Co to jest MCHC w badaniu krwi

Średnia zawartość hemoglobiny w erytrocytach (syn. MCHC) jest wskaźnikiem odzwierciedlającym stężenie białka zawierającego żelazo w czerwonych krwinkach. Ten parametr prawie pokrywa się z wartością barwy głównego płynu biologicznego w ludzkim ciele..

Ponieważ istnieją wartości norm, które różnią się w zależności od kategorii wiekowej, naturalne jest, że mogą one odchylać w górę lub w dół. W każdej sytuacji jest to konsekwencja wystąpienia choroby.

Kiedy stężenie hemoglobiny w krwinkach czerwonych jest obniżone lub zwiększone, pojawiają się niespecyficzne i łagodne objawy kliniczne, na które ludzie często nie zwracają uwagi lub mogą ukryć się za objawami podstawowego zaburzenia.

Średnie stężenie hemoglobiny w czerwonych krwinkach ocenia się podczas ogólnego klinicznego badania krwi. Jednak aby znaleźć czynnik prowokujący, konieczne jest zintegrowane podejście, to znaczy wyznaczenie dodatkowych badań laboratoryjnych i instrumentalnych.

Normalizację tego parametru uzyskuje się metodami zachowawczymi, ale często nie wystarczają one do wyeliminowania patologicznego czynnika etiologicznego, który może wymagać operacji.

Norma i przyczyny jej odchylenia

Średnie stężenie hb w czerwonych krwinkach oblicza się ze wzoru: MCHC = Hb (hemoglobina) / RBC (liczba czerwonych krwinek) x 10 ^ 12. Wynikową wartość mierzy się w pikogramach, co stanowi jedną bilionową część grama..

Warto zauważyć, że MCHC we krwi jest całkowicie identyczny z indeksem barw - takie parametry wykazują tę samą wartość. Jedyną różnicą są jednostki.

Zwykle średnia zawartość hb w erytrocytach wynosi od 24 do 34 pg, jednak wartość ta może się nieznacznie różnić w zależności od kategorii wiekowej osoby.

Od 15 do 18 lat

Osoby starsze (powyżej 65 lat)

Wynika z tego, że płeć nie jest podstawowym kryterium tej wartości.

Jak wspomniano powyżej, istnieją powody, dla których wskaźniki norm mogą być zniekształcone. Spadek poziomu nazywa się hipochromią, a wzrost nazywa się hiperchromią. Każdy z tych stanów jest patologiczny..

Kiedy średnia zawartość hemoglobiny w czerwonych krwinkach jest zmniejszona, najprawdopodobniej osoba cierpi na:

  • niewłaściwy proces syntezy porfiryn;
  • ciężkie zatrucie chemikaliami lub truciznami;
  • hemoglobinopatie;
  • talasemia;
  • niewystarczające spożycie żelaza w ciele;
  • niedokrwistość hipochromiczna lub mikrocytowa.

Przyczyny wzrostu średniego stężenia hemoglobiny w czerwonych krwinkach:

  • przerzuty raka szpiku kostnego;
  • niedoczynność tarczycy i inne dolegliwości endokrynologiczne;
  • ogniska onkologiczne o dowolnej lokalizacji;
  • przewlekłe głodzenie tlenu;
  • cukrzyca;
  • choroba serca lub płuc;
  • choroby wątroby, w szczególności zapalenie wątroby i marskość wątroby;
  • niedokrwistość hemolityczna i niedobór witaminy B12;
  • ciężka utrata krwi.

Ponadto przedawkowanie narkotyków może prowadzić do takiego naruszenia, a mianowicie:

  • hormonalne środki antykoncepcyjne;
  • cytostatyki;
  • leki przeciwdrgawkowe.

Wszystkie powyższe prowokujące źródła należy przypisać zarówno dorosłym, jak i dzieciom..

Symptomatologia

Hiperchromia i hipochromia mają kilka objawów klinicznych, które często są łagodne lub mogą być całkowicie nieobecne. W zdecydowanej większości przypadków charakterystyczna symptomatologia pozostaje niezauważona z powodu faktu, że na pierwszy plan wysuwają się objawy podstawowej patologii.

Jednak po obniżeniu średniego stężenia hemoglobiny w czerwonych krwinkach mogą wystąpić:

  • bóle głowy i zawroty głowy;
  • słabość i zmęczenie;
  • senność wyrażana na bieżąco;
  • palpitacje serca;
  • Emocjonalna niestabilność;
  • chłodzenie czubków palców rąk i stóp;
  • nadmierna bladość skóry;
  • deformacja płytek paznokciowych;
  • zwiększone wypadanie włosów;
  • suchość i łuszczenie się skóry;
  • niewielki wzrost wskaźników temperatury;
  • wahania ciśnienia krwi;
  • zmniejszony apetyt;
  • problemy z koncentracją;
  • niewielki spadek ostrości wzroku.

