia aktywności procesu u pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby..

Jak przygotować się do badania wątroby

Możesz wykonać badanie krwi w dowolnym placówce medycznej posiadającej laboratorium kliniczne. Materiał biologiczny jest pobierany z żyły pacjenta (tradycyjnie na pusty żołądek, ale nie ma to specjalnego wpływu na wynik). Przygotuj się do badania z wyprzedzeniem:

  1. Nie jedz pikantnych i tłustych potraw przez kilka dni (w ogóle lepiej).
  2. Nie przejadaj się.
  3. Nie pij alkoholu w ciągu tygodnia.
  4. Unikaj ciężkiej pracy fizycznej 2-3 dni przed oddaniem krwi.
  5. Nie palić rano w dniu wizyty w laboratorium..
  6. Porzuć lek na kilka tygodni przed badaniem. Jeśli nie można tego zrobić (na przykład nie można przerwać leczenia), należy poinformować lekarza prowadzącego o ciągłym przyjmowaniu leków.

Wyniki mogą zostać zniekształcone, jeśli pacjent zignoruje te wymagania. Na wyniki próbek wątroby mogą wpływać:

  • toksyczne leki na wątrobę (aspiryna, paracetamol, leki przeciwdepresyjne, przeciwdrgawkowe i przeciwnowotworowe, hormonalne środki antykoncepcyjne i niektóre inne);
  • ciąża;
  • nadwaga;
  • nadmierna aktywność fizyczna;
  • silny stres emocjonalny;
  • mnóstwo tłustych potraw w przeddzień.

W przypadku wątpliwości co do wiarygodności wyników pacjentowi przepisuje się drugie badanie..

Interpretacja uzyskanych danych powinna należeć do kompetencji specjalisty. Bierze się pod uwagę wiek i płeć pacjenta, współistniejące choroby oraz indywidualne cechy ciała.

Bilirubina

Bilirubina jest substancją pigmentową (to znaczy substancją nadającą kolor), która powstaje z hemoglobiny starych czerwonych krwinek po ich rozpadzie. W praktyce medycznej zwykle ocenia się:

  1. Całkowita zawartość bilirubiny (1975–2).
  2. A także osobno zawartość dwóch frakcji, które ją zawierają:
  • pośrednia bilirubina;
  • bilirubina bezpośrednia (sprzężona) (1968–7).

Bilirubina pośrednia to pigment żółciowy, który właśnie powstał z hemoglobiny. Wchodzi do hepatocytów, gdzie łączy się z kwasem glukuronowym, więc wiąże się (bezpośrednia) bilirubina. Zbiornikiem do przechowywania jest woreczek żółciowy. Stamtąd, wraz z żółcią, bezpośrednia bilirubina jest dozowana do jelit, gdzie pomaga trawić tłuszcze. To on plami kał brązem.

Normy dla dorosłych:

  • całkowita ilość bilirubiny wynosi od 3,0 do 20,6–20,9 μmol / l;
  • frakcja bezpośrednia - około 25% całkowitego pigmentu (do 5,1 μmol / l);
  • pośrednio - około 75% (do 15,8 μmol / l).

Jeśli pigment (z różnych powodów) nie dostanie się do wątroby, to dostanie się do krwioobiegu. Wysoki poziom bilirubiny we krwi nazywa się hiperbilirubinemią. Klinicznie objawia się to kolorem skóry i widocznymi błonami śluzowymi w kolorze żółtym (objaw ten nazywa się żółtaczką).

Białko

Ten wskaźnik pozwala ocenić zdolność wątroby do syntezy białek. Zmniejszenie albuminy oznacza, że ​​wątroba nie jest w stanie prawidłowo przetwarzać aminokwasów z pożywienia. Albumina, jako jedno z białek syntetyzowanych przez wątrobę, pełni dwie ważne funkcje:

  1. zatrzymuje płyn w jamie naczyniowej, a tym samym utrzymuje normalne ciśnienie onkotyczne we krwi;
  2. wykonuje transport różnych związków (elektrolitów, leków, składników odżywczych) i rozprowadza je po tkankach organizmu.

Norma albuminy dla dorosłych wynosi od 36 do 56. Ale jego stężenie może się zmniejszyć. Może to być spowodowane:

  • z postem;
  • z utratą białka przez kanaliki nerkowe w patologii układu moczowego;
  • z zaburzoną syntezą w wątrobie uszkodzenia hepatocytów.

Wskaźniki enzymów wątrobowych

Należą do nich dwa główne enzymy: asparaginowy (AST) i transaminaza alaninowa (ALT). Są aktywne w hepatocytach i biorą udział w wielu procesach biochemicznych - przede wszystkim w metabolizmie azotu. Wraz ze zniszczeniem komórek wątroby aminotransferazy pojawiają się poza błonami komórkowymi, ich aktywność we krwi wzrasta.

Wzrost poziomu enzymów ALT i AST we krwi sygnalizuje uszkodzenie wątroby. Infografika Zobacz pełny rozmiar

Norma dla mężczyzn wynosi do 37,5 u / l, dla kobiet - do 31,5 u / l. ALT wzrasta we krwi przed wystąpieniem innych objawów uszkodzenia hepatocytów. Jest to bardziej specyficzny wskaźnik dla wątroby, w przeciwieństwie do AST, który może wzrosnąć wraz ze zniszczeniem włókien mięśniowych - w szczególności mięśnia sercowego (atak serca).

Podwyższony poziom ALT i AST we krwi może wskazywać nie tylko na problemy z wątrobą, ale także na problemy z innymi narządami, które mogą wpływać na czynność wątroby. Przeczytaj historie lekarzy dotyczące rzadkich przyczyn podwyższonych enzymów wątrobowych.

Przeczytaj więcej o tych i innych enzymach wątrobowych, a także o tym, co wyniki testów mogą powiedzieć lekarzowi, w osobnym artykule.

Próbki osadów

Najczęstszym jest test tymolowy. Surowicę krwi pacjenta dodaje się do nasyconego roztworu tymolu w buforze werbalnym (uniwersalna baza medyczna dla roztworów). Następnie określ sposób zmętnienia rozwiązania.

Test tymolowy pozwala wykryć obecność dysproteinemii (zmniejszenie liczby albuminy i wzrost globulin), która jest charakterystyczna dla uszkodzenia miąższu wątroby:

  • W ciężkim zapaleniu wątroby, żółtaczce, mechanicznym zablokowaniu lub ściśnięciu przewodów kamieniami, pasożytami lub nowotworami albumina surowicy jest często zmniejszona.
  • W przypadku marskości wątroby liczba wzrasta.
  • W przypadku wirusowego uszkodzenia miąższu we krwi stężenie zmniejsza się i.

Na etapie odzyskiwania wartości albuminy są najpierw normalizowane. Przekształcenie w postać przewlekłą charakteryzuje się trwałym wzrostem frakcji globuliny. Test tymolowy jest często stosowany do oceny czynności wątroby po zapaleniu wątroby. Ona będzie:

  1. Pozytywne (więcej niż 5 jednostek) z uszkodzeniem hepatocytów (ostra faza zapalenia wątroby).
  2. Negatywne (do 5 jednostek) - z niedokrwistością hemolityczną i zespołem cholestatycznym.

Badania żółci

Podczas analizy biochemicznej pęcherzyków żółciowych pęcherzyka żółciowego wyznaczane są wskaźniki litogeniczne (kamienne) - współczynnik cholan-cholesterol, wskaźnik Rubensa, wskaźnik Swell, wskaźnik Thomas-Hofmann.

  1. współczynnik cholesterol-cholesterol jest stosunkiem zawartości kwasów żółciowych do zawartości cholesterolu;
  2. Indeks Rubensa - stosunek cholesterolu do fosfolipidów;
  3. Wskaźnik pęcznienia oblicza się jako stosunek sumy kwasów żółciowych i lecytyny do sumy kwasów żółciowych i cholesterolu przy maksymalnym nasyceniu cholesterolu;
  4. Wskaźnik Tomasa-Hofmanna oblicza się na podstawie wartości maksymalnej frakcji molowej cholesterolu na granicy jego maksymalnej rozpuszczalności, którą można rozpuścić w badanej próbce..

Należy pamiętać o znaczeniu wskaźników litogenicznych, aby zrozumieć opisy i rozsądny wybór wielu leków stosowanych w wątrobie.

Jakie jest znaczenie odstępstw od normy

Bilirubina całkowita we krwi obwodowej wzrasta wraz ze wszystkimi postaciami zapalenia wątroby. Określenie jego frakcji oddzielnie stosuje się, aby zrozumieć, co dokładnie żółtaczka pojawiła się u osoby. Wzrost pośredniej bilirubiny wskazuje na zwiększony rozkład erytrocytów, wzrost bezpośredniej bilirubiny wskazuje na problemy w komórkach wątroby lub układzie żółciowym. Na przykład:

  • z niedokrwistością hemolityczną (masowa śmierć czerwonych krwinek) i towarzyszącą żółtaczką zawartość niezwiązanej bilirubiny wzrośnie wraz z normalną zawartością bezpośredniej frakcji;
  • z zablokowaniem dróg żółciowych (mechaniczna lub obturacyjna żółtaczka) poziom związanego bilirubiny zostanie zwiększony;
  • w przypadku uszkodzenia miąższu wątroby (wirusy, trucizny, alkohol) i rozwoju stanu zapalnego (zapalenie wątroby) obie frakcje zostaną zwiększone.
  • W przypadku marskości wątroby i zwłóknienia wątroby poziomy bilirubiny mogą pozostawać normalne przez długi czas, a następnie nieznacznie wzrosnąć..

Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej w chorobach występujących przy cholestazie (stagnacja żółci): marskość wątroby, zapalenie wątroby, onkologia. Może jednak wzrosnąć wraz z patologią innych narządów (nowotwory nerek, choroby kości). Oznaczanie albuminy krwi pomaga ocenić syntetyczną funkcję wątroby, jest zaburzona w różnych procesach patologicznych (zapalenie, martwica, marskość wątroby, onkologia).

