Co to są monocyty - normalne wskaźniki i oznaczanie poziomu

Monocytoza nazywana jest wyższą niż normalnie zawartością monocytów we krwi..

Monocyty są rodzajem jednojądrzastych białych krwinek, białych krwinek należących do układu odpornościowego, to znaczy pełnią one funkcję ochronną w ciele. Są to największe z białych krwinek. Powstają w szpiku kostnym, skąd dostają się do krwioobiegu. We krwi krąży od 36 do 104 godzin, po czym wychodzą one poza granice naczyń krwionośnych do tkanki, gdzie dojrzewają i stają się makrofagami. Ich osobliwością jest zdolność do fagocytozy, to znaczy wchłaniania obcych cząstek (wirusów, bakterii) i własnych „szczątków” organizmu (na przykład martwych białych krwinek, martwiczych tkanek). Monocyty mogą przemieszczać się w kierunku miejsca zapalenia za pomocą mechanizmu zwanego chemotaksją. W ognisku zapalnym komórki te pozostają aktywne w kwaśnym środowisku charakterystycznym dla stanu zapalnego, w którym każdy monocyt jest w stanie wchłonąć do 100 czynników mikrobiologicznych. Oczyszczając ognisko zapalne, monocyty odgrywają rolę pewnego rodzaju woźnych.

Zwykle monocyty stanowią od 1 do 10-11% wszystkich leukocytów, w wartościach bezwzględnych, zakres od 0,08 x 109 / l do 0,8 x 109 / l jest uważany za normalny wskaźnik. Przy zawartości> 0,8 x 109 / l wskazana jest monocytoza.

Przyczyny monocytozy

Fizjologicznie monocyty są nieznacznie zwiększone (w porównaniu z normą u dorosłych) u dzieci w wieku poniżej 7 lat, szczególnie u dzieci w pierwszym roku życia. Ponadto może występować nadmiar ich wskaźników u kobiet w fazie lutealnej cyklu miesiączkowego, ponieważ warstwa funkcjonalna endometrium jest odrzucana w tym okresie, czemu towarzyszą pewne oznaki reakcji zapalnej, którą układ odpornościowy postrzega jako stan zapalny, chociaż nie jest.

Krótkotrwały wzrost poziomu monocytów może być reakcją na stres, dłuższą przejściową monocytozę można zaobserwować podczas rekonwalescencji po ostrej chorobie zakaźnej lub operacji. Może to być również spowodowane spożyciem obcych substancji do dróg oddechowych (nie infekcja).

Powody zwiększenia liczby monocytów:

Choroby wirusowe (np. Mononukleoza zakaźna, monocytoza eozynofilowa, opryszczka), bakteryjne (podostre septyczne zapalenie wsierdzia o charakterze paciorkowcowym lub gronkowcowym), rickettsionny (dur brzuszny), grzybicze, pierwotniakowe (malaria, leiszmanioza).

Granulomatoza (choroby zakaźne i niezakaźne charakteryzujące się rozwojem ziarniniaków)

Gruźlica, szczególnie w formie aktywnej, bruceloza, kiła, sarkoidoza, zapalenie jelit, wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Kolagenozy (rozproszone choroby tkanki łącznej)

Twardzina układowa, toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów, guzek okołotworowy.

Choroby układu krwiotwórczego

Ostra białaczka szpikowa, ostra białaczka monoblastyczna, chłoniak Hodgkina, przewlekła białaczka szpikowa, białaczka monocytowa, białaczka szpikowa.

Choroby endokrynologiczne, zaburzenia metaboliczne

Itsenko - zespół Cushinga, miażdżyca.

Formularze

Jak wspomniano powyżej, wzrost liczby monocytów we krwi jest fizjologiczny i patologiczny, tymczasowy i trwały. Ponadto zdarza się monocytoza:

  • względny - gdy procent monocytów wzrasta w stosunku do innych leukocytów;
  • bezwzględny - gdy następuje bezwzględny wzrost liczby monocytów.