Gdy średnia zawartość hemoglobiny w czerwonych krwinkach wzrasta, objawy są następujące:

  • ogólna słabość i słabość;
  • hałas w uszach;
  • pojawienie się „much” na oczach;
  • zawroty głowy;
  • stan omdlenia;
  • ból w klatce piersiowej;
  • duszność nawet w spoczynku;
  • niechęć do jedzenia;
  • utrata masy ciała;
  • naruszenie aktu defekacji - zaparcie;
  • pieczenie na języku i zmiana koloru na jasnoczerwony;
  • drętwienie rąk i nóg;
  • niepewny chód;
  • słabe mięśnie;
  • drgawki;
  • nadmierna drażliwość i nerwowość;
  • obniżenie ciśnienia krwi.

U dzieci i dorosłych klinika będzie całkowicie identyczna, ale nasilenie powyższych objawów może być jedyną różnicą.

Diagnostyka

Wskaźnik ICS jest wykrywany tylko podczas dekodowania wyników ogólnego klinicznego badania krwi. Do takiego testu laboratoryjnego może być wymagana kapilara, rzadziej żylny materiał biologiczny. Pacjent nie wymaga specjalnego przygotowania.

Jednak otrzymane informacje nie będą w stanie wskazać przyczyn fluktuacji takiego parametru, dlatego konieczne jest zintegrowane podejście do badania stanu ciała.

Przede wszystkim klinicysta powinien samodzielnie przeprowadzić szereg manipulacji:

  • zbadać historię choroby - pozwoli to ustalić, która choroba była podstawą do zwiększenia lub zmniejszenia poziomu białka zawierającego żelazo w czerwonych krwinkach;
  • zbierać i analizować historię życia - obejmuje to informacje o przyjmowaniu jakichkolwiek leków;
  • dokładne badanie fizykalne, podczas którego ocenia się stan skóry i błon śluzowych, włosów i paznokci;
  • pomiar wskaźników tonu krwi i tętna;
  • szczegółowa ankieta dla pacjenta w celu uzyskania wszystkich danych na temat objawów klinicznych.

Ponadto mogą być potrzebne specjalne badania laboratoryjne, testy instrumentalne i konsultacje ze specjalistami z innych dziedzin medycyny. Program diagnostyczny jest opracowywany indywidualnie dla każdej osoby..

Leczenie

Normalizacja średniego poziomu białka zawierającego żelazo w jednej czerwonej krwince jest niemożliwa bez wyeliminowania podstawowej dolegliwości. Taktyka terapii ma charakter czysto indywidualny. Wynika to z faktu, że dla jednego pacjenta stosowanie metod zachowawczych jest wystarczające, a dla innego jedynym sposobem na usunięcie pierwotnej przyczyny jest operacja.

Metody leczenia wspólne dla wszystkich pacjentów to:

  • Brać lekarstwa;
  • stosowanie tradycyjnych receptur medycznych;
  • zmiana uzależnienia od żywności;
  • transfuzja czerwonych krwinek;
  • procedury fizjoterapeutyczne.

W każdym razie terapia odbywa się pod ścisłym nadzorem lekarza prowadzącego..

Zapobieganie i rokowanie

Aby uniknąć problemów z zawartością głównego składnika czerwonych krwinek, należy przestrzegać kilku prostych ogólnych zasad zapobiegania, w szczególności:

  • żyj zdrowo;
  • jeść dobrze;
  • używać środków ochrony osobistej podczas pracy z substancjami chemicznymi lub toksycznymi;
  • przyjmować leki wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza;
  • często przebywać na zewnątrz;
  • unikać przepracowania fizycznego i emocjonalnego;
  • kilka razy w roku, aby przejść pełne badanie laboratoryjne i instrumentalne w placówce medycznej, co pozwoli zidentyfikować dowolną z podstawowych chorób we wczesnych stadiach.

Kiedy stężenie hemoglobiny w czerwonych krwinkach jest zmniejszone lub zwiększone, istnieje prawdopodobieństwo powikłań prowokatora choroby, co jest rokowaniem.

