Nadciśnienie samoistne: objawy, przyczyny, etapy i leczenie

Nadciśnienie tętnicze, które jest chronicznie wysokim ciśnieniem krwi, jest jednym z najczęstszych problemów zdrowotnych. Nadciśnienie zwykle nie powoduje objawów, więc nie zawsze jest diagnozowane we wczesnych stadiach rozwoju. Jest to główna przyczyna zawału serca, udaru mózgu, choroby nerek i innych poważnych problemów medycznych..

Powszechne i kliniczne znaczenie nadciśnienia doprowadziło wszystkich do okresowego sprawdzania ciśnienia krwi (BP). W przypadku wykrycia nadciśnienia należy ściśle współpracować z lekarzem, aby znaleźć skuteczne leczenie..

Nadciśnienie samoistne (nadciśnienie) wymaga dość skomplikowanego i długotrwałego leczenia. Wystąpienie patologii może wystąpić bez wyraźnego powodu, podczas gdy dość często określa się ją zarówno u dorosłych, jak iu dzieci.

Wideo: jaka jest podstawowa postać nadciśnienia tętniczego?

Objawy

U większości osób z nadciśnieniem objawy rozwijają się tylko wtedy, gdy stan pogarsza się na tyle, aby spowodować uszkodzenie zdrowia.

W wielu przypadkach pierwszą oznaką nadciśnienia jest nagły atak serca lub udar. Dlatego nadciśnienie często nazywane jest „cichym zabójcą”.

Nadciśnienie tętnicze klasyfikuje się według wysokiego ciśnienia krwi. Główne etapy nadciśnienia tętniczego:

  • Etap 1 nadciśnienie: ciśnienie skurczowe od 130 do 139 mm Hg. Sztuka. lub ciśnienie rozkurczowe od 80 do 89 mm Hg.
  • Etap 2 nadciśnienie: ciśnienie skurczowe powyżej 139 mm Hg. Sztuka. lub ciśnienie rozkurczowe większe niż 89 mm Hg.

Prehypertension to ciśnienie krwi powyżej pożądanego zakresu, ale niewystarczająco wysokie, aby można było zdiagnozować nadciśnienie. W przypadku nadciśnienia ciśnienie skurczowe wynosi od 120 do 129 mm Hg, a ciśnienie rozkurczowe jest mniejsze niż 80 mm Hg.

Idealny wskaźnik ciśnienia krwi („ciśnienie astronautów”) wynosi 120/80 mm Hg. św.

Objawy nadciśnienia tętniczego i nadciśnienia tętniczego w stopniu 1 i 2 są niezwykle rzadkie. W niektórych przypadkach określa się następujące objawy:

  • Bóle głowy
  • Zawroty głowy
  • Krwotok z nosa
  • Nudności wymioty
  • Niespójne oddychanie
  • Rozmazany obraz

W ciężkich przypadkach przeważają objawy zawału serca lub udaru, które powstały na tle szybko postępującego nadciśnienia pierwotnego..

Przyczyny

Nacisk wytworzony przez skurcz serca powoduje, że krew przesuwa się do przodu i rozciąga elastyczne ściany tętnic. Pomiędzy skurczami serca, gdy mięsień sercowy rozluźnia się, ściany tętnic przyjmują swój pierwotny kształt, popychając krew do różnych tkanek w całym ciele. W przypadku nadciśnienia ciśnienie w tętnicach jest tak duże, że ostatecznie dochodzi do uszkodzenia naczyń krwionośnych, co pociąga za sobą wszystkie konsekwencje.

Pierwotne nadciśnienie rozwija się bez znanej przyczyny, dlatego w praktyce klinicznej znane jest również jako nadciśnienie..

W przeciwieństwie do pierwotnego nadciśnienia, postać wtórna występuje na tle innych chorób, które w takich przypadkach są uważane za główne (cukrzyca, niewydolność serca, choroba nerek itp.).

U zdecydowanej większości pacjentów określa się nadciśnienie.

Czynniki ryzyka nadciśnienia pierwotnego (pierwotnego)

Istnieją czynniki ryzyka, które mogą zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia pierwotnego nadciśnienia tętniczego. Przede wszystkim obejmują one:

  • starszy wiek;
  • Męska płeć;
  • otyłość;
  • podwyższony poziom cholesterolu i trójglicerydów.

Kobiety często rozwijają nadciśnienie po menopauzie. Jednocześnie nadciśnienie tętnicze występuje częściej i jest poważniejsze u Afroamerykanów i osób o niekorzystnej dziedziczności..

W przeciwieństwie do pierwotnego nadciśnienia, wtórna postać choroby może być spowodowana patologią nerek, bezdechem podczas snu, zwężeniem aorty, chorobą naczyń krwionośnych zaopatrujących nerki, a także różnymi zaburzeniami gruczołów wydzielania wewnętrznego i doustnymi środkami antykoncepcyjnymi.

Ważne jest, aby wiedzieć, że nadmierne spożycie soli jest wiodącym czynnikiem w rozwoju nadciśnienia tętniczego u wielu osób..

Obie formy nadciśnienia rozwijają się szybciej, jeśli osoba pali; spożywa alkohol więcej niż dwie porcje dziennie, przewlekle stosuje niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub leki przeciwdepresyjne.

Diagnostyka

Nadciśnienie rozpoznaje się po wykryciu wysokiego ciśnienia krwi w spoczynku..

Pomiar ciśnienia krwi wyraża się jako dwa wskaźniki: skurczowe i rozkurczowe ciśnienie krwi. Dane te są zgłaszane jako dwie liczby wskazane ułamkiem: na przykład 120 mmHg. (skurczowe) / 80 mmHg (rozkurczowy) lub, prościej, 120/80. Skurczowe ciśnienie krwi to ciśnienie wewnątrz tętnicy w momencie ucisku serca. Rozkurczowe ciśnienie krwi to ciśnienie między skurczami serca w okresie rozluźnienia serca..

Pomiar ciśnienia krwi w gabinecie lekarskim

Oficjalne zalecenia dotyczące pomiaru ciśnienia krwi pokazują, że tę procedurę należy przeprowadzać w otoczeniu o temperaturze odpowiedniej do temperatury. Przed pomiarem ciśnienia krwi pacjent powinien siedzieć spokojnie przez co najmniej pięć minut. W takim przypadku przed diagnozą (przez co najmniej 30 minut) nie można pić kawy ani palić. W tych warunkach należy wykonać co najmniej dwa pomiary ciśnienia krwi po około pięciu minutach. Pomiary należy powtarzać, aż uzyskane wyniki nie pokrywają się z dokładnością 5 mmHg. św.

Jeśli pacjent staje się niespokojny lub odczuwa stres podczas pomiaru ciśnienia krwi, może wystąpić tak zwane „białe fartuch”. W takim przypadku ciśnienie krwi będzie wysokie w gabinecie lekarskim i prawie normalne w każdym innym miejscu. Leczenie tej postaci nadciśnienia najczęściej nie jest przeprowadzane..

Oprócz kontroli ciśnienia krwi lekarz może dokładnie zbadać historię medyczną, przeprowadzić badanie fizykalne i przepisać diagnozę laboratoryjną, w tym badanie krwi. Dalsze badania mogą być wymagane, jeśli lekarz podejrzewa wtórną postać nadciśnienia..