Aktywność enzymów AST i ALT we krwi obwodowej wzrasta wraz ze stłuszczeniem wątroby, z ostrym przebiegiem lub zaostrzeniem przewlekłego zapalenia wątroby o charakterze wirusowym, z przejściem do marskości wątroby. Im bardziej aktywne zapalenie, tym wyższy poziom transaminaz. Wysokie wartości AST mogą również wskazywać na patologię kardiologiczną (zawał serca).

Ważny! Aby zrozumieć, którego narządu dotyczy, stosunek aktywności enzymu określa się dzieląc wartość AST przez ALT (współczynnik de Ritisa). Jeśli współczynnik jest mniejszy niż 0,8 - wątroba jest uszkodzona, jeśli więcej niż 1,0 - serce cierpi.

W komentarzach możesz zadać pytanie hepatologowi. Zapytaj, nie wstydź się!

Ten artykuł został ostatnio zaktualizowany 23.07.2019

Czy nie znalazłaś tego, czego szukałaś?

Spróbuj użyć wyszukiwania

Bezpłatny przewodnik wiedzy

Zapisz się na newsletter. Powiemy ci, jak pić i jeść, aby nie zaszkodzić zdrowiu. Najlepsza rada od ekspertów strony, którą co miesiąc czyta ponad 200 000 osób. Przestań psuć swoje zdrowie i dołącz!

W skrócie: testy wątrobowe to badanie krwi w celu wykrycia nieprawidłowości w wątrobie. Przed przystąpieniem do testu należy unikać ciężkiej pracy fizycznej, nie jeść tłustych potraw, nie pić alkoholu, nie palić ani nie przyjmować leków (jeśli nie jest to możliwe, należy ostrzec lekarza).

  • Co to są testy czynności wątroby
  • Wskazania do
  • Jak przygotować się do badania wątroby
  • Bilirubina
  • Białko
  • Wskaźniki enzymów wątrobowych
  • Próbki osadów
  • Badania żółci
  • Jakie jest znaczenie odstępstw od normy

Artykuł został sprawdzony i zredagowany przez kandydata toksykologa nauk medycznych Stanisława Radczenkę.

Co to są testy czynności wątroby

Wątroba jest głównym filtrem i laboratorium naszego organizmu. Hepatocyty (pracujące komórki wątroby) pełnią setki różnych funkcji. Dlatego każde naruszenie struktury i (lub) naruszenie funkcji wątroby natychmiast prowadzi do tego, że zmienia się skład krwi, ponieważ wątroba stale wyrzuca do krwi wiele różnych substancji. Zakłócenie czynności wątroby prowadzi do tego, że niektóre substancje zaczynają być uwalniane mniej, a inne bardziej. Jeśli pobieramy krew od osoby i analizujemy jej skład, możemy dojść do wniosku o stanie wątroby.

Liczby opisujące skład krwi nazywane są wskaźnikami biochemicznymi. Wśród nich wyróżnia się kilka, których przesunięcia są charakterystyczne, a nawet specyficzne dla zmian w wątrobie. Takie testy laboratoryjne nazywane są testami wątrobowymi lub testami czynnościowymi wątroby (FPP). Funkcjonalne - ponieważ wyniki takich testów odzwierciedlają stan funkcji, a nie strukturę wątroby, nawet w sytuacjach, w których zaburzenia strukturalne są pierwotne.

FPP są proste i dość pouczające, dlatego są szeroko stosowane w praktyce klinicznej. Aby przeprowadzić to badanie, pobiera się próbkę krwi z żyły łokciowej, w której określa się następujące wskaźniki (w nawiasach podano kod wskaźnika w międzynarodowej nomenklaturze LOINC):

  • całkowite stężenie białka (2885–2);
  • stężenie białka (albuminy) syntetyzowanego przez hepatocyty (1751–7);
  • bilirubina ogółem (1975–2)
  • bilirubina bezpośrednia (sprzężona) (1968–7);
  • Aktywność AST (1920–8);
  • Aktywność ALT (1742–6);
  • aktywność fosfatazy alkalicznej (6768–6).

Definicja tych wskaźników jest zintegrowana z tak zwanym panelem laboratoryjnym pod nazwą „Funkcja wątroby - panel 2000” (testy czynności wątroby - 2000) i kod LOINC 24325-3. Panel jest zwykle nazywany grupą heterogenicznych testów mających na celu uzyskanie informacji o stanie jednego narządu lub układu organizmu. Panel ma swój własny kod, ponieważ można go przypisać i wykonać jako całość.

Ponadto stabilnymi grupami badań laboratoryjnych są bateria (zestaw jednorodnych testów podczas przetwarzania różnych biomateriałów pacjenta) i linijka (zestaw różnorodnych testów laboratoryjnych mających na celu osiągnięcie określonego celu diagnostycznego). Przykładem baterii jest grupowanie „glukozy we krwi, glukozy w moczu, glukozy w płynie mózgowo-rdzeniowym” do diagnozy cukrzycy, przykład linijki - „ESR, stężenie immunoglobulin, białko” do diagnozy reumatyzmu.

FPP pozwalają:

  • wykryć uszkodzenie i zniszczenie komórek wątroby;
  • wyciągnąć wstępny wniosek na temat stopnia niewypłacalności funkcjonalnej organizmu;
  • podejrzewać obecność stagnacji w drogach żółciowych (cholestaza), marskości wątroby, guza lub procesu zapalnego w miąższu wątroby;
  • ocenić stan wcześniej zdiagnozowanej choroby i skuteczność leczenia.

Ważny! Pojedynczy wynik analizy nie jest podstawą do postawienia diagnozy. Ostateczny wniosek wyciąga się na podstawie obrazu klinicznego i wyników kompleksowego badania pacjenta.

Testy wątrobowe pomagają zdiagnozować.

Wskazania do

Testy wątrobowe są przepisywane pacjentom, u których lekarz podejrzewa uszkodzenie wątroby. Zazwyczaj podejrzenie rozwija się w obecności takich znaków:

  • pojawienie się żółtactwa (żółte zabarwienie) skóry i błon śluzowych oczu;
  • przebarwienie moczu ze słomy na ciemność;
  • przebarwienie kału;
  • skargi na pękanie i ciężkość w prawym podżebrzu;
  • skargi na gorycz w jamie ustnej, wzdęcia, nudności, wymioty;
  • niewyjaśnione złe samopoczucie
  • niska gorączka;
  • wykrycie powiększonej wątroby podczas badania palpacyjnego (krawędzie dolnego żebra wystają po prawej stronie) lub podczas USG narządów jamy brzusznej.

Bezpośrednimi wskazaniami do wyznaczenia FPP są:

  • przewlekłe choroby wątroby i dróg żółciowych;
  • uzależnienie od alkoholu i narkotyków;
  • leki długoterminowe;
  • stały kontakt z chemikaliami i substancjami toksycznymi (praca w niebezpiecznych branżach);
  • wykrycie pasożytów w ciele (na przykład ameba);
  • obecność otyłości, cukrzycy i innych chorób endokrynologicznych;
  • podejrzenie zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (seks bez zabezpieczenia, wizyty u dentysty, transfuzje krwi, podawanie dożylne leku poza szpitalem, tatuaże, otarcia i małe rany otrzymane w salonie fryzjerskim lub kosmetycznym).

Ważny! FPP jest pierwszym, ale nie ostatnim, zalecanym w przypadku podejrzenia wirusowego uszkodzenia wątroby. PCR służy do weryfikacji diagnozy wirusowego zapalenia wątroby. Jednocześnie FPP służy do oceny stopnia aktywności procesu u pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby..

Jak przygotować się do badania wątroby

Możesz wykonać badanie krwi w dowolnym placówce medycznej posiadającej laboratorium kliniczne. Materiał biologiczny jest pobierany z żyły pacjenta (tradycyjnie na pusty żołądek, ale nie ma to specjalnego wpływu na wynik). Przygotuj się do badania z wyprzedzeniem:

  1. Nie jedz pikantnych i tłustych potraw przez kilka dni (w ogóle lepiej).
  2. Nie przejadaj się.
  3. Nie pij alkoholu w ciągu tygodnia.
  4. Unikaj ciężkiej pracy fizycznej 2-3 dni przed oddaniem krwi.
  5. Nie palić rano w dniu wizyty w laboratorium..
  6. Porzuć lek na kilka tygodni przed badaniem. Jeśli nie można tego zrobić (na przykład nie można przerwać leczenia), należy poinformować lekarza prowadzącego o ciągłym przyjmowaniu leków.

Wyniki mogą zostać zniekształcone, jeśli pacjent zignoruje te wymagania. Na wyniki próbek wątroby mogą wpływać:

  • toksyczne leki na wątrobę (aspiryna, paracetamol, leki przeciwdepresyjne, przeciwdrgawkowe i przeciwnowotworowe, hormonalne środki antykoncepcyjne i niektóre inne);
  • ciąża;
  • nadwaga;
  • nadmierna aktywność fizyczna;
  • silny stres emocjonalny;
  • mnóstwo tłustych potraw w przeddzień.

W przypadku wątpliwości co do wiarygodności wyników pacjentowi przepisuje się drugie badanie..

Interpretacja uzyskanych danych powinna należeć do kompetencji specjalisty. Bierze się pod uwagę wiek i płeć pacjenta, współistniejące choroby oraz indywidualne cechy ciała.

Bilirubina

Bilirubina jest substancją pigmentową (to znaczy substancją nadającą kolor), która powstaje z hemoglobiny starych czerwonych krwinek po ich rozpadzie. W praktyce medycznej zwykle ocenia się:

  1. Całkowita zawartość bilirubiny (1975–2).
  2. A także osobno zawartość dwóch frakcji, które ją zawierają:
  • pośrednia bilirubina;
  • bilirubina bezpośrednia (sprzężona) (1968–7).

