TK, MRI i angiografia mózgowa naczyń mózgowych - proces badawczy i cena

Angiografia to sprzętowe badanie rentgenowskie naczyń krwionośnych stosowanych w fluoroskopii, radiografii, tomografii komputerowej i „sali operacyjnej”.

Angiografia naczyń mózgowych polega na zastosowaniu środka kontrastowego, który umożliwia oglądanie naczyń limfatycznych, tętnic, żył, w przeciwieństwie do radiografii.

Nowoczesne leki kontrastowe stosowane w radiologii są dość bezpieczne i praktycznie nie powodują komplikacji.

Jaka jest istota tej metody

Badanie angiograficzne umożliwia zbadanie nasilenia stanu przepływu krwi i głębokości patologii naczyniowej.

Za pomocą angiografii wykrywa się tętniaki, płytki miażdżycowe, zatykanie naczyń krwionośnych, skrzepy krwi.

Angiografia może być wykorzystana do badania serca, jamy brzusznej, szyi, kończyn, mózgu, klatki piersiowej, a także naczyń o różnych rozmiarach - od naczyń włosowatych do aorty.

Kiedy i komu przypisana jest angiografia

Angiografię można przepisać na takie urazy i wady naczyniowe, takie jak:

  • tętniak;
  • miażdżyca;
  • wady i uszkodzenia narządów wewnętrznych;
  • zniekształcenie;
  • zakrzepica;
  • procesy nowotworowe.

Jednak ta procedura ma swoje własne przeciwwskazania..

Angiografia nie jest wykonywana, jeśli występują takie problemy:

  • alergia na leki zawierające jod;
  • zaburzenia psychiczne;
  • ostre procesy zapalne i choroby zakaźne;
  • problemy z sercem, nerkami, wątrobą;
  • zakrzepowe zapalenie żył;
  • ciężki stan pacjenta.

Metody badawcze

Istnieje kilka różnych rodzajów angiografii mózgowej..

Angiografia CT naczyń mózgowych

Angiografia z zastosowaniem tomografii komputerowej (CTA) daje szczegółowy obraz naczyń i pokazuje cechy przepływu krwi. Wykorzystuje dożylne wzmocnienie kontrastu.

Po wezwaniu do działania obraz jest odtwarzany.

Wyraźnie pozytywną stroną tej metody jest zmniejszone obciążenie promieniowaniem ciała pacjenta.

Angiografia CT jest często wykonywana w przypadku zwężenia, zakrzepicy, tętniaków i wad rozwojowych naczyń..

Przeciwwskazaniami są alergie na środki kontrastowe, cukrzyca, ciąża, otyłość, problemy z tarczycą, szpiczak, choroby serca, niezmienna arytmia i tachykardia.

Badanie jest prowadzone w warunkach ambulatoryjnych. Środek kontrastowy o objętości około 100 ml wprowadza się do cewnika żylnego, który wprowadza się do żyły łokciowej. Pacjent leży na stole tomografu komputerowego.

Promieniowanie rentgenowskie skanuje miejsce testowe równolegle z wprowadzeniem środka kontrastowego.

Angiografia naczyniowa mózgu

Angiografia rezonansu magnetycznego (MRA) pozwala badać funkcje przepływu krwi i jej cechy anatomiczne.

Podstawą badań rezonansu magnetycznego jest śledzenie zmian energii w tkankach, ich strukturze i składzie chemicznym. Środki kontrastowe praktycznie nie są stosowane w MPA (czasami oparte na gadolinie w celu uzyskania obrazów o wysokiej precyzji).

Angiografia MRI naczyń mózgowych służy do diagnozowania rozwarstwienia tętniaka, wrodzonych wad serca, zapalenia naczyń.

Ustalono przeciwwskazania: implanty, rozruszniki serca, stymulatory nerwów, zaciski do naprawy krwi, pompy insulinowe, zastawki serca, niewydolność serca, ciąża, klaustrofobia.

Angiografia mózgowa naczyń mózgowych

Autorem tej metody jest Egas Monitz, który po raz pierwszy wykonał angiografię w 1927 r.

Metoda ma najwyższą wartość, ponieważ pozwala dokładnie wykryć tętniaki, zwężenie naczyń lub miejsce ich zablokowania, guz mózgu.

Cewnik wprowadza się do naczynia przez tętnicę udową i przesyła do tętnicy szyjnej. Środek kontrastowy jest wprowadzany do krwioobiegu i wykonywane są zdjęcia rentgenowskie w celu określenia stanu dopływu i odpływu krwi żylnej.

Operacja jest możliwa podczas angiografii mózgowej. Zawartość informacyjna metody znacznie przekracza KTA i MPA.

Arteriografia

Arteriografia polega na wprowadzeniu środka kontrastowego do światła naczynia, co pozwala określić obecność guzów zlokalizowanych blisko naczyń krwionośnych, patologii tętnic i innych zaburzeń krążenia.

Najczęściej tę metodę stosuje się do badania kończyn..

Arteriografia jest stosunkowo prosta, wykonywana w warunkach ambulatoryjnych, ale bolesna, ponieważ kontrast porusza się wystarczająco szybko przez tętnice.

Kontrastowe preparaty rentgenowskie (około 30–40 ml) wstrzykuje się przez cewnik lub bezpośrednio do tętnicy pod silnym ciśnieniem w kierunku przepływu krwi (rzadziej przeciw przepływowi krwi).

Ta metoda pozwala diagnozować zmiany nawet w najgłębszych tętnicach, które są monitorowane za pomocą ekranu aparatu rentgenowskiego.

Wenografia

Inną nazwą flebografii jest flebografia. Istota metody odpowiada jej nazwie.

Wenografia pozwala zobaczyć rozmieszczenie żył, jest aktywnie stosowana w przypadku żylaków i zakrzepicy, a także w zaburzeniach rytmu serca. Zaleca się, aby podczas zabiegu pacjent oddychał i relaksował się spokojnie.

Jest to prosta i bezbolesna metoda, ale w rzadkich przypadkach zdrowie może się pogorszyć po zabiegu, pojawienie się zapalenia żył - zapalenie w miejscu wstrzyknięcia kontrastu.

Flebografia polega na użyciu niewielkich ilości leku kontrastowego, który jest wstrzykiwany bezpośrednio do żyły (bezpośrednia flebografia). Po zabiegu wykonać zastrzyk za pomocą 60 ml soli fizjologicznej w celu oczyszczenia naczyń.

Najbardziej uzasadnione jest użycie wenografii przed operacją żył.

Pośrednią flebografię można wykonać na trzy sposoby:

  • kontrast jest wprowadzany do tętnicy, a następnie wchodzi do żył przez naczynia włosowate;
  • kontrast jest wprowadzany do tkanek dotkniętego narządu, który należy zbadać, a obrazy pokazują żyły, które odciągają krew z narządu;
  • kontrast wstrzykuje się bezpośrednio do szpiku kostnego.

Jaka jest najczęstsza przyczyna torbieli móżdżku pozagałkowego mózgu i co zrobić, jeśli istnieje podejrzenie tej formacji.

Limfografia

Limfografia - metoda badania układu limfatycznego z wykorzystaniem substancji nieprzepuszczającej promieniowania.

Badanie przeprowadza się w trzech projekcjach, a dane są badane natychmiast po wprowadzeniu kontrastu (wczesny limfogram) i po 1-2 dniach (późny limfogram).

Wczesne limfogramy umożliwiają badanie stanu naczyń limfatycznych, a później - węzłów chłonnych.

Ta metoda pozwala wykryć zmiany w zewnętrznych i wspólnych biodrowych, pachwinowych, nadobojczykowych, podobojczykowych, lędźwiowych, pachowych węzłach chłonnych; wykryć obecność procesów nowotworowych i zoptymalizować leczenie raka.

Jak przebiega proces badawczy

Kiedy angiografia pacjenta zostaje umieszczona na stole, jego pozycja jest ustalona i podłączona do kardiomonitora.

Przed wprowadzeniem kontrastu wykonuje się premedykację, czyli zastrzyki z leków przeciwbólowych, uspokajających, przeciwhistaminowych.

