Monocyty

Duże komórki krwi z grupy leukocytów nazywane są monocytami. Chronią organizm przed patogenami..

Nazywa się je agranulocytami, ponieważ nie mają granulek w cytoplazmie. Ponadto należą do aktywnych fagocytów, ponieważ pochłaniają obce mikroorganizmy i rozpuszczają je.

Oprócz niszczenia wirusów, bakterii i grzybów monocyty absorbują skrzepy krwi, zapobiegając zakrzepicy, a także działają przeciwnowotworowo i przyspieszają proces regeneracji. Spadek liczby monocytów może wskazywać na rozwój niedokrwistości, a wzrost ich poziomu może wskazywać na chorobę zakaźną..

W sekcji dowiesz się wszystkiego o monocytach we krwi i o analizie na nich (mon), dekodowaniu.

Podstawy monocytów

Monocyty są aktywnymi dużymi białymi komórkami; żyją nie tylko we krwi, ale także w tkankach i narządach (w wątrobie, szpiku kostnym, śledzionie itp.).

Monocyty powstają w szpiku kostnym, po 2-3 dniach przenikają do krwi. Niedojrzałe komórki aktywnie absorbują obce czynniki. Monocyty żyją we krwi przez kilka dni, a następnie przechodzą do otaczającej tkanki, gdzie są przekształcane w histiocyty. Intensywność produkcji zależy od stężenia glukokortykoidów we krwi.

Monocyty pełnią następujące funkcje:

  • Wyeliminuj czynniki chorobotwórcze i obce. Białe krwinki całkowicie absorbują mikroorganizmy lub ich fragmenty. W przeciwieństwie do neutrofili, monocyty absorbują duże obiekty w dużych ilościach..
  • Zapewnij powierzchnię dla limfocytów T (pomocników, które wzmacniają odpowiedź immunologiczną na obce czynniki).
  • Wytwarzają cytokiny - cząsteczki informacyjne, dzięki którym leukocyty i inne komórki krwi oddziałują na siebie.
  • Wyeliminuj martwe i zniszczone komórki, bakterie, kompleksy immunologiczne z organizmu.
  • Wspomaga naprawę tkanek z powodu uszkodzenia, zapalenia lub uszkodzenia guza.
  • Działają cytotoksycznie na komórki rakowe, pierwotniaki i plazmodię (patogeny malarii).

Są w stanie wchłonąć patogeny nawet w środowiskach o wysokiej kwasowości. Monocyty wraz z leukocytami zapewniają pełną ochronę organizmu przed wirusami i bakteriami.

Norma monocytów u dorosłych i dzieci

Badanie krwi pomoże obliczyć poziom monocytów. Stężenie oblicza się w wartościach bezwzględnych na 1 litr krwi. Ponieważ monocyty są przedstawicielami grupy leukocytów, ich procent określa się w odniesieniu do wszystkich komórek leukocytów.

Norma monocytów dla mężczyzn i kobiet jest taka sama i nie zmienia się z wiekiem. Krew dorosłego zdrowego człowieka zawiera około 0,07 × 109 / l. Ta wartość mieści się w zakresie od 0 do 0,08 × 109 / l.

Po określeniu udziału monocytów w całkowitej liczbie leukocytów wartość ta jest następująca: od 3 do 11%. W wynikach analizy medycznej poziom monocytów jest rejestrowany jako „Mon No.” lub „Mon: number / l”.

U noworodka stężenie mon we krwi jest wyższe niż u osoby dorosłej. Wynika to z potrzeby niedojrzałego organizmu dziecka w celu ochrony przed chorobotwórczymi mikroorganizmami..

Normalny poziom mon jako procent u dzieci w różnym wieku:

  • Od 0 do 14 dni - od 3 do 12%;
  • 15 dni - od 5 do 15%;
  • Do 12 miesięcy - od 4 do 10%;
  • Od 12 miesięcy do 2 lat - od 3 do 10%;
  • Od 2 do 16 lat - od 3 do 9%.

Stężenie monocytów w jednostkach bezwzględnych (monocyty x 109 / l) dla chłopców i dziewcząt w różnym wieku:

  • 15 dni - od 0,19 do 2,4;
  • Do 12 miesięcy - od 0,18 do 1,85;
  • Od 1 do 3 lat - od 0,15 do 1,75;
  • Od 3 do 7 lat - od 0,12 do 1,5;
  • Od 8 do 10 lat - od 0,10 do 1,25;
  • Od 11 do 16 lat - od 0,09 do 1,15.

Jeśli ten wskaźnik jest normalny, oznacza to, że monocyty w odpowiednim czasie absorbują i usuwają martwe komórki i nie ma w organizmie patogenów.

Analiza monocytów

Aby określić stężenie mon, zaleca się ogólne badanie krwi (UAC) z formułą leukocytów. Do badań użyj krwi włośniczkowej lub żylnej. Lekarze zalecają tę analizę za każdym razem, gdy odwiedzasz klinikę lub szpital..

Analiza jest zalecana w następujących przypadkach:

  • Choroby pochodzenia wirusowego lub bakteryjnego;
  • Edukacja onkologiczna;
  • Choroby autoimmunologiczne (np. Toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów);
  • Choroby układu krwiotwórczego (na przykład białaczka);
  • Niedokrwistość;
  • Robaki pasożytnicze;
  • Choroby zapalne przewodu pokarmowego.

Aby wyniki badania były jak najbardziej wiarygodne, musisz odpowiednio się do nich przygotować. Zaleca się przeprowadzenie analizy rano na czczo, co oznacza, że ​​ostatni posiłek powinien nastąpić nie później niż 4 godziny przed zabiegiem.

Rola monocytów w diagnozowaniu chorób

Monocyty są ważnymi składnikami formuły białych krwinek, które pozwalają lekarzowi ocenić stan zdrowia danej osoby. Jeśli stężenie komórek krwi zostanie zwiększone lub zmniejszone, oznacza to naruszenie w ciele.

Ten wskaźnik jest szczególnie ważny w okresie ciąży. Jest tak, ponieważ odporność ciężarnej kobiety rzuca wszystkie swoje siły, aby chronić płód przed patogenami.

Monocyty są rodzajem „wycieraczek” ciała, jak nazywają je lekarze.

A wszystko dlatego, że komórki krwi oczyszczają krew z pasożytów i szkodliwych mikroorganizmów, absorbują martwe komórki i mają korzystny wpływ na układ krwionośny.

Czasami liczba białych krwinek w ciele zmniejsza się lub zwiększa z powodu stresujących warunków, nadmiernej aktywności fizycznej lub po zażyciu pewnych leków. Dlatego przed zbadaniem poziomu monocytów we krwi lekarz zadaje pytania, na które należy odpowiedzieć w sposób uczciwy.

Zwiększone stężenie monocytów

Monocytoza jest stanem charakteryzującym się wzrostem liczby monocytów. Monocytoza może być względna (procent komórek wynosi powyżej 11%, a całkowita zawartość mieści się w normalnych granicach) lub bezwzględna (całkowita zawartość monocytów wynosi powyżej 0,70 × 109 / l).

