Dystonia wegetatywna-naczyniowa (VVD) - objawy i leczenie

Co to jest dystonia wegetatywna-naczyniowa (VVD)? Przyczyny, diagnoza i metody leczenia zostały omówione w artykule przez dr Patrinę A.V., neurologa z 14-letnim doświadczeniem.

Definicja choroby Przyczyny choroby

Uwaga edytora: Dystonia wegetatywna-naczyniowa (VVD) to nieaktualna diagnoza, która nie istnieje w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób (ICD-10). Dysfunkcja autonomicznego układu nerwowego sama w sobie nie jest chorobą. Objawy, często diagnozowane za pomocą VVD, wskazują na spektrum chorób, które wymagają dodatkowej diagnozy w celu wykrycia. Niektóre z tych chorób - nerwica, ataki paniki, zaburzenia lękowo-depresyjne - są związane z problemami psychicznymi. Bardziej poprawnym i nowoczesnym terminem określającym część zaburzeń związanych z VVD jest „autonomiczna dysfunkcja układu nerwowego somatoform”. Ta diagnoza trafia do ICD-10 pod kodem F 45.3.

Autonomiczny (autonomiczny) układ nerwowy (BCH) jest częścią układu nerwowego organizmu, który kontroluje aktywność narządów wewnętrznych i metabolizm w całym ciele. Znajduje się w korze i pniu mózgu, podwzgórzu, rdzeniu kręgowym i składa się z oddziałów obwodowych. Każda patologia tych struktur, a także naruszenie relacji z BCH, może powodować zaburzenia autonomiczne. [1]

Dystonia wegetatywno-naczyniowa (VVD) to zespół prezentowany w postaci różnych zaburzeń funkcji autonomicznych związanych z zaburzeniem regulacji neurogennej i wynikającym z braku równowagi w tonicznej aktywności współczulnego i przywspółczulnego podziału ANS. [3]

Dystonia wegetatywna objawia się zaburzeniami czynnościowymi, ale są one spowodowane zaburzeniami subkomórkowymi. [5]

Zaburzenie to może wystąpić u osób w różnym wieku, ale występuje głównie u młodych ludzi. [5]

VVD jest zaburzeniem o wielu przyczynach, które może działać jako osobna pierwotna choroba, ale częściej jest to wtórna patologia, objawiająca się na tle istniejących chorób somatycznych i neurologicznych. [15] Czynniki występowania VVD dzieli się na predyspozycje i przyczyny.

Czynniki powodujące:

  • Psychogenne [5] - ostre i przewlekłe stresy psycho-emocjonalne oraz inne zaburzenia psychiczne i neurotyczne [3], które są głównymi prekursorami (predyktorami) choroby. [10] VVD jest w istocie nadmierną wegetatywną reakcją na stres. [9] Często zaburzeniom psychicznym - depresji zespołu lękowego - towarzyszą objawy wegetatywne równolegle z objawami psychicznymi: u niektórych pacjentów przeważają zaburzenia psychiczne, u innych wysuwają się skargi somatyczne, co utrudnia diagnozę. [10]
  • Fizyczne - nadmierne zmęczenie, udar słoneczny (hiperinsolacja), promieniowanie jonizujące, ekspozycja na podwyższoną temperaturę, wibracje. Często wpływ czynników fizycznych wiąże się z wykonywaniem obowiązków zawodowych, następnie są one pozycjonowane jako czynniki szkodliwości zawodowej [1], które mogą powodować lub pogarszać obraz kliniczny dystonii wegetatywno-naczyniowej. W takim przypadku istnieją ograniczenia w dostępie do pracy z tymi czynnikami (zarządzenie Ministerstwa Zdrowia Federacji Rosyjskiej z 2011 r. Nr 302).
  • Chemiczne - przewlekłe zatrucie, nadużywanie alkoholu, nikotyny, przypraw i innych substancji psychoaktywnych. [5] Manifestacje VVD mogą być również związane z działaniami niepożądanymi niektórych leków: przeciwdepresyjnymi o działaniu aktywującym, lekami rozszerzającymi oskrzela, lewodopą oraz lekami zawierającymi efedrynę i kofeinę. [10] Po ich wycofaniu następuje regresja objawów IRR.
  • Dyshormonalne - etapy restrukturyzacji hormonalnej: okres dojrzewania, menopauza [3], ciąża, zaburzenia dwuwymiarowe [5], kontrola urodzeń z okresami odstawienia. [10]
  • Zakaźne - ostre i przewlekłe zakażenia górnych dróg oddechowych, układu moczowo-płciowego, choroby zakaźne układu nerwowego (zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu i inne). [5]
  • Inne choroby mózgu - choroba Parkinsona, encefalopatia krążeniowa (DEP), konsekwencje urazowego uszkodzenia mózgu i inne. [3]
  • Inne choroby somatyczne - zapalenie żołądka, zapalenie trzustki, nadciśnienie, cukrzyca, nadczynność tarczycy. [1]