Co to jest MCHC w badaniu krwi

Przy prawie każdym wniosku o pomoc medyczną pacjentowi przypisuje się ogólne (kliniczne) badanie krwi (KLA). Badanie głównego płynu ustrojowego organizmu pozwala wykryć zmiany patologiczne w jego formule i skorygować dalsze środki diagnostyczne, w wyniku których zostanie postawiona diagnoza.

KLA pozwala badać dużą liczbę parametrów składników krwi, z których niektóre są dość dobrze znane i często słyszane przez pacjentów, podczas gdy inne są znacznie mniej powszechne, ale ich wartość diagnostyczna jest nie mniejsza. Czynniki te obejmują MCHC. Bardzo niewielu pacjentów wie, co to jest MCHC w badaniu krwi i co powoduje zmiany tego wskaźnika.

Co oznacza wskaźnik MCHC w badaniu krwi?

Prawie wszyscy wiedzą, czym jest hemoglobina (Hb) i jakie jest jej znaczenie dla organizmu. Ale jakie parametry jego zawartości są określane podczas badania próbki krwi, jest prawdopodobnie znane niewielu. Hemoglobina jest złożonym białkiem zawierającym żelazo, które jest obecne we krwi gatunków biologicznych, które mają krążenie krwi. Hb jest w stanie odwracalnie łączyć się z tlenem i transportować go do struktur tkankowych.

Oprócz znanej wszystkim zawartości hemoglobiny we krwi ogólna analiza określa również wskaźniki MCH i MCHC, które pomagają uzyskać bardziej szczegółowe informacje. Tak więc MCH w badaniu krwi oznacza średnie stężenie hemoglobiny w pojedynczej czerwonej krwince, co po angielsku brzmi jak średnie stężenie hemoglobiny. Ten stosunek jest stosunkiem całkowitego Hb do liczby czerwonych krwinek (czerwonych krwinek).

Normalne wartości MCH wynoszą 24–35 pg. U dzieci wskaźnik może się nieznacznie różnić - różnica ta koreluje w zależności od cech wieku, a wskaźnik stabilizuje się o około 15 lat. Odchylenia tego współczynnika występują pod wpływem różnych czynników, w których zmienia się również średnia wartość hemoglobiny, co pozwala ustalić specyfikę rozwijającej się anemii.

MCHC (z angielskiego średnie stężenie hemoglobiny w krwinkach) jest średnią wartością hemoglobiny w krwinkach (związanej), to znaczy średnią zawartością białka zawierającego żelazo w czerwonych krwinkach. Ten parametr jest najczęściej używany do potwierdzania wyników MCH, ponieważ gdy jego wartości są odrzucane, MCHC ulega również zmianom synchronicznym.

Norma MCHC w czerwonych krwinkach wynosi 300-380 g / l. Wskaźnik ten dotyczy parametrów hematologicznych, a jego obliczenie umożliwia ocenę jakości syntezy hemoglobiny we krwi pacjenta. Przeprowadzenie tylko jednego klinicznego badania krwi pozwala wykryć nieprawidłowości, dlatego lekarze zalecają, aby przynajmniej raz w roku poddać się takiemu badaniu.

Ponadto oba powyższe współczynniki umożliwiają śledzenie i ocenę zmian w poszczególnych krwinkach czerwonych. Naruszenia stwierdzone w czerwonych krwinkach wskazują na obecność patologii układu krwionośnego i wymagają pomocy medycznej - środki diagnostyczne i wyznaczenie odpowiedniej terapii.

Normalne wartości dla różnych kategorii pacjentów

Podobnie jak wiele parametrów ważnych dla postawienia diagnozy, MCHC zależy od płci i wieku badanego, dlatego też współczynniki przyjęte jako normalne zwykle się różnią. Ten wskaźnik jest mierzony w gramach w stosunku do litra..

Wartości dla dzieci

Do 12 lat normalne parametry dla dzieci nie różnią się. Od dnia urodzenia do 3-5 lat w tygodniu liczba ta wynosi około 280–350 g / l. Następnie współczynnik ICS nieznacznie wzrasta, osiągając wartość 370 g / l, i na tym poziomie powinien być przed początkiem 12 lat.

Norma dla nastolatków

Po osiągnięciu dziecka w wieku 12 lat współczynniki ICS zaczynają się różnić, wynika to z cech dojrzewania. Dlatego do 360 g / l są uważane za normalne wskaźniki dla dziewcząt, a dla chłopców nie przekraczają 380 g / l. Niższy współczynnik u dziewcząt wynika z restrukturyzacji tła hormonalnego i początku cyklu miesiączkowego.