Absolutna monocytoza towarzyszy odpowiedzi immunologicznej na infekcję bakteryjną, u szczytu choroby zwykle obserwuje się krótkotrwały okres względnej monocytozy.

Infekcje wywołane przez patogeny wewnątrzkomórkowe, takie jak wirusy i grzyby, wręcz przeciwnie, charakteryzują się przedłużoną względną monocytozą, której towarzyszy limfocytoza.

Jeśli po klinicznym wyzdrowieniu we krwi nadal określa się nawet nieznacznie podwyższony poziom monocytów, jest to dowód na niepełne wyzdrowienie, przejście infekcji do postaci przewlekłej.

Oznaki

Monocytoza nie ma żadnych charakterystycznych objawów zewnętrznych i jest określana w laboratorium poprzez badanie próbki krwi. Objawy odpowiadają obrazowi klinicznemu choroby lub stanu, który spowodował względny lub absolutny wzrost poziomu monocytów..

Funkcje kursu u dzieci

Ogólnie monocytoza u dzieci ma te same przyczyny i objawy laboratoryjne, co u dorosłych, ale zanim mówimy o zwiększonej zawartości monocytów we krwi dziecka, należy wziąć pod uwagę normy wieku:

Zakres, 10 9 / l

Od 14 dni do 1 roku

Od 1 roku do 10 lat

10 lat i więcej

Jeśli monocytoza u dziecka utrzymuje się przez długi czas, konieczne jest przede wszystkim przeprowadzenie badania w celu wykluczenia złośliwych chorób krwi i chorób ogólnoustrojowych.

Diagnostyka

Główną metodą diagnozowania monocytozy jest kliniczne (ogólne) badanie krwi. Ponieważ monocyty są jedną z form leukocytów, ich liczbę określa się poprzez zliczenie wzoru leukocytów. Międzynarodowe oznaczenie leukocytów to WBC (białe krwinki, białe krwinki), monocyty we wzorze leukocytów są oznaczone jako MON (monocyty).

Monocytozę rozpoznaje się, gdy zawartość monocytów we krwi przekracza 1–11% lub 0,8 x 10 9 / l.

Podczas badania dzieci należy wziąć pod uwagę cechy charakterystyczne dla wieku, au kobiet należy wziąć pod uwagę fazę cyklu miesiączkowego.

Po wykryciu zwiększonej liczby monocytów we krwi przeprowadza się wyszukiwanie diagnostyczne w kierunku przyczyny tego stanu. Konieczne jest uwzględnienie wcześniej przeniesionych chorób zakaźnych, a także wszelkich istniejących objawów. W razie potrzeby przeprowadza się kompleksowe badanie, w tym dodatkowe badania krwi, techniki obrazowania (na przykład rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa węzłów chłonnych), nakłucie szpiku kostnego, biopsja węzłów chłonnych itp..

Monocytoza w niektórych chorobach może służyć jako znak prognostyczny. Wiadomo zatem, że znaczny wzrost liczby pośrednich monocytów w miażdżycy naczyń zwiększa ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych.

Nieuzasadniony trwały wzrost liczby monocytów może być zwiastunem ostrej białaczki, która występuje kilka lat później. Przyczyna tego zjawiska nie została jeszcze ustalona..

Leczenie

Leczenie monocytozy zależy od tego, co ją spowodowało. W niektórych przypadkach (okres rekonwalescencji po chorobie zakaźnej lub operacji, monocytoza fizjologiczna u kobiet lub dzieci) nic nie musi być leczone, jednak może być konieczne ponowne przeprowadzenie klinicznego badania krwi, aby wykluczyć możliwą błędną interpretację monocytozy jako fizjologicznej. Na przykład kobieta może zostać poddana drugiemu badaniu krwi 1-2 tygodnie po pierwszym, aby spadła na inną fazę cyklu miesiączkowego.