Do naczynia wprowadza się specjalny cewnik, przez który konieczne jest przeprowadzenie badania (najczęściej jest to tętnica udowa) za pomocą nakłucia (nakłucia). Cewnikowanie pozwala wprowadzić środek kontrastowy, z reguły jest to preparat jodu. Miejsce nakłucia jest znieczulone.

Angiografia jest wykonywana w ciągu 40 minut. Lekarz kontroluje akcję za pomocą telewizji rentgenowskiej. Ustalenia medyczne są dokonywane po opracowaniu i wyświetleniu zdjęć.

Możliwe komplikacje mogą obejmować:

  • wprowadzenie środka kontrastowego do tkanki na zewnątrz naczynia (wynaczynienie), co prowadzi do uszkodzenia skóry i tkanek podskórnych;
  • reakcja alergiczna na lek kontrastowy;
  • zaburzona czynność nerek.

W nowoczesnej angiografii stosowane są technologie cyfrowe, co czyni badanie mniej traumatycznym dla pacjenta i bardzo pouczającym dla lekarza.

Przygotowanie do zabiegu

Angiografia musi być poprzedzona badaniem klinicznym i testami w celu wykrycia obecności przeciwwskazań.

Dzień wcześniej pacjentowi przepisano leki przeciwhistaminowe i uspokajające. Z reguły pacjent nie powinien jeść ani pić na kilka godzin (6-8) przed rozpoczęciem angiografii.

Aby angiografia dawała wiarygodne i dokładne wyniki, całą biżuterię należy usunąć z ciała i usunąć inne metalowe przedmioty. Miejsce nakłucia powinno być czyste i ogolone..

Przed rozpoczęciem badania lekarz otrzymuje pisemną zgodę pacjenta na zabieg.

Po zakończeniu zabiegu na miejsce nakłucia nakłada się opatrunek uciskowy i zaleca się odpoczynek w łóżku przez 24 godziny, pacjent powinien również pić dużo płynów, aby usunąć jod i jego produkty z organizmu.

Rozszyfrowanie wyników

Obraz, który lekarz widzi na zdjęciach rentgenowskich po angiografii, jest specyficzny dla różnych typów naczyń.

Normę dla wszystkich rodzajów naczyń uważa się za gładkie kontury, mierzone zwężenie światła, „rozgałęzienie, jak u drzew”.

Promienie X przenikają do organizmu na różne sposoby, wszystko zależy od gęstości tkanki. Na zdjęciach gęstość tkanek ciała jest pokazana w kolorze białym, czarnym i różnych odcieniach szarości.

Tak więc tkanka kostna jest biała, naczynia i płyn mózgowo-rdzeniowy są czarne, substancja mózgu jest szara.

Koszt procedury

Cena angiografii mózgowej mieści się w przedziale 3000-5000 rubli, w zależności od konkretnego rodzaju badania.

Wyniki

Technika angiografii w diagnostyce patologii naczyniowych jest uznawana za najbardziej zaawansowaną na świecie.

Pozwala zidentyfikować lokalizację i stopień uszkodzenia naczyń, co często chroni nie tylko przed możliwymi powikłaniami chorób, ale także zapobiega możliwemu zgonom.

Po badaniu lwia część pacjentów czuje się normalnie, a po dniu obserwacji w szpitalu mogą wrócić do domu. Według statystyk tylko 5% przypadków może powodować komplikacje.

Angiografia

Angiografia jest jedną z metod współczesnej diagnozy. Jest to rentgenowskie badanie kontrastowe naczyń krwionośnych. Angiografia jest stosowana w fluoroskopii, radiografii, tomografii komputerowej, hybrydowych salach operacyjnych (sala operacyjna do obrazowania medycznego). Diagnoza określa funkcjonalność naczyń krwionośnych, stan pobocznego przepływu krwi, zakres procesu patologicznego i jego cechy. Co musisz wiedzieć o diagnozie, jakie są wskazania / przeciwwskazania i czy możliwe jest samodzielne rozszyfrowanie diagnozy?

Ogólna charakterystyka badania

Angiografia jest techniką diagnostyki naczyniowej opartą na właściwościach promieniowania rentgenowskiego. Badanie może być ogólne lub selektywne. Za pomocą ogólnej angiografii możesz zbadać wszystkie naczynia ludzkiego ciała. Metoda kontrastowa jest niezbędna do kontrastowania i wizualizacji niektórych naczyń..

Istnieją dwie metody angiografii - tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny. CT pozwala uzyskać wyraźny obraz naczyń krwionośnych, ocenić charakter przepływu krwi. Uzyskane informacje są analizowane przy użyciu specjalnych algorytmów rekonstrukcji obrazu. Za pomocą MRI, który w przeciwieństwie do CT, nie wykorzystuje promieni rentgenowskich, uzyskuje się również obraz naczyń krwionośnych, ale aparat ujawnia zarówno funkcjonalne, jak i anatomiczne cechy przepływu krwi. Wybór metody diagnostycznej zależy od cech zdrowia pacjenta i stopnia uszkodzenia ciała.

Badanie dzieli się na dwa typy - nakłucie i cewnikowanie. Co to oznacza i jaką metodę należy wybrać? Przebicie stosuje się na powierzchniowo zlokalizowanych naczyniach. Materiał kontrastowy można wstrzykiwać bezpośrednio przez specjalną strzykawkę.

Środek kontrastowy jest lekiem wstrzykiwanym do narządu / krwioobiegu / jamy ciała. Zapewnia wzmocnienie kontrastu (barwienie) do badania radiologicznego. Substancja pomaga zwizualizować łóżko naczyniowe, wewnętrzną ulgę naczyń.

Wyróżnia się dwie duże grupy środków kontrastowych - zawierające jod (rozpuszczalne w wodzie lub tłuszczach) i nierozpuszczalne w wodzie. Do angiografii stosuje się środki kontrastowe zawierające jod. Są one podzielone na substancje jonowe i niejonowe. Niejonowy środek kontrastowy nadaje się do podawania donaczyniowego i jest uważany za najbezpieczniejszy. Jest lepszy od leków jonowych pod względem niższego ryzyka działań niepożądanych i niższych kosztów..

Drugim typem angiografii jest cewnikowanie. Metodę stosuje się, jeśli tętnica lub żyła, którą należy zbadać, znajduje się głęboko pod skórą. Przed rozpoczęciem diagnozy lekarz podaje pacjentowi znieczulenie. Następnie wykonuje się nacięcie na skórze / tkance podskórnej, znajduje pożądane naczynie i wprowadza się do niego osłonkę wprowadzającą. Wprowadzający jest cienką plastikową rurką o średnicy 10 centymetrów lub mniejszej. Cewnik i inne niezbędne narzędzia są umieszczone wewnątrz rurki. Osłonka wprowadzająca służy do ochrony naczyń krwionośnych przed różnymi obrażeniami. Sam cewnik przypomina długi cienki wąż. Środek kontrastowy jest przez niego podawany do określonego naczynia..

Gdy tylko lek zawierający jod dostanie się do środka, rozprzestrzenia się wraz z krwią w następującej kolejności: duże tętnice - małe tętniczki - naczynia włosowate - małe żyły - duże żyły. Podczas gdy substancja porusza się przez ludzkie ciało, urządzenie wykonuje serię promieni rentgenowskich. To właśnie te obrazy są celem diagnozy - według nich lekarz określa normy i patologie naczyń. Szybkość rozprzestrzeniania się środka kontrastowego wskazuje przepływ krwi. Wszystkie otrzymane informacje są zapisywane na nośniku cyfrowym i przekazywane pacjentowi. Wyniki badania mogą być również potrzebne innym specjalistom..

Lekarz stara się przeprowadzić angiografię tak szybko, jak to możliwe, aby zmniejszyć wpływ promieniowania rentgenowskiego na ciało pacjenta.