Normy dla osób w wieku 18–45 lat

W młodym wieku i dorosłości wartości opisywanego parametru stopniowo stają się równe, w wyniku czego dla kobiet i mężczyzn norma wynosi 320-360 g / l. Po 45-50 latach norma u kobiet i mężczyzn jest nieco zmniejszona, ponieważ u osób starszych z reguły wszystkie procesy metaboliczne, a zwłaszcza reprodukcja komórek krwi, są zmniejszone. Co więcej, spadek stężenia hemoglobiny najczęściej obserwuje się u kobiet.

Jak przygotować się do egzaminu

Pobieranie krwi włośniczkowej dla KLA, w tym wskaźnika ICS, odbywa się zgodnie ze standardowym schematem. Oznacza to, że wykonuje się to poprzez nakłucie tkanek miękkich falangi, najczęściej palca serdecznego, specjalnym narzędziem - wertykulatorem. Miejsce nakłucia jest wstępnie leczone alkoholem. Pierwszą uwolnioną kroplę krwi usuwa się bawełnianym wacikiem, a kolejną porcję zbiera się do analizy.

Przed oddaniem krwi pacjent musi zastosować się do szeregu szczegółowych zaleceń, które zmniejszą prawdopodobieństwo otrzymania niedokładnych danych. To zawiera:

  • wyjątek 1-2 dni przed diagnozą z diety tłustych, smażonych, wędzonych potraw i alkoholu;
  • powstrzymywanie się od jedzenia przez co najmniej 8 godzin, ponieważ krew należy pobrać na pusty żołądek;
  • wieczorem w przeddzień badania powinieneś zjeść obiad z lekkimi beztłuszczowymi produktami i nie przejadać się;
  • na godzinę przed zabiegiem nie możesz palić, a jeśli to możliwe, usuń plaster nikotyny.

Jeśli pacjent przechodzi kompleksową diagnozę lub terapię, konieczne jest dostosowanie analizy, aby kolejne 2-3 dni nie były przepisywane radiografii lub fizjoterapii. Na kilka dni przed badaniem musisz starać się nie przepracowywać fizycznie i psychicznie, a kobiety powinny również rozważyć okres początku miesiączki.

Nie możemy zapominać, że wiele leków może wpływać na morfologię krwi, co oznacza ryzyko fałszywych informacji. Dlatego konieczne jest, aby podczas wyznaczania badania skonsultować się z lekarzem na temat anulowania ich na chwilę lub zmniejszenia zastosowanej dawki. Jeśli nie jest to możliwe, należy nieco zmienić odbiór, aby wziąć lek po zabiegu.

Dlaczego występują zmiany poziomu

Odchylenie od normalnych wartości zawartości hemoglobiny można zauważyć w jednym lub drugim kierunku, to znaczy zmniejszać lub zwiększać. Przyczyny, które wpływają na ten wskaźnik, mają dość szeroki zakres i co najwyżej dotyczą patologii.

Zwiększanie wartości MCHC

Wiele osób wie, że spadek stężenia hemoglobiny jest konsekwencją rozwoju dużej liczby chorób - od prostych i łatwych do leczenia do poważnych, trudnych do leczenia. O tym, kiedy zwiększa się zawartość Hb w erytrocytach, mówi się rzadziej, ale jednak takie odchylenie jest również niebezpieczne. Powody, które mogą zwiększyć twoje MCHC to:.

Niedokrwistość

Wśród tej serii patologii pierwsze miejsce zajmuje niedokrwistość hiperchromiczna (nasycona hemoglobiną) i megaloblastyczna (nazwana od powstania dużych czerwonych krwinek). W tych chorobach występują zaburzenia transportu krwi (co jest związane ze wzrostem ilości hemoglobiny), jakość dopływu krwi do małych naczyń (naczyń włosowatych) narządów wewnętrznych spada, co prowadzi do dysfunkcji tych ostatnich.

Patologia wątroby

Jak wiadomo, to wątroba jest odpowiedzialna za syntezę większości związków białkowych, a ich zawartość może wzrosnąć zarówno w samym narządzie, jak i w jego środowisku wewnętrznym. Jest to szczególnie widoczne w przypadku przerostu wątroby lub rozwoju procesu onkologicznego (wzrost syntezy w komórkach rakowych). W rezultacie wzrasta liczba czerwonych krwinek, a jednocześnie zawierają one dużo hemoglobiny. Należy zauważyć, że ten stan występuje znacznie częściej u mężczyzn niż u kobiet.