Bilirubina pośrednia to pigment żółciowy, który właśnie powstał z hemoglobiny. Wchodzi do hepatocytów, gdzie łączy się z kwasem glukuronowym, więc wiąże się (bezpośrednia) bilirubina. Zbiornikiem do przechowywania jest woreczek żółciowy. Stamtąd, wraz z żółcią, bezpośrednia bilirubina jest dozowana do jelit, gdzie pomaga trawić tłuszcze. To on plami kał brązem.

Normy dla dorosłych:

  • całkowita ilość bilirubiny wynosi od 3,0 do 20,6–20,9 μmol / l;
  • frakcja bezpośrednia - około 25% całkowitego pigmentu (do 5,1 μmol / l);
  • pośrednio - około 75% (do 15,8 μmol / l).

Jeśli pigment (z różnych powodów) nie dostanie się do wątroby, to dostanie się do krwioobiegu. Wysoki poziom bilirubiny we krwi nazywa się hiperbilirubinemią. Klinicznie objawia się to kolorem skóry i widocznymi błonami śluzowymi w kolorze żółtym (objaw ten nazywa się żółtaczką).

Białko

Ten wskaźnik pozwala ocenić zdolność wątroby do syntezy białek. Zmniejszenie albuminy oznacza, że ​​wątroba nie jest w stanie prawidłowo przetwarzać aminokwasów z pożywienia. Albumina, jako jedno z białek syntetyzowanych przez wątrobę, pełni dwie ważne funkcje:

  1. zatrzymuje płyn w jamie naczyniowej, a tym samym utrzymuje normalne ciśnienie onkotyczne we krwi;
  2. wykonuje transport różnych związków (elektrolitów, leków, składników odżywczych) i rozprowadza je po tkankach organizmu.

Norma albuminy dla dorosłych wynosi od 36 do 56. Ale jego stężenie może się zmniejszyć. Może to być spowodowane:

  • z postem;
  • z utratą białka przez kanaliki nerkowe w patologii układu moczowego;
  • z zaburzoną syntezą w wątrobie uszkodzenia hepatocytów.

Wskaźniki enzymów wątrobowych

Należą do nich dwa główne enzymy: asparaginowy (AST) i transaminaza alaninowa (ALT). Są aktywne w hepatocytach i biorą udział w wielu procesach biochemicznych - przede wszystkim w metabolizmie azotu. Wraz ze zniszczeniem komórek wątroby aminotransferazy pojawiają się poza błonami komórkowymi, ich aktywność we krwi wzrasta.

Wzrost poziomu enzymów ALT i AST we krwi sygnalizuje uszkodzenie wątroby. Infografika Zobacz pełny rozmiar

Norma dla mężczyzn wynosi do 37,5 u / l, dla kobiet - do 31,5 u / l. ALT wzrasta we krwi przed wystąpieniem innych objawów uszkodzenia hepatocytów. Jest to bardziej specyficzny wskaźnik dla wątroby, w przeciwieństwie do AST, który może wzrosnąć wraz ze zniszczeniem włókien mięśniowych - w szczególności mięśnia sercowego (atak serca).

Podwyższony poziom ALT i AST we krwi może wskazywać nie tylko na problemy z wątrobą, ale także na problemy z innymi narządami, które mogą wpływać na czynność wątroby. Przeczytaj historie lekarzy dotyczące rzadkich przyczyn podwyższonych enzymów wątrobowych.

Przeczytaj więcej o tych i innych enzymach wątrobowych, a także o tym, co wyniki testów mogą powiedzieć lekarzowi, w osobnym artykule.

Próbki osadów

Najczęstszym jest test tymolowy. Surowicę krwi pacjenta dodaje się do nasyconego roztworu tymolu w buforze werbalnym (uniwersalna baza medyczna dla roztworów). Następnie określ sposób zmętnienia rozwiązania.

Test tymolowy pozwala wykryć obecność dysproteinemii (zmniejszenie liczby albuminy i wzrost globulin), która jest charakterystyczna dla uszkodzenia miąższu wątroby:

  • W ciężkim zapaleniu wątroby, żółtaczce, mechanicznym zablokowaniu lub ściśnięciu przewodów kamieniami, pasożytami lub nowotworami albumina surowicy jest często zmniejszona.
  • W przypadku marskości wątroby liczba wzrasta.
  • W przypadku wirusowego uszkodzenia miąższu we krwi stężenie zmniejsza się i.

Na etapie odzyskiwania wartości albuminy są najpierw normalizowane. Przekształcenie w postać przewlekłą charakteryzuje się trwałym wzrostem frakcji globuliny. Test tymolowy jest często stosowany do oceny czynności wątroby po zapaleniu wątroby. Ona będzie:

  1. Pozytywne (więcej niż 5 jednostek) z uszkodzeniem hepatocytów (ostra faza zapalenia wątroby).
  2. Negatywne (do 5 jednostek) - z niedokrwistością hemolityczną i zespołem cholestatycznym.

Badania żółci

Podczas analizy biochemicznej pęcherzyków żółciowych pęcherzyka żółciowego wyznaczane są wskaźniki litogeniczne (kamienne) - współczynnik cholan-cholesterol, wskaźnik Rubensa, wskaźnik Swell, wskaźnik Thomas-Hofmann.

  1. współczynnik cholesterol-cholesterol jest stosunkiem zawartości kwasów żółciowych do zawartości cholesterolu;
  2. Indeks Rubensa - stosunek cholesterolu do fosfolipidów;
  3. Wskaźnik pęcznienia oblicza się jako stosunek sumy kwasów żółciowych i lecytyny do sumy kwasów żółciowych i cholesterolu przy maksymalnym nasyceniu cholesterolu;
  4. Wskaźnik Tomasa-Hofmanna oblicza się na podstawie wartości maksymalnej frakcji molowej cholesterolu na granicy jego maksymalnej rozpuszczalności, którą można rozpuścić w badanej próbce..

Należy pamiętać o znaczeniu wskaźników litogenicznych, aby zrozumieć opisy i rozsądny wybór wielu leków stosowanych w wątrobie.

Jakie jest znaczenie odstępstw od normy

Bilirubina całkowita we krwi obwodowej wzrasta wraz ze wszystkimi postaciami zapalenia wątroby. Określenie jego frakcji oddzielnie stosuje się, aby zrozumieć, co dokładnie żółtaczka pojawiła się u osoby. Wzrost pośredniej bilirubiny wskazuje na zwiększony rozkład erytrocytów, wzrost bezpośredniej bilirubiny wskazuje na problemy w komórkach wątroby lub układzie żółciowym. Na przykład:

  • z niedokrwistością hemolityczną (masowa śmierć czerwonych krwinek) i towarzyszącą żółtaczką zawartość niezwiązanej bilirubiny wzrośnie wraz z normalną zawartością bezpośredniej frakcji;
  • z zablokowaniem dróg żółciowych (mechaniczna lub obturacyjna żółtaczka) poziom związanego bilirubiny zostanie zwiększony;
  • w przypadku uszkodzenia miąższu wątroby (wirusy, trucizny, alkohol) i rozwoju stanu zapalnego (zapalenie wątroby) obie frakcje zostaną zwiększone.
  • W przypadku marskości wątroby i zwłóknienia wątroby poziomy bilirubiny mogą pozostawać normalne przez długi czas, a następnie nieznacznie wzrosnąć..

Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej w chorobach występujących przy cholestazie (stagnacja żółci): marskość wątroby, zapalenie wątroby, onkologia. Może jednak wzrosnąć wraz z patologią innych narządów (nowotwory nerek, choroby kości). Oznaczanie albuminy krwi pomaga ocenić syntetyczną funkcję wątroby, jest zaburzona w różnych procesach patologicznych (zapalenie, martwica, marskość wątroby, onkologia).

Aktywność enzymów AST i ALT we krwi obwodowej wzrasta wraz ze stłuszczeniem wątroby, z ostrym przebiegiem lub zaostrzeniem przewlekłego zapalenia wątroby o charakterze wirusowym, z przejściem do marskości wątroby. Im bardziej aktywne zapalenie, tym wyższy poziom transaminaz. Wysokie wartości AST mogą również wskazywać na patologię kardiologiczną (zawał serca).

Ważny! Aby zrozumieć, którego narządu dotyczy, stosunek aktywności enzymu określa się dzieląc wartość AST przez ALT (współczynnik de Ritisa). Jeśli współczynnik jest mniejszy niż 0,8 - wątroba jest uszkodzona, jeśli więcej niż 1,0 - serce cierpi.

W komentarzach możesz zadać pytanie hepatologowi. Zapytaj, nie wstydź się!

Ten artykuł został ostatnio zaktualizowany 23.07.2019

Czy nie znalazłaś tego, czego szukałaś?

Spróbuj użyć wyszukiwania

Bezpłatny przewodnik wiedzy

Zapisz się na newsletter. Powiemy ci, jak pić i jeść, aby nie zaszkodzić zdrowiu. Najlepsza rada od ekspertów strony, którą co miesiąc czyta ponad 200 000 osób. Przestań psuć swoje zdrowie i dołącz!

Badanie krwi FPP Co to jest - Leczymy wątrobę

2.2 FUNKCJONALNE TESTY WĄTROBY I PARY

Funkcjonalne testy wątroby (FPP) są rozumiane głównie jako testy biochemiczne oraz radionuklidowe, które świadczą o funkcjonowaniu i integralności podstawowych struktur wątroby..

Wielu badaczy przypisuje jedynie testy funkcjonalne do testów odzwierciedlających cechy funkcji metabolicznej wątroby, ale większość ekspertów obejmuje szerszy zakres badań obejmujących główne zespoły w hepatologii. Pytanie zostało przedstawione poniżej z punktu widzenia większości badaczy..

Znaczącą część testów stosowanych do oceny czynności wątroby opisano w rozdziale 1. Obejmują one oznaczanie zawartości aldosteronu, aminokwasów, amoniaku, frakcji białek krwi, bilirubiny, gastryny, histaminy, glukozy, kwasów żółciowych, żółci, kwasów tłuszczowych, immunoglobulin, potasu, wapń, katecholaminy, magnez, kwas mlekowy i moczowy, mocznik, sód, kwas pirogronowy, porfiryny, transferyna, ciała urobilinowe, fibronektyna, ferrytyna, cholesterol, ceruloplazmina.