Wzrost poziomu mon wskazuje na proces zapalny w okresie choroby:

  • Choroby zakaźne pochodzenia wirusowego i bakteryjnego (świnka, grypa, monocytowe zapalenie migdałków, gruźlica);
  • Grzybice (choroby pochodzenia grzybowego);
  • Zapalenie jelita cienkiego lub grubego;
  • Wrzód trawienny;
  • Zapalenie wsierdzia pochodzenia zakaźnego (zapalenie błony serca);
  • Reumatyzm (zapalenie tkanki łącznej);
  • Sepsa (zatrucie krwi);
  • Okres pooperacyjny (po usunięciu wyrostka robaczkowego, operacji na narządach miednicy);
  • Choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty, sarkoidoza);
  • Guz złośliwy;
  • Choroby układu krwiotwórczego (białaczka, policytemia, łagodna małopłytkowość).

Często stężenie monocytów wzrasta wraz z limfocytami.

Monocyty we krwi dziecka zwiększają się w następujących przypadkach:

Więcej informacji na temat podwyższonego poziomu monocytów u dziecka można znaleźć tutaj..

Poziom mon jest podkreślony po ostatnim ostrym zapaleniu migdałków..

Spadek monocytów

Monocytopenia to stan, w którym zmniejsza się stężenie monocytów.

Główne powody zmniejszenia liczby białych krwinek we krwi:

  • Panmyeloftis (niedokrwistość aplastyczna) - niedokrwistość spowodowana niedoborem kwasu foliowego;
  • Procesy zakaźne w ostrej postaci, w których zmniejsza się liczba neutrofili;
  • Długotrwałe leczenie lekami glukokortykoidowymi;
  • Pancytopenia (zmniejszenie wszystkich składników krwi we krwi);
  • Białaczka włochatokomórkowa (rzadka postać białaczki);
  • Choroba popromienna.

Spadek poziomu mon jest charakterystyczny dla pacjenta, który jest poważnie wyczerpany lub znajduje się w stanie szoku. Ten stan obserwuje się u kobiet po porodzie lub w okresie pooperacyjnym. Monocytopenia jest często wywoływana przez pasożyty.

Normalizacja poziomu monocytów

Zazwyczaj niedobór lub wzrost liczby monocytów nie jest objawowy. Można zrozumieć, że problemy w ciele mogą być spowodowane częstymi chorobami, a uszkodzone tkanki monocytopeniczne odzyskują się wolniej.

Badanie krwi pomoże zidentyfikować odchylenia, podczas których obliczana jest liczba leukocytów w całkowitej masie. Aby ustalić, który typ białych krwinek jest nieprawidłowy, wykonuje się ogólne badanie krwi z zastosowaniem formuły białych krwinek.

Jeśli wskaźniki odbiegają od normy, porównuje się inne wskaźniki krwi, aby wyjaśnić diagnozę. Ponadto lekarz pyta pacjenta o objawy, wcześniejsze choroby, metody leczenia, styl życia itp. W razie potrzeby przeprowadzane są dodatkowe badania w celu ustalenia przyczyny odchylenia monocytów od normy.

Monocytoza i monocytopenia nie są leczone, ponieważ są oznakami choroby. Dlatego przede wszystkim musisz znaleźć przyczynę tego stanu. Leczenie można rozpocząć dopiero po ustaleniu diagnozy. W takim przypadku pacjent musi prowadzić zdrowy tryb życia, dobrze się odżywiać, aby przyspieszyć powrót do zdrowia po chorobie podstawowej. W takim przypadku poziom mon normalizuje się..

Na przykład w przypadku pasożytniczej lub innej powolnej choroby zakaźnej konieczne jest poddanie się leczeniu w celu normalizacji morfologii krwi. W przypadku chorób układu krwiotwórczego lub onkologii konieczne jest kompleksowe i długotrwałe leczenie.

Tak więc monocyty są najważniejszymi składnikami układu odpornościowego, które chronią zdrowie i chronią organizm przed różnymi patologiami. To one wskazują procesy zapalne w ciele. Dlatego tak ważne jest okresowe monitorowanie ich ilości we krwi za pomocą OAC. W przypadku jakichkolwiek odchyleń należy skonsultować się z lekarzem, który przepisze dodatkowe testy i skuteczną terapię.

Czy podoba ci się ten artykuł? Udostępnij to znajomym w sieciach społecznościowych:

Dlaczego monocyty krwi są podwyższone, co to znaczy?

Monocyty to dojrzałe, duże białe krwinki zawierające tylko jedno jądro. Komórki te są jednym z najbardziej aktywnych fagocytów znajdujących się we krwi obwodowej. Jeśli badanie krwi wykaże, że monocyty są podwyższone - masz monocytozę, obniżony poziom nazywa się monocytopenią..

Monocyty oprócz krwi znajdują się również w dużych objętościach w szpiku kostnym, śledzionie, zatokach wątroby, ścianach pęcherzyków płucnych i węzłach chłonnych. Są we krwi przez krótki czas - tylko kilka dni, po czym przenoszą się do otaczającej tkanki, gdzie osiągają dojrzałość. Następuje transformacja monocytów w histocyty - makrofagi tkankowe.

Liczba monocytów jest jednym z najważniejszych wskaźników dekodowania badania krwi. U dorosłych obserwuje się wzrost liczby monocytów w ogólnym badaniu krwi z różnymi dolegliwościami, rozważanymi oddzielnie: chorobami zakaźnymi, ziarniniakowymi i skórnymi, a także kolagenozami, które obejmują reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie węzłów chłonnych.

Rola monocytów w ciele

Do czego służą monocyty? Co to znaczy? Monocyty - białe krwinki, białe krwinki, które również należą do fagocytów. Oznacza to, że jedzą drobnoustroje i bakterie, które dostają się do organizmu i tym samym się ich pozbywają. Ale nie tylko.

Monocyty mają również za zadanie oczyścić „pole bitwy” z innych martwych leukocytów, przez co stan zapalny zmniejsza się, a tkanki zaczynają się regenerować. No i wreszcie monocyty pełnią w organizmie inną ważną funkcję: wytwarzają interferon i zapobiegają rozwojowi wszelkiego rodzaju nowotworów.

Ważnym wskaźnikiem we krwi jest stosunek monocytów i leukocytów. Zwykle procent monocytów do wszystkich białych krwinek wynosi od 4 do 12%. Zwiększenie tego współczynnika w medycynie nazywa się monocytozą względną. W przeciwieństwie do tego przypadku możliwy jest również wzrost całkowitej liczby monocytów we krwi ludzkiej. Lekarze nazywają ten stan patologiczny absolutną monocytozą..

Norma

Stężenia monocytów we krwi są nieco inne dla dorosłych i dzieci..

  1. U dziecka norma monocytów w badaniu krwi wynosi około 2-7% całkowitej liczby leukocytów. Należy pamiętać, że bezwzględna liczba monocytów u dzieci zmienia się wraz z wiekiem, równolegle ze zmianą liczby leukocytów.
  2. U osoby dorosłej normalna liczba monocytów we krwi wynosi 1-8% całkowitej liczby leukocytów. W liczbach bezwzględnych wynosi 0,04-0,7 * 109 / l.

Wszelkie odchylenia od normy w liczbie monocytów w badaniu krwi mogą wskazywać na obecność wadliwych funkcji i chorób w ciele.