Choroby onkologiczne

Znaczące odchylenia w formule krwi, a zwłaszcza stan czerwonych krwinek, są spowodowane zaburzeniami czynności szpiku kostnego (odpowiedzialnego za ich wytwarzanie), a także płuc i żołądka. U dorosłych i dzieci cierpiących na białaczkę (raka krwi) obserwuje się znaczny wzrost MCHC i MCH, a każdy z tych współczynników może kilkakrotnie przekroczyć normę.

Niedoczynność tarczycy

Zmniejszona czynność tarczycy, odpowiedzialna za produkcję hormonu tarczycy, prowadzi do zmniejszenia aktywności szpiku kostnego. A ze względu na obniżony poziom tarczycy poziom hemoglobiny wzrasta. Według ekspertów niewielki wzrost MCHC lub MCH nie stanowi zagrożenia dla życia.

Fakt ten wskazuje, że układ krwionośny radzi sobie z tą funkcją do pewnego stopnia. Ale jeśli wręcz przeciwnie, stężenie hemoglobiny zostanie obniżone, sytuacja będzie uważana za bardziej niebezpieczną dla pacjentów. Przeczytaj więcej na temat wzrostu ICS w badaniu krwi w tym artykule..

Redukcja MCHC

Jeśli dekodowanie wyników ogólnego badania krwi wykaże, że zawartość hemoglobiny w czerwonych krwinkach jest zmniejszona, lekarz zdecydowanie nalega na pilną dodatkową diagnozę, ponieważ ten stan krwi może powodować rozwój wielu zaburzeń metabolicznych.

Ze względu na spadek parametrów MCHC, co jest bezpośrednio związane ze spadkiem średniego stężenia hemoglobiny i tlenu we krwi, perfuzja komórek cierpi. Prowadzi to do pogorszenia tkanek narządów wewnętrznych, w wyniku czego zmniejsza się ich wydajność.

Takie zmiany krwi są szczególnie niebezpieczne dla dzieci i kobiet w ciąży, ponieważ brak hemoglobiny spowoduje głód tlenu u płodu, zaburzając naturalne procesy powstawania jego tkanek i narządów. A w ciele rosnącego dziecka niedobór hemoglobiny może powodować różne odchylenia. Istnieje kilka głównych powodów spadku MCHC..

Redukcja żelaza

Szybkość żelaza w ludzkim ciele wynosi około 5 mg. Jego spadek obserwuje się z wewnętrznym krwawieniem spowodowanym chorobami układu pokarmowego lub niezrównoważoną dietą. Z powodu braku żelaza we krwi synteza pełnego Hb nie może wystąpić, w wyniku czego rozwija się niedokrwistość z niedoboru żelaza.

Taką patologię obserwuje się głównie u kobiet, ponieważ ze względu na ich cechy fizjologiczne miesięczna utrata żelaza. Dlatego osoby z obfitymi okresami powinny regularnie monitorować zawartość tego pierwiastka i zapewnić jego dostanie się do organizmu.

Dziedziczne patologie krwi

Jedną z tych chorób jest talasemia, a w większości przypadków dzieci są na nią narażone. Choroba charakteryzuje się naruszeniem produkcji jednostek strukturalnych łańcuchów białkowych Hb (głównie typu alfa). Hemoglobina niosąca te związki nie jest w stanie wystarczająco zaopatrywać komórek w tlen. Taką patologię u dziecka można wykryć już w pierwszych latach życia i na czas, aby podjąć odpowiednie środki.

Niedobór witaminy B.6

Aneuryna6, jak wszyscy członkowie tej grupy, bierze udział w wielu procesach metabolicznych. Jego normalne wartości wynoszą około 2 mg, ale stężenie we krwi ulega regularnym zmianom. Szpik kostny jest najbardziej podatny na takie fluktuacje - miejsce powstawania większości komórek krwi, a także hemoglobiny.

Ze spadkiem zawartości6 dochodzi do naruszenia wiązania łańcuchów polipeptydowych hemoglobiny, co powoduje spadek MCHC. U kobiet takie odchylenia obserwuje się znacznie częściej niż u silniejszego seksu.

Wszystkie powyższe przyczyny mają duży wpływ na funkcjonowanie układu krwionośnego, powodując obniżenie wskaźnika barwy i zawartości hemoglobiny w czerwonych krwinkach. Aby zapobiec wystąpieniu odchyleń, należy podjąć regularne środki zapobiegawcze..

Mch badanie krwi, co to jest i norma

Jakie są wskaźniki czerwonych krwinek??
Jakie są wskaźniki czerwonych krwinek RBC, MCV, MCH, MCHC?