Wiele aspektów problemu badań czynności wątroby wciąż nie zostało całkowicie rozwiązanych. W szczególności nie zawsze wiemy, w których przypadkach mamy do czynienia z nienaruszonymi hepatocytami, a w których z pacjentami z hepatocytami. Z jednej strony, przy perfuzji hepatocytów pobranych z wątroby marskości wątroby, zdolności funkcjonalne poszczególnych hepatocytów są niewiele zmienione.

Osłabienie funkcji metabolicznej w tych przypadkach wiąże się ze spadkiem liczby hepatocytów i ich dysocjacji funkcjonalnej wynikającej z przegrupowania morfologicznego. Z drugiej strony istnieją warunki, w których funkcja każdego indywidualnego hepatocytów jest zmniejszona, a całkowita liczba hepatocytów nie ulega znaczącej zmianie.

Jako przykład takiego stanu podano stan funkcjonalny wątroby z zespołem cholestatycznym. Nie wszyscy badacze popierają hipotezę o nienaruszonym i chorym hepatocytach, jednak w praktyce klinicznej należy liczyć się z następującą pozycją: określenie masy funkcjonalnej-

metodą radionuklidową jest skuteczny głównie tylko w przypadku marskości wątroby i daje trudności w wyjaśnieniu, w przeciwnym razie zawyżone wyniki w stanach cholestatycznych.

Zasadniczo funkcjonalne testy wątroby są bardzo szeroko stosowane w praktyce klinicznej i szpitalnej. Przede wszystkim dotyczy to pacjentów z ostrymi i przewlekłymi chorobami wątroby, zarówno domniemanymi, jak i udowodnionymi. Bardzo często zmiany patologiczne w wątrobie są stwierdzane u osób w ekstremalnych warunkach, takich jak zawał mięśnia sercowego, inne wypadki naczyniowe, operacje, rozległe obrażenia, ostre infekcje, zatrucia, oparzenia i inne ostre urazy.

Wielkość badania pacjentów zależy od konkretnych zadań. Badania funkcjonalne układu wątrobowo-żółciowego przeprowadza się zgodnie z ogólnie przyjętym programem. Program ten obejmuje badania następujących składników surowicy krwi: bilirubina, aminotransferaza asparaginianowa (AcAT), aminotransferaza alaninowa (AlAT), transferaza gamma-glutamylowa (GGTF) lub fosfataza alkaliczna (ALP), cholinoesteraza lt;

Jeśli podejrzewa się określoną chorobę układu wątrobowo-żółciowego, bierze się pod uwagę główne zespoły charakterystyczne dla tej choroby. Podstawą jest ten sam standardowy program badań funkcjonalnych, ale dla każdego zespołu charakterystycznego dla tej choroby badane są co najmniej dwa testy.

Terminy, tryb powtarzanych badań. Pełne badanie biochemiczne pacjenta z żółtaczką niewiadomego pochodzenia pod koniec 3. tygodnia choroby daje 3 razy mniej dokładną odpowiedź niż to samo badanie w 3. dniu choroby. Z żółtaczką najlepiej przeprowadzić drugie badanie w ciągu 2-3 dni, trzecie - po 4-5 dniach po drugim. Przy takim tempie badania dynamicznego można rozwiązać wiele trudności diagnostycznych..

Wiele ostrych niedrożności dróg żółciowych, a także ostre zatrucie alkoholem, towarzyszy krótkotrwały (1-3 dni) wzrost aktywności dehydrogenazy glutaminianowej i aminotransferaz, a także stężenie bilirubiny w surowicy. Na przykład u pacjenta z niepełną niedrożnością przez kamień przewodu żółciowego po ataku bólu gwałtowny wzrost

zawartość bilirubiny, a także aktywność dehydrogenazy glutaminianowej (GDH) i aminotransferaz w surowicy. Zmiany te są rejestrowane już w pierwszych godzinach ataku bólu i trwają nie dłużej niż 24–36 godzin. Jeśli taki pacjent najpierw przeprowadzi badania biochemiczne 48 godzin po ataku (i w praktyce często się to zdarza), wówczas zawartość bilirubiny i aktywność enzymów w surowicy będą bliskie Do normalności.

Badania w tym przypadku nie pomagają lekarzowi, ale dezorientują go. Dlatego podczas bolesnych ataków, a także napadowych zmian zdrowia (dreszcze, omdlenia itp.) Konieczne jest natychmiastowe pobranie krwi z żyły, przynajmniej zgodnie ze standardowym programem powyżej i włożenie krwi do lodówki, jeśli laboratorium nie działa o tej porze dnia.

Badania zawartości stercobiliny w kale dostarczają pewnych informacji diagnostycznych tylko w okresie wzrostu lub stabilnie wysokiej (136,8-171 mmol / l) hiperbilirubinemii. Przy zmniejszającej się lub niskiej hiperbilirubinemii badanie to da normalny wynik, co może również prowadzić do błędnych interpretacji charakteru żółtaczki.

W raportach z sekcji zwłok tych, którzy zmarli z powodu niewydolności wątroby z powodu braku masywnej martwicy, patomorfolog wyciąga wnioski na temat hepatargii na podstawie danych klinicznych i koncentruje się głównie na hiperbilirubinemii. Jednak w tych przypadkach poziom pigmentu w surowicy jest oczywiście testem niejednoznacznym..

Pozycja morfologa wynika częściowo z faktu, że w historii choroby wskaźniki hepatodepresji - wskaźnik protrombiny i cholinoesteraza - niewiele się zmieniły, ponieważ badano je po raz ostatni 7-10 dni przed śmiercią. Biorąc pod uwagę, że okres półtrwania protrombiny wynosi 2-3 dni, a cholinesteraza wynosi 7-8 dni, przy braku regularnych powtarzanych badań, określenie wskaźników tej klasy prawie nie ma sensu.

Tak więc ilość badań i czas ich wdrożenia odgrywają kluczową rolę w osiągnięciu sukcesu diagnostycznego..

Testy funkcjonalne są zwykle podzielone na kilka klas. Najczęstsza klasyfikacja kliniczna lub syndromowa testów czynności wątroby.

Wskaźniki cytolityczne, hepatosupresyjne, zapalne mezenchymalne, cholestatyczne, zespół obejścia wątroby, wskaźniki regeneracji wątroby i wzrostu guza są wyróżnione. Z nimi są również związane markery wirusów zapalenia wątroby..

Wskazania

Testy wątrobowe są przepisywane pacjentom w obecności poważnych podejrzeń rozwoju niebezpiecznych patologii.

  • Z niezadowalającymi wynikami badań próbek krwi w surowicy;
  • Jeśli ciało pacjenta było narażone na działanie alkoholu przez długi czas;
  • Obecność cukrzycy lub otyłości;
  • Wzdęcia niepokojące przez długi czas;
  • Jeśli wcześniej diagnostyka ultrasonograficzna wykazała obecność patologicznych zmian w nerkach;
  • Długotrwałe leczenie farmakologiczne lub podejrzenie istniejącego zatrucia krwi w wyniku wstrzyknięcia;
  • Podejrzenie lub obecność jakiejkolwiek postaci wirusa zapalenia wątroby;
  • Nieprawidłowe poziomy żelaza
  • Obecność niewydolności hormonalnej, która może być spowodowana niewydolnością wątroby;
  • Każda patologia związana z zaburzeniami czynnościowymi wątroby.

2.2.1 WSKAŹNIKI SYNDROMU CYTOLITYCZNEGO (CA)

CS występuje, gdy komórka wątroby jest uszkodzona, głównie jej cytoplazma, a także organoidy, i występuje z wyraźnym naruszeniem przepuszczalności błon komórkowych. Komórka poddana cytolizie często zachowuje swoją żywotność. Jeśli komórka umiera, mów o jej martwicy.

CS odnosi się do głównych wskaźników aktywności patologicznej-

proces wątroby. Z rzadkimi wyjątkami wyraźne klinicznie ostre uszkodzenie wątroby, w tym ostre zapalenie wątroby, a także aktywne fazy przewlekłej postępującej choroby wątroby przebiegają z 1C. Obecnie wskaźniki CS i stężenia bilirubiny w surowicy są najczęstszym z określonych funkcjonalnych testów czynności wątroby..

Wskaźniki CS reprezentowane są głównie przez szereg enzymów w surowicy.

Aminotransferaza asparaginianowa (transaminaza szczawianowa, AsAT, 2.6.1.1). Norma: 7-40 konw. jednostek, 0,1-0,45 mmol / (hwl), 28-125 nmol / (swl).

Aminotransferaza alaninowa (piramidowa transami-naza, AlAT, 2.6.1.2). Norma: 7-40 konw. jednostki, 0,1-0,68 μmol / (ch), 28-190 nmol / (sl).

Istnieją inne wskaźniki normatywne tych enzymów, dlatego wyniki analiz można wykorzystać w praktyce medycznej tylko wtedy, gdy wskaźniki normatywne są dostępne w formie laboratoryjnej.

AlAT znajduje się w cytoplazmie hepatocytów, aminotransferaza asparaginianowa - głównie w mitochondriach, mniej - w cytoplazmie. Tkanka wątroby jest szczególnie bogata w aminotransferazy w obszarach przylegających do dróg wrotnych. Aminotransferazy są nieodłączne nie tylko w tkance wątroby, ale także w tkance mięśniowej. Są wykrywane w innych narządach..

Badanie aktywności aminotransferaz jest szeroko stosowane w badaniu klinicznym. Najczęstszymi przyczynami małej hiperfermentemii w tych przypadkach są zatrucie alkoholem i narkotykami, rzadziej objawy utajonej niewydolności krążenia, szczególnie po przeciążeniu fizycznym. W stosunkowo niewielkiej części badanych ukryte jest obecne przewlekłe i ostre zapalenie wątroby.