Zakresy angiografii

Diagnostyka jest stosowana w następujących obszarach medycyny:

  • onkologia (do wykrywania guzów nowotworowych / ich przerzutów, w których powstaje rozgałęziona sieć naczyń włosowatych);
  • neurologia (w celu wykrycia tętniaka, krwiaka, onkologii, krwawienia w naczyniach mózgu);
  • flebologia (w celu ustalenia miejsca zwężenia / zablokowania żył, ich wrodzonych chorób, patologii miażdżycowych lub zakrzepów krwi);
  • pulmonologia (w celu wykrycia wad rozwojowych płuc lub źródeł krwawienia);
  • chirurgia naczyniowa (stosowana podczas przygotowania do chirurgii naczyniowej w celu wyjaśnienia ich struktury, lokalizacji i cech).

Wskazania i przeciwwskazania do zabiegu

WskazaniaCel diagnostyczny
Badanie mózgu
TętniakZapobieganie patologiom naczyniowym, które mogą prowadzić do udaru mózgu
NaczyniakWykrywanie nowotworów onkologicznych
Udar krwotocznyOkreślenie źródła krwotoku w mózgu
Zawał sercaMonitorowanie stanu organizmu, określanie potrzeby trombolizy
KrwiakIdentyfikacja wielkości, cech, lokalizacji i stopnia zagrożenia krwiakiem
Rakowy wzrostMonitorowanie wielkości, stanu, charakteru nowotworu, określanie możliwych zagrożeń i dalsze manipulacje terapeutyczne
Uraz głowyKontrola ogólnego stanu narządu i konsekwencji urazowego uszkodzenia mózgu
Wada naczyniowaSzukaj źródła krwawienia, lokalizacji patologii
Badanie kończyny
ZakrzepicaIdentyfikacja lokalizacji zakrzepu, zbieranie informacji o jego wielkości i stopniu zwężenia tętnic
MiażdżycaOkreślenie stopnia zwężenia naczyń
Zespół stopy cukrzycowejIdentyfikacja charakteru i stopnia uszkodzenia naczyń
Złuszczający tętniak tętniakaZbieranie informacji o lokalizacji wady, długości rozwarstwienia i ogólnym stanie tętnicy
Uraz mechanicznyPotwierdzenie lub odrzucenie deformacji naczyń, wybór dalszych manipulacji medycznych
Badanie pooperacyjne lub test skuteczności terapii lekowejOcena wyników leczenia, ustalenie dalszego kursu terapeutycznego lub rehabilitacyjnego
Badanie tętnicy wieńcowej
Zawał sercaOkreślenie lokalizacji zaburzeń przepływu krwi i stopnia zablokowania tętnic
Miażdżyca tętnic wieńcowychIdentyfikacja stopnia, rozprzestrzenienia się patologii i dalszej interwencji medycznej
NiedokrwienieOcena stopnia uszkodzenia naczyń
Wrodzona choroba wieńcowaOkreślenie rodzaju choroby, jej cech i potrzeby interwencji chirurgicznej

Lekarze zalecają zastąpienie angiografii TK angiografią MRI lub ultradźwiękami tylko w przypadkach, gdy zabieg może poważnie pogorszyć stan pacjenta lub wywołać komplikacje. Diagnoza radiologiczna jest ściśle przeciwwskazana dla kobiet w ciąży, ponieważ promieniowanie może powodować nieprawidłowości w rozwoju płodu i naruszać normalny przebieg ciąży. Przeciwwskazania obejmują również:

  1. Ostre choroby zakaźne / zapalne. Dzięki angiografii ryzyko przedostania się bakterii i wirusów do krwioobiegu jest tak wysokie, jak to możliwe. Zwiększy to ryzyko infekcji naczyniowej, ropienia w miejscu wprowadzenia cewnika.
  2. Ciężka niewydolność serca Diagnoza wpływa na ciśnienie krwi i może powodować nagłe skoki, co jest niepożądane w przypadku chorób serca. Dodatkowo pacjent może być pobudzony, co spowoduje zakłócenia czynności serca.
  3. Niewydolność nerek / wątroby (w tym niewyrównana). Lek zawierający jod wpływa na nerki, a dokładniej na wydalanie moczu, podczas gdy środek kontrastowy jest zatrzymywany w organizmie. Ponadto połączenie stresu i leku kontrastowego może być obarczone śpiączką wątrobową..
  4. Indywidualna nietolerancja leku. U pacjenta z alergią na jod może wystąpić ciężka reakcja alergiczna w postaci toksycznego pęcherzowego zapalenia skóry, wstrząsu anafilaktycznego lub obrzęku Quinckego..
  5. Zaburzenia krzepnięcia krwi Przy zwiększonej krzepliwości krwi ryzyko powstania zakrzepów krwi jest wysokie, przy zmniejszonym ryzyku krwawienia.
  6. Patologia psychiczna. Podczas angiografii pacjent jest przytomny. Ponadto musi postępować zgodnie z instrukcjami lekarzy, stale informować o swoim zdrowiu i uczuciach. Osoba chora psychicznie nie może tego zrobić, a dodatkowy stres tylko pogorszy sytuację..
  7. Zakrzepowe zapalenie żył Materiał kontrastowy może nasilić proces zapalny w żyle i spowodować zablokowanie naczynia / skrzepu krwi.

Funkcje przygotowania do zabiegu

Przed diagnozą wyklucza się obecność przeciwwskazań, wykonuje się fluorografię, elektrokardiografię w celu śledzenia stanu pacjenta. Dwa tygodnie przed angiografią konieczne jest całkowite wykluczenie alkoholu, aby nie zniekształcić ogólnego wyniku. W niektórych przypadkach lekarz nawilża (nasyca ciało płynem) w celu rozcieńczenia środka kontrastowego, ułatwienia jego eliminacji z organizmu i zminimalizowania szkodliwego wpływu na wątrobę.

Aby zmniejszyć ryzyko reakcji alergicznej, lekarz przepisuje leki przeciwalergiczne bezpośrednio przed zabiegiem. 4 godziny przed angiografią nie można jeść jedzenia i różnych płynów. Przed badaniem pacjent musi usunąć biżuterię, usunąć wszystkie metalowe przedmioty, ponieważ utrudniają swobodny przepływ promieni rentgenowskich. Następnie specjalista określa obszar przejścia, goli włosy na skórze tego obszaru i oczyszcza obszar interwencji.

Przed rozpoczęciem angiografii lekarz musi uzyskać pisemną zgodę pacjenta na zabieg.

Zasada diagnozy

Angiografia, niezależnie od odmiany i obszaru diagnozy, wykonywana jest według jednego schematu. Po pierwsze, lekarz domięśniowo podaje środek uspokajający i przeciwhistaminowy. Są one niezbędne do ogólnego zmniejszenia lęku, aby zapobiec patogennej reakcji na środek kontrastowy. Obszar skóry (pod którym znajduje się niezbędne naczynie) jest leczony lekiem antyseptycznym, podskórnie podaje się środek przeciwbólowy, a następnie wykonuje się małe nacięcie.

Wprowadzający i cewnik są wprowadzane do nacięcia. Wcześniej do naczynia testowego wprowadzano specjalne rozwiązanie, aby zapobiec skurczowi i zminimalizować podrażniające działanie leku kontrastowego. Cewnik jest wprowadzany przez urządzenie wprowadzające do pożądanego naczynia pod kontrolą aparatu rentgenowskiego. Po osiągnięciu celu przez cewnik wstrzykuje się środek kontrastowy i wykonuje się ostrzał. W niektórych przypadkach ten krok powtarza się 2-3 razy.

Po zebraniu informacji cewnik i wprowadzacz są usuwane z ciała. Następnie lekarz zatrzymuje krwawienie (otwiera się z powodu urazu naczyń z rurką), nakłada sterylny bandaż uciskowy i instruuje. Podczas następnych 6–10 godzin po zabiegu należy obserwować leżenie w łóżku, aby zminimalizować ryzyko zakrzepicy.