Liczba czerwonych krwinek (RBC - czerwone krwinki, dosłownie - czerwone krwinki) są osobnymi składnikami klinicznego (ogólnego, morfologicznego) badania krwi, które jest również nazywane „całkowitą liczbą krwinek” lub „całkowitą liczbą krwinek” (CBC). Kliniczne badanie krwi jest wykonywane w celu ustalenia liczby różnych rodzajów komórek znalezionych we krwi pacjenta i ich cech fizycznych..

Krew składa się z czerwonych krwinek, białych krwinek i płytek krwi, które są w osoczu w zawiesinie. Płytki krwi to komórki, które zapewniają skrzepy krwi i chronią organizm przed utratą krwi podczas uszkodzenia. Czerwone krwinki (RBC) zawierają białko hemoglobiny, które przenosi tlen w całym ciele do wszystkich tkanek i narządów. Czerwone krwinki są bladoczerwone z powodu hemoglobiny. Kształt czerwonych krwinek przypomina pączka, ale zamiast dziury pośrodku ma przerzedzenie. W normalnym stanie wszystkie czerwone krwinki we krwi mają w zasadzie ten sam kolor, rozmiar i kształt. Jednak niektóre warunki mogą prowadzić do zmian, które osłabiają ich zdolność do prawidłowego funkcjonowania. Na przykład niedokrwistość.

Niedokrwistość jest powszechną chorobą krwi, która charakteryzuje się zbyt małą, zdeformowaną lub źle funkcjonującą krwinką czerwoną..

Liczby czerwonych krwinek określone w laboratorium wskazują na rozmiar, kształt i cechy fizyczne czerwonych krwinek. Lekarz weterynarii może wykorzystać liczbę krwinek czerwonych do zdiagnozowania przyczyn niedokrwistości..

Dlaczego potrzebujemy liczby krwinek czerwonych MCV, MCH, MCHC w badaniu krwi?

Liczby i liczby czerwonych krwinek służą do diagnozowania różnych rodzajów niedokrwistości. Jeśli w wyniku klinicznego badania krwi okaże się, że pacjent ma zbyt niski wskaźnik liczby czerwonych krwinek lub ich cechy różnią się od normy, możemy mówić o dowolnej anemii.

Niedokrwistość jest stanem, w którym liczba czerwonych krwinek lub ilość hemoglobiny we krwi spada poniżej normalnego poziomu. Wpływa to na wymianę gazową tkanek w całym ciele, powoduje brak tlenu w narządach. Przy różnych stopniach anemii zwierzę czuje się źle, zmęczone, zawroty głowy, istnieje chęć odpoczynku, może wystąpić duszność. Objawom mogą towarzyszyć inne nieprawidłowości, jeśli organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu do normalnego funkcjonowania..

Jakie są przyczyny niedokrwistości u zwierząt?

Niedokrwistość może wystąpić, jeśli:

  • powstaje zbyt mało czerwonych krwinek, co nazywa się niedokrwistością aplastyczną;
  • czerwone krwinki są przedwcześnie niszczone, co nazywa się niedokrwistością hemolityczną;
  • znaczny krwotok występuje na przykład z krwotokiem

Niedokrwistość może wystąpić z różnych powodów:

  • Niedokrwistość może być dziedziczna. Oznacza to, że stan genetyczny jest przenoszony z rodziców na dzieci przez ich geny;
  • Niedokrwistość może rozwinąć się nagle w dowolnym momencie życia pacjenta;
  • Anemia może być ostra, to znaczy rozwija się w krótkim okresie czasu;
  • Niedokrwistość może być również przewlekła, to znaczy rozwija się i utrzymuje, na przykład przez kilka miesięcy

Możliwe bezpośrednie przyczyny niedokrwistości:

  • diety bez żelaza, witamina B-12, kwas foliowy lub kwas foliowy;
  • choroby przewlekłe, takie jak rak (nowotwory złośliwe), cukrzyca, nieswoiste zapalenie jelit, choroba nerek lub zapalenie tarczycy, którym jest zapalenie tarczycy;
  • przewlekłe infekcje, takie jak wirusowy niedobór odporności u kotów, gruźlica lub inne;
  • znaczny krwotok lub krwotok;
  • choroby wpływające na szpik kostny, takie jak białaczka (białaczka wirusowa kotów), chłoniak lub szpiczak mnogi
  • chemoterapia;
  • zatrucie ołowiem;
  • ciąża;
  • niektóre choroby genetyczne, takie jak talasemia, która jest dziedziczną postacią niedokrwistości lub anemii sierpowatej, która występuje, gdy czerwone krwinki nie tolerują dobrze tlenu, podczas gdy mają sierpowaty kształt

Niedokrwistość z niedoboru żelaza jest najczęstszym typem niedokrwistości..