Czynniki predysponujące:

  • Dziedziczno-konstytucyjne cechy ciała - choroba występuje w dzieciństwie lub w wieku dojrzewania, z czasem zaburzenie to jest kompensowane, ale przywrócenie upośledzonych funkcji jest niestabilne, więc sytuację łatwo zdestabilizują niekorzystne czynniki. [10]
  • Cechy osobowości [5] - zwiększona koncentracja uwagi na odczuciach somatycznych (cielesnych), które są postrzegane jako przejaw choroby, co z kolei wyzwala patologiczny mechanizm reakcji psycho-wegetatywnej. [6]
  • Niekorzystne warunki społeczno-ekonomiczne - stan środowiska jako całości, niski poziom życia, kryzys gospodarczy w kraju, warunki mieszkaniowe dla osób fizycznych, kultura żywności (zaangażowanie w fast food, tańsza produkcja żywności dzięki wykorzystaniu surowców naturalnych), kultura sportowa (pomimo aktywnej budowy sportu kompleksy, ale nie następuje pełna integracja sportu w codziennym życiu ludności). [5] Mówimy również o klimacie w centralnej części Rosji z deficytem promieniowania ultrafioletowego w zimnych porach roku, co prowadzi do zaostrzenia wielu chorób przewlekłych w okresie jesienno-wiosennym, w tym VSD. [1]
  • Patologie okresu okołoporodowego (prenatalne) - zakażenia i zatrucia wewnątrzmaciczne, konflikty resuscytacyjne, niedotlenienie wewnątrzmaciczne (głód tlenu), gestoza matczyna, niewydolność płodowo-łożyskowa i inne. [6]

Myasischev V.N., wybitny domowy psychoterapeuta, uważa, że ​​VVD rozwija się w wyniku wpływu zaburzeń psycho-emocjonalnych na istniejące anomalie autonomiczne. [trzynaście]

Choroba może również występować u zdrowych ludzi jako przejściowa (tymczasowa) reakcja psychofizjologiczna na każdą nadzwyczajną, ekstremalną sytuację. [10]

Objawy dystonii wegetatywno-naczyniowej

VVD charakteryzuje się manifestacją kompleksów objawowych współczulnych, przywspółczulnych lub mieszanych. [1] Przewaga tonu współczulnej części BCH (sympathicotonia) wyraża się w tachykardii, bladości skóry, podwyższonym ciśnieniu krwi, osłabionych skurczach ściany jelita (perystaltyka), rozszerzonej źrenicy, dreszczach, poczuciu strachu i niepokoju. [2] Nadczynności oddziału przywspółczulnego (wagotonia) towarzyszy spowolnienie bicia serca (bradykardia), trudności w oddychaniu, zaczerwienienie twarzy, pocenie się, zwiększone wydzielanie śliny, obniżone ciśnienie krwi, podrażnienie (dyskinezy) jelit. [2]

Co to jest dystonia wegetatywna-naczyniowa

Eksperci nie mają jednomyślnej opinii na temat VVD, co to jest za choroba lub czy należy ją uznać za wadę regulacji nerwowej. Niemniej jednak większość personelu medycznego tradycyjnie przypisuje stan patologiczny do sekcji chorób neurologicznych, ponieważ objawy, które dotyczą ludzi, nie pasują do obrazu klinicznego innych chorób wewnętrznych. Dlatego neurolog powinien wybrać optymalny schemat leczenia.