Jeśli po chorobie zakaźnej odnotowany zostanie stały wzrost poziomu monocytów, jest to wskaźnik przewlekłości infekcji, co oznacza, że ​​może być potrzebny dodatkowy kurs terapii przeciwinfekcyjnej.

Leczenie chorób ogólnoustrojowych (kolagenozy, zapalenie naczyń) zależy od konkretnej diagnozy, zwykle polega na przyjmowaniu glukokortykoidów, pochodnych aminochinoliny itp. Leczenie tych chorób trwa zwykle przez całe życie - wspiera w okresach remisji i jest aktywne w okresach zaostrzeń.

Jeśli monocytoza jest spowodowana patologią onkologiczną, a mianowicie złośliwą zmianą krwi, leczenie polega na chemioterapii, tj. Kilku cyklach leków ogólnoustrojowych o działaniu cytostatycznym, czasami w połączeniu z radioterapią.

Po zakończeniu leczenia wykonuje się kontrolne badanie krwi w celu potwierdzenia normalizacji liczby monocytów we krwi.

Zapobieganie

Zapobieganie monocytozie polega na zapobieganiu chorobom, które ją spowodowały. Ryzyko rozwoju chorób zakaźnych, które powodują wzrost liczby monocytów, można zmniejszyć, jeśli zostaną podjęte działania mające na celu zmniejszenie prawdopodobieństwa kontaktu z infekcją z jednej strony i zwiększenie odporności organizmu z drugiej. Aby to zrobić, musisz:

  1. Przestrzegaj zasad higieny.
  2. Minimalizuj wizyty w miejscach publicznych podczas sezonowych i innych epidemii.
  3. Utrzymuj optymalne warunki sanitarne i mikroklimatyczne w domu.
  4. Przestrzegaj zdrowego stylu życia. Ta koncepcja obejmuje rozsądny tryb pracy i odpoczynku, regularną umiarkowaną aktywność fizyczną i właściwe odżywianie.
  5. W razie wystąpienia objawów jakiejkolwiek choroby należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską.
  6. W pełni poddaj się leczeniu istniejących chorób, ściśle przestrzegając zaleceń lekarskich, aby uniknąć przejścia chorób w postać przewlekłą, którą trudniej leczyć.

Konsekwencje i powikłania

Nie będąc niezależną chorobą, ale jedynie objawem odzwierciedlającym obecność patologii w ciele, monocytoza sama w sobie nie prowadzi do żadnych konsekwencji, jednak towarzyszące im choroby mogą mieć je, a nawet poważne, aż do śmierci (w zależności od konkretnego patologia). W przypadku powrotu do zdrowia liczba monocytów wraca do normy.

Wideo

Oferujemy obejrzenie filmu na temat tego artykułu.

Za co odpowiadają monocyty i jaka jest norma we krwi u dorosłych i dzieci

Mądra natura zapewniła ludzkiemu ciału potężną broń przeciwko niekorzystnym wpływom zewnętrznym i wewnętrznym „wrogom” obronę immunologiczną. Podstawą są uformowane elementy leukocytów krwi. Ta nazwa łączy wiele komórek, które pełnią różne funkcje - od rozpoznawania patologicznych i obcych elementów do ich zniszczenia.

Jednym typem białych krwinek są monocyty we krwi. Co to jest i jaka jest ich funkcja w ciele?

Cykl życia monocytów

Powstawanie monocytów zachodzi w czerwonym szpiku kostnym. W krwi obwodowej (ogólny układ krążenia) wychodzą w postaci młodych niedojrzałych komórek. Są to prekursory makrofagów - komórek, które warunkowo można nazwać środkami czyszczącymi..

Nie trwają długo we krwi. Po dotarciu do węzłów chłonnych, śledziony, pęcherzyków płucnych i wątroby niektóre komórki (75%) odkładają się w tych narządach w celu końcowego dojrzewania. Następnie powstają z nich makrofagi..