Domowy pomiar ciśnienia krwi

Monitorowanie ciśnienia krwi można przeprowadzić za pomocą zaprojektowanych do tego urządzeń domowych. Często mierzą ciśnienie krwi w ciągu 24 godzin lub 48 godzin. Umożliwia to lekarzowi określenie średniego odczytu ciśnienia krwi, które uważa się za dokładniejsze niż wyniki uzyskane w gabinecie lekarskim, nawet jeśli wykonano trzy pomiary. Dzisiejsze dowody potwierdzają wiarygodność tego podejścia do pomiaru ciśnienia krwi.

Określenie wahań ciśnienia krwi w ciągu dnia lub dłużej pozwala ustalić diagnozę rodzaju labilnego nadciśnienia, które w niektórych przypadkach jest niezbędne. Również ta postać nadciśnienia może być wynikiem niewłaściwego wyboru leku, nadciśnienia „białego fartucha” lub może wystąpić z powodu zmian fizjologicznych wpływających na ciśnienie krwi. W takich przypadkach monitorowanie ciśnienia krwi może pomóc wyjaśnić genezę tego problemu..

Leczenie

Głównym celem leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego jest zmniejszenie ryzyka śmiertelności oraz chorób sercowo-naczyniowych i nerkowych. Zgodnie z zaleceniami opartymi na wytycznych ósmego Wspólnego Komitetu Narodowego (JNC 8) ciśnienie krwi powinno wynosić:

  • mniej niż 140/90 mm Hg dla dorosłych w wieku 18–59 lat, w tym pacjentów z cukrzycą lub przewlekłą chorobą nerek;
  • mniej niż 150/90 mm Hg w populacji powyżej 60 lat.

American College of Cardiology / American Heart Association (ACC / AHA) zaleca docelowe ciśnienie krwi mniejsze niż 130/80 mm Hg. dla dorosłych, niezależnie od wieku, z potwierdzonym nadciśnieniem tętniczym i znanymi chorobami sercowo-naczyniowymi lub 10-letnim ryzykiem miażdżycy rozwoju rozwoju patologii serca i naczyń (przy zastosowaniu oceny ryzyka ASCVD) 10% lub więcej.

Dla dorosłych z potwierdzonym nadciśnieniem tętniczym bez dodatkowych markerów zwiększonego ryzyka chorób sercowo-naczyniowych można ustawić docelowe ciśnienie krwi mniejsze niż 130/80 mm Hg..

W przypadku pacjentów w wieku powyżej 60 lat Wytyczne JNC 8 zalecają leczenie farmakologiczne w celu obniżenia ciśnienia krwi u pacjentów z ciśnieniem krwi większym niż 150/90 mm Hg. Wspólne kierownictwo American College of Physicians i American Academy of Family Physicians zaleca rozpoczęcie leczenia w wieku dorosłym w wieku ≥ 60 lat i przy utrzymującym się skurczowym ciśnieniu krwi większym niż 150 mm Hg. w celu osiągnięcia docelowego skurczowego ciśnienia krwi poniżej 150 mm Hg Zmniejsza to ryzyko nagłej śmierci, udaru i zawałów serca..

Zmiana stylu życia

Wstępne podejście do nowo zdiagnozowanej choroby powinno obejmować szczegółowe wyjaśnienie ryzyka związanego z nadciśnieniem tętniczym, a także potrzebę odpowiedniego monitorowania i przestrzegania terapii. Z reguły przede wszystkim zaleca się taki środek terapeutyczny, jak dożywotnią modyfikację stylu życia. To zawiera:

  • Zmniejszenie spożycia sodu (nie więcej niż 1,5 g / dzień).
  • Suplementacja potasu (3,5-5,0 g / dzień): najlepiej stosując dietę bogatą w potas, jeśli nie jest przeciwwskazane w przewlekłej chorobie nerek lub stosując lek zmniejszający wydalanie potasu.
  • Odżywianie dietetyczne odpowiednie do zatrzymania postępu nadciśnienia (dieta DASH). Najczęściej składa się z 8-10 porcji owoców i warzyw dziennie, pełnych ziaren, niskokalorycznych, niskotłuszczowych protein.
  • Utrzymanie sprawności fizycznej, w szczególności obwodu talii, nie powinno przekraczać 102 cm dla mężczyzn i 88 cm dla kobiet, a utrata masy ciała przez BMI jest określana w granicach 25 kg / m².
  • Zwiększona aktywność fizyczna: co najmniej 30 minut dynamicznych ćwiczeń aerobowych o umiarkowanym natężeniu (chodzenie, bieganie, jazda na rowerze lub pływanie) 5 dni w tygodniu, jeśli jest to dozwolone lub zalecane przez lekarza
  • Ograniczone spożycie alkoholu: nie więcej niż 20-30 g alkoholu dziennie dla mężczyzn z nadciśnieniem i nie więcej niż 10-20 g alkoholu dziennie dla kobiet z nadciśnieniem tętniczym. Całkowite tygodniowe spożycie napojów alkoholowych nie powinno przekraczać 140 g dla mężczyzn i 80 g dla kobiet.

Zalecenia dotyczące zmiany stylu życia należy podawać zgodnie z diagnozą, a także inne środki terapeutyczne. Przed rozpoczęciem programu ćwiczeń pacjenci powinni przedyskutować z lekarzem swój plan.

Większość pacjentów wymaga terapii farmakologicznej, aby osiągnąć docelowy poziom ciśnienia krwi. W tym celu stosuje się leki przeciwnadciśnieniowe. Przykłady głównych klas leków przeciwnadciśnieniowych zalecanych przez JNC 8 obejmują:

  • Leki moczopędne: tiazyd (lub tiazydopodobny), hydrochlorotiazyd, chlortalidon.
  • Inhibitory indapamidazy: lizynopryl, enalapryl, kaptopryl.
  • Antagoniści receptora angiotensyny II: kandesartan, irbesartan, losartan, walsartan.
  • Blokery wapnia: amlodypina, diltiazem.
  • Beta-adrenolityki: metoprolol, atenolol.

Beta-adrenolityki nie są zalecane w leczeniu nadciśnienia pierwszego rzutu, z wyjątkiem przypadków choroby wieńcowej, zawału mięśnia sercowego lub migotania przedsionków..

Powyższe leki przeciwnadciśnieniowe są typowymi przykładami z każdej klasy. Niektóre z tych środków są oferowane w preparatach o ustalonych dawkach. Te tabletki jednorazowego użytku upraszczają harmonogram dawkowania i poprawiają efekt terapeutyczny..

Osoby w podeszłym wieku

Leczenie nadciśnienia tętniczego u bardzo starszych pacjentów jest dość trudne, zwłaszcza zgodnie ze zwykłymi celami ciśnienia krwi. Trudności takie wiążą się z wieloma przyczynami, w tym z obawami o ryzyko silnego spadku ciśnienia, interakcji z innymi lekami, skutkami ubocznymi i brakiem korzyści w zmniejszaniu śmiertelności..

Wcześniejsze przeglądy piśmiennictwa i metaanalizy wykazały zmniejszenie częstości udarów, niewydolności serca i zdarzeń sercowo-naczyniowych u osób w bardzo podeszłym wieku bez zwiększania śmiertelności. [1 - Charpentier MM, Bundeff A. Leczenie nadciśnienia tętniczego u osób bardzo starszych. Ann Pharmacother. 2011; 45: 1138-1143] Jednak badanie SPRINT wykazało, że leczenie ambulatoryjnych osób dorosłych w wieku 75 lat i starszych przed skurczowym ciśnieniem krwi Leczenie kobiet w ciąży

Leczenie kobiet w ciąży z nadciśnieniem pierwotnym wykonuje położnik specjalizujący się w takich pacjentach..