Przyczyny i wyzwalacze

Aby ułatwić zrozumienie dystonii wegetatywno-naczyniowej, co to jest i dlaczego powstaje, przede wszystkim powinieneś wiedzieć trochę o strukturze autonomicznego układu nerwowego. Natura zapewniła w nim jednocześnie dwa oddziały - sympatyczny i przywspółczulny. Ściśle oddziałując, zapewniają stabilność środowiska wewnętrznego i aktywność narządów w ludzkim ciele.

Z syndromem dystonii wegetatywno-naczyniowej jeden z działów działa nieprawidłowo, co może prowadzić do następujących przyczyn:

  • neuro-psychosomatyczny - niekorzystne środowisko życia, na przykład częste kłótnie w rodzinie, silny stres, alkohol, uzależnienie od narkotyków krewnych;
  • dziedziczny - rodzina predyspozycje do patologii neurologicznych, przypadki depresji, samobójstwa od kilku pokoleń;
  • wrodzona - ciężka ciąża, niedotlenienie płodu tlenem, uszkodzenie porodu;
  • niedostosowana dieta - niedobory witamin, brak świeżych warzyw, owoców, witamin;
  • nadmierne trwałe przeciążenie fizyczne / intelektualne;
  • zaburzenia hormonalne;
  • złe nawyki - nadużywanie alkoholu lub wyrobów tytoniowych, napojów kawowych;
  • chroniczne zatrucie, zatrucie związkami chemicznymi - aktywność zawodowa w niebezpiecznych branżach.

Czasami, aby zrozumieć syndrom dystonii wegetatywno-naczyniowej, czym jest i jakie są jego przyczyny, nawet doświadczonemu specjalistowi trudno jest to zrobić. W końcu układ autonomiczny działa autonomicznie, ale jego działanie wpływa na wszystkie narządy wewnętrzne, stając się platformą dla zaburzeń sercowo-naczyniowych, wybuchów emocjonalnych i zaburzeń trawiennych.

Objawy VSD

Prawie żadna choroba nie ma tak różnorodnych objawów klinicznych, jak zespół VVD. Ludzie mogą narzekać na pogorszenie samopoczucia w okolicy serca - dyskomfort, pieczenie, pękanie i natychmiast mówić, że mają wahania ciśnienia krwi, z ciągłym wzrostem lub spadkiem.

Jednocześnie lub osobno wystąpią epizody bólów głowy i zawrotów głowy, aż do omdlenia i utraty przytomności. Jednak nie można uzyskać obiektywnych wyników trwających procedur diagnostycznych - wszystkie parametry funkcjonowania mózgu pozostają prawidłowe.

U niektórych pacjentów VSD psychosomatyczne odbija się w układzie oddechowym. Ten wariant choroby charakteryzuje się atakami uduszenia - ostrym brakiem powietrza z silnym atakiem paniki i strachem przed śmiercią. Niemniej jednak zmiany w układzie oddechowym - zapalenie, procesy złośliwe, niedrożność, w rzeczywistości nie mogą być wykryte.

Typowym objawem zaburzeń w regulacji krążenia krwi i ciśnienia będzie zmiana koloru tkanek powłokowych - ich bladość lub przekrwienie, marmurkowanie, sinica. W tym samym czasie podczas kryzysów pojawia się obfity pot. Czasami mogą wystąpić momenty wzrostu lub spadku temperatury, bez powiązania z chorobami zakaźnymi.

Nie każdy specjalista jest w stanie wyjaśnić pacjentowi z VVD, co to jest w prostym języku. Dlatego większość ludzi jest pewna, że ​​mają poważne wewnętrzne patologie. Jednak odpowiednio dobrane leczenie VVD może złagodzić objawy i poprawić jakość życia..

Rodzaje zaburzeń VVD

Ponieważ układ wegetatywny-naczyniowy bierze udział w unerwianiu wszystkich narządów wewnętrznych i tkanek, specjaliści nie mogli opracować jednolitej klasyfikacji rodzajów zaburzeń. Jednak niektóre kryteria pozwalają lekarzom nawigować w diagnozie jednej z form choroby:

  1. Dystonia autonomiczna według opcji hipotonicznej - z powodu zmniejszenia napięcia naczyniowego. W obrazie klinicznym dominują objawy niewydolności naczyniowej - osłabienie, zwiększone zmęczenie, częste zawroty głowy, niska tonometria, tendencja do omdlenia i zimnych kończyn.
  2. Hipertoniczny typ VVD w leczeniu jest często mylony z przebiegiem nadciśnienia jako takiego, ponieważ głównymi skargami ludzi są gwałtowne skoki ciśnienia krwi, a następnie ich trwałe utrzymywanie przy 140 / 80-150 / 90 mm Hg. Dodatkowe objawy to uderzenia gorąca, bóle głowy, kołatanie serca z prędkością ponad 100 uderzeń na minutę, nadmierne pocenie się.
  3. Jeśli dystonia przebiega zgodnie z typem serca, wówczas u osoby na pierwszy plan wysuwają się ataki ostrego, silnego, powszechnego bólu w okolicy serca. Nie może wskazać ich wyraźnej lokalizacji, czasu trwania. Jednak podczas przeprowadzania EKG odchylenia w aktywności ciała nie są wykrywane. Ulga może przynieść krople Corvalola, Waleriana.

W mieszanym, najczęściej diagnozowanym wariancie przebiegu VVD, oprócz nadciśnienia tętniczego, dolegliwości obejmują również zawroty głowy z bólem głowy i duszność z tachykardią w połączeniu z poceniem się twarzy i dreszczami w stopach.

Diagnoza IRR

W rzeczywistości zespół wegetatywno-naczyniowy jest zaburzeniem, które obejmuje wszystkie układy ludzkiego ciała. Dlatego ekspert będzie w stanie postawić odpowiednią diagnozę dopiero po wykluczeniu innych wewnętrznych patologii. Aby zidentyfikować zmiany patologiczne, zaleci różne procedury diagnostyczne..

Tak więc diagnostyka różnicowa chorób układu sercowo-naczyniowego obejmuje EKG, ECHO KG, a także badania krwi, mocz, monitorowanie Holtera, EKG VEM. Natomiast aby wykluczyć zaburzenia w układzie oddechowym wystarczy przeanalizować wyniki radiografii płuc, spirometrii, bronchoskopii. W razie potrzeby tomografia komputerowa śródpiersia.

Badania endoskopowe pomagają zidentyfikować uszkodzenia w układzie pokarmowym - badanie błony śluzowej jelit za pomocą gastroskopii, kolonoskopii, a także ultradźwięków brzucha i miednicy. Upewnij się, że lekarz zaleci badanie aktywności mózgu - rezonans magnetyczny, analiza stężenia hormonów, EEG.

Dopiero po porównaniu wszystkich informacji specjalista będzie miał pełny obraz stanu zdrowia ludzi, co ułatwi rozpoznanie VSD.

Taktyki leczenia VVD

Przed rozpoczęciem leczenia zaburzeń w przywspółczulnym lub współczulnym układzie nerwowym lekarz musi przeprowadzić rozmowę na temat IRR z samym pacjentem i wyjaśnić mu cechy choroby. Będziesz musiał rozpocząć walkę z zaburzeniem z korektą stylu życia:

  • pełny sen - co najmniej 8–9 godzin w dobrze wentylowanym miejscu;
  • obecność w diecie dużej liczby warzyw i owoców o dużej zawartości witamin, zwłaszcza podgrupy B;
  • odmowa złych nawyków - zawierających kawę, napojów alkoholowych, tytoniu;
  • unikanie stresu - w razie potrzeby zmiana pracy;
  • odpowiedni stres fizyczny / intelektualny - zdrowie jest droższe niż dobrobyt finansowy.

Sprawdzone zostały przepisy tradycyjnej medycyny - wywary z roślin leczniczych o działaniu przeciwdepresyjnym, działanie uspokajające przy regularnym stosowaniu przyczynia się do łagodnej korekty funkcjonowania autonomicznego układu nerwowego. Na przykład poranna herbata z rumiankiem, a przed snem z melisy, waleriana.

I tylko przy ciężkiej IRR i częstych kryzysach lekarz przepisze kursy środków uspokajających, przeciwdepresyjnych, przeciwlękowych. Ich nazwę, częstotliwość podawania, a także czas trwania leczenia dobiera się indywidualnie. Dodatkowe metody mogą obejmować efekty fizyczne - magnetoterapię, elektrosnu, elektroforezę, hydroterapię, terapię błotną.

Zapobieganie VSD

Znaczenie środków zapobiegawczych w przypadku VSD jest trudne do przecenienia. W końcu można uniknąć wielu nieprzyjemnych wrażeń, jeśli wyeliminowane zostaną czynniki wywołujące na czas..