Przyczyny podwyższonych monocytów u osoby dorosłej

Jeśli dorosłe monocyty są hodowane we krwi, oznacza to obecność monocytozy, która może być względna i absolutna. Przy względnej naturze monocytozy we krwi zmniejsza się również poziom innych leukocytów, a przy wartościach bezwzględnych wzrasta tylko liczba monocytów. Przyczyną wzrostu względnej zawartości komórek krwi może być neutropenia lub limfocytopenia..

Zwiększony poziom monocytów we krwi może wskazywać na obecność:

  1. Procesy zakaźne wywołane przez bakterie (zapalenie wsierdzia, gruźlica, kiła, malaria, bruceloza, dur brzuszny) lub wirusy (mononukleoza, zapalenie wątroby);
  2. Niektóre choroby układu krwiotwórczego (głównie białaczka monocytowa i mielomonocytowa);
  3. Niektóre całkowicie fizjologiczne warunki (po jedzeniu, pod koniec miesiączki u kobiet, u dziecka w wieku poniżej 7 lat itp.);
  4. Spożycie (zwykle w drogach oddechowych) niezakaźnych (i często nieorganicznych) substancji;
  5. Złośliwe choroby nowotworowe;
  6. Kolagenozy (toczeń rumieniowaty układowy - TRU, reumatyzm);
  7. Etapy powrotu do zdrowia po zakażeniach i innych ostrych stanach:
  8. Chirurgia chirurgiczna.

Wzrost poziomu monocytów we krwi jest niepokojącym objawem. Potrafi mówić o obecności w ciele procesu zapalnego, innych poważnych chorób. Jeśli ogólne badanie krwi wykazuje poziom monocytów powyżej normy, konieczna jest konsultacja lekarska i dodatkowe badanie w celu ustalenia przyczyny zmian.

Podwyższone monocyty u dziecka

Co to znaczy? Pojawienie się monocytozy u dzieci jest często związane z infekcjami, zwłaszcza wirusowymi. Jak wiadomo, dzieci z infekcjami wirusowymi cierpią częściej niż dorośli, a monocytoza jednocześnie wskazuje, że ciało jest zarażone infekcją.

Monocytoza u dziecka może również wystąpić podczas inwazji robaków pasożytniczych (glistnicy, enterobiozy itp.), Po usunięciu robaków pasożytniczych z ciała dziecka monocytoza zanika. Gruźlica u dzieci jest obecnie rzadka, jednak obecność monocytozy powinna być pod tym względem niepokojąca..

Przyczyną może być również rak u dziecka - limfogranulomatoza i białaczka.

Co zrobić z podwyższonymi monocytami?

Kiedy monocyty krwi są podwyższone, leczenie zależy przede wszystkim od przyczyny tego zjawiska. Oczywiście łatwiej jest wyleczyć monocytozę, która powstała z powodu nie poważnych chorób, na przykład grzybów.

Jeśli jednak chodzi o białaczkę lub guz nowotworowy, leczenie będzie obfite w wytwarzające krew i ciężkie monocyty, ukierunkowane przede wszystkim nie na obniżenie poziomu monocytów, ale na pozbycie się głównych objawów poważnej choroby.

Co to są monocyty - normalne wskaźniki i oznaczanie poziomu

Co to są monocyty i jak powstają

Etapy rozwoju monocytów

Monocyty to duże i dość piękne komórki o nieregularnym kształcie. Są jak burzowe chmury - puszyste, szarawe, z dobrze zdefiniowanym, ale luźnym w strukturze pojedynczym rdzeniem. Czasami jądro może przyjmować dość dziwne formy (orzechy włoskie, motyle, grzyby, podkowy itp.), Ale zwykle wygląda jak fasola. Najczęściej znajduje się poza centrum i zajmuje połowę lub większość rdzenia.

Monocyty powstają w szpiku kostnym z komórek promonocytów. Wchodzą do niedojrzałego krwioobiegu, krążą tam przez 12 do 32 godzin, a następnie niektóre z nich umierają, a niektóre wchodzą do tkanek. Najczęściej są to węzły chłonne, wątroba, płuca, śledziona. W tkankach dojrzewają całkowicie, powiększają się, czasem łączą się ze sobą, tworząc gigantyczne formy. Tam żyją do 30 dni. Są w stanie przejść do ogniska zapalnego lub wprowadzenia ciał obcych. Syntetyzuj i wydzielaj różne substancje aktywne..

Rola monocytów w ciele

Makrofag absorbuje bakterie

Z natury monocyty są fagocytami (zdolnymi do wchłaniania i trawienia).

  1. Są w stanie niszczyć obce mikroorganizmy, wirusy, stare, które spełniły swoją funkcję, lub patologicznie zmienione, komórki nowotworowe, mikrokloty fibryny, cząsteczki zdenaturowanego białka i inne artefakty.
  2. Uczestniczyć w tworzeniu odporności, obronie przeciwnowotworowej organizmu, w reakcjach alergicznych.
  3. Promuj naprawę tkanek poprzez uwalnianie substancji czynnych zaangażowanych w procesy regeneracji biochemicznej.
  4. Weź udział w krzepnięciu krwi.
  5. Syntetyzuj i wydzielaj różne substancje aktywne..

Określanie poziomu monocytów we krwi

Poziomy monocytów określone na podstawie analizy ogólnej

Aby określić liczbę monocytów, konieczne jest oddanie krwi do ogólnego badania krwi lub osobno do formuły leukocytów. W tym celu można pobrać krew żylną lub obwodową. Analiza przeprowadzana jest rano na czczo. W przeddzień analizy nie zaleca się spożywania tłustych potraw i spożywania alkoholu.

Ogólne badanie krwi przeprowadza się na analizatorze hematologicznym. Jeśli liczba monocytów, ich wielkość i struktura są normalne, urządzenie da wiarygodny wynik w procentach i bezwzględnej liczbie monocytów w 1 litrze krwi. Jeśli wystąpią jakiekolwiek odchylenia od normy, pojawi się znacznik wyboru i konieczne będzie policzenie oczami pod mikroskopem.

Z krwi przygotowuje się rozmaz krwi, który jest utrwalony i zabarwiony w specjalny sposób. Po pomalowaniu szkło umieszcza się pod mikroskopem. Barwiony zgodnie z Romanovsky-Giemsa, monocyt ma cytoplazmatę zabarwioną na jasnoszaro-niebieski kolor i jasne, szkarłatno-czerwone jądro. W rozmazie monocyty są znacznie większe niż inne pierwiastki, chociaż w kropli krwi są nieco większe niż inne. Wynika to z faktu, że przy wytwarzaniu rozmazu monocyty są bardziej podatne na kruszenie i spłaszczanie na szkle. Zlicza się 200 leukocytów i procent każdego gatunku. Jeśli istnieją nietypowe formy jądra, należy to również wskazać..

Norma monocytów we krwi u dorosłych

Uważa się, że normalne wartości odniesienia wynoszą od 3 do 9%. Niektóre źródła wskazują - do 11%. Lub 0,08 - 0,6 x 10 9 / l - w liczbach bezwzględnych.