Podstawowe zasady leczenia kobiet z nadciśnieniem obejmują:

  • Pełna kontrola przebiegu nadciśnienia tętniczego.
  • Organizacja leczenia nadciśnienia za pomocą kombinacji leków.
  • Regularna kontrola ciśnienia krwi pod nadzorem lekarza.

Biorąc pod uwagę dużą liczbę pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i stosowanie protokołu leczenia opartego na nadciśnieniu, kluczowym czynnikiem sukcesu jest opieka grupowa nad pacjentem, w tym pielęgniarki i farmaceuci kliniczni. W ramach zbiorowej pomocy z reguły farmaceuta kliniczny przyjmuje rolę doboru i dostarczania leków, a pielęgniarka przyjmuje edukację pacjentów. W niektórych grupach program pocztowy okazał się skuteczny. Podczas jego stosowania zmniejszał się wpływ czynników ryzyka rozwoju chorób sercowo-naczyniowych, w tym poprawa profilu lipidowego i obniżenie ciśnienia krwi. [3 - Cicolini G, Simonetti V, Comparcini D i in. Skuteczność prowadzonego przez pielęgniarkę programu przypominającego pocztą e-mail w celu zmniejszenia ryzyka zapobiegania chorobom sercowo-naczyniowym u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym: randomizowane badanie kontrolowane. Int J Nurs Stud. 2014; 51: 833–843]

Wideo: Essential Hypertension

Nadciśnienie samoistne - co to jest? Przyczyny, objawy i leczenie

Zasadnicze nadciśnienie tętnicze jest najczęstszą chorobą układu sercowo-naczyniowego, która dotyka ludzi w każdym wieku, niezależnie od poziomu rozwoju kraju i warunków życia. Przyczyna rozwoju tej choroby jest wciąż nieznana, ale jej powikłania zagrażają życiu. Są to tak poważne schorzenia, jak udar i zawał serca. Dlaczego pojawia się samoistne nadciśnienie? Co to niestety nie wszyscy wiedzą. Przyjrzyjmy się temu zagadnieniu bardziej szczegółowo..

Co to za choroba?

Wcześniej dolegliwość ta nazywała się nadciśnieniem, ale po przejściu na Międzynarodową Klasyfikację Chorób (ICD) jej nazwę zastąpiono inną - nadciśnieniem samoistnym. ICD 10 obejmuje tę chorobę pod kodem I10. Ta postać choroby stanowi prawie 90% całkowitej liczby przypadków wykrytego nadciśnienia tętniczego. Ponadto eksperci zauważają, że najczęściej cierpią ludzie w wieku 35-45 lat.

Pierwotne (niezbędne) nadciśnienie charakteryzuje się stałym wzrostem ciśnienia krwi. Za osobę chorą uważa się stałą stałą górną (skurczową) wartość 140 mm Hg. i 90 mmHg niższy (rozkurczowy). Choroba charakteryzuje się jednoczesnym wzrostem tych liczb i wzrostem tylko jednej wartości.

Głównym problemem pacjentów jest to, że nie zawsze na czas dowiadują się o swoich wskaźnikach ciśnienia, a gdy się dowiedzą, nie idą od razu do lekarza. Ponadto niektórzy pacjenci, nawet obserwując problemy z ciśnieniem, biorą leki tylko od czasu do czasu lub gdy stają się bardzo złe.

Nieregularne leki zwiększają ryzyko kryzysu naczyniowego, ale ciągłe codzienne monitorowanie stanu i przyjmowanie leków to niezawodny sposób na poprawę samopoczucia i przedłużenie życia pacjenta, jego naczyń krwionośnych i serca. Nadciśnienie tętnicze jest podstępną chorobą, która wymaga od pacjenta codziennego kontrolowania ciśnienia pod nadzorem lekarza.

Przyczyny nadciśnienia tętniczego

Wzrost ciśnienia krwi (BP) jest okazją do zdiagnozowania pacjenta z „nadciśnieniem pierwotnym”. Etiologia tej choroby nie została jeszcze dokładnie określona, ​​to znaczy lekarz nie może ustalić, który konkretny chory narząd wpływa na zmianę ciśnienia krwi..

Jednak bezpośrednie przyczyny są nadal ustalone:

  • dziedziczność potwierdzona u 50% pacjentów z nadciśnieniem;
  • obecność nadwagi, która kilkakrotnie zwiększa ryzyko choroby;
  • fakt wieloletniego ciągłego palenia, który powoduje również chorobę niedokrwienną serca;
  • niewielka aktywność ruchowa (często w połączeniu z nadwagą);
  • niektóre cechy odżywcze: na przykład duża ilość soli zwiększa ryzyko nadciśnienia, a nawet zwiększa masę mięśnia sercowego; nadmiar płynu w organizmie związany z niedożywieniem i spożywaniem fast foodów; brak witamin i niezbędnych mikroelementów w diecie; regularne spożywanie mocnej herbaty i kawy, napojów alkoholowych;
  • stres i nadmierny stres neuro-emocjonalny.

Stopnie nadciśnienia

Zastanów się nad rozwojem choroby, takiej jak samoistne nadciśnienie tętnicze. Patogeneza choroby obejmuje 3 stopnie, które różnią się kombinacjami liczb ciśnienia krwi z pewnymi czynnikami ryzyka możliwych powikłań..

Nasilenie nadciśnienia tętniczego

Górne ciśnienie krwi, mmHg.

Niższe ciśnienie krwi, mmHg.

Przy określaniu stopnia określa się również stadium choroby i ryzyko powikłań. W celu dokładnej diagnozy bierze się pod uwagę wzrost ciśnienia krwi, to znaczy kilka razy w ciągu miesiąca. Zasadniczemu nasileniu I-II ciężkości w grupie ryzyka 1 zwykle towarzyszy niewielki stabilny wzrost ciśnienia krwi bez nagłych skoków. Przy ryzyku 2 początek kryzysu nadciśnieniowego jest już możliwy.

Nadciśnienie tętnicze

Istnieją trzy etapy nadciśnienia tętniczego pierwotnego:

  • Etap 1 - brak objawów i negatywne zmiany w narządach wewnętrznych.
  • Etap 2 - rozpoczyna się proces zmiany ścian naczyń krwionośnych, pojawia się niewielki przerost mięśnia sercowego, który jak dotąd nie wpływa na normalne funkcjonowanie serca i innych narządów.
  • Etap 3 charakteryzuje się obecnością oznak patologii naczyń i uszkodzenia narządów, które są „celami”.

Nadciśnienie samoistne - co to jest i jak leczyć? Lekarz prowadzący odpowie pacjentowi na te pytania w zależności od ciężkości choroby, ustalonych czynników ryzyka i niektórych cech uszkodzenia narządu docelowego. Lekarz określa także ryzyko powikłań, które mogą być śmiertelne. Ponadto są niskie, wysokie lub bardzo wysokie. Ryzyko powikłań jest znacznie zwiększone w obecności, na przykład u pacjenta pierwszego stopnia nadciśnienia, a jednocześnie cukrzycy, objawów chorób narządów docelowych, wcześniej przeniesionych powikłań niedokrwiennych lub udaru mózgu. Tacy pacjenci z dużym prawdopodobieństwem mogą mieć poważne problemy zdrowotne, co wymaga od nich czujności w monitorowaniu ciśnienia..

Narządy docelowe

Wysokie ciśnienie krwi wskazuje, że w ciele występują niekorzystne zmiany. Narządy docelowe - te, które cierpią z powodu negatywnych skutków wysokiego ciśnienia krwi.