Głównymi zaleceniami specjalistów są przestrzeganie reżimu pracy i odpoczynku - nocny odpoczynek i odmowa pracy w nadgodzinach. Oczywiście każda osoba ma swój poziom wytrzymałości, ale włókna nerwowe nikogo innego nie są zbudowane z żelaza, a tkanka nerwowa jest szczególnie delikatna i podatna na negatywne wpływy z zewnątrz..

Dlatego, aby go wspierać, konieczne jest przyjmowanie kompleksów witaminowo-mineralnych, prawidłowe odżywianie - więcej warzyw, a także różnych owoców, przestrzeganie schematu picia. Oczywiście wychowanie fizyczne powinno być obecne w harmonogramie życia ludzi - najlepiej nadaje się pływanie, bieganie, joga. Pozytywne emocje pomogą uspokoić podekscytowane sekcje roślinności..

Komplikacje IRR

Przy ciągłym utrzymywaniu się objawów VVD i braku wyraźnej poprawy samopoczucia takie zaburzenie nerwowe może prowadzić do różnych komplikacji:

  • choroby serca - choroba niedokrwienna serca, kardiopatia;
  • choroba hipertoniczna;
  • pogorszenie wzroku, słuch;
  • zaburzenia metaboliczne - cukrzyca, kacheksja;
  • patologie gastroenterologiczne - wrzód trawienny, zaparcia, przewlekła biegunka.

Z powodu zmniejszenia spożycia składników odżywczych i mikroelementów, a także tlenu do mózgu, u osoby rozwija się skłonność do depresji w przypadku VVD, a następnie nawet samobójstwa.

Aby zapobiec takim komplikacjom, konieczne jest terminowe poszukiwanie pomocy medycznej - przy pierwszych oznakach niezrozumiałego pogorszenia samopoczucia. Dzięki prawidłowej korekcie stylu życia i stosowaniu środków uspokajających można poradzić sobie z chorobą i poprawić jakość życia.

Wszystko o wegetatywnej dystonii naczyniowej: przyczyny, objawy, diagnoza i leczenie

Dzisiaj trudno jest znaleźć osobę, która nie wie, czym jest IRR. Dystonia wegetatywna-naczyniowa (VVD) to zespół zaburzeń autonomicznych, w których naczynia częściowo lub całkowicie tracą zdolność normalnej reakcji na bodźce i mogą mimowolnie rozszerzać się lub kurczyć. W tym artykule szczegółowo opisano: czym jest - dystonia naczyniowa, jak leczyć tę chorobę, a także jak można ją zdiagnozować.

VVD nie jest objęte Międzynarodową Klasyfikacją Chorób, ale często jest wystawiane pacjentom przez kardiologów, terapeutów, neurologów i jest szeroko spotykane w medycynie, głównie postsowieckiej. Naczyniowa dystonia tętnicza nie jest niezależną diagnozą - jest uznawana przez lekarzy za wynik chorób układu hormonalnego, zmian patologicznych w ośrodkowym układzie nerwowym, uszkodzenia serca i niektórych zaburzeń psychicznych. Dlatego wielu z nich całkiem słusznie uważa, że ​​konieczne jest zidentyfikowanie przyczyny, a nie wskazanie konsekwencji IRR. Co więcej, wielu lekarzy i naukowców twierdzi, że diagnoza „VVD” jest dokonywana, gdy po prostu nie mogą wykryć istniejącej choroby, która prowadzi do objawów opisanych przez pacjentów.

Przez VVD rozumieją złożone naruszenie procesów fizjologicznych, takich jak regulacja ciśnienia krwi i wymiany ciepła. W tej chorobie źrenice pacjenta mogą się rozszerzać lub kurczyć bez wyraźnego powodu i kurczyć krążenie krwi w tkankach, niektórzy pacjenci mają problemy z produkcją insuliny i adrenaliny.