Przyczyny wzrostu liczby monocytów we krwi

Helminthiasis jako przyczyna podwyższonych monocytów

Monocytoza jest bezwzględna, gdy liczba komórek wzrasta, i względna, gdy wzrost procentowy wynika z jednoczesnego zmniejszenia liczby innych postaci białych krwinek.

Wzrost liczby monocytów we krwi obserwuje się w przypadku następujących chorób:

  • ostre choroby układu oddechowego i inne choroby wirusowe;
  • infekcje robaków pasożytniczych (z owsicą, teniozą, teniarinhozą, askariozą, opisthorchiasis, fascioliasis itp.);
  • patologie krwi - szpiczak, ostra białaczka szpikowa i monocytowa, białaczka szpikowa i monoblastyczna;
  • nowotwory złośliwe;
  • zatrucie chemiczne;
  • choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty układowy, cukrzyca typu 1, reumatoidalne zapalenie stawów, choroba Bazedova i inne);
  • choroby ziarniniakowe, takie jak kiła, gruźlica, sarkoidoza, bruceloza, zapalenie jelit i inne;
  • zakażenie wirusem cytomegalii;
  • choroby takie jak odra, różyczka, krztusiec, jeśli dana osoba nie zachorowała na nie w dzieciństwie;
  • zakaźna mononukleoza jest również charakterystyczna dla dzieci, ale rzadko jest diagnozowana u dorosłych.

U kobiet, podczas ciąży i w pierwszych dniach miesiączki można również zaobserwować niewielki wzrost liczby monocytów..

Przyczyny spadku liczby monocytów we krwi

Przyjmowanie leków hormonalnych może powodować monocytopenię

Monocytopenia lub spadek odsetka monocytów we krwi poniżej 1, jest mniej powszechny i ​​obserwuje się go w następujących stanach patologicznych:

  • anemia aplastyczna;
  • późne stadia białaczki;
  • infekcje skóry (czyraki, karbunkle i inne);
  • zapalenie płuc pochodzenia bakteryjnego;
  • posocznica;
  • zapalenie szpiku;
  • ostre choroby zakaźne;
  • przyjmowanie cytostatyków i kortykosteroidów.

Podczas ciąży i porodu liczba monocytów również maleje.

Monocyty w ogólnym badaniu krwi (MONO)

Formuła leukocytów obejmuje oznaczanie monocytów - jednego z rodzajów leukocytów odpowiedzialnych za fagocytozę. Jest to bardzo ważny proces biologiczny, gdy jedna komórka absorbuje drugą, dowolny fragment komórki, duże struktury molekularne lub kompleksy immunologiczne antygen-przeciwciało. W ten sposób układ odpornościowy usuwa z organizmu swoich zmarłych, którzy utracili swoją funkcję w wyniku mutacji, atypowych komórek, czynników zakaźnych (bakterie, wirusy, pierwotniaki, grzyby) lub ich pozostałości.

Zwykle względna ilość MONO wynosi 3-11%. Wzrost tej wartości - monocytoza - występuje, gdy:

Większość infekcji bakteryjnych

Niektóre patologie wirusowe (mononukleoza zakaźna, odra, różyczka, grypa);

Wprowadzenie pierwotniaków (amebiaza, leiszmanioza, lamblioza, toksoplazmoza);

Sarkoidoza, wrzodziejące zapalenie jelita grubego;

Choroby ogólnoustrojowe tkanki łącznej;

Ostra białaczka monocytowa, chłoniak, szpiczak.

Obniżenie poziomu (monocytopenia) zwykle nie ma konkretnych przyczyn i jest związane z hamowaniem hematopoezy w szpiku kostnym na tle:

Różne niedobory warunków (żelazo, witaminy B, kwas foliowy);

Zahamowanie czynności szpiku (chemioradioterapia);

Immunosupresja (leczenie glukokortykoidami, HIV);

Ciężki stan ciała z posocznicą, niewydolnością wielonarządową;

Ciężka białaczka.

Badanie monocytów należy przeprowadzać przy każdym ogólnym badaniu krwi, co pozwoli na szybkie wykrycie chorób o długim utajonym obrazie klinicznym i terminowe leczenie.

Za co odpowiadają monocyty i jaka jest norma we krwi u dorosłych i dzieci

Mądra natura zapewniła ludzkiemu ciału potężną broń przeciwko niekorzystnym wpływom zewnętrznym i wewnętrznym „wrogom” obronę immunologiczną. Podstawą są uformowane elementy leukocytów krwi. Ta nazwa łączy wiele komórek, które pełnią różne funkcje - od rozpoznawania patologicznych i obcych elementów do ich zniszczenia.

Jednym typem białych krwinek są monocyty we krwi. Co to jest i jaka jest ich funkcja w ciele?

Cykl życia monocytów

Powstawanie monocytów zachodzi w czerwonym szpiku kostnym. W krwi obwodowej (ogólny układ krążenia) wychodzą w postaci młodych niedojrzałych komórek. Są to prekursory makrofagów - komórek, które warunkowo można nazwać środkami czyszczącymi..

Nie trwają długo we krwi. Po dotarciu do węzłów chłonnych, śledziony, pęcherzyków płucnych i wątroby niektóre komórki (75%) odkładają się w tych narządach w celu końcowego dojrzewania. Następnie powstają z nich makrofagi..

Pozostała ćwiartka młodych monocytów pozostaje we krwi krążącej. Czas ich pobytu we krwi wynosi od 36 do 104 godzin. Makrofagi żyją w tkankach przez co najmniej 21 dni..

Monocyt makrofagowy jest dużą komórką, która porusza się powoli wzdłuż krwioobiegu. Ze względu na swoją wielkość są w stanie wychwycić i zniszczyć nawet duże „śmieciowe” toksyczne produkty odpadowe wirusów i bakterii, martwych, uszkodzonych i pasożytniczych komórek.

Monocyty makrofagów otaczające miejsce zapalenia są zdolne do namnażania przez podział. Mogą również migrować do miejsca zapalenia w tkankach i są zawsze obecne w centrum procesu przewlekłego..

Funkcja monocytów

Główną funkcją monocytów jest fagocytoza (wychwytywanie i trawienie cząstek stałych):

  • Są odporne na infekcje mikrobiologiczne,
  • Uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej organizmu,
  • Walka z komórkami nowotworowymi,
  • Masy zakrzepowe rozpuszczają się,
  • Zniszcz stare, przestarzałe i martwe komórki krwi.

Schemat procesu fagocytozy: fagocyt-monocyt (3) spotyka mikroorganizm (1-2), otacza go swoją masą komórkową (5), kończy środowisko i trawi (6)

Oprócz niszczenia komórek niepotrzebnych dla organizmu monocyty są odpowiedzialne za przygotowanie uszkodzonych tkanek do regeneracji, a także uczestniczą w regulacji procesu hematopoezy. W przeciwieństwie do granulocytów obojętnochłonnych (komórek mikofagowych leukocytów) monocyty są bardziej skoncentrowane na wirusach. W miejscach przemieszczenia makrofagów monocytów nigdy nie ma procesu ropnego.

Normy monocytów we krwi

Ile monocytów powinno znajdować się we krwi zdrowej osoby? Są one wskazane w wartościach bezwzględnych i względnych. Formuła leukocytów obejmuje 5 rodzajów komórek, w tym monocyty.