Początkowo objawy niedokrwistości mogą być bardzo łagodne. Na przykład wielu pacjentów nawet nie zauważa anemii. Najczęstsze wczesne objawy niedokrwistości to:

  • zmęczenie;
  • brak energii;
  • słabość;
  • blada skóra

W miarę postępu choroby mogą pojawić się nowe objawy:

  • zawroty głowy;
  • uczucie zimna lub drętwienia kończyn;
  • splątany oddech;
  • nieregularne lub szybkie bicie serca;
  • ból w klatce piersiowej
  • bóle głowy

W medycynie ludzkiej większość pacjentów nie wie, że cierpi na niedokrwistość, dopóki nie przejdzie pełnego klinicznego badania krwi (CBC) i nie wykryje nieprawidłowości..

CBC (pełna liczba krwinek) to szeroki zakres parametrów, które mierzą liczbę wszystkich czerwonych krwinek, białych krwinek i płytek krwi w próbce krwi. Jeśli anemia zostanie wykryta u zwierzęcia, morfologia krwi CBC może pomóc ustalić, co powoduje anemię..

Co dzieje się podczas klinicznego badania krwi CBC?

W celu analizy wskaźników RBC od pacjenta należy pobrać niewielką ilość krwi. Twoje zwierzę nie potrzebuje specjalnych preparatów do tej analizy, w przeciwieństwie do analizy biochemicznej, w której próbka krwi jest pobierana na pusty żołądek po diecie głodowej przez 6-8 godzin.

Następnie opisujemy, co dzieje się podczas CBC:

Jeśli krew zostanie pobrana z żyły, weterynarz lub asystent najpierw oczyści włosy z okolic skóry w pobliżu żyły, potraktuje je antyseptycznie, zastosuje opaskę uciskową nad miejscem pobierania próbek, aby żyła stała się bardziej pełna krwi.

Doświadczony lekarz weterynarii ostrożnie wprowadza igłę do żyły i powoli pobiera krew z krwioobiegu do strzykawki lub probówki. Czasami stosuje się cewnik dożylny..

Po pobraniu niezbędnej ilości krwi lekarz weterynarii usuwa opaskę uciskową, usuwa igłę, aw niektórych przypadkach nakłada okład zamiast miejsca pobierania krwi, aby zapobiec tworzeniu się krwiaka.

Następnie próbka krwi jest wysyłana do laboratorium w celu analizy, gdzie personel laboratorium jest analizowany za pomocą specjalnego sprzętu. Należy zauważyć, że kliniczne badanie krwi, jeśli jest wykonywane przy użyciu starych metod za pomocą mikroskopu, daje jedynie przybliżone wyobrażenie o stanie pacjenta, ponieważ ma większy błąd. Ponadto ręczne obliczanie stężenia hemoglobiny, CBC i parametrów takich jak MCV, MCH, MCHC jest zasadniczo niemożliwe.

W laboratorium kliniki weterynaryjnej Kotofey pełną liczbę komórek krwi CBC wykonuje się za pomocą zautomatyzowanego, sterowanego komputerowo analizatora, który zapewnia wysoką dokładność i stabilność wyników..

Jakie są trzy główne wskaźniki wskaźników czerwonych krwinek??

Wskaźniki erytrocytów mają trzy główne wskaźniki:

  • średnia objętość ciała (MCV), która pokazuje średni rozmiar czerwonych krwinek;
  • średnia hemoglobina krwinkowa (MCH), która pokazuje średnią ilość hemoglobiny na krwinki czerwone;
  • średnie stężenie hemoglobiny w krwinkach (MCHC), czyli ilość hemoglobiny w stosunku do wielkości stężenia czerwonych krwinek lub hemoglobiny na krwinki czerwone

Standardy wskaźników klinicznych badań krwi mogą nie tylko różnić się w zależności od rodzaju pacjentów (koty, psy itp.), Ale także muszą być uwzględnione przez sprzęt i personel laboratorium podczas przeprowadzania analizy. Dlatego w specjalistycznych laboratoriach weterynaryjnych należy przeprowadzić analizę kliniczną CBC krwi u zwierząt. Z tego powodu kliniki weterynaryjne korzystające z usług laboratoriów medycyny ludzkiej w wielu przypadkach otrzymują nieprawidłowe wyniki.

Normalne zakresy mogą się nieznacznie różnić w zależności od laboratorium..