Przyczyny wegetatywnej dystonii naczyniowej

Zespoły VVD mogą być spowodowane następującymi przyczynami:

  • uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego;
  • encefalopatia i zaburzenia pnia mózgu i podwzgórza;
  • cukrzyca, niedoczynność tarczycy i inne choroby układu hormonalnego;
  • zmiany hormonalne w ciele (w okresie dojrzewania, podczas ciąży, z menopauzą);
  • URAZY głowy;
  • osteochondroza szyjna;
  • przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, bradykardia, arytmia, wady serca itp.);
  • przewlekłe infekcje;
  • choroby przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • przepracowanie i regularny brak snu;
  • stres i zwiększona nerwowość;
  • indywidualne cechy osoby - zwiększony niepokój, nadmierne obawy o własne zdrowie itp.;
  • obecność złych nawyków - alkoholizm, nikotyna i uzależnienie od narkotyków;
  • zaburzenia psychiczne.

Czasami nawet gwałtowna zmiana klimatu jest jedną z przyczyn IRR.

Rozwój dysfunkcji naczyniowo-naczyniowej jest również możliwy u niemowląt ze względu na patologie, które wystąpiły podczas tworzenia płodu i urazów porodowych. W tym wieku VVD towarzyszą zaburzenia przewodu żołądkowo-jelitowego (wzdęcia, biegunka, częste niedomykanie, słaby apetyt), zwiększone nastrój (czasem wysoka drażliwość nerwowa jest charakterystyczna dla dzieci) i niestabilność odporności na przeziębienia.

Czynniki ryzyka dystonii naczyniowo-naczyniowej

Pierwsze oznaki dystonii wegetatywno-naczyniowej zwykle pojawiają się w dzieciństwie lub w wieku dojrzewania. Według niektórych źródeł zaburzenie to jest szeroko rozpowszechnione i występuje u 80% populacji, według innych - występuje u 32-38% pacjentów, którzy zgłosili się do lekarza ze skargami na stan układu sercowo-naczyniowego. U kobiet objawy VVD występują 3 razy częściej niż u mężczyzn.

Liczby te są oczywiście wyraźnie przesadzone, ponieważ taka diagnoza jest ustalana tylko w krajach poradzieckich, a europejscy i amerykańscy lekarze nigdy nie słyszeli o istnieniu tak powszechnej „choroby”. Co więcej, nawet wśród różnych lekarzy domowych częstość diagnozowania dystonii wegetatywno-naczyniowej jest czasami inna.

Różnice te ułatwia zarówno brak jasnych kryteriów diagnostycznych, jak i zaprzeczenie przez wielu młodych specjalistów, którzy uzyskali dostęp do źródeł wiedzy o „zachodniej” medycynie, o istnieniu tej choroby.

Następujące kategorie populacji można sklasyfikować jako grupę ryzyka:

  • młodzież, kobiety w ciąży, kobiety w wieku menopauzy (z powodu zmian hormonalnych w ciele);
  • ludzie, których zawód jest ściśle związany z ciągłym przemieszczaniem się;
  • ludzie prowadzący „siedzący tryb życia” i mało aktywni fizycznie;
  • pacjenci z chorobami przewlekłymi;
  • życie w warunkach ciągłego dyskomfortu psychicznego;
  • osoby z dziedziczną predyspozycją do dystonii naczyniowej (jeśli ma ją jakikolwiek członek rodziny).

W dystonii wegetatywnej może pojawić się w każdym wieku.

Objawy dystonii wegetatywnej

Pacjenci z patologią, taką jak dysfunkcja naczyniowo-naczyniowa, mogą często narzekać na objawy charakterystyczne dla wielu chorób: utratę siły, zaburzenia snu, częste zawroty głowy, czasami zamieniające się w omdlenie, ból w sercu, pacjenta można wyrzucić na ciepło lub zimno. W przypadku VVD objawy mogą być najbardziej wszechstronne, ale prawie zawsze są liczne.

Główne objawy VSD zarówno u dorosłych, jak iu dzieci są takie same. Oprócz tego pacjenci z tą chorobą mogą wyrazić następujące dolegliwości:

  • drętwienie niektórych kończyn;
  • okresowe uczucie „guzka” w gardle;
  • wrażliwość ciała na warunki pogodowe i ekstremalne temperatury;
  • często występująca opryszczka na ustach;
  • stany depresyjne, które pojawiają się nagle i bez wyraźnego powodu;
  • problemy z rozproszeniem uwagi i pamięcią;
  • letarg i ciągła senność;
  • zaburzenia apetytu (do anoreksji lub bulimii);
  • bóle pleców i kończyn;
  • duszność.