Rozszyfrowanie diagnozy

SymptomatologiaManifestacjePatologia
Badanie mózgu
Zwężenie zatok żylnychŚwiatło zatok żylnych (wewnętrzna przestrzeń między oponą twardą) jest nadmiernie zwężoneUrazowe uszkodzenie mózgu, zakrzepica
Zmiany patologiczne w naczyniach krwionośnychMateriał kontrastowy przepływa bezpośrednio z tętnicy do żyły bez przechodzenia przez naczynia włosowate.Wrodzona choroba naczyniowa
Niemożność wizualizacji tętnicy lub jej częściObraz naczyniowy jest rozmyty, zostaje nagle przerwanyZakrzepica lub miażdżyca
Krwotok mózgowyProdukt zawierający jod wchodzi do środowiska przez naczynie rozrywająceTętniak, udar krwotoczny, krwiak lub urazowe uszkodzenie mózgu
Zmniejszony przepływ krwi, zwężenie niektórych naczyńRozprzestrzenianie się środka kontrastowego jest nierównomierne - w niektórych naczyniach jest wolniejsze niż w innychMiażdżyca, ucisk naczyń (z obrzękiem mózgu), niedokrwienie, konsekwencje urazowego uszkodzenia mózgu lub stanu zapalnego
Szorstkie kontury tętnicZdjęcie wskazuje na nierówne ściany naczyń (występ)Tętniak, miażdżyca, tworzenie zakrzepu ciemieniowego, wrodzona choroba naczyniowa
Badanie kończyny
ZwężenieŚwiatło naczynia jest zwężone o 30-90%Miażdżyca, niedokrwienie, obecność krwiaka lub raka, zakrzepica
OkluzjaMateriał kontrastowy nie może rozprzestrzeniać się przez naczynie, ponieważ jego kanał jest zablokowanyZakrzepica lub choroba zakrzepowo-zatorowa
Wady naczynioweŚrodek kontrastowy wpływa do innej tętnicy / żyły / naczynia limfatycznego, ponieważ inne naczynia są zbyt zwinięte lub rozgałęzioneWrodzone zaburzenia struktury naczyń krwionośnych
Rozszerzenie naczyń krwionośnychŚledzone są cewki naczynia, obszary jego rozszerzania się lub kurczenia, wystaje ściana naczyniowaTętniak, żylaki, wrodzona choroba naczyniowa
Badanie tętnicy wieńcowej
TętniakWystała ściana tętnicyMiażdżyca, zapalenie wsierdzia, dysplazja włóknisto-mięśniowa, wynik urazu klatki piersiowej
ZwapnienieŚwiatło naczynia jest zwężone z powodu nadmiernej ilości złogów wapnia (Ca) na jego ścianachZapalenie wsierdzia, jeden z efektów ubocznych miażdżycy
Nieprawidłowości rozwojoweNadmierne zwężenie, ekspansja, krętość lub lokalizacja. Lek zawierający jod przechodzi z jednego naczynia do drugiegoChoroby serca, tętniak, wady naczyniowe
Zwężenie studniŚwiatło naczynia jest zwężone w granicach 3 milimetrówZakrzepica, zapalenie tętnic, miażdżyca

Aby interpretować wyniki angiografii, powinien być doświadczony specjalista - radiolog. W kontrowersyjnych przypadkach konieczna jest konsultacja z innym specjalistą - chirurgiem naczyniowym. Nie przepisuj leczenia samodzielnie i nie próbuj diagnozować stanu na podstawie informacji w Internecie. Postępuj zgodnie z instrukcjami lekarza i postępuj zgodnie z kursem terapeutycznym..

Możliwe działania niepożądane

Efekty uboczne zależą od wybranej metody i obszaru badań. Przeanalizujmy niektóre przejawy za pomocą konkretnych przykładów. Podczas angiografii naczyń / kończyn mózgowych pacjentowi wstrzykuje się znieczulenie. Jest to konieczne do znieczulenia miejsca wprowadzenia cewnika i wprowadzacza. Pacjent nie odczuje bólu podczas przesuwania się cewnika, ponieważ wewnętrzna ściana naczyniowa jest pozbawiona receptorów bólu. Po wprowadzeniu substancji zawierającej jod pacjent może poczuć metaliczny smak w ustach, ciepło lub narastające uczucie ciepła, które stopniowo pokrywa całe ciało. Najczęściej objawy ustępują same w ciągu kilku minut..

Dzięki angiografii naczyń wieńcowych możliwe jest odczucie ciepła. Najwyższa temperatura jest rejestrowana na twarzy. Jeśli cewnik dotknie ścian serca, nastąpi nieprawidłowe działanie rytmu serca, ciśnienie krwi spadnie, więc pacjent może odczuwać łagodne złe samopoczucie, zawroty głowy, kaszel lub nudności. Te objawy niepożądane należy skorygować. Poinformuj swojego lekarza o swoim zdrowiu i postępuj zgodnie z jego instrukcjami..

W praktyce medycznej po angiografii rzadko występują działania niepożądane. Najważniejsze jest śledzenie przeciwwskazań, identyfikacja grupy ryzyka i przeprowadzanie diagnostyki tylko w kierunku lekarza. Zwykle lek zawierający jod jest naturalnie wydalany z organizmu. Wydalanie odbywa się przez nerki i zajmuje od 1 do 1,5 dnia (średni wskaźnik, który może się różnić). Eksperci twierdzą, że proces można przyspieszyć - wystarczy zwiększyć objętość przyjmowanego płynu. Natychmiast po angiografii pacjent potrzebuje odpoczynku w łóżku. Okres powrotu do zdrowia może być różny dla każdej grupy pacjentów. Dodatkowe informacje należy sprawdzić u lekarza..

Angiografia jest znana od XX wieku, ale dopiero niedawno weszła w codzienną praktykę. Teraz metoda pomaga zidentyfikować, zapobiegać i wybierać wysokiej jakości leczenie chorób układu naczyniowego. Koszt diagnozy różni się w zależności od metodologii, obszaru badań i wybranej instytucji medycznej. Badanie jest przepisywane przez lekarza prowadzącego na podstawie stanu pacjenta i potrzeb organizmu. Ściśle przestrzegaj kursu terapeutycznego i bądź zdrowy.

Angiografia naczyń mózgu i szyi MR i CT

Angiografia naczyń mózgu i szyi MR i CT

Metodologia

Przed badaniem lekarz musi uzyskać pisemną zgodę pacjenta. Po wprowadzeniu cewnika do żyły obwodowej, co jest niezbędne do natychmiastowego podania leków, pacjent jest uspokojony. Wstrzykuje się mu środki przeciwbólowe, uspokajające, aby osiągnąć maksymalny komfort pacjenta i złagodzić ból. Pacjent jest podłączony do specjalnych urządzeń kontrolujących jego funkcje życiowe (stężenie tlenu we krwi, ciśnienie, częstość akcji serca).

Ponadto, skóra jest leczona środkiem antyseptycznym, aby zapobiec infekcji, a kontrast jest wstrzykiwany do tętnic szyjnych lub kręgowych z bezpośrednią angiografią, a do kości udowej - z pośrednią angiografią. Jeśli wykonuje się pośrednią angiografię, cewnik wprowadza się również do tętnicy udowej, którą przepycha się przez naczynia do niezbędnej tętnicy mózgu. Ta procedura jest całkowicie bezbolesna, ponieważ wewnętrzna ściana naczyniowa nie ma receptorów. Ruch cewnika kontrolowany jest za pomocą fluoroskopii. Najczęściej jest to angiografia pośrednia.

Gdy cewnik zbliży się do pożądanego miejsca, wstrzykuje się do niego kontrast 9-10 ml, podgrzewając go do temperatury ciała. Czasami kilka minut po wprowadzeniu kontrastu pacjentowi przeszkadza uczucie ciepła, pojawienie się nieprzyjemnego posmaku metalu w ustach. Ale te uczucia szybko przemijają.

Po wprowadzeniu kontrastu wykonywane są dwa prześwietlenia mózgu - w projekcjach bocznych i bezpośrednich. Zdjęcia są oceniane przez radiologa. Jeśli nadal nie jest jasne, możesz ponownie wprowadzić kontrast i zrobić kolejne dwa zdjęcia.