Jakie organy mogą stać się „celami”:

  • Mózg, w którym zmiany naczyniowe zmniejszają normalne odżywianie komórek, powodując objawy, takie jak częste bóle głowy, hałas w głowie, zaburzenia pamięci i funkcjonowanie mózgu. W rezultacie istnieje ryzyko krwotoków, mikroinfekcji, kryzysów nadciśnieniowych, dystrofii nerwowej tkanki mózgowej, a następnie może wystąpić degradacja i zaburzenia psychiczne (otępienie naczyniowe u osób starszych).
  • Oczy - występowanie retinopatii, zmiany w siatkówce, gdy dotknięte są naczynia, co jest zauważalne podczas badania dna oka. Pacjent może mieć upośledzenie wzroku, odwarstwienie siatkówki z silnym wzrostem ciśnienia w oku.
  • Serce o podwyższonym ciśnieniu krwi działa ze zwiększonym obciążeniem, w wyniku czego może wystąpić przerost mięśnia sercowego. Początkowo pomaga zapewnić prawidłowy przepływ krwi w ciele, dzięki czemu serce może dostosować się do wzrostu ciśnienia krwi, ale później mięsień sercowy zaczyna się wyczerpywać i cierpi z powodu niedożywienia. Konsekwencje są smutne - skłonność pacjentów do zawału serca, występowanie zaburzeń rytmu, a nawet śmierć wieńcowa.
  • Nerki (ich stan jest często powiązany z ciśnieniem krwi), w których występują różne negatywne procesy ze względu na podwyższone ciśnienie: rozwój stwardnienia, występowanie dystrofii tętniczek itp. U pacjentów z długą historią choroby z nadciśnieniem tętniczym pierwotnym możliwe jest wystąpienie niewydolności nerek, która jest również konsekwencją podwyższonego ciśnienia krwi oraz przyczynę dalszego pogorszenia.
  • Naczynia krwionośne - możliwe ryzyko rozwoju miażdżycy naczyń krwionośnych.

Objawy nadciśnienia tętniczego

Najbardziej podstawowym objawem nadciśnienia samoistnego u dorosłych pacjentów jest wysokie ciśnienie krwi mierzone tonometrem, które rejestruje się kilka razy w ciągu miesiąca. Każdy etap choroby ma swoje własne objawy i stopień narażenia na inne narządy..

Początkowy etap: objawy są niewidoczne

W początkowej fazie choroby pacjent często nie zauważa nadciśnienia, objawy choroby są dla niego niewidoczne. Jedynymi oznakami problemów są uczucie osłabienia, bólów głowy, zawrotów głowy i ciemnienia w oczach. Objawy te pojawiają się z powodu silnego stresu fizycznego lub emocjonalnego, w przypadku niedożywienia i nadużywania kawy lub alkoholu. Takie pierwotne objawy są powodem, aby zmierzyć ciśnienie tonometrem i pomyśleć o wizycie u lekarza. W miarę postępu choroby struktura naczyń krwionośnych zaczyna się zmieniać, co wpływa przede wszystkim na serce.

Etap drugi: możliwy kryzys

Na 2. etapie objawy choroby objawiają się znacznie bardziej i mogą im towarzyszyć kryzysy nadciśnieniowe. Kryzys to gwałtowny skok ciśnienia krwi, przy którym następuje zmiana przepływu krwi w narządach wewnętrznych, a także możliwe jest zaburzenie tła psychoemocjonalnego. Sprowokowanie kryzysu nadciśnieniowego może:

  • niewłaściwe odżywianie, w tym dużo soli w diecie pacjenta;
  • gwałtowna zmiana warunków pogodowych.

Objawy kryzysu nadciśnieniowego z ryzykiem nadciśnienia 2 stopnie 2 są następujące:

  • ból w mostku, rozciągający się do łopatki;
  • Silne bóle głowy;
  • zawroty głowy;
  • możliwa utrata przytomności.

Na tym etapie oczywiście nie można już nie zauważyć choroby. Dlatego właśnie wtedy, gdy pojawiają się takie objawy, pacjent często przychodzi do lekarza i zdiagnozowano u niego pierwotne nadciśnienie. Co to jest - pacjent uczy się od lekarza prowadzącego, który przepisze niezbędne badanie i zaleci leczenie. W drugim etapie choroby oddzielne przyjmowanie leków obniżających ciśnienie nie będzie już miało pożądanego efektu. Konieczne jest kompleksowe leczenie, które może zagwarantować ciągłe monitorowanie ciśnienia krwi.

Trzeci etap (ciężki)

U pacjentów z 3. (najcięższym) stadium choroby różne objawy choroby obserwuje się już w innych narządach:

  • encefalopatia naczyniowa, która objawia się stopniowym spadkiem zdolności intelektualnych, upośledzeniem uwagi i pamięci, negatywnymi zmianami zachowania (apatia i depresja);
  • objawy niewydolności serca;
  • zaburzenia czynności nerek, co prowadzi do zaburzeń metabolicznych (obecność białka w moczu, zwiększenie stężenia kreatyniny w badaniu krwi).

Leczenie pierwotnego nadciśnienia tętniczego

W przypadku zdiagnozowania u lekarza „pierwotnego nadciśnienia pierwotnego” wydawane są zalecenia kliniczne w zależności od ciężkości choroby. Ale głównym celem leczenia jest normalizacja ciśnienia krwi, poprawa stylu życia pacjenta i funkcjonowania wszystkich jego narządów, które mogą cierpieć na nadciśnienie.

Pierwszym krokiem, jaki musi zrobić pacjent, jest całkowita zmiana stylu życia. To znaczy:

  • odrzucenie złych nawyków;
  • zmiana odżywiania, nadwaga prowadząca walkę z otyłością;
  • zwiększona aktywność ruchowa.

Główną zasadą zachowania pacjenta jest regularne przyjmowanie leków obniżających ciśnienie krwi, zgodnie ze schematem zalecanym przez lekarza prowadzącego. Podczas leczenia nadciśnienia pierwotnego nie należy odkładać leczenia na później ani oszczędzać na lekach ze względu na ich koszt, ponieważ w dowolnym momencie może wystąpić gwałtowny skok ciśnienia krwi z bardzo negatywnymi konsekwencjami dla zdrowia pacjenta, w tym zagrażającymi życiu.

Metody medyczne

Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego odbywa się wyłącznie za pomocą leków przepisanych przez lekarza. Nowoczesne metody obejmują kompleksowe leczenie przy użyciu kilku grup leków jednocześnie:

  • Leki moczopędne są wskazane do długotrwałego stosowania, są stosowane w celu zatrzymania kryzysu nadciśnieniowego..
  • Inhibitory ACE („Capropril”, „Lizynopryl”) pomagają zmniejszyć ryzyko powikłań, są przyjmowane przez długi czas, muszą być przepisywane w przypadku patologii serca lub nerek.
  • Antagoniści wapnia pomagają rozluźnić ściany naczyń krwionośnych, zmniejszyć skurcze, są najczęściej przepisywane pacjentom z chorobą wieńcową serca, przerostem mięśnia sercowego i zaburzeniami rytmu serca (amlodypina, werapamil).
  • Beta-adrenolityki zmniejszają obciążenie serca, obniżają ciśnienie krwi, dają efekt dusznicy bolesnej w przypadku dusznicy bolesnej („Atenolol”, „Metoprolol”).
  • Agoniści receptora imidazoliny stosuje się w leczeniu pacjentów z cukrzycą i otyłością, u których zdiagnozowano samoistne nadciśnienie. Można to wyjaśnić w następujący sposób: są to leki osłabiające połączenia układu sercowo-naczyniowego i poprawiające procesy metaboliczne w organizmie przy minimalnych skutkach ubocznych („Moksonidyna”).
  • Antagoniści receptora angiotensyny II to nowoczesna grupa selektywnych leków („losartan”, „walsartan”), ich jedyną wadą jest wysoki koszt.