Wielu pacjentów, którzy napotkali zespół dystonii naczyniowo-naczyniowej, przejaw dysfunkcji autonomicznej można pomylić z indywidualnymi cechami ich ciała.

Klasyfikacja wegetatywnej dystonii naczyniowej

W przypadku dysfunkcji naczyniowo-naczyniowych nie opracowano jednej ogólnie przyjętej klasyfikacji, ale można je rozróżnić według niektórych kryteriów.

W zależności od rozpowszechnienia zaburzeń autonomicznych można zidentyfikować następujące typy VSD:

  • dystonia lokalna (lokalna): w pracy jednego narządu obserwuje się zaburzenia;
  • dystonia układowa: zaburzenia występują w jednym układzie narządów (np. sercowo-naczyniowym);
  • uogólniona dystonia: praca dwóch lub więcej układów narządów jest zakłócona.

Możesz odróżnić typy VVD według nasilenia objawów:

  • utajona dystonia - choroba objawia się dopiero po pojawieniu się czynników drażniących (stres, podniecenie itp.);
  • napadowa dystonia - przy tym wariancie choroby napady pojawiają się nagle, czasem z określoną częstotliwością;
  • permanentna dystonia - choroba, w której stale objawiają się niektóre zaburzenia (np. zimne dłonie z powodu problemów z termoregulacją).

W zależności od manifestacji objawów można wyróżnić następujące typy dystonii wegetatywnej:

  • VVD z przewagą efektów współczulnych;
  • VVD z przewagą efektów przywspółczulnych;
  • mieszane VSD.

Układ współczulny odpowiada za reakcję organizmu na stresujące bodźce. Jego aktywność może powodować przyspieszenie akcji serca, rozszerzanie źrenic, tętnic mózgu i układu rozrodczego, zmniejszone wydzielanie śliny, hamowanie enzymów odpowiedzialnych za trawienie pokarmu i inne zaburzenia.

Paraasympatyczny może wywierać zarówno ekscytujący, jak i opóźniający wpływ na układ narządów. Zasada jej pracy jest przeciwieństwem systemu współczującego.

Patologie naczyniowo-naczyniowe można sklasyfikować według charakteru ich pochodzenia. Specjaliści rozróżniają pierwotną dystonię ze względu na dziedziczność lub cechy konstytucyjne organizmu, a wtórną - wynikającą z wszelkich patologicznych zmian w ludzkim ciele. Ponadto chorobę można podzielić zgodnie z nasileniem objawów dystonii wegetatywno-naczyniowej na łagodną, ​​umiarkowaną i ciężką.

Klasyfikacja według lokalizacji wszystkich objawów

Klasyfikacja dysfunkcji autonomicznych w zależności od lokalizacji wszystkich objawów VVD jest uważana przez wielu ekspertów za główną: system autonomiczny odpowiada za prawie większość funkcji życiowych ludzkiego ciała.

  • Dystonia autonomiczna układu sercowo-naczyniowego

W tym systemie wyróżnia się następujące typy zaburzeń naczyniowych:

  1. Widok serca na IRR. Charakteryzuje się zaburzeniami bicia serca. W tej dystonii wegetatywnej pacjenci skarżą się na ciągły brak powietrza, tachykardię, ból lub dyskomfort w okolicy serca, mogą wystąpić arytmie oddechowe i zwiększone tętno. EKG nie wykazuje żadnych zmian, nawet przy wyraźnych objawach.
  2. Przeciwnadciśnieniowy typ VSD. Jest to określone przez słabość ciała, jego zwiększone zmęczenie, u pacjentów występują częste ataki migreny, czasami występują warunki przed omdleniem. O hipotonicznej dystonii naczyniowo-naczyniowej przede wszystkim można mówić o spadku ciśnienia krwi do wskaźników poniżej 120/90 mm RT. Art., Bladość skóry i zmiany w dnie.
  3. Nadciśnienie typu VSD. Podobnie jak w przypadku niedociśnionej dystonii naczyniowej, przy tego rodzaju zaburzeniach autonomicznych pacjenci odczuwają częste bóle głowy i zwiększone zmęczenie. Charakteryzuje się wzrostem ciśnienia krwi do wskaźników nadciśnienia tętniczego. Objawy najczęściej objawiają się zwiększonym wysiłkiem fizycznym..
  4. Typ naczynioruchowy VSD. Jest to determinowane patologicznymi zmianami włókien nerwowych odpowiedzialnymi za rozszerzanie i zwężanie ścian naczyń krwionośnych. U pacjentów z tą chorobą, oprócz częstych bólów głowy i zaburzeń snu, możliwe jest częste zaczerwienienie twarzy (dzięki czemu zauważalny jest silny występ żył), niepokój i chłodzenie kończyn.
  5. Typ mieszany VSD. Może im towarzyszyć kompleks niektórych z powyższych zaburzeń wegetatywnych jednocześnie.
  • Dystonia wegetatywna związana z zaburzeniami układu oddechowego