Względną zawartość oblicza się jako procent całkowitej liczby leukocytów. Wartość bezwzględna pokazuje ich liczbę w jednostce objętości krwi. Monocyty są oznaczone jako MON, MONO lub MO w arkuszu wyników testu..

Pojedyncza norma dla dorosłych (dla mężczyzn i kobiet) ma względną wartość 3–11%.

U dzieci normalne wartości monocytów w badaniu krwi różnią się w zależności od wieku:

Wiek dzieckaKwota względna (%)Wartość bezwzględna (jednostka x 10 9 / l)
Pierwszy tydzień3–120,19 - 2,4
Wiek dwóch tygodni5–150,18 - 1,85
Do końca pierwszego roku4–100,18 - 1,85
Do 2 lat3 - 100,15 - 1,75
2 do 3 lat3 - 90,15 - 1,75
3 do 7 lat3 - 90,12 - 1,5
Od 7 do 10 lat3 - 90,1 - 1,25
10 do 16 lat3 - 90,09 - 1,15
17 lat i więcej dla mężczyzn i kobiet3 - 110,09 - 0,6

Te standardy są takie same dla chłopców i dziewcząt. Po 16 latach normalna liczba monocytów jest równa liczbie dorosłych. Nie zmienia się z wiekiem.

Co oznaczają odchylenia od normy??

Wzrost liczby monocytów we krwi (monocytoza) lub jej zmniejszenie (monocytopenia) wskazują na patologię lub odchylenie od normy w stanie organizmu.

Kiedy monocyty są podwyższone

Zwiększone stawki obserwuje się w następujących przypadkach:

  • Ostre lub przewlekłe choroby zakaźne, wirusowe lub zapalne,
  • Okres powrotu do zdrowia po infekcji,
  • Choroby autoimmunologiczne,
  • Złośliwe choroby krwi (białaczka, w szczególności ostra monocytowa),
  • Procesy nowotworowe (choroby onkologiczne),
  • Infekcje grzybowe,
  • Zapalna choroba jelit,
  • Zapalenie wsierdzia,
  • Posocznica,
  • Zatrucie fosforem.

Monocytozie zwykle towarzyszy wzrost liczby limfocytów. Komórki te pochodzą również z grupy leukocytów. Mówiąc obrazowo, pokazują one front pracy monocytów.

Jeśli w analizach monocyty są stale powiększane, może to wskazywać na przedłużoną inwazję pasożytniczą. Długotrwała monocytoza po dusznicy bolesnej jest markerem diagnostycznym wskazującym na rozwój reumatyzmu.

Przyczyna wzrostu poziomu monocytów w chorobach wirusowych i zapalnych jest zrozumiała i interpretowana jako czynnik sprzyjający. Wzrost liczby komórek ochronnych oznacza, że ​​układ odpornościowy wykonuje swoją pracę

Monocyty pod mikroskopem

Kiedy monocyty są obniżone

W przypadku niektórych chorób i patologii poziom monocytów można zmniejszyć:

  • Niedokrwistość (aplastyczna lub z niedoborem witamin B9 i B12),
  • Choroba popromienna,
  • Furunculosis,
  • Pancytopenia to ogólny spadek liczby krążących krwinek (czerwonych krwinek, płytek krwi, białych krwinek),
  • Dur brzuszny
  • Zatrucie chemiczne.

Monocyty można obniżyć w następujących warunkach:

  • Z bardzo poważnym wyczerpaniem,
  • W okresie poporodowym,
  • Podczas operacji brzucha,
  • W szoku, w wyniku silnego stresu,
  • Po długim okresie leczenia lekami hormonalnymi.

Całkowity brak monocytów we krwi oznacza poważne problemy zdrowotne. Być może guz szpiku kostnego, w którym zachodzi tworzenie komórek krwi. Zredukowana zawartość wymaga dalszych badań w celu ustalenia przyczyny odstępstwa od normy.

Monocyty podczas ciąży

U kobiet w ciąży możliwy jest wzrost i spadek poziomu monocytów. Monocytoza oznacza obecność w ciele kobiety ciężarnej jakiejkolwiek infekcji - mononukleozy, wirusa opryszczki, grypy lub SARS. Jeśli monocyty są podwyższone w czasie ciąży, zdecydowanie powinieneś poinformować o tym swojego ginekologa-położnika..

On wybierze taktyki leczenia, które są najbezpieczniejsze dla nienarodzonego dziecka.

W pierwszych miesiącach ciąży monocytoza jest uważana za normalną ze względu na ogólny wzrost liczby białych krwinek. Monocyty pełnią funkcję ochronną w większej objętości, pomagając ciału matki utrzymać zdrowy płód. Zwiększają uwalnianie specjalnych substancji przeciwzapalnych do krwioobiegu - cytokin, które wpływają na ogólną obronę układu odpornościowego.

Spadek liczby monocytów wskazuje, co następuje:

  • Niezrównoważone lub złe odżywianie kobiety w ciąży,
  • Niedobór witamin,
  • Wyczerpanie ciała,
  • Niedokrwistość.

W takim przypadku musisz przejrzeć dietę i uwzględnić więcej owoców, warzyw, mięsa i produktów mlecznych w diecie kobiety w ciąży.

Nieprawidłowości u dzieci

Główne przyczyny spadku liczby monocytów u dzieci są takie same jak u dorosłych. Zwiększona śmierć komórek występuje w ciężkich zmianach zakaźnych i pasożytniczych. Najgorszą przyczyną monocytopenii u dzieci jest rak krwi.

Aby zdiagnozować chorobę, która spowodowała nieprawidłowości, przeprowadza się ogólne badanie krwi i szczegółowe dekodowanie formuły leukocytów. Wskazuje na obecność względnego i absolutnego spadku liczby monocytów. Niedopasowanie wskaźników (wielokierunkowe zmniejszenie) wskazuje na poważny stan dziecka.

W takim przypadku wymagane jest dokładne badanie i pilne rozpoczęcie leczenia..

Wewnątrz formuły leukocytów można zaobserwować następujący obraz - względny wskaźnik monocytów jest zwiększany przy jednoczesnym spadku liczby limfocytów. Co to znaczy?

Takie zmiany występują z następujących powodów:

  • Niedobór białka w diecie dziecka,
  • Zmniejszona funkcja krwiotwórcza szpiku kostnego, w którym tworzą się monocyty,
  • Naświetlanie,
  • Hamowanie funkcji krwiotwórczych przez przyjmowanie niektórych leków,
  • Obecność wirusów w organizmie - HIV, polio, odra, ospa wietrzna,
  • Zwiększony poziom hormonów wytwarzanych przez nadnercza.

Tabela norm u dzieci monocytów i innych białych krwinek według wieku

Dalsza diagnoza przeprowadzana jest przy użyciu szczegółowego badania wszystkich wskaźników klinicznego badania krwi.

Jak znormalizować poziom monocytów?

Jak zmniejszyć liczbę monocytów? Jeśli zwiększą się, aby oprzeć się infekcji w nieciężkich chorobach lub infekcjach (na przykład infekcjach grzybiczych), nie ma potrzeby zmniejszania ich poziomu. Odskoczy.