Duże znaczenie ma badanie aktywności enzymów u dawców krwi. W szczególności w naszych badaniach 55% Candi-

daty dla dawców - nosicieli antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B - zaobserwowano umiarkowaną hiperfermentemię.

Wśród powszechnych chorób najbardziej znaczącą i utrzymującą się hiperfermentemię obserwuje się w ostrym wirusowym zapaleniu wątroby, a nieco słabszą w ostrym alkoholowym zapaleniu wątroby. Różne nasilenie hiperfermentemii jest nieodłącznym elementem ostrego wirusowego zapalenia wątroby. W przewlekłym uporczywym zapaleniu wątroby w czasie zaostrzenia umiarkowaną hiperfermentemię obserwuje się u 70–80% pacjentów.

W przewlekłym zrazikowym zapaleniu wątroby często obserwuje się stabilne umiarkowane nasilenie hiperfermentemii. W przewlekłym czynnym zapaleniu wątroby u 90–95% pacjentów stwierdza się umiarkowane i umiarkowane nasilenie hiperenzymemii. Poziom hiperenzymemii u tych pacjentów jest jednym z kryteriów przepisywania leczenia kortykosteroidami..

W przypadku raka wątrobowokomórkowego lub przerzutowego raka wątroby wskaźniki aktywności aminotransferazy niewiele różnią się od wskaźników z aktywną marskością wątroby.

Ostremu zablokowaniu wspólnego przewodu żółciowego w ciągu pierwszych 2-5 dni towarzyszy umiarkowany, rzadziej - umiarkowany stopień zwiększonej aktywności enzymów.

Przy zmiennym nadciśnieniu żółciowym hiperfermentemia utrzymuje się, a stabilna aktywność enzymu może zmniejszyć się do normy.

Poziom hiperenzymemii nie wpływa bezpośrednio na rokowanie w ostrym zapaleniu wątroby. W przewlekłych chorobach wątroby przedłużona wysoka hiperfermentemia, szczególnie w połączeniu z hiper-gammaglobulinemią, pogarsza rokowanie.

Gamma-glutamylotransferaza (gamma-glutamylotrans-peptydaza, 2.3.2.2), GGTF, GGTP. Norma: dla mężczyzn 15-106 konw. jednostki, 250-1770 nmol / (s # l), dla kobiet 10-66 konw. jednostka, 167–1100 nmol / (swl). Część enzymu znajduje się w cytoplazmie, część jest związana z błonami frakcji mikrosomalnej i biegunem żółciowym hepatocytów.

Ta ostatnia okoliczność posłużyła jako podstawa do klasyfikacji GGTF jako enzymów zależnych od błony. GGTF na wiele sposobów reaguje jak aminotransferazy. Bardziej wyraźne hiperenzymy obserwuje się w przewlekłym zatruciu alkoholem i lekami, z przedłużoną cholestazą i nowotworami wątroby. Badanie aktywności tego enzymu jest szeroko stosowane w badaniach przesiewowych, w szczególności do badań klinicznych.

Dehydrogenaza glutaminianowa (1.4.1.2), GlDG. Norma: 0-0,9 konw. jednostki, 0-15 nmol / (sl). Reaguje podobnie jak transfery. Bardziej wyraźne zmiany obserwuje się w przypadku ostrego zatrucia alkoholem i lekami, ostrej cholestazy i nowotworów wątroby, a także martwicy wstrząsu centrolobularnego

wątroba. To dzięki identyfikacji tych zmian leży wartość diagnostyczna enzymu.

Dehydrogenaza mleczanowa (1.1.1.27), LDH. Norma: 100-340 srvc. jednostek, 0,8–4 μmol / ml, 220–1100 nmol / (s * l). Znacznie gorsza wrażliwość na aminotransferazy. Przy normalnym poziomie aktywności aminotransferazy LDH może służyć jako wskaźnik hemolizy o niskiej intensywności. W ostatnich latach enzym był wykorzystywany w diagnostyce różnicowej wymazanych postaci chorób hemolitycznych i choroby Gilberta. Badanie izoenzymów LDH nie znalazło szerokiego zastosowania.

Znaczenie pięciu głównych wskaźników cytolizy można zilustrować następującymi obserwacjami klinicznymi: przy normalnych wartościach wszystkich tych enzymów, ostre uszkodzenie wątroby, poważne zaostrzenie przewlekłego procesu, a także obecność narastającego złośliwego guza wątroby są mało prawdopodobne.

W celu wskazania CS, badanie innych enzymów surowicy jest znacznie rzadziej stosowane: dehydrogenazy iditolu (dehydrogenazy sorbitolu), karbamoilotransferazy ornityny, dehydrogenazy izocitratu, dehydrogenazy alkoholowej, beta-glukuronidazy itp. Enzymy te są interesujące głównie do celów naukowych.

Oceniając wyniki badania wskaźników ośrodkowego układu nerwowego, należy wziąć pod uwagę, że przyczyna hiperenzymemii może być bardzo różna i należy ją wyjaśnić dla każdego pacjenta. Najczęstsze przyczyny cytolizy obejmują wirusowe, alkoholowe i narkotykowe uszkodzenie wątroby. Często są one związane z autoimmunologicznymi i lokalnymi zaburzeniami krążenia, a także z przerywanym zespołem cholestatycznym. Czasami przyczyną cytolizy jest guz wątroby.

Badanie wskaźników CA jest obowiązkowe dla każdej osoby z chorobą wątroby..

Trening

Aby badania próbek wątroby dały najbardziej wiarygodne wyniki, należy odpowiednio przygotować się do diagnozy.

Poprzedniej nocy nie opieraj się na kawie, mocnej herbacie ani nie jedz obficie. Konieczne jest wcześniejsze omówienie z lekarzem, jakie leki są przyjmowane, czy należy je wypić przed badaniem..

Nie możesz jeść przed badaniem przez około 12 godzin, tylko napoje są dozwolone w niewielkich ilościach.

Na kilka dni przed analizą należy wykluczyć poważne przeciążenie fizyczne, tłuste pokarmy, stresujące warunki i spożywanie napojów alkoholowych. W dniu diagnozy lepiej jest wykluczyć papierosy, co najmniej trzy godziny przed testem.

2.2.2 WSKAŹNIKI ZESPOŁU HEPATODEPRESYWNEGO (HEPATOPRIVAL) (HS) LUB MAŁEJ NIEWYSTĘPOWANIA

Wskaźniki HS pozwalają ustalić stopień dysfunkcji metabolicznej, a tym samym wyjaśnić stopień jej uszkodzenia, zidentyfikować początkowe formy dużej niewydolności komórek wątroby, au pacjentów z uszkodzoną wątrobą określić możliwość przeprowadzenia (w razie potrzeby) dużych planowanych interwencji chirurgicznych.

Przez zespół małej niewydolności wątroby rozumiemy wszelkie naruszenia funkcji metabolicznej wątroby bez encefalopatii, a przez zespół dużej niewydolności wątroby - naruszenia funkcji metabolicznych wątroby, które wraz z innymi zmianami patologicznymi prowadzą do encefalopatii wątrobowej.

hepatodepresja, duża niewydolność wątroby - wątroba.

Testy wysiłkowe są wskaźnikami hepatodepresji. Test bromo-sulfaleinowy Rosenthal-White. Norma: 45 minut po podaniu nie więcej niż 5% farby pozostaje w surowicy krwi. Opóźnienie o ponad 6% - pozytywny (patologiczny) wynik testu,

Test indocyjaninowy (waferwerdyna, uverdine). 20 minut po podaniu nie więcej niż 4% farby pozostaje w surowicy krwi. Okres półtrwania (T) 3,56 min.

Test antypiryny (zmodyfikowany przez L. I. Gellera i in.). Norma: klirens - 36,8 ml / min, okres półtrwania - 12,7 min.

Test na galaktozę (dożylnie). Roztwór galaktozy podaje się dożylnie w ilości 0,5 g / kg i rejestruje się jego wydalanie z krwi. Czas trwania badania wynosi 1 godzinę Norma: 6-10 mg / (kgmin). Wartości poniżej 4 mg / (kgmin) z reguły wykrywa się w daleko idących procesach patologicznych, na przykład z marskością wątroby.

Próbka kofeiny Po zażyciu 400 mg kofeiny surowica jest badana. Norma: 60-160 ml / min.

Testy warunków skrajnych są bardzo czułymi testami. Ich stosowanie jest pożądane u pacjentów z niejasnym nasileniem przewlekłych chorób wątroby, a także z potrzebą badania.

Cholinoesteraza w surowicy. Norma: konw. 0,35-0,5 jednostki (według O. A. Ponomareva), 140-200 jednostek. (według Ammona), 45-65 jednostek. (według Vincenta).

Albumina surowicy. Norma: 3,5-5 g / dl. Indeks protrombiny. Norma: 80-110%.

Proconvertin serum. Norma: 80-120%.

Cholinesteraza (CE), albumina i wskaźnik protrombiny. Definicja tych wskaźników jest uważana za próbki o średniej czułości, a proconvertin - o wysokiej czułości. Okres półtrwania albuminy wynosi 14–20 dni, cholinoesterazy wynosi 8–10 dni, wskaźnik protrombiny wynosi około 2,5 dnia, prokonwertyna wynosi 6–8 godzin, dlatego badanie aktywności cholinoesterazy służy głównie do oceny przewlekłych chorób wątroby, a zawartość prokoagulantów również w ostrym uszkodzeniu wątroby.

Spadek poziomu cholesterolu w surowicy w większości przypadków wskazuje na zahamowanie czynności wątroby.

Obniżenie wskaźników umiarkowanej wrażliwości na wątrobę o 10–20% uważa się za nieznaczne, o 21–40% - umiarkowane, o ponad 40% - za znaczące.

Czasami obserwuje się wzrost testu antypiryny i cholinoesterazy. W takich przypadkach mówią o zespole drażliwej wątroby. Zespół ten występuje głównie w początkowych postaciach alkoholowej choroby wątroby i rozwija się dalej

konto tymczasowej nadczynności retikulum endoplazmatycznego hepatocytów.