Na koniec cewnik usuwa się, sterylny opatrunek nakłada się na miejsce jego wprowadzenia, a pacjenta monitoruje się przez jeden dzień.

Wartość angiografii naczyń mózgowych MRI

Jest to złożony narząd, z najmniejszymi zmianami, w których zaburzona jest homeostaza całego ludzkiego ciała.

Za pomocą rezonansu magnetycznego przeprowadzane są absolutnie nieszkodliwe badania, które niewątpliwie poprawiają jakość postępowania z pacjentami z patologiami mózgu, ułatwiają korektę leczenia i wyjaśniają prawidłową diagnozę, dzięki badaniu angiograficznemu takich pacjentów, jakość opieki medycznej wzrosła wielokrotnie.

Obecnie liczba trwających badań MRI mózgu z angiografią znacznie wzrosła, ponieważ skany MRI wykonywane są nie tylko w mózgu i szyi, ale także w innych układach organizmu. Nie tylko na skargi i obecność objawowego obrazu chorób, ale także w celu wykluczenia patologii i kontroli zdrowia fizycznego osoby.

Podczas okresowego badania i monitorowania twojego ciała i zdrowia rozwój wielu chorób jest praktycznie wyeliminowany, co wydłuża czas życia i jakość życia osoby.

Odszyfrowanie zasad

Jeśli sama procedura jest wykonywana przez lekarza angiograficznego, to w celu odszyfrowania angiogramu jest przesyłany do neurochirurga, angiochirurga lub flebologa.

Obrazy układu naczyniowego uzyskane za pomocą angiografii umożliwiają wykrycie patologii w postaci guzów, torbieli, mikrokroków i innych.

Specjalista ocenia zdjęcie przedstawiające tętnice i żyły. Obecność równomiernych konturów i jednolite zwężenie luk, brak nowotworów, oznaki krwawienia i gromadzenie się płynu są uważane za normę.

Interpretacja opiera się na fakcie, że ilość promieniowania przenoszonego przez tkanki zależy od ich gęstości. Ilość transmitowanego promieniowania daje inny kolor na zdjęciach. Najgęstsza substancja kostna zostanie wyświetlona na biało.

Kolor czarny pokazuje płyn mózgowo-rdzeniowy i naczynia krwionośne. Substancja mózgowa jest przedstawiona w odcieniach szarości o różnym stopniu intensywności. Na podstawie analizy wielkości, struktury, położenia naczyń ocenia się ich stan i identyfikuje możliwe patologie.

Jeśli naczynia na angiogramie zostaną przemieszczone, przyczyną mogą być nowotwory, obrzęk mózgu lub słaby odpływ płynu mózgowo-rdzeniowego. Badanie sieci naczyń zaopatrujących guz pozwala nam wyjaśnić jego lokalizację i ocenić dopuszczalność interwencji chirurgicznej.

W przypadku tętniaka ściana naczynia wybrzusza się lub rozszerza. Migawka umożliwia pomiar jej parametrów. Obecność blaszek miażdżycowych, wady rozwojowe, skurcz naczynia można określić, zmieniając średnicę naczynia lub jego światło.

Rodzaje angiografii

Angiografia jest kilku rodzajów, z których każdy pełni swoją rolę. Do diagnozowania chorób konkretnej podgrupy narządów stosuje się flebografię, arteriografię lub limfografię. Angiografię naczyń krwionośnych i limfatycznych mózgu i szyi wykonuje się na jeden z trzech sposobów: mózgowy, przy użyciu CT lub MRI.

Flebografia służy do badania żył ciała. Procedura jest przydatna w przypadku żylaków, zakrzepicy i arytmii. Flebografię stosuje się również przed operacją żył, a wstrzyknięcie soli fizjologicznej ułatwia wstrzyknięcie soli fizjologicznej.

Arteriografia pozwala zobaczyć główny przepływ krwi przepływający przez ciało pacjenta. Ten typ angiografii jest przepisywany, gdy występują objawy charakterystyczne dla patologii kanałów tętniczych.

Limfografia pozwala zidentyfikować problemy w węzłach chłonnych organizmu i wykryć guzy nowotworowe. Badanie przeprowadza się na dwa sposoby: natychmiast z wprowadzeniem kontrastu i po 36-48 godzinach.

Angiografia mózgowa

Główny rodzaj angiografii, po raz pierwszy wykonany pod koniec lat 30. XX wieku. Badanie mózgowe służy do diagnozowania tętniaków, niedrożności przepływu krwi i guzów. Mózgowa angiografia naczyń szyi i mózgu wykonywana jest z wprowadzeniem kontrastu do tętnicy udowej, skąd substancja wpływa do tętnicy szyjnej. Angiografia naczyń mózgowych pozwala wykryć problem w konkretnym naczyniu, jeśli manipulacja jest przeprowadzana selektywnie. Procedura może wymagać operacji. Badanie mózgowe jest uważane za najdokładniejsze ze wszystkich odmian angiografii.

Rozróżnij ogólną i selektywną (selektywną) angiografię naczyń mózgowych. W pierwszym przypadku wszystkie główne naczynia badanego obszaru podlegają badaniu, w drugim - tylko niektóre z nich.

Angiografia CT

Jeden rodzaj procedury jest połączony z tomografią komputerową. Obrazy pokazują przepływ krwi w określonym obszarze ciała. Badanie odbywa się z wprowadzeniem kontrastu nakłucia, który poprawia widoczność żył. CTA (angiografia CT) charakteryzuje się słabszym promieniowaniem, co czyni tę metodę stosunkowo bezpieczną. Angiografia tomografii komputerowej jest przeciwwskazana u pacjentów z indywidualną nietolerancją składników kontrastowych, problemami z tarczycą, patologiami serca lub chorobami krwi, podczas ciąży i cukrzycy. Skanowanie odbywa się równolegle do wprowadzenia przez cewnik i rozprzestrzeniania się kontrastu przez łożysko naczyniowe.

Angiografia MR

Angiografia naczyń mózgowych MR (rezonans magnetyczny) ma na celu badanie przepływu krwi i diagnozowanie powiązanych problemów. Badanie rzadko obejmuje wprowadzenie kontrastu, ponieważ MPA ma na celu analizę struktury i funkcji tkanek. Angiografia MR wykonywana jest dla naczyń śródczaszkowych mózgu - tętnic, co pozwala zidentyfikować przewlekłe problemy z sercem, tętniaki, zwężenie naczyń. MRA nie można wykonać u pacjentów z różnymi rodzajami metalowych lub elektronicznych implantów, stymulantów, pomp i protez, a także kobiet w ciąży i osób z klaustrofobią.

Dekodowanie angiografii naczyń wieńcowych

ObjawJak to się manifestujeCo wskazuje na patologię
Okluzja tętnicy wieńcowejZablokowanie naczynia, zwężenie jego światła o ponad 90%Zakrzepica wieńcowa Zator Miażdżyca
Zwężenie30-90% zwężenie światła naczyniaMiażdżyca Choroba wieńcowa Krwiak w wyniku urazu klatki piersiowej lub operacji serca Zapalenie tętnic Zapalenie mięśnia sercowego Wrodzone wady rozwojowe naczyń wieńcowych
Zwężenie studniZwężenie w odległości 3 mm od początku statkuMiażdżyca naczyń wieńcowych Zapalenie tętnic Zakrzepica
Anomalie w rozwoju naczyń wieńcowychKrzywizna, zwężenie, rozszerzenie tętnic i żył Przejście środka kontrastowego z jednego naczynia do drugiego Nieprawidłowy układ naczyń wieńcowychWady naczyniowe Wady serca Tętniak tętnicy wieńcowej
Zwapnienie tętnicy wieńcowejZwężenie światła naczyń krwionośnych w wyniku osadzania się wapnia na ścianachEndocarditis Sequelae of Atherosclerosis
TętniakWystęp ściany tętnicyMiażdżyca Dysplazja włóknisto-mięśniowa Zapalenie wsierdzia Następstwa uszkodzenia klatki piersiowej

Klasyczna angiografia jak przeprowadzić zabieg

Klasyczna angiografia jest procedurą inwazyjną, ponieważ towarzyszy jej naruszenie integralności naczyń. Dlatego badanie diagnostyczne przeprowadza się w szpitalu. Podczas zabiegu temat jest na stole. Jego pozycja ciała jest ustalona.