Pozostała ćwiartka młodych monocytów pozostaje we krwi krążącej. Czas ich pobytu we krwi wynosi od 36 do 104 godzin. Makrofagi żyją w tkankach przez co najmniej 21 dni..

Monocyt makrofagowy jest dużą komórką, która porusza się powoli wzdłuż krwioobiegu. Ze względu na swoją wielkość są w stanie wychwycić i zniszczyć nawet duże „śmieciowe” toksyczne produkty odpadowe wirusów i bakterii, martwych, uszkodzonych i pasożytniczych komórek.

Monocyty makrofagów otaczające miejsce zapalenia są zdolne do namnażania przez podział. Mogą również migrować do miejsca zapalenia w tkankach i są zawsze obecne w centrum procesu przewlekłego..

Funkcja monocytów

Główną funkcją monocytów jest fagocytoza (wychwytywanie i trawienie cząstek stałych):

  • Są odporne na infekcje mikrobiologiczne,
  • Uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej organizmu,
  • Walka z komórkami nowotworowymi,
  • Masy zakrzepowe rozpuszczają się,
  • Zniszcz stare, przestarzałe i martwe komórki krwi.

Schemat procesu fagocytozy: fagocyt-monocyt (3) spotyka mikroorganizm (1-2), otacza go swoją masą komórkową (5), kończy środowisko i trawi (6)

Oprócz niszczenia komórek niepotrzebnych dla organizmu monocyty są odpowiedzialne za przygotowanie uszkodzonych tkanek do regeneracji, a także uczestniczą w regulacji procesu hematopoezy. W przeciwieństwie do granulocytów obojętnochłonnych (komórek mikofagowych leukocytów) monocyty są bardziej skoncentrowane na wirusach. W miejscach przemieszczenia makrofagów monocytów nigdy nie ma procesu ropnego.

Normy monocytów we krwi

Ile monocytów powinno znajdować się we krwi zdrowej osoby? Są one wskazane w wartościach bezwzględnych i względnych. Formuła leukocytów obejmuje 5 rodzajów komórek, w tym monocyty.

Względną zawartość oblicza się jako procent całkowitej liczby leukocytów. Wartość bezwzględna pokazuje ich liczbę w jednostce objętości krwi. Monocyty są oznaczone jako MON, MONO lub MO w arkuszu wyników testu..

Pojedyncza norma dla dorosłych (dla mężczyzn i kobiet) ma względną wartość 3–11%.

U dzieci normalne wartości monocytów w badaniu krwi różnią się w zależności od wieku:

Wiek dzieckaKwota względna (%)Wartość bezwzględna (jednostka x 10 9 / l)
Pierwszy tydzień3–120,19 - 2,4
Wiek dwóch tygodni5–150,18 - 1,85
Do końca pierwszego roku4–100,18 - 1,85
Do 2 lat3 - 100,15 - 1,75
2 do 3 lat3 - 90,15 - 1,75
3 do 7 lat3 - 90,12 - 1,5
Od 7 do 10 lat3 - 90,1 - 1,25
10 do 16 lat3 - 90,09 - 1,15
17 lat i więcej dla mężczyzn i kobiet3 - 110,09 - 0,6

Te standardy są takie same dla chłopców i dziewcząt. Po 16 latach normalna liczba monocytów jest równa liczbie dorosłych. Nie zmienia się z wiekiem.

Co oznaczają odchylenia od normy??

Wzrost liczby monocytów we krwi (monocytoza) lub jej zmniejszenie (monocytopenia) wskazują na patologię lub odchylenie od normy w stanie organizmu.

Kiedy monocyty są podwyższone

Zwiększone stawki obserwuje się w następujących przypadkach:

  • Ostre lub przewlekłe choroby zakaźne, wirusowe lub zapalne,
  • Okres powrotu do zdrowia po infekcji,
  • Choroby autoimmunologiczne,
  • Złośliwe choroby krwi (białaczka, w szczególności ostra monocytowa),
  • Procesy nowotworowe (choroby onkologiczne),
  • Infekcje grzybowe,
  • Zapalna choroba jelit,
  • Zapalenie wsierdzia,
  • Posocznica,
  • Zatrucie fosforem.