Kolejną rzeczą są poważne choroby, którym towarzyszy patologiczna monocytoza, takie jak rak lub białaczka. W takim przypadku leczenie będzie skierowane na samą chorobę. W każdym razie wzrost liczby monocytów na tle pozornie pełnego samopoczucia powinien być poważnym powodem, dla którego należy udać się do lekarza. Nie poradzisz sobie z takimi problemami na własną rękę.

Wzrost liczby monocytów może być pierwszym sygnałem wystąpienia złośliwej choroby krwi.

Redukcja monocytów jest sygnałem SOS z organizmu. Należy je również przywrócić tylko z pomocą lekarza. I tutaj terapia będzie skierowana na chorobę podstawową. Nie ma jednej taktyki leczenia, ponieważ przyczyny spadku są indywidualne. Niezawodnie zalecana jest specjalna dieta wysokobiałkowa.

Opiera się na następujących zasadach:

  • Wysoka zawartość białka (roślinna lub zwierzęca - lekarz zaleci),
  • Ograniczanie soli i prostych węglowodanów (słodkich potraw),
  • Zrównoważony tłuszcz i węglowodany,
  • Całkowite wykluczenie cukru,
  • Spożycie zwiększonych ilości żywności zawierającej potas, wapń i witaminy A, C, B, E, PP i D,
  • Ograniczenie picia.

Produkty muszą być poddawane delikatnej obróbce cieplnej.

Kiedy należy wykonać test monocytów??

Ogólne badanie krwi nie zawsze obejmuje badanie szczegółowej formuły białych krwinek.

Analizę monocytów należy przekazać, jeśli podejrzewasz następujące choroby:

  • Autoimmunologiczny (toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów),
  • Niedokrwistość,
  • Inwazje pasożytnicze (bruceloza),
  • Białaczka,
  • Zapalenie jelita grubego,
  • Guz złośliwy.

Norma analizy monocytów u kobiet

Monocyty są również badane w infekcjach wirusowych i bakteryjnych. Jak przygotować się do analizy? Krew jest pobierana rano z palca na pusty żołądek. Przed poddaniem się nie powinieneś pić ani palić, może to zniekształcić wynik. Ocenę przeprowadza się zgodnie z ogólnym stosunkiem wszystkich komórek, poziomy czerwonych krwinek i płytek krwi są również uważane za indykatywne..

Jeśli lekarz przepisze badanie krwi na monocyty, nie należy tego lekceważyć. W przeciwnym razie możesz pominąć początek poważnej choroby.

Monocyty

Co to są monocyty?

Monocyty (od greckich słów oznaczających „jeden” i „pojemnik”, „komórka”) są największymi rodzajami białych krwinek, nie zawierają granulek, mają kształt podobny do fasoli. Wśród ogólnej liczby leukocytów stanowią one od 2 do 10%. Głównym zadaniem monocytów jest zapewnienie obrony immunologicznej organizmu.

Wszystkie komórki krwi pochodzą ze wspólnych komórek macierzystych - komórek macierzystych szpiku kostnego (mielopoeza). Ze szpiku kostnego monocyty wchodzą do krwi z jeszcze nie w pełni dojrzałymi komórkami. Te niedojrzałe komórki mają największą zdolność do fagocytozy. Monocyty przemieszczają się z krwioobiegu do tkanek, gdzie zamieniają się w makrofagi. Makrofagi znajdują się w prawie wszystkich tkankach ciała. Makrofagi są głównymi „oczyszczaczami” ludzkiego ciała, ponieważ ich zadaniem jest wchłanianie antygenów i przetwarzanie ich, aby mogły zostać rozpoznane przez limfocyty jako obce substancje. Większość dojrzałych makrofagów monocytowych znajduje się w wątrobie (56,4%), w płucach (14,9%), śledzionie (15%), jamie otrzewnowej (7,6%).

Funkcje

Monocyty są głównymi komórkami układu odpornościowego, które mają wyraźne zdolności fagocytarne. Mogą absorbować zarówno stosunkowo duże pierwiastki, jak i dużą liczbę małych i z reguły po tym nie umierają.

Makrofagi są znacznie większe niż inne formy białych krwinek, żyją dłużej, są w stanie funkcjonować w kwaśnym środowisku, co odróżnia je od eozynofili i neutrofili, które pochłaniają tylko małe elementy, a następnie natychmiast umierają.

Monocyty, absorbując drobnoustroje, oczyszczają stan zapalny, przygotowują miejsce do regeneracji (regeneracji). Ponadto komórki te są w stanie stworzyć rodzaj ochrony w pobliżu dużych substancji, których nie można zniszczyć. W ten sposób chronią przed uszkodzeniami wirusowymi, bakteriami, grzybami i infekcjami pierwotniakowymi..

Monocyty są ważnymi typami komórek wrodzonego układu odpornościowego. Dowody naukowe sugerują, że monocyty nie tylko odgrywają kluczową rolę w naszym wrodzonym układzie odpornościowym, chroniąc organizm przed drobnoustrojowymi patogenami, ale mogą również przyczyniać się do rozwoju chorób, takich jak zwłóknienie wątroby, miażdżyca tętnic, stwardnienie rozsiane i przerzuty nowotworów [1].

Monocyty podczas ciąży

Zdrowa ciąża wiąże się z aktywacją i dojrzewaniem monocytów. Monocyty wpływają na inne komórki, tworząc odpowiedź immunologiczną podczas ciąży. Niewłaściwe ustawienie prowadzi do rozwoju bardziej różnych czynników niż zmienione łożysko. Może to powodować dalszą aktywację i dojrzewanie monocytów, co prowadzi do uogólnionej odpowiedzi zapalnej charakterystycznej dla stanu przedrzucawkowego, aw konsekwencji do nadciśnienia i białkomoczu (białko w moczu). Sugeruje się, że indukowana ciążą aktywacja monocytów jest konieczna, aby zrekompensować zmiany w adaptacyjnych odpowiedziach immunologicznych podczas ciąży [2].

Monocyty u dzieci

System obronny organizmu składa się z wrodzonych i adaptacyjnych (nabytych) układów odpornościowych. Wrodzony układ odpornościowy jest pierwszą linią obrony przed patogenami i składa się z barier fizycznych (skóra, nabłonek, ślina itp.), A także barier immunologicznych w postaci różnych komórek odpornościowych (monocytów, makrofagów, neutrofili itp.) [3] ]. Liczba monocytów u dzieci jest zwykle wyższa niż u dorosłych.

Jednostki

Względną zawartość monocytów (MON%, MO%) określa się jako procent (%).

Bezwzględna zawartość monocytów we krwi (MON #, MO #) może być wyrażona w jednostkach SI (międzynarodowy system jednostek):

  • 10 9 komórek / l
  • G / L - Gigaklety na litr (Giga oznacza 1 miliard, czyli 10 9 komórek / l)
  • komórki / l

Monocyty można również wyrażać w dowolnych jednostkach:

  • 10 3 komórki / μl (1000 / μl),
  • 10 3 / mm 3 (1000 / mm 3)
  • K / μl (tysiąc komórek na mikrolitr)
  • K / mm 3 (tysiąc komórek na milimetr sześcienny)
  • komórki / μl
  • komórki / mm 3

Współczynnik konwersji różnych jednostek:

10 9 komórek / l = G / l = 103 komórek / μl = 10 3 / mm 3 = K / μl = K / mm 3

Norma monocytów

Normalny poziom monocytów we krwi osoby dorosłej wynosi od 2 do 8% (wskaźnik względny). Liczba bezwzględna wynosi od 100 do 700 komórek / mm 3 (0,1–0,7 x 109 komórek / l) [4].