Po badaniu na miejsce wstrzyknięcia nakłada się opatrunek uciskowy. Pacjent jest przypisany do leżenia w łóżku. Zaleca się, aby pić dużo wody, aby organizm szybciej pozbył się jodu. Pacjent powinien pozostać w szpitalu pod nadzorem lekarza przez co najmniej 6-8 godzin. Potem może wrócić do domu.

Środki przygotowawcze

  1. Przed angiografią wykonuje się testy alergiczne ze środkiem kontrastowym. Pacjentowi wstrzykuje się dożylnie 2 ml leku zawierającego jod. Jeśli wystąpią nudności, wymioty, wydzielina z nosa, wysypka skórna lub kaszel w ciągu 10-15 minut, badanie zostaje anulowane.
  2. Jeśli nie zostaną wykryte objawy alergii, pacjentowi przepisuje się kliniczne i biochemiczne badania krwi, ogólną analizę moczu, koagulogram, a także analizę w celu ustalenia czynnika Rh i grupy krwi.
  3. Pacjent powinien również wykonać USG nerek, elektrokardiogram i skonsultować się z anestezjologiem.
  4. Po przeprowadzeniu badań laboratoryjnych i instrumentalnych lekarz dowiaduje się, co pacjent cierpi na choroby przewlekłe i jakie przyjmuje leki. Aby zapobiec krwawieniu, lekarz anuluje leki zmniejszające gęstość krwi (antykoagulanty).
  5. 10-14 dni przed angiografią musisz zrezygnować z alkoholu.
  6. Nie można jeść jedzenia przez 8-10 godzin przed zabiegiem. Ostatnie 4 godziny przed badaniem nie wolno pić wody.
  7. Obszar skóry, na którym zostanie wykonany zastrzyk, musi być starannie ogolony.
  8. Przed rozpoczęciem angiografii pacjent musi usunąć wszystkie przedmioty zawierające części metalowe. Mogą zniekształcać wyniki badania diagnostycznego..
  9. Jeśli pacjent miał wcześniej powikłania po angiografii (flebografia, koronografia, arteriografia), powinien poinformować lekarza prowadzącego.

Przeciwwskazania do zabiegu

Główne przeciwwskazania do badania diagnostycznego to:

  • reakcja alergiczna na jod;
  • ciąża;
  • patologie umysłowe, które nie pozwalają podmiotowi spokojnie kłamać;
  • choroby w ostrym stadium;
  • Zaburzenia krwawienia;
  • niewydolność nerek;
  • zdekompensowana cukrzyca;
  • nadczynność tarczycy;
  • śpiączka.

Możliwe komplikacje

Leki stosowane do przeprowadzenia badania diagnostycznego czasami powodują reakcję alergiczną w postaci zaczerwienienia lub wysypki na skórze. Niektóre osoby doświadczają wymiotów, nudności i tachykardii. Narzekają na dreszcze i załamanie.

Krwotok może wystąpić w miejscu nakłucia naczynia krwionośnego. Niezwykle rzadko ludzie mogą znaleźć poważniejsze powikłania, które powodują choroby nerek i patologię układu sercowo-naczyniowego (udar, zawał mięśnia sercowego).

Badanie MRI mózgu

Proces diagnostyczny z wykorzystaniem MRI niewiele różni się od korzystania ze skanera CT. MRI to aparat cylindryczny. Pacjent leży na powierzchni, na której jest przymocowany specjalnymi rolkami i pasami. Unieruchomienie jest konieczne, aby osoba nie poruszała się podczas diagnozy. Ze względu na cechy konstrukcyjne aparatu i potrzebę przywiązania osoby cierpiące na klaustrofobię nie mogą z niego korzystać. Mogą jednak używać skanera MP bardziej otwartego typu. Wskazane jest również stosowanie specjalnych słuchawek wewnątrz urządzenia - technika ta powoduje głośne kliknięcia.

W przypadku MRI mózgu mózg pacjenta ustawia się tak, aby głowa znajdowała się najbliżej drutów, które wysyłają impulsy elektromagnetyczne. Po umieszczeniu pacjenta w urządzeniu lekarz wychodzi do następnego biura, w którym znajduje się ekran urządzenia. W przeciwieństwie do CT, proces skanowania z wykorzystaniem rezonansu magnetycznego zajmuje 20-30 minut.

Podczas korzystania z MRI nie ma potrzeby wprowadzania komponentu kontrastowego do naczyń. Dzięki tej wyróżniającej funkcji aparat MR może być używany nawet przez osoby uczulone na leki zawierające jod. W niektórych przypadkach substancje te są nadal używane. Potrzebne są kontrastowe płyny rentgenowskie, aby naczynia były widoczne tak wyraźnie, jak to możliwe.

Możliwe konsekwencje

Mimo ryzyka powikłań angiografia jest uważana za informacyjną i bezpieczną metodę diagnostyczną.

  1. Wynaczynienie leku kontrastowego. Wynaczynienie to przypadkowe wniknięcie substancji zawierającej jod do tkanki podskórnej otaczającej naczynie. Może się to zdarzyć, jeśli ściana żyły jest uszkodzona lub gdy żyła nie wytrzymuje zwiększonego ciśnienia po wprowadzeniu kontrastu. Wynaczynieniu do 10 ml substancji zwykle nie towarzyszą żadne komplikacje, jeśli jej ilość przekracza 10 ml, może rozwinąć się proces zapalny w tkance tłuszczowej.
  2. Alergia na jod. W większości przypadków reakcja alergiczna na jod występuje spontanicznie (reakcja typu anafilaktycznego). W miejscu wstrzyknięcia pojawiają się swędzenie, zaczerwienienie skóry i obrzęk tkanek, a następnie uduszenie, osłabienie, spadki ciśnienia, które mogą spowodować wstrząs anafilaktyczny. Dlatego gdy pojawią się takie objawy, procedura natychmiast zatrzymuje się, po czym dana osoba otrzymuje opiekę w nagłych wypadkach. Pojawiła się nowa generacja środków kontrastowych niezawierających jodu, więc lista przeciwwskazań do angiografii zmniejszyła się.
  3. Ostra niewydolność nerek. Przed angiografią konieczne jest badanie nerki, ponieważ środek kontrastowy jest wydalany z organizmu przez nerki. W obecności patologii nerek wprowadzenie dużej objętości substancji może prowadzić do szybkiego postępu zaburzeń czynności nerek, aż do ostrej niewydolności i konieczności dializy (sprzętowe oczyszczanie krwi z produktów metabolicznych).

Pomimo pewnych wad angiografia jest bardzo pouczającym narzędziem diagnostycznym i jest uważana za stosunkowo bezpieczną technikę. Według statystyk wszelkie komplikacje występują tylko w 5% przypadków. Podczas wykonywania nieinwazyjnej angiografii wszystkie powyższe zagrożenia są nieobecne.

Procedura

Przygotowanie do egzaminu

Przede wszystkim przed angiografią wykonuje się test wrażliwości na jod. W tym celu 2 ml kontrastowego leku wstrzykuje się powoli do żyły, po czym osoba jest obserwowana. Jeśli w ciągu kilku godzin wystąpi jeden lub więcej objawów, takich jak uduszenie, kaszel, ból głowy, obrzęk, zaczerwienienie i wysypka skórna, nie można wykonać angiografii rentgenowskiej ani angiografii CT. W takim przypadku angiografię MT można wykonać bez użycia środka kontrastowego..

Ponieważ angiografia jest techniką inwazyjną, podczas której naruszana jest integralność naczyń krwionośnych, konieczne będzie zdanie wszystkich podstawowych badań laboratoryjnych i poddanie się diagnostyce instrumentalnej, która obejmuje:

  • ogólna analiza krwi i moczu;
  • badanie czynności nerek;
  • fluorografia;
  • EKG;
  • analiza krzepnięcia krwi, określenie jej grupy i współczynnika Rh.