Monocytozie zwykle towarzyszy wzrost liczby limfocytów. Komórki te pochodzą również z grupy leukocytów. Mówiąc obrazowo, pokazują one front pracy monocytów.

Jeśli w analizach monocyty są stale powiększane, może to wskazywać na przedłużoną inwazję pasożytniczą. Długotrwała monocytoza po dusznicy bolesnej jest markerem diagnostycznym wskazującym na rozwój reumatyzmu.

Przyczyna wzrostu poziomu monocytów w chorobach wirusowych i zapalnych jest zrozumiała i interpretowana jako czynnik sprzyjający. Wzrost liczby komórek ochronnych oznacza, że ​​układ odpornościowy wykonuje swoją pracę

Monocyty pod mikroskopem

Kiedy monocyty są obniżone

W przypadku niektórych chorób i patologii poziom monocytów można zmniejszyć:

  • Niedokrwistość (aplastyczna lub z niedoborem witamin B9 i B12),
  • Choroba popromienna,
  • Furunculosis,
  • Pancytopenia to ogólny spadek liczby krążących krwinek (czerwonych krwinek, płytek krwi, białych krwinek),
  • Dur brzuszny
  • Zatrucie chemiczne.

Monocyty można obniżyć w następujących warunkach:

  • Z bardzo poważnym wyczerpaniem,
  • W okresie poporodowym,
  • Podczas operacji brzucha,
  • W szoku, w wyniku silnego stresu,
  • Po długim okresie leczenia lekami hormonalnymi.

Całkowity brak monocytów we krwi oznacza poważne problemy zdrowotne. Być może guz szpiku kostnego, w którym zachodzi tworzenie komórek krwi. Zredukowana zawartość wymaga dalszych badań w celu ustalenia przyczyny odstępstwa od normy.

Monocyty podczas ciąży

U kobiet w ciąży możliwy jest wzrost i spadek poziomu monocytów. Monocytoza oznacza obecność w ciele kobiety ciężarnej jakiejkolwiek infekcji - mononukleozy, wirusa opryszczki, grypy lub SARS. Jeśli monocyty są podwyższone w czasie ciąży, zdecydowanie powinieneś poinformować o tym swojego ginekologa-położnika..

On wybierze taktyki leczenia, które są najbezpieczniejsze dla nienarodzonego dziecka.

W pierwszych miesiącach ciąży monocytoza jest uważana za normalną ze względu na ogólny wzrost liczby białych krwinek. Monocyty pełnią funkcję ochronną w większej objętości, pomagając ciału matki utrzymać zdrowy płód. Zwiększają uwalnianie specjalnych substancji przeciwzapalnych do krwioobiegu - cytokin, które wpływają na ogólną obronę układu odpornościowego.

Spadek liczby monocytów wskazuje, co następuje:

  • Niezrównoważone lub złe odżywianie kobiety w ciąży,
  • Niedobór witamin,
  • Wyczerpanie ciała,
  • Niedokrwistość.

W takim przypadku musisz przejrzeć dietę i uwzględnić więcej owoców, warzyw, mięsa i produktów mlecznych w diecie kobiety w ciąży.

Nieprawidłowości u dzieci

Główne przyczyny spadku liczby monocytów u dzieci są takie same jak u dorosłych. Zwiększona śmierć komórek występuje w ciężkich zmianach zakaźnych i pasożytniczych. Najgorszą przyczyną monocytopenii u dzieci jest rak krwi.

Aby zdiagnozować chorobę, która spowodowała nieprawidłowości, przeprowadza się ogólne badanie krwi i szczegółowe dekodowanie formuły leukocytów. Wskazuje na obecność względnego i absolutnego spadku liczby monocytów. Niedopasowanie wskaźników (wielokierunkowe zmniejszenie) wskazuje na poważny stan dziecka.