Norma monocytów podczas ciąży

Liczbę monocytów we krwi podczas ciąży można nieznacznie zwiększyć, szczególnie w trzecim trymestrze ciąży:

  • Pierwszy trymestr: 0,1-1,1 x 10 9 / l
  • Drugi trymestr: 0,1-1,1 x 10 9 / l
  • Trzeci trymestr: 0,1-1,4 x 10 9 / l

Norma monocytów u dzieci

Liczba monocytów u noworodków jest znacznie wyższa w porównaniu do dorosłych. Poziom monocytów stopniowo wzrasta w ciągu pierwszych 2 tygodni życia.

3-8% uważa się za normalny względny wskaźnik monocytów u dzieci, wartości bezwzględne różnią się nieznacznie w zależności od wieku dziecka:

Monocyty
WiekInterwał odniesienia
(10 9 komórek / l)
Przy urodzeniu0–1,9
2-4 tygodnie0,1–1,7
2 miesiące - 6 lat0,2–1,2
6-12 lat0,2–1,0
12-18 lat0,2-0,8

Monocyty powyżej normy

Stan, w którym wzrasta liczba monocytów we krwi, nazywa się monocytozą. Najczęściej występuje przed i po przewlekłym zapaleniu lub infekcji. Jednak inne choroby, takie jak choroby serca, depresja, stres, cukrzyca i otyłość, mogą być związane z monocytozą. Monocytoza nie jest chorobą, ale stanem komórek krwi, więc monocytoza sama w sobie nie powoduje objawów. Jednak objawy mogą wystąpić z powodu stanu / choroby, która spowodowała zmianę liczby monocytów..

Względny wzrost liczby monocytów we wzorze leukocytów nazywa się względną monocytozą (MON%, MO%). W przypadku względnej monocytozy występuje wzrost na tle zmniejszenia liczby innych grup leukocytów (neutrofili, limfocytów, eozynofili, bazofili). Ponadto ich całkowita liczba może być normalna. Zwykle można to zaobserwować po ostatnich chorobach. Czasami wzrost może być stały i być indywidualną cechą osoby.

Wraz z rozwojem monocytozy absolutnej (MON # (MO #) - bezwzględny wzrost monocytów - norma frakcji monocytowej wzrasta na tle wzrostu innych wskaźników. Wartości bezwzględne są używane do oceny odporności na tle obecnej choroby. Jeśli przejście od normy do wzrostu nie jest bardzo zauważalne, wówczas zwykle nie martw się. Lekka monocytoza może wystąpić ze stresem lub być czynnikiem dziedzicznym..

Absolutna monocytoza jest zwykle spowodowana następującymi warunkami [5]:

  • Zakażenia bakteryjne (gruźlica, podostre bakteryjne zapalenie wsierdzia, bruceloza).
  • Inne infekcje (kiła, infekcje wirusowe (np. Mononukleoza zakaźna), wiele infekcji pierwotniakowych i riketsji).
  • Nowotwory złośliwe (przewlekła białaczka szpikowa, białaczka monocytowa, choroba Hodgkina, zaburzenia mieloproliferacyjne).
  • Faza powrotu do zdrowia po neutropenii lub ostrej infekcji.
  • Choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, nieswoiste zapalenie jelit).
  • Inne przyczyny (sarkoidoza i choroby akumulacyjne).

Monocyty powyżej normy u dziecka

U dzieci poziom leukocytów (w tym monocytów) jest początkowo nieco wyższy, ponieważ znajdują się one w fazie aktywnego tworzenia układu odpornościowego. Jest to normalna sytuacja, która nie wymaga leczenia. Na wskaźnik monocytów w dzieciństwie mają również wpływ tymczasowe stany zapalne, które można zaobserwować w ciele. Przy absolutnej monocytozie konieczne jest ustalenie prawdziwej przyczyny wzrostu liczby monocytów.

Monocyty poniżej normy

Względny spadek udziału monocytów nazywa się względną monocytopenią, a bezwzględny spadek ich liczby nazywa się monocytopenią absolutną..

Sama monocytopenia nie powoduje objawów. Pojawiające się objawy związane z towarzyszącą chorobą / stanem.

Niska liczba monocytów we krwi może być spowodowana czymkolwiek, co zmniejsza całkowitą liczbę leukocytów, na przykład zakażenie krwi, chemioterapia lub uszkodzenie szpiku kostnego. U pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów, toczniem rumieniowatym układowym i AIDS odnotowano również zmniejszenie liczby monocytów we krwi.

Ciężkie zwężenie zastawki aortalnej wiąże się ze spadkiem całkowitej liczby monocytów [6].

Monocytopenia jest charakterystyczną cechą białaczki włochatokomórkowej i jest uważana za objaw diagnostyczny tej choroby..

Jeśli monocyty są podwyższone u osoby dorosłej, co to oznacza

Monocyty w badaniu krwi są brane pod uwagę jako część formuły leukocytów, zwykle zajmując od dwóch do dziesięciu procent całkowitej liczby komórek leukocytów. W wynikach analizy są oznaczone jako skróty MON.

Specyfika monocytów wiąże się z aktywną walką z wirusami, które dostają się do organizmu. Pod tym względem wzrost liczby monocytów we krwi powyżej normy wyraźnie wskazuje, że organizm połączył układ odpornościowy z walką z wirusem.

Z drugiej strony tylko dlatego, że monocyty we krwi są podwyższone, nie można od razu mówić o chorobie. Niemniej jednak należy pamiętać o wirusowej podstawie zmiany zawartości monocytów we krwi.

Oczywiście jednoznaczne jest stwierdzenie, że nie ma możliwości wystąpienia wirusa. Aby to wyjaśnić, musisz spojrzeć na inne wyniki testu lub wykonać dodatkowe. W zwykłym życiu lekarze znają sytuację epidemiologiczną w regionie, a nawet na podstawie tych danych bardzo prawdopodobne jest stwierdzenie, który wirus „szerzy się” w regionie. Więc była praca dla monocytów.

Co to są monocyty w badaniu krwi

W rzeczywistości monocyty są najbardziej aktywnymi komórkami układu fagocytarnego. Dzięki ruchowi podobnemu do ameby są w stanie aktywnie migrować, pokonywać ściany naczyń włosowatych i przenikać do przestrzeni pozakomórkowych.

Funkcja monocytów

Zwykle we krwi obwodowej monocyty są w drodze. Krążą w nim przez 2-4 dni, a następnie migrują do narządów i tkanek. Liczba monocytów tkankowych jest ponad 20 razy większa niż liczba krążących we krwi.

Maksymalna liczba makrofagów tkankowych zawiera tkanki wątroby, płuc, śledziony, a także jamy brzusznej. Niektóre monocyty zawsze znajdują się w węzłach chłonnych..