Co oznaczają wskaźniki erytrocytów??

Wskaźniki erytrocytów CBC mogą pomóc lekarzowi ustalić przyczynę niedokrwistości u zwierzęcia. MCV jest najbardziej przydatną wartością w CBC i pomaga określić rodzaj niedokrwistości..

Jeśli lekarz weterynarii zauważy niskie, normalne lub wysokie MCV, pomoże to ustalić przyczynę niedokrwistości..

Wysoka MCV

Jeśli MCV jest wyższy niż normalnie, oznacza to, że czerwone krwinki są większe niż normalnie. Nazywa się to niedokrwistością makrocytową..

Niedokrwistość makrocytowa może być spowodowana następującymi przyczynami:

  • niedobór witaminy B12;
  • niedobór folianów;
  • chemoterapia;
  • stan przedleukemiczny

Niski MCV

MCV będzie poniżej normy, jeśli czerwone krwinki są zbyt małe. Ten stan nazywa się niedokrwistością mikrocytową..

Niedokrwistość mikrocytowa może być spowodowana następującymi przyczynami:

  • niedobór żelaza, który może być spowodowany złym spożyciem żelaza, krwawienia z przewodu pokarmowego lub innych krwawień;
  • talasemia;
  • zatrucie ołowiem;
  • choroby przewlekłe

Normalny poziom MCV

Normalny MCV wskazuje, że czerwone krwinki pacjenta mają normalny rozmiar. Normalnej MCV może również towarzyszyć niedokrwistość, na przykład, jeśli czerwone krwinki mają normalny rozmiar, ale jest ich za mało lub jeśli inne liczby czerwonych krwinek są nieprawidłowe. Nazywa się to niedokrwistością normocytową..

Niedokrwistość normocytarna występuje, gdy krwinki czerwone mają normalny rozmiar i zawartość hemoglobiny, ale ich liczba jest zbyt mała..

Może to wynikać z następujących przyczyn:

  • nagła i znacząca utrata krwi;
  • problemy kardiologiczne;
  • guz;
  • choroby przewlekłe, takie jak choroba nerek lub zaburzenie endokrynologiczne;
  • anemia aplastyczna;
  • zakażenie krwi

Wysoka MCHC

Jeśli pacjent ma wysoki MCHC, oznacza to, że względne stężenie hemoglobiny na krwinki czerwone jest wysokie. MCHC można zwiększyć w chorobach takich jak:

  • sferocytoza wrodzona;
  • anemia sierpowata;
  • homozygotyczna choroba hemoglobiny C.

Niski MCHC

Jeśli pacjent ma niski poziom MCHC, oznacza to, że względne stężenie hemoglobiny na krwinki czerwone jest niskie. Czerwone krwinki stają się jaśniejsze, gdy ogląda się je pod mikroskopem. To się nazywa hipochromia. Pacjenci z niedokrwistością i odpowiadającym jej niskim MCHC nazywani są hipochromami..

Przyczyny, które mogą powodować niskie MCHC, obejmują te same przyczyny, które powodują niskie MCV, w tym:

  • niedobór żelaza;
  • choroby przewlekłe;
  • talasemia;
  • zatrucie ołowiem

Zazwyczaj niskie MCV i MCHC są wykrywane razem. Niedokrwistość, w której zarówno MCV, jak i MCHC są niskie, nazywa się mikrocytową niedokrwistością hipochromiczną..

Wniosek

Lekarz weterynarii może również wykonać inne testy w celu postawienia diagnozy. Leczenie niedokrwistości zależy od przyczyny. Na przykład, jeśli niedokrwistość jest spowodowana niedoborem żelaza, lekarz może zalecić suplementy żelaza lub zmienić dietę na więcej suplementów żelaza. Jeśli u pacjenta występuje choroba podstawowa, która powoduje niedokrwistość, leczenie tej choroby może często również zmniejszyć stopień niedokrwistości..

Zalecamy skonsultowanie się z weterynarzem, jeśli twoje zwierzę ma jakiekolwiek objawy niedokrwistości lub masz obawy dotyczące wyników CBC lub RBC.

Możesz wykonać badanie krwi CBC ze wskaźnikami erytrocytów RBC, MCV, MCH, MCHC w mieście Dnipro w niezależnym laboratorium kliniki weterynaryjnej Kotofey.

Ten artykuł został napisany przy użyciu publicznie dostępnych materiałów..
Podczas pisania artykułu wykorzystano literaturę zagraniczną.

Ważne Jest, Aby Zdawać Sobie Sprawę Z Naczyń