Wybór taktyk leczenia

Wszystkie leki z różnych grup mają różne przeciwwskazania, dlatego są przepisywane wyłącznie przez lekarza, biorąc pod uwagę stadium choroby i powiązane problemy zdrowotne.

Zasadnicze nadciśnienie o nasileniu I-II ma dość korzystne rokowania, ale tylko przy regularnym stosowaniu leków obniżających ciśnienie krwi. Równolegle możliwe jest stosowanie przez pacjenta alternatywnych metod obniżania ciśnienia krwi w postaci produktów i ekstraktów ziołowych, kolekcji i herbaty o działaniu hipotensyjnym. Jednak takie leczenie nie może zastąpić kompleksu leków wymaganych u pacjentów z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym..

Perspektywy i możliwe konsekwencje rozwoju nadciśnienia tętniczego

Przy regularnym stosowaniu kompleksu leków pacjent ma wielką szansę uchronić się przed negatywnymi konsekwencjami choroby, zmniejszając wpływ wysokiego nacisku na narządy docelowe i pomagając sobie stworzyć warunki do normalnego życia. Wszystkie leki będą musiały być przyjmowane przez bardzo długi czas, najprawdopodobniej przez całe życie.

Konsekwencje rozwoju i postępującego nadciśnienia dla pacjenta mogą być bardzo smutne:

  • ostry zawał mięśnia sercowego;
  • udar (krwotok mózgowy);
  • Przewlekła niewydolność serca;
  • obrzęk płuc;
  • choroba nerek.

Ciągłe przyjmowanie leków, poprawa stylu życia i zmniejszenie prawdopodobieństwa stresu pomogą pacjentowi uniknąć takich powikłań..

Nadciśnienie samoistne

Pierwotne leczenie nadciśnienia tętniczego

Leczenie nadciśnienia rozpoczyna się od korekty stylu życia i terapii nielekowych. Styl życia pacjenta z nadciśnieniem pierwotnym obejmuje następujące czynności:

- Rzucenie palenia i nadużywanie alkoholu. Udowodniono, że trucizny zawarte w papierosach i alkoholu, dostające się do organizmu, działają toksycznie na wewnętrzną ścianę naczyń krwionośnych i powodują uszkodzenie. - Ograniczenie użycia soli kuchennej w żywności do 5-6 g dziennie. Sól, a mianowicie sód w niej zawarty, sprzyja zatrzymywaniu płynów w organizmie, zwiększając objętość krwi w naczyniach krwionośnych - Prawidłowe odżywianie. Konieczne jest wykluczenie z diety „szkodliwych” potraw - fast foodów, pikantnych, wędzonych, pikantnych, słonych, tłustych i smażonych. Zaleca się zwiększenie zawartości świeżych warzyw i owoców, produktów mlecznych, zbóż i zbóż w żywności. W celu prawidłowego funkcjonowania całego organizmu pokarm należy przyjmować w tym samym czasie, około 4-6 razy dziennie. Wybór niskokalorycznej żywności bez sztucznych dodatków w połączeniu z dietą pomoże również znormalizować poziom cholesterolu we krwi i zmniejszyć nadwagę w otyłości - Prawidłowa organizacja aktywności fizycznej. Aby utrzymać dobry stan układu sercowo-naczyniowego, nie trzeba ćwiczyć ciężarów, uprawiać sportów ekstremalnych ani spędzać każdego wieczoru na siłowni. Będzie wystarczające poranne i wieczorne ćwiczenia z kompleksem prostych ćwiczeń, jeśli pacjent nie ma obecnie przeciwwskazań do tego, a lekarzowi nie zaleca się ścisłego leżenia w łóżku.

Systematyczne wykonywanie następujących ćwiczeń pomaga w nadciśnieniu:

Niefarmakologiczne metody leczenia obejmują: - autotrening - psychoterapię - akupunkturę - ziołolecznictwo (waleriana, ziele dziurawca zwyczajnego, szałwia, motherwort, mięta, melisa i inne zioła) - sen elektryczny

Te metody mogą pomóc w początkowej fazie nadciśnienia, kiedy nadal nie ma uszkodzeń narządów - celów i powikłań. W przeciwnym razie przepisywane są leki, jeden lub ich kombinacja:

- Inhibitory ACE (enzym konwertujący angiotensynę) i ARA II (antagoniści receptorów angiotensyny II) nie tylko działają na główny mechanizm zatrzymywania sodu i płynów w organizmie, ale także chronią narządy docelowe przed dalszymi szkodliwymi skutkami wysokiego ciśnienia. Preparaty - lysigamma, prestanz, fosikard, zokardis, hartil; lorista, walsartan itp. - betta - adrenergiczne środki blokujące i antagoniści wapnia zmniejszają napięcie naczyń obwodowych, zmniejszając opór naczyniowy. Przygotowania - betalok, recardium, non-bilet; amlodypina, felodypina itp. - leki moczopędne usuwają nadmiar płynu z organizmu. Leki - diuver, arifon, indapamid, weroshpiron, hydrochlorotiazyd i inne - inne grupy leków na dusznicę bolesną, niewydolność serca, zawał serca i inne powikłania - azotany, leki przeciwpłytkowe, statyny.

Zaleca się rozpoczęcie leczenia metodami nielekowymi (na etapie I), w przypadku braku efektu, przepisać jeden lek z małą dawką. Na etapie uszkodzenia narządów docelowych, wraz z rozwojem powikłań, z ciągłym wzrostem ciśnienia do znacznej liczby, zaleca się przyjmowanie kombinacji leków. Leki złożone - Exforge (walsartan + amlodypina), Lozap plus (hydrochlorotiazyd + losartan), Aritel plus (hydrochlorotiazyd + bisoprolol) i wiele innych.

Diagnostyka

Konieczne jest kompleksowe podejście do identyfikacji pierwotnego nadciśnienia tętniczego. Rozpoznanie rozpoczyna się od wywiadu medycznego. Specjalista musi zdecydowanie przeanalizować skargi pacjenta. Podczas badania można wykryć świszczący oddech w płucach i szmer serca.

Wymagane pomiary ciśnienia krwi

Ważne jest, aby zidentyfikować parametry w spoczynku i podczas wysiłku fizycznego. Konieczne jest porównanie uzyskanych wskaźników

Najbardziej skuteczny codzienny monitoring ciśnienia krwi. Pozwala nie tylko poznać stopień nacisku, ale także określić czynniki wpływające na to.

Codzienne monitorowanie polega na noszeniu przez pacjenta automatycznego czujnika ciśnienia krwi. Ciśnienie krwi jest ustalane w ciągu dnia. Zazwyczaj w ciągu dnia pomiary są wykonywane w odstępach pół godziny, w nocy - 1-2 godziny.