Główne funkcje monocytów to:

  • fagocytoza i endocytoza;
  • uwalnianie substancji biologicznie czynnych;
  • udział w synchronizacji komórkowej odpowiedzi immunologicznej i regulacji procesu hematopoezy.

Zapewniają również odporność przeciwnowotworową, przeciwwirusową, przeciwdrobnoustrojową i przeciwpasożytniczą..

Ponadto monocyty we krwi obwodowej są komórkami prezentującymi antygen. Prezentują (obecne) obce antygeny limfocytom T. Oznacza to, że zgromadzona informacja jest faktycznie przenoszona do następnych generacji komórek układu odpornościowego. Z tego powodu ich własne i obce komórki są szybko rozpoznawane przez następne pokolenia, a regeneracja jest znacznie szybsza.

Przeczytaj także na ten temat

Monocyty tkankowe nazywane są komórkami przetwarzającymi antygen lub profesjonalnymi fagocytami (komórki A). Główną funkcją komórek A jest fagocytoza i całkowite zniszczenie patogennych mikroorganizmów, kompleksów immunologicznych zakażonych wirusami i komórek nowotworowych zniszczonych i uszkodzonych przez apoptozę komórek.

Działając w ognisku zapalnym, monocyty tkankowe absorbują i trawią:

  • środki drobnoustrojowe,
  • martwe białe krwinki;
  • pozostałości uszkodzonych i nieżywotnych komórek.

W rzeczywistości makrofagi oczyszczają ognisko zapalne, przygotowując tkanki do dalszej regeneracji. W przeciwieństwie do neutrofili działających na bakterie, aktywność monocytów jest skierowana głównie przeciwko wirusom. Ponadto monocyty nie umierają po kontakcie z antygenem. To wyjaśnia, dlaczego w ogniskach zapalnych o etiologii wirusowej nie ma ropy (nagromadzenie martwych komórek leukocytów). Jednak monocyty aktywnie gromadzą się w ogniskach przewlekłego zapalenia.

Inną cechą monocytów jest ich zdolność do reprodukcji, dzieląc się w pobliżu ogniska zapalnego.

Oprócz aktywnego udziału w procesie fagocytozy monocyty wytwarzają substancje biologicznie czynne (kacheksyna, interleukina-1, interferon, cytokiny itp.). Ze względu na wytwarzanie czynnika martwicy nowotworów zapewnione jest tłumienie reprodukcji i szkodliwy wpływ na komórki nowotworowe.

Monocyty Norma

Odchylenia od normy: poziom monocytów jest zwiększany lub zmniejszany

Tak więc wzrost odsetka monocytów w stosunku do innych elementów formuły leukocytów nazywa się monocytozą względną. Wzrost liczby monocytów i całkowitej liczby leukocytów to monocytoza absolutna.

Spadek liczby monocytów nazywa się monocytopenią. Może być również względny i bezwzględny..

Z reguły wzrost liczby monocytów wskazuje na proces zakaźny lub ciężkie zatrucie.

Spadek liczby monocytów obserwuje się w warunkach wstrząsu, chorób hematologicznych, ciężkich ropnych procesów zapalnych itp..

Monocytoza Przyczyny u dorosłych i dzieci

Analizując wyniki badania krwi, nagle zauważasz, że w kolumnie MON liczba jest większa niż normalna i gorzej, jeśli zostanie podkreślona na czerwono. Oznacza to, że monocyty we krwi są podwyższone i należy podjąć środki. Ale które? Faktem jest, że istnieje wiele powodów wzrostu.

Zwiększone monocyty we krwi mogą być z:

  • ostre choroby zakaźne (głównie etiologia wirusowa), zarażenia pasożytnicze, infekcje wywołane przez grzyby i pierwotniaki;
  • podostre infekcje o charakterze bakteryjnym (podostre bakteryjne zapalenie wsierdzia, reumatyczne zapalenie wsierdzia);
  • specyficzne patologie (gruźlica płuc i węzły chłonne, kiła, bruceloza);
  • sarkoidoza;
  • wrzodziejące zapalenie okrężnicy;
  • ogólnoustrojowe choroby tkanki łącznej (reumatoidalne zapalenie stawów, rozsiany toczeń rumieniowaty, guzkowe zapalenie otrzewnej);
  • pierwotniaki i riketsje (malaria, trypanosomatoza, leiszmanioza, tyfus);
  • cykliczna neutropenia;
  • zatrucie tetrachloroetanem;
  • powrót do zdrowia po ciężkiej chorobie;
  • limfogranulomatoza i inne złośliwe chłoniaki;
  • choroby układu krwiotwórczego (białaczka monocytowa i inna);
  • patologie mieloproliferacyjne (policytemia, metaplazja szpiku kostnego).

Przeczytaj także na ten temat

U pacjentów z białaczką jonocytową liczba monocytów we wzorze leukocytów może sięgać 70%, co jest dużym.

U pacjentów z gruźlicą ciężka monocytoza w połączeniu z neutrofilią i limfopenią wskazuje na postęp choroby. Taki obraz jest charakterystyczny dla hematogennie rozpowszechnionych form. Obecność monocytozy z limfocytozą we krwi pacjenta i zmniejszenie przesunięcia neutrofilowego jest charakterystyczna dla aktywacji procesów naprawczych i stanowi dobre rokowanie kliniczne.

U dzieci najczęstszą przyczyną zwiększonej liczby monocytów jest zakaźna mononukleoza. W przypadku choroby specyficznym objawem diagnostycznym jest monocytoza w połączeniu z wykrywaniem atypowych komórek jednojądrzastych (wirocytów) w badaniu krwi. Monocyty mogą również wzrosnąć podczas zaostrzenia klinicznego i laboratoryjnego przewlekłego przenoszenia zakażeń wirusowych Epstein-Barr i wirusów cytomegalii.

Monocytopenia. Przyczyny

Zredukowane monocyty we krwi mogą być z:

  • anemia aplastyczna;
  • białaczka włochatokomórkowa;
  • warunki szoku;
  • ciężkie procesy ropne;
  • dur brzuszny.

Monocytopenia może również wystąpić podczas rehabilitacji po operacji i podczas leczenia lekami glikokortykosteroidowymi.

Jak wykonać test na monocyty

Nie ma osobnej analizy w celu określenia monocytozy lub monocytopenii. Ich liczba jest zawsze określana podczas ogólnego klinicznego badania krwi.

Zasady przygotowania do analizy są standardowe. Krew należy pobrać na pusty żołądek. Dzień przed analizą wykluczony jest stres fizyczny i emocjonalny, mocna kawa i palenie. Przez 2 dni nie zaleca się picia alkoholu.

Co zrobić, jeśli monocyty nie są normalne

Pamiętaj, że jeśli podczas dekodowania badania krwi zauważysz zaburzenie związane z monocytami, nie powinieneś szukać odpowiedzi na pytanie, jak obniżyć monocyty. Po co je obniżać, jeśli zwalczają infekcje?

Przede wszystkim musisz skontaktować się ze specjalistą, który przeprowadzi badanie, starannie zgromadzi historię medyczną i porówna dane analityczne. W razie potrzeby można przeprowadzić dodatkowe badania wyjaśniające..

Ważne Jest, Aby Zdawać Sobie Sprawę Z Naczyń