W takim przypadku wymagane jest dokładne badanie i pilne rozpoczęcie leczenia..

Wewnątrz formuły leukocytów można zaobserwować następujący obraz - względny wskaźnik monocytów jest zwiększany przy jednoczesnym spadku liczby limfocytów. Co to znaczy?

Takie zmiany występują z następujących powodów:

  • Niedobór białka w diecie dziecka,
  • Zmniejszona funkcja krwiotwórcza szpiku kostnego, w którym tworzą się monocyty,
  • Naświetlanie,
  • Hamowanie funkcji krwiotwórczych przez przyjmowanie niektórych leków,
  • Obecność wirusów w organizmie - HIV, polio, odra, ospa wietrzna,
  • Zwiększony poziom hormonów wytwarzanych przez nadnercza.

Tabela norm u dzieci monocytów i innych białych krwinek według wieku

Dalsza diagnoza przeprowadzana jest przy użyciu szczegółowego badania wszystkich wskaźników klinicznego badania krwi.

Jak znormalizować poziom monocytów?

Jak zmniejszyć liczbę monocytów? Jeśli zwiększą się, aby oprzeć się infekcji w nieciężkich chorobach lub infekcjach (na przykład infekcjach grzybiczych), nie ma potrzeby zmniejszania ich poziomu. Odskoczy.

Kolejną rzeczą są poważne choroby, którym towarzyszy patologiczna monocytoza, takie jak rak lub białaczka. W takim przypadku leczenie będzie skierowane na samą chorobę. W każdym razie wzrost liczby monocytów na tle pozornie pełnego samopoczucia powinien być poważnym powodem, dla którego należy udać się do lekarza. Nie poradzisz sobie z takimi problemami na własną rękę.

Wzrost liczby monocytów może być pierwszym sygnałem wystąpienia złośliwej choroby krwi.

Redukcja monocytów jest sygnałem SOS z organizmu. Należy je również przywrócić tylko z pomocą lekarza. I tutaj terapia będzie skierowana na chorobę podstawową. Nie ma jednej taktyki leczenia, ponieważ przyczyny spadku są indywidualne. Niezawodnie zalecana jest specjalna dieta wysokobiałkowa.

Opiera się na następujących zasadach:

  • Wysoka zawartość białka (roślinna lub zwierzęca - lekarz zaleci),
  • Ograniczanie soli i prostych węglowodanów (słodkich potraw),
  • Zrównoważony tłuszcz i węglowodany,
  • Całkowite wykluczenie cukru,
  • Spożycie zwiększonych ilości żywności zawierającej potas, wapń i witaminy A, C, B, E, PP i D,
  • Ograniczenie picia.

Produkty muszą być poddawane delikatnej obróbce cieplnej.

Kiedy należy wykonać test monocytów??

Ogólne badanie krwi nie zawsze obejmuje badanie szczegółowej formuły białych krwinek.

Analizę monocytów należy przekazać, jeśli podejrzewasz następujące choroby:

  • Autoimmunologiczny (toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów),
  • Niedokrwistość,
  • Inwazje pasożytnicze (bruceloza),
  • Białaczka,
  • Zapalenie jelita grubego,
  • Guz złośliwy.

Norma analizy monocytów u kobiet

Monocyty są również badane w infekcjach wirusowych i bakteryjnych. Jak przygotować się do analizy? Krew jest pobierana rano z palca na pusty żołądek. Przed poddaniem się nie powinieneś pić ani palić, może to zniekształcić wynik. Ocenę przeprowadza się zgodnie z ogólnym stosunkiem wszystkich komórek, poziomy czerwonych krwinek i płytek krwi są również uważane za indykatywne..

Jeśli lekarz przepisze badanie krwi na monocyty, nie należy tego lekceważyć. W przeciwnym razie możesz pominąć początek poważnej choroby.

Ważne Jest, Aby Zdawać Sobie Sprawę Z Naczyń