W diagnozie pierwotnego nadciśnienia stosuje się techniki laboratoryjne i instrumentalne. Najbardziej pouczające są następujące badania:

Badania krwi. Ogólna analiza wykazuje oznaki stanu zapalnego

Badania biochemiczne są ważne dla oceny stanu i funkcjonowania narządów wewnętrznych i układów organizmu. Analiza moczu

Taka diagnoza może wskazywać na problemy z nerkami..
Elektrokardiogram. Badania mogą ujawnić przerost lewej komory. Echokardiografia. Badanie jest ważne dla oceny struktury i wielkości serca, stanu jego zastawek i kurczliwości. Rentgen klatki piersiowej. W tym badaniu ujawniono rozszerzenie lewej komory serca, zmiany miażdżycowe. Diagnostyka ultrasonograficzna nerek. Przy wysokim ciśnieniu krwi występują pewne zmiany w nerkach. Ultradźwięki pozwalają je zidentyfikować. Badanie dna oka. Ta diagnoza ujawnia zmiany w naczyniach krwionośnych związane z wysokim ciśnieniem krwi..

Pełnoprawna złożona diagnoza pozwala nie tylko potwierdzić podstawowe nadciśnienie, ale także ocenić cechy przebiegu tej choroby i związanych z nią patologii. Wszystkie te informacje są niezbędne do przepisania najlepszego leczenia..

Pierwotne leczenie nadciśnienia tętniczego

Ważnym punktem leczenia jest zmniejszenie ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych. Wymaga to nie tylko terapii farmakologicznej, ale także zmian stylu życia.

Farmakoterapia

Leczenie zachowawcze może być przepisane tylko przez specjalistę. Weźmie pod uwagę wszystkie ważne cechy patologii, które pozwolą wybrać optymalne leki w konkretnym przypadku spośród ogromnego wyboru leków.

Leczenie uzależnień można przeprowadzać na różne sposoby. Monoterapia obejmuje stosowanie jednego leku. Leczenie skojarzone oznacza jednoczesne stosowanie kilku leków.

W przypadku nadciśnienia samoistnego można stosować następujące grupy leków:

  • Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę. Obniżenie ciśnienia krwi zapewnia ekspozycja w kilku kierunkach jednocześnie.
  • Blokery receptora angiotensyny. Działanie takich leków obejmuje rozszerzanie naczyń krwionośnych.
  • β - blokery. Leki te działają w kilku kierunkach, rozszerzając naczynia krwionośne, spowalniając bicie serca i normalizując tętno.
  • Antagoniści wapnia.
  • Leki moczopędne Istnieje kilka grup takich leków. Środki tiazydowe wspomagają wydalanie sodu z wodą. W lekach oszczędzających potas działanie moczopędne jest słabe, ale zatrzymują one potas w organizmie. Najsilniejszy efekt w przygotowaniach do pętli.
  • Według wskazań stosują one α-bloker. Dotyczą one leków działających centralnie. Taka terapia zmniejsza aktywność układu nerwowego, w stosunku do którego obniża się poziom ciśnienia krwi. Działanie leków polega na rozszerzeniu naczyń i obniżeniu całkowitego cholesterolu we krwi.

W przypadku kryzysu nadciśnieniowego pacjent potrzebuje odpoczynku i leżenia w łóżku. W placówkach medycznych zwykle stosują enalaprylat, nitroglicerynę, β-blokery, diuretyki, leki przeciwpsychotyczne.

etnonauka

W leczeniu pierwotnego nadciśnienia odpowiednie jest również medycyna alternatywna. Możesz użyć następujących przepisów ludowych:

  • Szyszki z czerwonej sosny. Przygotowuje się z nich napar. Surowce należy umyć i wysuszyć, a następnie napełnić je szklanym pojemnikiem. Do góry musi być wypełniony alkoholem lub wódką. Nalegaj w ciemności przez 15-20 dni. Gotowy produkt powinien mieć ciemnoczerwony kolor. Konieczne jest przyjmowanie łyżeczki pół godziny przed posiłkiem trzy razy dziennie.
  • Napar z dzikiej róży. 100 gramów suszonych jagód trzeba zaparzyć litr wrzącej wody i nalegać na termos. Gotowy produkt można pić zamiast herbaty, ale z umiarem, ponieważ ma działanie utrwalające.
  • Napar z kaliny. Konieczne jest wlanie 1,5 szklanki jagód z litrem wrzącej wody i naleganie w szklanym pojemniku przez 5 godzin. Następnie odcedź kompozycję, pocierając jagody przez sito. Dodaj szklankę miodu. Weź 2 tygodnie w trzeciej szklance trzy razy dziennie przed posiłkiem lub po posiłku.

Powinieneś skonsultować się z lekarzem na temat możliwości zastosowania tradycyjnej medycyny. Niektóre składniki mogą być przeciwwskazane w konkretnym przypadku. Materiały roślinne mogą powodować indywidualną nietolerancję.

Styl życia

Osoba z rozpoznanym nadciśnieniem pierwotnym musi zmienić swój styl życia. Warunkiem jest odrzucenie złych nawyków. Palenie i alkohol powinny zostać całkowicie wyeliminowane..

W diecie musisz uwzględnić więcej pokarmów roślinnych. Objętość tłuszczów zwierzęcych należy zmniejszyć. W diecie powinna znajdować się wystarczająca ilość wapnia i potasu. Te pierwiastki śladowe zawierają produkty mleczne, zboża, warzywa i owoce. Stosowanie soli powinno być ograniczone - nie więcej niż 5 gramów dziennie.

W przypadku nadwagi konieczna jest jej normalizacja. Wymagane jest łagodne ćwiczenie. Jeśli nie ma możliwości uprawiania sportu, musisz iść więcej. Codziennie należy podjąć 10 tysięcy kroków.

Ważne jest, aby znormalizować dzień. Konieczna jest optymalna kombinacja i sekwencja snu, pracy i odpoczynku pośredniego..

Nadciśnienie naczyniowo-naczyniowe

Zobacz także w innych słownikach:

NADCIŚNIENIE WAZORENIOWE TĘTNIC - miód. Tętnicze nadciśnienie tętnicze (AH) jest objawowe (wtórne) AH spowodowane niedokrwieniem nerek (nerki) z powodu niedrożności tętnic nerkowych. Częstotliwość. 0,5% całego nadciśnienia tętniczego. Etiologia • Miażdżyca tętnic nerkowych (60% 70%...... Przewodnik po chorobach

nadciśnienie naczyniowo-nerkowe - (h. vasorenalis; łac. naczynie naczyniowe + nerka nerkowa; synonim G. renowacyjne) tętnicze G. spowodowane zaburzeniem dopływu krwi do nerek, zwykle z powodu zwężenia jednej lub obu tętnic nerkowych... Duży słownik medyczny

NADCIŚNIENIE RENOPARENCHIMATOZA TĘTNIC - miód. Renoparenchymal tętnicze nadciśnienie tętnicze (AH) jest objawowym (wtórnym) AH spowodowanym wrodzoną lub nabytą chorobą nerek. Etiologia • Obustronne uszkodzenia nerek (kłębuszkowe zapalenie nerek, nefropatia cukrzycowa,...... Przewodnik po chorobach

Nadciśnienie płucne - krążenie płucne... Wikipedia

Nadciśnienie tętnicze - w tym artykule należy zgłosić się w zastępstwie. Ułóż to zgodnie z zasadami pisania artykułów... Wikipedia

Nadciśnienie samoistne - (nadciśnienie, nadciśnienie, nadciśnienie, pierwotne nadciśnienie) Formą nadciśnienia tętniczego jest choroba przewlekła, której głównym objawem klinicznym jest przedłużony i utrzymujący się wzrost ciśnienia krwi (nadciśnienie), diagnoza...... Wikipedia