Ogólnie wskaźniki hepatodepresji (szczególnie testy bardzo wrażliwe) dostarczają lekarzowi bardzo ważnych informacji. W ostatnich latach wzrosło zapotrzebowanie na tę grupę próbek, przede wszystkim podczas badania kandydatów do przeszczepu wątroby. Niestety powszechnie stosowane wskaźniki zahamowania czynności wątroby nie zawsze spełniają te wymagania..

Norma: stół

Dla dorosłych pacjentów, zgodnie z cechami płci i wieku, są ogólnie akceptowane wartości.

Wyniki badania ocenia się za pomocą zestawu uzyskanych parametrów. Eksperci oceniają ogólny obraz, porównując go z danymi z innych badań.

ImięKobietyMężczyźni
AST35 u / l47 jednostek / l
ALT31 u / l37 u / l
GGT32 jednostki / l49 u / l
Bilirubina bezpośrednia15,4 μmol / L15,4 μmol / L
Wspólna bilirubina8,5-20,5 μmol / l8,5-20 μmol / l
Białko40–60%40–60%
Totalna proteina60–80 g / l60–80 g / l
Fosfatazy alkalicznej38-126 u / l38-126 u / l

2.2.3 WSKAŹNIKI WYŻSZEJ AKTYWNOŚCI MESENCHYMU LUB MESENCHIMALNEGO SYNDROMU ZAPALNEGO (MVS)

Rozwój tego zespołu jest związany ze zwiększoną aktywnością elementów mezenchymalno-zrębowych (nie nabłonkowych) wątroby, a także obejmuje część objawów ogólnoustrojowych związanych z upośledzoną odpornością humoralną. Próbki te są dość niespecyficzne, ale mimo to odgrywają ważną rolę w ocenie ostrego wirusowego zapalenia wątroby, przewlekłego aktywnego zapalenia wątroby (CAH) i marskości wątroby (CP)..

Test tymolowy (tymolveronalny). Norma: O - 7 jednostek. według Maclagana, 3-30 jednostek. według Vincenta.

Test sublimacyjny. Norma: 1,9 jednostki i wyżej.

Globulina gamma w surowicy. Norma: 8-17 g / l lub 14-21,5% całkowitego białka.

Norma IgA: 97-213 jednostek. (zgodnie z Mancini), 90-450 mg / 100 ml.

Norm IgG: 78–236 jednostek. (zgodnie z Mancini), 565-1765 mg / 100 ml.

Norma IgM: 105-207 jednostek. (według Mancini), dla mężczyzn - 60-250 mg / 100 ml, dla kobiet - 70 - h280 mg / 100 ml.

Test tymolowy ma charakter diagnostyczny w ostrym wirusowym zapaleniu wątroby, test sublimacyjny w przypadku CP.

Wyniki badania gamma globuliny i immunoglobulin są ważne w diagnozowaniu CAH. W przypadku tej choroby i daleko idących aktywnych CP obserwuje się szczególnie wysoką hipergammaglobulinemię.

Badanie immunoglobulin w surowicy jest często przydatne w trudnej diagnostyce różnicowej CAH i hemoblastozy z dominującym uszkodzeniem wątroby.

W pierwszym przypadku występuje poliklonalna (poliklonalna) hiperimmunoglobulinemia, w drugim - monoklonalna lub monoklonalna hiperimmunoglobulinemia. Zazwyczaj u pacjentów z hemoblastozą określa się tendencję do hiperproteinemii i na tym tle gwałtownie wzrasta jeden klon immunoglobulin, na przykład IgM. Stężenie pozostałych dwóch immunoglobulin jest normalne lub zmniejszone.

Reakcje odporności humoralnej obejmują również wzrost liczby autoprzeciwciał wykrytych za pomocą pośrednich metod immunofluorescencyjnych i przy użyciu enzymatycznego testu immunologicznego.

Przeciwciała mitochondrialne, przeciwciała przeciwko mitochondriom (MA, AMA) są charakterystyczne dla pierwotnej marskości żółciowej (PBC). Podtypy MA: anty-M-8 nieodłącznie występujące w najbardziej postępowych postaciach PBC, anty-M-9 w najbardziej łagodnych postaciach.

Czynnik przeciwjądrowy, przeciwciała przeciwjądrowe (ANF, ANA) są charakterystyczne dla pierwszego typu autoimmunologicznego zapalenia wątroby, występują także w przewlekłym zapaleniu wątroby i HCV.

Przeciwciała przeciwko mikrosomom wątrobowo-nerkowym (anty-PPM, LKM) mają podtypy: anty-PPM-1 są charakterystyczne dla autoimmunologicznego zapalenia wątroby typu 2, anty-PPM-2 występują w przewlekłym lekowym zapaleniu wątroby, anty-PPM-3 w przewlekłym leku i HCV zapalenie wątroby.

Przeciwciała przeciwko błonom wątrobowym (anty-PM, LM) są charakterystyczne dla przewlekłego lekowego zapalenia wątroby.

Przeciwciała wątrobowe trzustki PAP, LP) występują w autoimmunologicznym zapaleniu wątroby typu 3.

Przeciwciała przeciwko rozpuszczalnemu antygenowi wątrobowemu (anty-RPA, SLA) są charakterystyczne dla autoimmunologicznego zapalenia wątroby typu 3.

Przeciwciała mięśni gładkich (GMA, SMA) znajdują się w autoimmunologicznym zapaleniu wątroby typu 1.

Powody wzrostu

Jeśli występują odchylenia od normalnych wskaźników, specjalista porównuje stopień odchyleń i wyciąga odpowiednie wnioski.

  1. Wraz ze wzrostem stężenia bilirubiny można podejrzewać wiele patologii wątroby, takich jak marskość wątroby, zapalenie wątroby, zatrucie substancjami toksycznymi, nowotwory itp..
  2. Zwiększone wartości ALT i AST wskazują na uszkodzenie struktur komórek wątroby spowodowane przez zmiany autoimmunologiczne, zapalenie wątroby lub leczenie lekami o działaniu hepatotoksycznym.
  3. Wzrost norm GGT lub zasad fosfatazy alkalicznej informuje diagnostę o obecności przekrwienia dróg żółciowych u pacjenta z powodu zaburzeń dróg żółciowych z powodu zablokowanych ścieżek z kamicą lub inwazją robaków.

Tylko specjalista może podać prawidłową ocenę stanu, więc niezależna ocena jest bezużyteczną i nieinformacyjną sprawą.

2.2.4 WSKAŹNIKI SYNDROMII CHOLESTATYCZNEJ

Cholesterol jest związany z zaburzeniem wydzielania i krążenia żółci. Naruszenie wydzielania jest często obserwowane przy zmianach hormonalnych (ho

stelaz u kobiet w ciąży). Naruszenie wydzielania i krążenia żółci w najmniejszych przewodach żółciowych często rozwija się wraz z wieloma ostrymi zapaleniami wątroby. W takich przypadkach mówią o cholestazie wewnątrzwątrobowej. W przypadku wątrobowej (obturacyjnej) formy cholestazy niedrożność (kamień, guz itp.) Znajduje się w dużych przewodach pozawątrobowych, a zatem zaburzone jest krążenie pozawątrobowe żółci.

Fosfataza alkaliczna - fosfataza alkaliczna (3.1.3.1). Norma: 2-5 jednostek. według Bodansky'ego, 50-120 jednostek. według autoanalizatora, 139–360 nmol / (swl).

5-studzienkowa cleotidaza (3.1.3.5). Norma: 2-17 jednostek, 11 -

Gamma-glutamylotransferaza (GGTF) - patrz wyżej.

Glicyna cholowa. Norma: mniej niż 60 jednostek, 0,13 μg / ml, 0,27 μmol / l.

Bilirubin (według Endrassika). Norma: ogółem - poniżej 1,2 mg / 100 ml lub 20,5 mmol / l; bezpośrednie (skoniugowane) - 0,86-4,3 mikromola / l, nie więcej niż 25% całości; pośrednie (niesprzężone) - 1,7-17.1 μmol / L, 75% lub więcej całości.

Fosfataza alkaliczna, 5-nukleotydaza i choleglycyna są głównie wskaźnikami cholestazy, natomiast w przypadku aktywności GGTF zawartość

na bilirubinę ma duży wpływ cytoliza i inne procesy patologiczne w wątrobie. Sprzężona bilirubina w surowicy w podwyższonych stężeniach może odnosić się do wskaźników cholesterolu tylko w przypadku jednoczesnego wzrostu aktywności fosfatazy alkalicznej, GGTF, a także stężenia kwasów żółciowych w surowicy.

Nadal nie ma dostępnych badań laboratoryjnych, które wiarygodnie rejestrowałyby składniki wydzielania żółci. Sugeruje się, że opracowanie takich metod badawczych znacznie poprawi ocenę czynności wątroby.

Cechy badania u dzieci

Biochemiczny obraz krwi u dzieci jest dość niestabilny, a większość wskaźników normalizuje się dopiero z początkiem określonego wieku. Dlatego w procesie badania dzieci specjalista potrzebuje danych, które otrzymują specjaliści podczas badania.

Rozszyfrowanie testów czynności wątroby u dzieci jest znacznie inne.

Jeśli fosfataza alkaliczna u dziecka jest podwyższona, jest to normalne, ponieważ rośnie. Ale u osoby dorosłej wzrost tego wskaźnika wskazuje na przekrwienie żółci.

Przed badaniem specjalista z pewnością omówi niektóre niuanse, takie jak czas ostatniego posiłku, charakter diety itp..

TPP, tryb innej firmy, jest uważany za bardziej lekki i swobodny tryb dla początkujących. Wielu graczy uważa to za „oszustwo” ze względu na możliwość podglądania narożników domów, drzwi, otworów okiennych i innych przeszkód, bez ryzyka zauważenia.