Wymagana będzie również konsultacja z terapeutą i anestezjologiem. Anulowanie leku nie jest wymagane. Wyjątkiem są rozcieńczalniki krwi, aby uniknąć możliwych powikłań krwotocznych. W razie potrzeby można przepisać środki uspokajające i przeciwhistaminowe..

Ponadto przed badaniem należy przestrzegać następujących zasad:

  • Nie jedz przez 8-10 godzin i nie pij wody 4 godziny przed badaniem;
  • bezpośrednio przed zabiegiem usuń wszystkie przedmioty zawierające metal: biżuterię, protezy itp..

Procedura badawcza

  1. Procedurę przeprowadza się w pozycji leżącej, osobę kładzie się na kanapie lub stole.
  2. W znieczuleniu miejscowym wykonuje się nakłucie tętnicy szyjnej lub cewnikowanie tętnicy udowej. Podczas cewnikowania najpierw wykonuje się nakłucie, a następnie wprowadza się przez niego sondę - cienką plastikową, dobrze zginaną rurkę, która stopniowo dociera do łuku aorty. Ruch cewnika wewnątrz naczynia jest kontrolowany przez przesyłanie obrazów do monitora.
  3. Następnie przez sondę podaje się nieprzepuszczalny dla promieniowania lek. Jednocześnie nie ma wyrażonych wrażeń. Po podaniu środka kontrastowego w ustach może pojawić się metaliczny smak lub uderzenie gorąca w twarz. Są to zjawiska przejściowe, które szybko przemijają..
  4. Zaraz po wprowadzeniu kontrastu zdjęcia rentgenowskie głowy są wykonywane w projekcjach przednich i bocznych. Następnie dodaje się środek kontrastowy i procedurę powtarza się. Seria obrazów pozwala ocenić dynamikę krążenia mózgowego.
  5. Po badaniu usuwa się igłę i cewnik, miejsce nakłucia zaciska się wacikiem, który następnie zastępuje się bandażem ciśnieniowym. Czas trwania zabiegu angiografii - od 40 minut do 1 godziny.

Podczas przeprowadzania angiografii MRI bez użycia środka kontrastowego nie jest wymagane specjalne wstępne przygotowanie. Procedura jest wykonywana przy użyciu skanera MRI w taki sam sposób, jak konwencjonalny MRI mózgu..

Przygotowanie i przeprowadzenie angiografii MR

Wstępne przygotowanie ciała do angiografii rezonansu magnetycznego naczyń krwionośnych i tętnic głowy nie jest wymagane. Tylko w niektórych przypadkach lekarz przerwie przyjmowanie wielu leków, zaleci, aby nie jeść jedzenia przed zabiegiem przez 6-8 godzin.

Specjalista prowadzący badanie musi upewnić się, że nie ma przeciwwskazań ze względów zdrowotnych i nie ma metalowych implantów w ciele pacjenta. Wszystkie metalowe przedmioty (zegarki, biżuteria) należy usunąć, wyjąć z kieszeni.

Jeśli badanie przeprowadza się z wprowadzeniem środka kontrastowego, pacjent musi sprawdzić, czy u pacjenta nie występuje u niego alergia.

W tym celu niewielką ilość substancji wstrzykuje się pod skórę, a odpowiedź organizmu ocenia się w ciągu pół godziny. Jeśli nie zostaną zaobserwowane objawy reakcji alergicznej, użycie kontrastu jest dopuszczalne.

Jeśli występują działania niepożądane w postaci wysypki, swędzenia, nudności, obrzęku, kataru lub suchego kaszlu, potwierdza to alergię na lek kontrastowy. W takim przypadku jego użycie do diagnostyki jest niedopuszczalne.

Podczas badania MPA pacjent powinien znajdować się w tomografie, leżąc na plecach na specjalnym rozkładanym stole aparatu do przeprowadzania MPA. Jeśli badanie wymaga zastosowania środka kontrastowego, najpierw należy wprowadzić cewnik do żyły łokciowej (specjalna rurka wykonana z tworzywa sztucznego).

Przed cewnikowaniem stosuje się znieczulenie miejscowe. Miejsce wstrzyknięcia środka kontrastowego określa, które naczynia mają zostać zbadane. Jeśli zostanie przeprowadzona pełna diagnoza mózgowego układu naczyniowego, cewnik zostanie sprowadzony do łuku aorty.

Przy częściowym badaniu możliwe jest wprowadzenie cewnika do ujścia tętnicy kręgowej lub tętnicy szyjnej.

Po leczeniu żyły łokciowej środkiem antyseptycznym i wykonaniu znieczulenia miejscowego wykonuje się nakłucie za pomocą specjalnej igły. Metalowy przewodnik jest wprowadzany przez tę igłę do wymaganego poziomu, a cewnik jest doprowadzany do pożądanego punktu wzdłuż przewodnika.

Przewód i igła zostały usunięte. Za pomocą cewnika wprowadza się środek kontrastowy. Po wprowadzeniu kontrastu opartego na gadolinie stół z leżącym na nim pacjentem przechodzi do tomografu.

Podczas całej procedury osoba powinna pozostać w bezruchu. Jeśli z jakiegoś powodu nie jest to możliwe, diagnozę przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym..

Czas trwania procedury wynosi od pięciu minut do jednej godziny, w zależności od tego, czy do diagnozy zastosowano środek kontrastowy.

Pod koniec badania cewnik jest usuwany, nakłucie w żyle jest zamykane bardzo ciasnym sterylnym opatrunkiem. Substancja kontrastowa wprowadzona podczas diagnozy jest wydalana z organizmu w naturalny sposób przez nie więcej niż jeden dzień.

Po zakończeniu procedury specjalista poświęci kolejne 40 minut na dekodowanie zdjęć. Wysokiej jakości obraz badanych warstw powstaje w projekcjach dwu- i trójwymiarowych.

Wyniki ankiety można zapisać na elektronicznym nośniku danych lub przesłać pocztą elektroniczną. Angiografia rezonansu magnetycznego mózgu jest procedurą minimalnie inwazyjną i nie wymaga przebywania pacjenta w szpitalu, chyba że był on hospitalizowany przed zabiegiem z powodu zaobserwowanych objawów.

Nowoczesne rodzaje badań

We współczesnej medycynie przeprowadza się kilka rodzajów badań o wspólnej nazwie „angiografia”. Rozróżniać:

Metodą wprowadzania kontrastu:

  • Badanie przebicia. Kontrast jest wstrzykiwany do określonego naczynia przez igłę nakłuwającą..
  • Badanie cewnikowania. Łączenie cewnika z kontrastem w pobliżu łożyska naczyniowego.

W miejscu badanych statków:

  • Ogólna angiografia. Materiał kontrastowy wprowadza się przez cewnik do aorty (piersiowej, brzusznej) w celu pełnego zbadania wszystkich naczyń.
  • Selektywna angiografia. Kontrast wstrzykuje się do określonego naczynia za pomocą cewnika lub igły do ​​nakłuwania..

Według metody wizualizacji:

Angiografia CT naczyń mózgu i szyi - układ naczyniowy pacjenta bada się za pomocą tomografu.

Tomografia komputerowa z wykorzystaniem promieniowania rentgenowskiego pozwala uzyskać wycinki obrazów naczyń krwionośnych i materii mózgowej. Otrzymane informacje są przetwarzane komputerowo, w wyniku czego specjalista otrzymuje trójwymiarowe obrazy badanych obszarów. Jak tomografia? Podczas zabiegu pacjentowi wprowadza się kontrast w żyle znajdującej się na przedramieniu. Procedura jest bezbolesna, nie wymaga hospitalizacji ani hospitalizacji.

Angiografia MSCT - stan naczyń krwionośnych pacjenta bada się za pomocą nowoczesnego tomografu spiralnego, wprowadzając duży kontrast do aorty brzusznej.