Zasadnicze nadciśnienie tętnicze - Zasadnicze nadciśnienie tętnicze (nadciśnienie) jest chorobą wywoływaną przez wiele różnych czynników; opiera się na genetycznym poligenicznym defekcie strukturalnym, który powoduje wysoką aktywność mechanizmów presyjnych...... Wikipedia

NADCIŚNIENIE TĘTNICZE - charakteryzuje się ciągłym wzrostem ciśnienia krwi powyżej normy fizjologicznej (140/90 mm Hg). W przeważającej większości przypadków nie można ustalić przyczyny wzrostu ciśnienia krwi, mówiąc o niezbędnym nadciśnieniu lub nadciśnieniu...... Encyklopedyczny słownik psychologii i pedagogiki

Wysokie ciśnienie krwi - nadciśnienie tętnicze Pogrubienie ściany tętnicy nadciśnieniem tętniczym. Mikrografia ICD 10 I10. Ja... Wikipedia

Etiologia

Genetyczne predyspozycje

Podwójne badania sugerują, że dziedziczność odgrywa ważną rolę w etiologii nadciśnienia tętniczego..

Około 50% pacjentów ma dziedziczną predyspozycję do EG z powodu mutacji w genach angiotensynogenu, receptorów angiotensyny II, enzymu konwertującego angiotensynę, reniny, syntetazy aldosteronu, podjednostki β wrażliwych na amyloid kanałów sodowych nabłonka nerkowego itp..

Inne czynniki

  • Otyłość zwiększa ryzyko nadciśnienia pięciokrotnie. Ponad 85% przypadków nadciśnienia występuje u pacjentów o wskaźniku masy ciała powyżej 25.
  • Palenie: zmniejsza zależne od śródbłonka rozszerzenie naczyń krwionośnych, zwiększa aktywność współczulnego układu nerwowego, jest czynnikiem ryzyka rozwoju choroby niedokrwiennej serca.
  • Nadmierne spożycie soli: nadmiar sodu zwiększa objętość krążącej krwi, powoduje obrzęk ścian tętniczek, zwiększa wrażliwość ściany naczynia na czynniki zwężające naczynia krwionośne.
  • Niewystarczające spożycie wapnia i magnezu, pierwiastków śladowych i witamin z wodą i jedzeniem.
  • Nadużywanie alkoholu.
  • Niska aktywność fizyczna, brak aktywności fizycznej.
  • Stresujące sytuacje psycho-emocjonalne.
  • Replikacja patogennych mikroorganizmów, szczególnie nasilonych w różnych warunkach stresu związanych z izolowanym nadciśnieniem skurczowym i nadciśnieniem skurczowo-rozkurczowym, replikacja wirusa cytomegalii. Zaobserwowano to w Rosji, a następnie w środkowoatlantyckich stanach USA, Kazachach, populacjach chińskich, chociaż w populacjach Stanów Zjednoczonych jako całości dane są wciąż niedostatecznie badane. Wynika to z faktu, że wzrost ekspresji angiotensyny II i reniny we krwi i tkankach, co z pewnością obserwuje się w wyniku ekspozycji na wirusa cytomegalii, nie zawsze prowadzi do rozwoju nadciśnienia tętniczego, ponieważ na przykład ludzie rasy afrykańskiej są średnio bardzo wysoko w porównaniu z innymi rasami poziom angiotensyny II i reniny, ich nadciśnienie jest rzeczywiście cięższe, ale na Kubie, w Puerto Rico, a zwłaszcza w Afryce, częstość występowania AH jest zwykle znacznie niższa niż wśród białych USA.
  • Pojawienie się nadciśnienia zależy od wieku osoby. W młodym wieku głównie wtórne nadciśnienie jest spowodowane paleniem tytoniu, alkoholizacją, narkotykami, niewydolnością kręgowo-podstawną, wrodzonymi anomaliami naczyń krwionośnych, nerek, nadnerczy i przysadki mózgowej. W średnim wieku - z powodu nadwagi, stresu neuropsychicznego lub przeszłych chorób z uszkodzeniem serca, naczyń krwionośnych, nerek. A po 40 roku życia prawie zawsze jest wynikiem sklerotycznego uszkodzenia naczyń;
  • Nadciśnienie w ciąży to nadciśnienie, które rozwija się u niektórych kobiet w czasie ciąży. Zwykle ustępuje po porodzie, ale czasami choroba może być opóźniona, a kobiety, które doświadczyły nadciśnienia w ciąży, a także stanu przedrzucawkowego i rzucawki, któremu towarzyszy również nadciśnienie tętnicze, częściej rozwijają nadciśnienie w kolejnych latach.
  • U Afrykanów żyjących w społeczeństwie przemysłowym pierwotne nadciśnienie jest czterokrotnie bardziej prawdopodobne niż u białych, rozwija się szybciej i prowadzi do większej śmiertelności, częstości występowania, ale nie ciężkości, nadciśnienia samoistnego u nich maleje wraz ze spadkiem jawnego lub utajonego rasizmu.

Powikłania

  1. Kryzys nadciśnieniowy: towarzyszy mu gwałtowny wzrost ciśnienia krwi powyżej normy, zaburzenia sercowo-naczyniowe i mózgowe, które mogą prowadzić do udaru i zawału mięśnia sercowego.
  2. Serce z nadciśnieniem tętniczym: któremu towarzyszy upośledzenie kurczliwości mięśnia sercowego i pogrubienie ścian serca, może prowadzić do zawału mięśnia sercowego, nagłej śmierci wieńcowej, arytmii lub niewydolności serca.
  3. Uszkodzenie nerek: objawiające się jako wielomocz, oddawanie moczu w nocy, niewydolność nerek.
  4. Zmiany dna oka: krwotok, zwężenie naczyń, zmniejszona ostrość wzroku, ślepota.
  5. Zmiany w OUN: zaburzenia pamięci, bóle głowy, odwrócenie uwagi, zmniejszona zdolność do pracy i zdolności intelektualne, encefalopatia nadciśnieniowa, wypadek naczyniowo-mózgowy, demencja, udar mózgu.

Leczenie pierwotnego nadciśnienia tętniczego można przeprowadzić po zebraniu dokładnej historii medycznej, badaniu i kompleksowym badaniu pacjenta przy użyciu technik instrumentalnych i laboratoryjnych. Obejmuje leczenie nielekowe i farmakologiczne.

Terapia nielekowa ma na celu zapobieganie powikłaniom choroby i obejmuje takie środki:

  1. Ograniczenie spożycia soli do 5-6 g dziennie.
  2. Wyłączenie z diety żywności zawierającej tłuszcze wielonienasycone.
  3. Utrata masy ciała.
  4. Włączenie do diety warzyw, owoców, zbóż, chudego mięsa i makaronu z pszenicy durum.
  5. Zgodność z przepisami dotyczącymi picia.
  6. Rzucenie palenia i alkoholu.
  7. Normalizacja snu.
  8. Wykluczenie stresu psycho-emocjonalnego i przepracowania.
  9. Codzienne spacery na świeżym powietrzu.
  10. Ćwiczenia dostosowane do zdrowia.
  11. Normalizacja bezpieczeństwa i higieny pracy (wykluczenie pracy związanej z hałasem i wibracjami).
  • środki uspokajające: rezerpina, raunatyna, winkamina, apressyna, siarczan magnezu;
  • leki przeciwiadrenergiczne: izobaryna, redegram, dopegit;
  • antagoniści wapnia: Nifedypina, Verampil, Diltiazem, Corinfar;
  • blokery receptora angiotensyny II: Naviten, Walsartan, Losartan, Lorista N;
  • leki moczopędne: hydrochlorotiazyd, bumetanid, brinaldix, triamteren, higroton, chlortalidon, spironolakton;
  • beta-blokery: anaprylina, tymol, trazikor, atenolol;
  • Inhibitory ACE: lizynopryl, kaptopryl, enalapryl;
  • Środki rozszerzające naczynia krwionośne: Apressin, Minoxidil, Hyperstat.