Pozwala to tworzyć zasadzki, pozostając całkowicie niezauważonym, a także przyczynia się do dużej liczby obozowiczów w każdym meczu.

Podkreślamy inne funkcje:

  • szerszy przegląd,
  • łatwiejszy w prowadzeniu,
  • trzymając lewy ALT, możesz obracać kamerę o 360 stopni.

2.2.5 SYNDROME BYPASSA (SHP) SYNDROME WSKAŹNIKI

SH występuje z powodu rozwoju potężnych żylnych zabezpieczeń z późniejszym wejściem do ogólnego krwioobiegu dużej liczby substancji, które normalnie są przekształcane w wątrobie. Substancje te obejmują amoniak, fenole, aminokwasy (tyrozyna, fenyloalanina, tryptofan i metionina), krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe zawierające 4-8 atomów węgla (kwas masłowy, walerianowy, kapronowy i kaprylowy) i merkaptany.

W ostatniej dekadzie endotoksyny - lipopolisacharydy gram-ujemnych drobnoustrojów jelitowych również należą do substancji z tej grupy.

Amoniak surowicy krwi. Norma: 40-120 μg / 100 ml lub 28,6 - 85,8 μmol / L według Conwaya; 90–20 μg / 1,00 ml lub 64,0–14,3 μmol / L według Müllera - Beisenhierza w modyfikacji En-Gelgarta. Oznaczanie amoniaku w surowicy krwi odgrywa ważną rolę diagnostyczną w identyfikacji niewydolności wątroby wrotnej (encefalopatia portosystemowa), zespołu Reye'a oraz szeregu innych zespołów i chorób.

Badanie stężeń tryptofanu, tyrozyny, fenyloalaniny i krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych jest dotychczas prowadzone wyłącznie w celach naukowych. Tymczasem składniki te mogą znacznie wyjaśnić pochodzenie części encefalopatii wątrobowej..

N. Porchet i in. (1982) zaproponowali określenie stopnia pomostowania porotokaval za pomocą testu nitrogliceryny. Badaną substancję podaje się zarówno dożylnie, jak i doustnie. Porównano wyniki badań uzyskane różnymi metodami podawania.

Do podobnych celów stosuje się test lidokainy. Testy te nie znalazły jeszcze szerokiego zastosowania, chociaż potrzeba niezawodnych metod określania operacji obejścia ślinianek jest bardzo duża.

Biochemia krwi podczas ciąży

W okresie ciąży eksperci koniecznie zalecają test. W tych tygodniach ciało matki doświadcza poważnego przeciążenia i zaburzeń dysfunkcyjnych, co w tej chwili jest całkiem normalne.

W pierwszym trymestrze poziom bilirubiny spada, a następnie stopniowo dochodzi do siebie. Z podobną cechą może wystąpić zaostrzenie istniejących patologii nerek..

Dlatego kobieta w ciąży powinna regularnie wykonywać testy wątroby w celu zapobiegania. Łożysko prowadzi do zwiększonego stresu wątroby, co prowadzi do rozwoju powikłań. Wszystkie zmiany wskaźników powinny być rejestrowane i monitorowane przez specjalistę, szczególnie w okresie ciąży..

Zintegrowane podejście do diagnozy pomaga uzyskać pełny obraz stanu wątroby pacjenta. Ponadto takie skuteczne badanie pozwala prawidłowo zdiagnozować, identyfikując wszelkie odchylenia w czynności wątroby..

2.2.6 REGENERACJA WĄTROBY I WSKAŹNIKI Guza Guz

Alfa-fetoproteina (AFP). Zwykle w surowicy krwi nie ma (gdy jest to określone metodą strącania w agarze i przeciw immunoelektroforezie) lub występuje w stężeniach mniejszych niż 10-25 ng / ml (przy użyciu różnych metod testu immunoimmunologicznego i enzymatycznego).

Pojawienie się dużych ilości AFP w surowicy krwi (8 razy lub więcej w porównaniu z normą) jest charakterystyczne dla raka wątrobowokomórkowego i części raka wspólnego przewodu żółciowego. Niewielki wzrost stężenia tej glikoproteiny (1,5-4 razy) jest bardziej prawdopodobny z rozwojem procesów regeneracyjnych w wątrobie, w szczególności z ostrym wirusowym zapaleniem wątroby i aktywną marskością wątroby.

2.2.7 ZNACZNIKI WIRUSÓW WĄTROBY

Funkcjonalne próbki wątroby są związane z markerami wirusów zapalenia wątroby. Ich związek z testami funkcjonalnymi wydaje się rozsądny: większość markerów jest wynikiem interakcji wirusa z ludzkim ciałem.

Przeciwciała anty-HAV IgM przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu A IgM klasy przechowywane są w surowicy przez okres do 6 miesięcy. Ich identyfikacja jest wiarygodnym dowodem na obecność ostrego wirusowego zapalenia wątroby typu A..

HBsAg - antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B, pojawia się w surowicy krwi pacjenta w końcowym etapie okresu przedterarowego ostrego wirusowego zapalenia wątroby typu B średnio 4 tygodnie po zakażeniu i znika u większości pacjentów w ciągu 3-6 miesięcy od początku ostrego zakażenia. Niewielka liczba dorosłych i wiele dzieci pozostaje przez wiele lat.

HBsAg IgM - antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B klasy IgM, charakterystyczny dla ostrego okresu wirusa zapalenia wątroby typu B i okresu rekonwalescencji.

Ahth-HBs - przeciwciała przeciwko antygenowi powierzchniowemu wirusa zapalenia wątroby typu B, występujące pod koniec ostrego wirusowego zapalenia wątroby typu B lub po 3–6 miesiącach, odgrywają ważną rolę w diagnozowaniu piorunujących postaci ostrego zapalenia wątroby typu B. U pacjentów z chorobą utrzymują się one średnio około 10 lat; uważany za przejaw odporności. W przypadku szczepienia przeciwko HB8 przeciwko HBV nie jest praktyczne.

HBcAg - antygen jądrowy wirusa zapalenia wątroby typu B w momencie zakażenia znajduje się w wątrobie. Zwykłe metody w surowicy krwi nie są rejestrowane.

Anty-HBc - przeciwciała przeciwko antygenowi jądrowemu - pojawiają się najpierw wśród przeciwciał związanych z czynnikiem wywołującym zapalenie wątroby typu B. Wysokie miana są charakterystyczne dla ostrego wirusowego zapalenia wątroby i przewlekłego aktywnego wirusowego zapalenia wątroby.

Przeciwciała anty-HBc IgM - przeciwciała przeciwko antygenowi jądrowemu klasy IgM - są charakterystyczne dla ostrego wirusowego zapalenia wątroby i okresu rekonwalescencji. Utrzymuj się przez cały rok.

HBeAg jest antygenem WZW typu B, który można znaleźć w surowicy krwi pacjentów z ostrym wirusowym zapaleniem wątroby typu B i przewlekłym czynnym zapaleniem wątroby o etiologii wirusowej. Świadczy o replikacji

Anty-HBe - przeciwciała przeciwko antygenowi zapalenia wątroby typu B wskazują na usunięcie wirusa zapalenia wątroby typu B z organizmu. Zazwyczaj są one uważane za wskaźnik niereplikacyjnego stadium infekcji, jednak nie mogą jednoznacznie wskazywać końca replikacji wirusa..

HBV-DNA - DNA wirusa zapalenia wątroby typu B DNA jest skoncentrowane w jądrze wirusa. Obecność HBV-DNA w surowicy wskazuje na replikację wirusa i jest wiarygodnym wskaźnikiem procesu zakaźnego. Taka krew jest uważana za wysoce zainfekowaną..

DNA-p, polimeraza DNA, wskazuje na replikację wirusa, tj. Aktywny zakaźny proces wirusowy.

Przeciwciała przeciw HCV przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu C pojawiają się 4-6 miesięcy po wystąpieniu ostrego wirusowego zapalenia wątroby C. Są one stosowane do retrospektywnej diagnozy ostrego wirusowego zapalenia wątroby C i etiologicznej diagnozy wielu przewlekłych wirusowych chorób wątroby. Określone metodami badań radioimmunologicznych i immunoenzymatycznych.

Wirus zapalenia wątroby typu C HCV-RNA-PHK jest określany na podstawie reakcji łańcuchowej polimerazy. Wskazują na replikację HCV.

Przeciwciała anty-HDV przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu D są dowodem na aktywne zakażenie delta, chociaż niektórzy z ocalałych pozostają przez długi czas.

Przeciwciała przeciw HDV IgM - przeciwciała przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu 0 klasy IgM wskazują na ostry etap zakażenia delta lub okres rekonwalescencji.

Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu A diagnozuje się na podstawie wykrycia IgM anty-HAV w surowicy.

Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu B rozpoznaje się po wykryciu HBsAg i wysokich mian anty-HBc w surowicy krwi. Ostateczny test jest stopniowo zastępowany testem IgM anty-HBc. U pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby wykrywane są trzy rodzaje związków z wirusem zapalenia wątroby typu B..

1. Wykrywanie w surowicy krwi anty-HBs i anty-HBc (to ostatnie w małych mianach) jest charakterystyczne dla efektów resztkowych

przeniósł infekcję wirusem zapalenia wątroby typu B i rozwinął odporność.

2. Wykrywanie w surowicy HBsAg i anty-HBc (ten ostatni w małych mianach), a także anty-HBe, jest charakterystyczne dla przetrwania wirusa zapalenia wątroby typu B.

3. Wykrywanie surowicy HBcAg, IgM anty-HBc, HBV DNA i HBsAg charakterystyczne dla replikacji wirusa zapalenia wątroby.

Po zakończeniu opisu poszczególnych testów krótko omawiamy zasady stosowania najczęstszych funkcjonalnych testów czynności wątroby.

Z każdej grupy testów opisanych w praktyce klinicznej i ambulatoryjnej stosuje się zwykle 1-2 testy. Z reguły próbki jednej grupy ujawniają tylko jeden zespół. Dlatego w celu pełnej diagnozy chorób wątroby konieczne jest przeprowadzenie co najmniej 7-8 testów.