MSCT naczyń mózgowych jest uważany za bezpieczniejszą procedurę niż CT. Badanie praktycznie nie ma szkodliwego wpływu na ciało pacjenta, mimo że podczas zabiegu wprowadza się również kontrast w celu zbadania układu naczyniowego mózgu. Nieszkodliwość metody polega na tym, że współczesny tomograf, w którym umieszczony jest pacjent, nie emituje promieni rentgenowskich.

Angiografia naczyń mózgowych metodą rezonansu magnetycznego - układ naczyniowy jest badany za pomocą rezonansu magnetycznego.

We współczesnej medycynie angiografia MR naczyń krwionośnych jest uznawana za najbardziej zaawansowaną i informacyjną technikę badania. Metoda rezonansu magnetycznego jest uważana za najbardziej nieszkodliwą dla pacjenta. Co pokazuje naczyniowy MRI? Fale elektromagnetyczne stosowane w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego pozwalają na uzyskanie pełnych danych na temat stanu układu naczyniowego i tkanki mózgowej oraz wykrywanie krwiaków i nowotworów. MRI z angiografią wykonuje się bez kontrastu, dlatego takie badanie jest wskazane dla alergików.

MRA (badanie) naczyń mózgowych umożliwia badanie całego układu naczyniowego bez uciekania się do promieniowania rentgenowskiego. Brak promieniowania nie tylko sprawia, że ​​badanie jest bezpieczne, ale także pozwala na przeprowadzenie go tyle razy, ile jest to konieczne do postawienia diagnozy.

MRI mózgu jest przepisywany w następujących przypadkach:

  1. W obecności urazowego uszkodzenia mózgu.
  2. Z okresowymi bólami głowy, szumami usznymi, częstymi zawrotami głowy, zaburzeniami widzenia.
  3. Jeśli podejrzewa się rozwój nowotworu.
  4. Z chorobą wieńcową.
  5. Z patologicznymi zmianami w naczyniach i tkance mózgowej.
  6. Do kontroli po operacji na mózgu.

Angiografia rezonansu magnetycznego naczyń krwionośnych również ma pewne przeciwwskazania. Nie jest zalecane:

  • osoby cierpiące na klaustrofobię;
  • pacjenci z przewlekłą niewydolnością nerek;
  • kobiety we wczesnej ciąży;
  • pacjenci z rozrusznikami serca, metalowymi implantami w ciele.

Wszystkie warianty badania angiograficznego przeprowadzonego w ten czy inny sposób mają kilka zalet i wad. Specjalista każdemu pacjentowi przepisuje określoną metodę badania.

Przeciwwskazania

Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do dowolnej angiografii są nieoperacyjny stan pacjenta i wiek do dwóch lat (z wyjątkiem neurosonografii), w przeciwieństwie do - pozytywny test alergologiczny, tomografia - waga powyżej 200 kg (z powodu ograniczonej wytrzymałości stołu).

Względne przeciwwskazania (gdy potrzeba angiografii uzasadnia możliwe ryzyko dla stanu pacjenta):

  • Ciąża i laktacja;
  • zdekompensowana choroba niedokrwienna serca;
  • ciężkie nadciśnienie;
  • ciężka niewydolność wątroby lub nerek;
  • wczesny okres po zawale;
  • wyczerpanie;
  • wszelkie choroby zapalne (w dzieciństwie).

Przy udowodnionej potrzebie angiografii w tej grupie pacjentów badanie przeprowadza się w obecności obsadzonego zespołem lekarzy specjalizacji.

Odmiany

W zależności od miejsca wstrzyknięcia kontrastującego leku, angiografia jest:

  • ogólnie - środek kontrastowy wprowadza się przez cewnikowanie do aorty brzusznej lub piersiowej;
  • selektywne - lek wstrzykuje się bezpośrednio do tętnic mózgu;

superselektywne - gałęzie głównych tętnic mózgu są kontrastowane.

Ponadto istnieją różne metody wizualizacji:

  1. Angiografia klasyczna to najstarsza metoda wykorzystująca konwencjonalną radiografię, która jest coraz rzadziej stosowana. W klasycznej angiografii wykonuje się miejscowe nakłucie tętnicy szyjnej w znieczuleniu miejscowym, do którego wstrzykuje się preparat kontrastowy o objętości 10-12 ml, ogrzany do temperatury ciała. Następnie wykonuje się zdjęcia rentgenowskie w dwóch projekcjach w odstępie 1-2 sekund, co pozwala ocenić różne fazy mózgowego przepływu krwi.
  2. Angiografia CT - dotyczy nowoczesnych metod badania dopływu krwi do mózgu. W tym przypadku lek kontrastowy w objętości około 100 ml jest wstrzykiwany przez cewnik do żyły na łokciu. Następnie wykonuje się zdjęcia mózgu w kilku sekcjach, a następnie rekonstruuje się trójwymiarowy obraz za pomocą programu komputerowego do wizualizacji łóżka naczyniowego.
  3. Angiografia MT - w tej technice zamiast promieni rentgenowskich wykorzystuje się właściwości pola magnetycznego. Stan naczyń krwionośnych i fazy krążenia krwi są badane na podstawie śledzenia zmian energii w tkankach. Angiografię rezonansu magnetycznego można wykonać za pomocą kontrastowego leku i bez niego, a druga opcja jest używana częściej.

Każda technika ma swoje zalety i wady. Pożądaną opcję badania wybiera lekarz, biorąc pod uwagę indywidualne wskazania.

Charakterystyka rodzajów angiografii (tabela)

KorzyściniedogodnościPrzeciwwskazania
Klasyczny
  • niska cena w porównaniu z innymi rodzajami badań;
  • dokładność wyniku.
  • inwazyjność metody (procedura związana z przenikaniem do tkanek ciała);
  • ekspozycja na ciało promieni rentgenowskich.
  • alergia na jod;
  • ciężka miażdżyca mózgu;
  • ciężkie nadciśnienie;
  • niewydolność nerek;
  • Ciąża i laktacja.
Komputer
  • mniejsze ryzyko powikłań po interwencji inwazyjnej w porównaniu z klasyczną angiografią;
  • wyższa zawartość informacyjna;
  • brak nakładek cienia na zdjęciach.
  • inwazyjność;
  • Dawka rentgenowska, choć niższa niż przy klasycznej angiografii.
  • alergia na jod;
  • cukrzyca;
  • patologia tarczycy;
  • niewydolność nerek;
  • Ciąża i laktacja;
  • trzeci stopień otyłości.
Rezonans magnetyczny
  • brak ekspozycji na promieniowanie rentgenowskie na ciele;
  • najwyższa zawartość informacyjna;
  • możliwość przeprowadzenia procedury dla pacjentów uczulonych na substancje zawierające jod.
  • długi czas trwania procedury;
  • wysoka cena.
  • obecność w ciele implantów zawierających metal;
  • obecność rozrusznika serca;
  • niewydolność serca;
  • zaburzenia psychiczne;
  • klaustrofobia (ponieważ osoba jest umieszczana przez długi czas w aparacie kapsułkowym);
  • trzeci stopień otyłości;
  • ciąża.

Rozszyfrowanie wyników

Badanie różnych naczyń zajmuje różne okresy czasu. Angiografia dużych tętnic jest odszyfrowywana w ciągu kilku godzin, a małych naczyń włosowatych - w ciągu jednego dnia. Dobry wynik badania to wyraźny obraz naczyń rozgałęziających się jak drzewo. Aby rozróżnić struktury mózgu, lekarz pomaga w odcieniach kolorów na zdjęciach, wynikających z właściwości tkanek do pochłaniania promieniowania rentgenowskiego na różne sposoby.

Na końcowym zdjęciu rentgenowskim lub tomogramie kość, jako najgęstsza tkanka, jest prezentowana na biało. Płyn mózgowo-rdzeniowy i komory mózgu są zwykle w kolorze czarnym, a substancja w mózgu jest szara. Na zdjęciach rentgenowskich naczyń głowy i szyi znajdują się zwężone lub zdeformowane struktury - punkty występowania patologii, których leczenie należy rozwiązać.

Ważne Jest, Aby Zdawać Sobie Sprawę Z Naczyń