Aby zatrzymać kryzys nadciśnieniowy, można zastosować leki przeciwskurczowe (dibazol), agonistów receptorów α2-adrenergicznych (klonidyna, klonidyna), blokery zwojów (benzoheksonium, pentamina) i inne leki..

Wskazaniami do hospitalizacji pacjentów z nadciśnieniem pierwotnym są:

  • złożoność wyboru złożonej terapii lekowej;
  • kryzysy nadciśnieniowe, których nie można zatrzymać w warunkach ambulatoryjnych, oraz kryzysy nadciśnieniowe z objawami encefalopatii nadciśnieniowej (splątanie, nudności, wymioty);
  • potrzeba kompleksowych i inwazyjnych technik diagnostycznych;
  • powikłania spowodowane nadciśnieniem tętniczym.

Zasadnicze nadciśnienie tętnicze jest obecnie niezwykle rozpowszechnione - około 40% światowej populacji cierpi na tę dolegliwość. Niewłaściwy styl życia odgrywa kluczową rolę w wystąpieniu choroby..

W przypadku braku odpowiedniego leczenia prowadzi do choroby wieńcowej, zawału serca i udaru mózgu, które zajmują pierwsze miejsce na liście przyczyn zgonów

Aby zapobiec wystąpieniu nadciśnienia samoistnego u siebie i bliskich, ważne jest, aby zrozumieć, co to jest i jak to się dzieje

Główne powody

Złożoność patologii polega na tym, że trudno jest zdiagnozować na początkowych etapach. Wynika to z istniejących problemów w pracy serca, naczyń krwionośnych.

Przyczyny podwyższonego ciśnienia w pierwotnym nadciśnieniu tętniczym:

  • Pij dużo soli. Jego ilość powyżej 5,5 g w ciągu dnia negatywnie wpływa na stan organizmu. Nadmiar płynu gromadzi się w nim, w wyniku czego naczynia krwionośne zwężają się, ciśnienie krwi wzrasta.
  • Dziedziczność. Jeśli masz krewnych, którzy już cierpią na nadciśnienie, powinieneś bardziej uważać na swoje zdrowie. Zapobiegnie to rozwojowi choroby w czasie..
  • Patologia tętnic. Problem z naczyniami, ich deformacją, niską elastycznością prowadzi do zakłócenia przepływu krwi. Znajduje to odzwierciedlenie w poziomie wskaźników na tonometrze.
  • Historia cukrzycy. Poziom glukozy we krwi reguluje hormon insuliny, pozwala mu dostać się do komórek organizmu i ma korzystny wpływ na funkcjonowanie naczyń krwionośnych. Jeśli proces ten zostanie zakłócony, rozwija się cukrzyca, co nieuchronnie powoduje wzrost ciśnienia.
  • Nadmiar masy ciała. Nadwaga jest problemem, który grozi obrzękiem, problemem w pracy serca, tętnic. Zmniejsza się napięcie mięśniowe, naczynia krwionośne zatkają się, wzrasta ciśnienie..
  • Wiek. Z biegiem lat naczynia zużywają się, co prowadzi do zakłócenia układu krążenia. W rezultacie ciśnienie zaczyna rosnąć..

Sytuację może pogorszyć:

  • palenie, nadużywanie alkoholu;
  • niedożywienie;
  • stres, podniecenie;
  • Siedzący tryb życia;
  • przewlekła choroba nerek, procesy zapalne.

Można wykluczyć powikłania, takie jak podwyższone ciśnienie krwi, jeśli czynniki te zostaną wykluczone..

Jeśli nie dostosujesz stylu życia, nie angażujesz się w zdrowie, z czasem wpływają na duże tętnice, możliwy jest rozwój poważniejszych patologii.

Diagnostyka

Nadciśnienie rozpoznaje się po wykryciu wysokiego ciśnienia krwi w spoczynku..

Pomiar ciśnienia krwi wyraża się jako dwa wskaźniki: skurczowe i rozkurczowe ciśnienie krwi. Dane te są zgłaszane jako dwie liczby wskazane ułamkiem: na przykład 120 mmHg. (skurczowe) / 80 mmHg (rozkurczowy) lub, prościej, 120/80. Skurczowe ciśnienie krwi to ciśnienie wewnątrz tętnicy w momencie ucisku serca. Rozkurczowe ciśnienie krwi to ciśnienie między skurczami serca w okresie rozluźnienia serca..

Pomiar ciśnienia krwi w gabinecie lekarskim

Oficjalne zalecenia dotyczące pomiaru ciśnienia krwi pokazują, że tę procedurę należy przeprowadzać w otoczeniu o temperaturze odpowiedniej do temperatury. Przed pomiarem ciśnienia krwi pacjent powinien siedzieć spokojnie przez co najmniej pięć minut. W takim przypadku przed diagnozą (przez co najmniej 30 minut) nie można pić kawy ani palić. W tych warunkach należy wykonać co najmniej dwa pomiary ciśnienia krwi po około pięciu minutach. Pomiary należy powtarzać, aż uzyskane wyniki nie pokrywają się z dokładnością 5 mmHg. św.

Jeśli pacjent staje się niespokojny lub odczuwa stres podczas pomiaru ciśnienia krwi, może wystąpić tak zwane „białe fartuch”. W takim przypadku ciśnienie krwi będzie wysokie w gabinecie lekarskim i prawie normalne w każdym innym miejscu. Leczenie tej postaci nadciśnienia najczęściej nie jest przeprowadzane..

Oprócz kontroli ciśnienia krwi lekarz może dokładnie zbadać historię medyczną, przeprowadzić badanie fizykalne i przepisać diagnozę laboratoryjną, w tym badanie krwi. Dalsze badania mogą być wymagane, jeśli lekarz podejrzewa wtórną postać nadciśnienia..

Domowy pomiar ciśnienia krwi

Monitorowanie ciśnienia krwi można przeprowadzić za pomocą zaprojektowanych do tego urządzeń domowych. Często mierzą ciśnienie krwi w ciągu 24 godzin lub 48 godzin. Umożliwia to lekarzowi określenie średniego odczytu ciśnienia krwi, które uważa się za dokładniejsze niż wyniki uzyskane w gabinecie lekarskim, nawet jeśli wykonano trzy pomiary. Dzisiejsze dowody potwierdzają wiarygodność tego podejścia do pomiaru ciśnienia krwi.

Określenie wahań ciśnienia krwi w ciągu dnia lub dłużej pozwala ustalić diagnozę rodzaju labilnego nadciśnienia, które w niektórych przypadkach jest niezbędne. Również ta postać nadciśnienia może być wynikiem niewłaściwego wyboru leku, nadciśnienia „białego fartucha” lub może wystąpić z powodu zmian fizjologicznych wpływających na ciśnienie krwi. W takich przypadkach monitorowanie ciśnienia krwi może pomóc wyjaśnić genezę tego problemu..

Ważne Jest, Aby Zdawać Sobie Sprawę Z Naczyń