1) dla małych klinik - bilirubina, aminotransferazy (AcAT, AlAT), test tymolowy, wskaźnik protrombiny, urobilina, pigmenty żółciowe;

Jak jest?

Proces biochemicznej analizy krwi można podzielić na dwa etapy

Dwanaście godzin przed analizą konieczne jest całkowite porzucenie jedzenia, herbaty, soków, kawy, alkoholu i mleka, można używać wyłącznie czystej wody. Jeśli użyjesz którejkolwiek z powyższych list, sama analiza biochemiczna prawdopodobnie będzie nieprawidłowa.

Pobieranie próbek krwi

Pobieranie próbek do analizy odbywa się podczas siedzenia lub leżenia. W tym samym czasie nad łokciem umieszczona jest mocna opaska uciskowa, a miejsce przyszłego nakłucia jest starannie leczone środkami antyseptycznymi. Igłę wprowadza się do żyły na zgięciu łokcia, a specjalista pobiera wymaganą ilość krwi. Zebrany materiał wlewa się do probówki, a następnie przesyła do laboratorium biochemicznego. Podstawowe wyniki badań można uzyskać następnego dnia po oddaniu krwi.

Wskaźniki i normy. Rozszyfrowanie wyników.

Analiza biochemiczna pozwala poznać następujące parametry i poziomy:

  1. Hemoglobina. Norma dla mężczyzn wynosi od 130 do 160 hl, dla kobiet od 120 do 150 hl. Białko czerwonych krwinek jest bardzo ważne dla organizmu, ponieważ reaguje na transfer tlenu do wszystkich narządów ludzkiego ciała. Obniżone poziomy wskazują na niedokrwistość.
  2. Haptoglobina. Składnik wiążący hemoglobinę. Norma jego zawartości we krwi zmienia się w bardzo szerokim zakresie i zależy od fenotypu. Optymalny zakres wynosi od 350 do 1750 miligramów na litr krwi.
  3. Bilirubina całkowita. Pigment krwi, wynik rozpadu wielu substancji. Norma dla tego wskaźnika wynosi od 3,4 do 17 mikromoli / litr. Wzrost poziomu zwykle oznacza obecność marskości wątroby, zapalenia wątroby, niedokrwistości, kamicy żółciowej.
  4. Bilirubina bezpośrednia. Normalne wartości tego parametru wynoszą do 7,9 mikromola / litr. Jest połączonym sprzężonym elementem we wspólnej frakcji. Wysoki poziom składnika prawie zawsze oznacza, że ​​dana osoba ma żółtaczkę.
  5. Pośrednia bilirubina wolna. Normalna wartość jest mniejsza niż 20 mikromoli / litr. Wzrost jego poziomu wskazuje na krwotok w tkance, obecność malarii lub niedokrwistości hemolitycznej.
  6. Aminotransferaza asparaginianowa (w skrócie AsAT / AST). Naturalny enzym syntetyzowany przez organizm. Norma dla zdrowej osoby wynosi odpowiednio 31 i 27 jednostek / l dla kobiet i mężczyzn. Wzrost parametru wskazuje na różne choroby serca / wątroby, a także przedawkowanie hormonów / aspiryny.
  7. Aminotransferaza alaninowa (w skrócie AlAT / ALT). Enzym wątrobowy o minimalnym stężeniu we krwi. Normalne wartości wynoszą odpowiednio do 34 i 45 jednostek / litr, odpowiednio dla kobiet i mężczyzn. Wzrost parametru wskazuje na choroby krwi, marskość wątroby, problemy sercowo-naczyniowe, zapalenie wątroby.
  8. Fosfatazy alkalicznej. Enzym tkankowy, który koncentruje się w kościach i wątrobie. Optymalne stężenie we krwi wynosi od trzydziestu do stu dwudziestu jednostek / litr.
  9. Gamma-glutamylotransferaza (GGT). Ważny enzym, który „żyje” w trzustce i wątrobie. Normalne stężenie wynosi mniej niż 38 i 55 jednostek na litr, odpowiednio u kobiet i mężczyzn. Wzrost tych poziomów wskazuje na problemy z tymi ciałami lub nadużywanie alkoholu.
  10. Cholesterol całkowity. Podstawowy lipid jest wprowadzany do organizmu wraz z pożywieniem i jest dodatkowo wytwarzany przez wątrobę. Dobra wydajność - od 3,2 do 5,6 mmol na litr krwi.
  11. Lipoproteiny o niskiej gęstości (LDL) Najbardziej szkodliwy rodzaj lipidów dla organizmu, znacznie upośledzający funkcjonowanie naczyń krwionośnych i tworzących blaszki miażdżycowe w wysokich stężeniach. Norma dla zdrowej osoby wynosi od półtora do 3,5 mmol na litr badanej krwi.
  12. Neutralne tłuszcze (trójglicerydy). Elementy biorące udział we wszystkich procesach metabolicznych lipidów. Optymalny „korytarz stężenia” wynosi od 0,41 do 1,8 mmol / litr.
  13. Glukoza. Ważny element w organizmie, punkt odniesienia dla diabetyków. W zależności od wieku wynosi od 3,33 (dolny próg dla nastolatków) do 6,1 (wyższy próg dla starszych dorosłych) mmol / litr. Spadek parametru obserwuje się z naruszeniem wątroby i chorób endokrynologicznych.
  14. Zwykłe białko. Norma koncentracji we krwi dla osoby wynosi od 67 do 84 gramów / litr. Wzrost poziomu wskazuje na stan zapalny i infekcje w ciele, spadek wskazuje na problemy z nerkami i wątrobą.
  15. Białko. Białko krwi w postaci surowicy. Optymalne stężenie wynosi od 35 do 52 gramów / litr. Wzrost parametru wskazuje na odwodnienie, a spadek wskazuje na problemy z jelitami, wątrobą lub nerkami.
  16. Sód. Ten elektrolit jest zawarty w komórkach i płynie komórkowym, jest odpowiedzialny za metabolizm wody / enzymów, a także funkcjonowanie tkanek mięśniowych i układu nerwowego. Optymalna równowaga - od 135 do 145 mmol / l.
  17. Potas. Kolejny ważny elektrolit wewnątrzkomórkowy. Jego normalna zawartość w organizmie wynosi od 3,5 do 5,5 mmol na litr. Zwiększona charakterystyka wskazuje na niewydolność nerek.
  18. Chlor. Ten element wspiera równowagę kwasowo-zasadową i wodno-elektrolitową w ciele, będąc w stanie zjonizowanym. Norma - od 98 do 107 mmol / l.
  19. Mocznik. Produkt przemiany struktur białkowych w organizmie. Optymalna zawartość krwi wynosi od 2,8 do 7,2 mmol / l.
  20. Kreatynina Przydatny dla substancji w organizmie uczestniczących w systemowej wymianie energii włókien mięśniowych. Normalne wartości dla kobiet i mężczyzn wynoszą odpowiednio µmol / li Imkmol / l.
  21. Żelazo. Ten składnik wchodzi w interakcje z hemoglobiną, normalizuje reakcje transferu tlenu i pomaga w syntezie osocza krwi. Optymalne wartości dla kobiet i mężczyzn wynoszą odpowiednio 9-30 μmol / l i 11,5-30 μmol / l.
  22. Białko reaktywne w formie C (CRP) jest elementem krwi odpowiedzialnym za monitorowanie reakcji uszkodzenia tkanek. Norma dla zdrowej osoby wynosi do pięciu mg / litr. Jeśli więcej - jest to oznaka urazu, procesów zapalnych, a także obecności w ciele patogennej flory w postaci grzybów, bakterii lub pasożytów.
  23. Kwas moczowy. Metabolit zwykłego białka w organizmie. Optymalne wartości dla kobiet i mężczyzn wynoszą odpowiednio µmol / li Imkmol / l.

Stół

Poniżej znajduje się tabela z normalnymi wskaźnikami wyników biochemicznego badania krwi.

Różne laboratoria mogą przeprowadzić biochemiczne badanie krwi zgodnie z doskonałymi metodologicznymi środkami pomocniczymi, używaj innych jednostek do pomiaru stężenia pierwiastków, dlatego niezależnie interpretując wyniki, pamiętaj o tym.

Definicja

  • TPP - Perspektywa trzecia osoba.
    Tłumaczenie: perspektywa trzeciej osoby.
  • FPP - Pierwsza perspektywa perspektywy.
    Tłumaczenie: perspektywa pierwszoosobowa.

Podczas gry w trybie trzeciej osoby możesz przełączyć się na pierwszą i odwrotnie za pomocą V. Jednak w trybie pierwszej osoby ta opcja nie jest dostępna.

Jak grać w FPP?

Funkcje pierwszoosobowe:

  • nie możesz patrzeć bez pozostania niezauważonym;
  • recenzja nieco węższa;
  • zupełnie inna atmosfera, efekt całkowitego zanurzenia;
  • trudniej jest dostrzec wrogów, ale wrogowie są równie trudni do zobaczenia;
  • ze względu na wszystkie powyższe - nie ma szczurów ani obozowiczów (lub jest ich znacznie mniej).

Wręcz przeciwnie, FPP jest bardzo kochane, szczególnie przez profesjonalnych graczy, a także najlepszych streamerów. Ten tryb jest uważany za bardziej uczciwy, atletyczny i „czysty” pod względem równych szans, ponieważ nie ma sposobu, aby uważać, nie pozostając niezauważonym.

W trybie FPP popularność zyskała umiejętność „Quickpeak” - z języka angielskiego. „Szybki podgląd”. W języku rosyjskim - „szybkie podglądanie”.

To wtedy gracz opanował umiejętność szybkiego podglądania za pomocą klawiszy Q i E. Wielu graczy zaostrzyło tę umiejętność do takich wysokości, że są w stanie uciec przez ułamek sekundy i oddać strzał w głowę wrogowi.

Ważne Jest, Aby Zdawać Sobie Sprawę Z Naczyń