W przypadku VVD układu oddechowego obserwuje się zaburzenia oddechowe z odpowiednimi objawami: duszność, uczucie braku powietrza, uczucie uduszenia podczas próby wzięcia pełnego oddechu itp..

Przebieg tego rodzaju VSD u pacjentów jest wyraźnie wyrażony przez dolegliwości z pracy przewodu pokarmowego i układu moczowego: wymioty, biegunka, nudności, tworzenie się gazów, odbijanie, obniżony metabolizm, częste oddawanie moczu, częste bóle w podbrzuszu.

  • VVD związane z naruszeniem układu wegetatywno-trzewnego

Naruszeniom układu wegetatywno-trzewnego towarzyszą zaburzenia w pracy termoregulacji: zwiększone pocenie się, dreszcze, nagłe, czasami zmieniające się uczucie zimna i ciepła, a także bezprzyczynowy wzrost temperatury.

Słabe funkcjonowanie aparatu przedsionkowego (częste zawroty głowy, ataki choroby lokomocyjnej) z częstymi atakami omdlenia może również wskazywać, że dana osoba ma VVD.

Powikłania wegetatywnej dystonii naczyniowej

Jakie jest niebezpieczeństwo VSD? Prognozy wegetatywnej dystonii naczyniowej w większości przypadków są nieprzewidywalne. U połowy pacjentów z tym zaburzeniem okresowo występują kryzysy naczyniowo-naczyniowe - szczególny stan, w którym objawy choroby są szczególnie poważne.

Kryzys podczas VVD zwykle występuje ze stresem psychicznym lub fizycznym, nagłą zmianą klimatu i niektórymi chorobami w ostrym stadium. U dorosłych kryzysy w dystonii wegetatywnej występują w 50% przypadków. Kryzys charakterystyczny dla VVD można podzielić na sympathoadrenal, vagoinsular i mieszany.

Kryzys sympathoadrenal występuje z powodu gwałtownego uwalniania adrenaliny do krwi. Ten stan patologiczny zaczyna się od silnego bólu głowy, zwiększonego tętna i odczuwania bólu w sercu. Dlaczego dystonia wegetatywna-naczyniowa jest nadal niebezpieczna - u pacjenta w tym stanie normalne wartości ciśnienia krwi mogą zostać przekroczone, temperatura ciała może wzrosnąć do wartości podgorączkowych (37–37,50), dreszcze i drżenia - drżenie kończyn. Kryzys współczulny kończy się tak niespodziewanie, jak się zaczyna. Po jego zniknięciu pacjenci zwykle odczuwają osłabienie i bezsilność, zwiększa się ich tworzenie moczu..

Objawy kryzysu wenerycznego są w dużej mierze przeciwieństwem efektów współczulnych. Kiedy pojawia się u pacjentów, zwiększa się uwalnianie insuliny do krwi, w wyniku czego zmniejsza się poziom glukozy we krwi (u pacjentów z cukrzycą taki spadek może osiągnąć hipoglikemię, tj. Wartości zagrażające życiu).

Kryzysowi pochwy towarzyszy tonące serce, zawroty głowy, zaburzenia rytmu serca, duszność i ataki astmy; może wystąpić bradykardia i niedociśnienie tętnicze. Skargi, takie jak nadmierne pocenie się, zaczerwienienie twarzy, osłabienie i ciemnienie oczu są charakterystyczne dla tej patologii. W okresie kryzysu wyspowego zwiększa się skurcz ścian jelita, pojawia się tworzenie gazu i biegunka, u niektórych pacjentów może wystąpić chęć wypróżnienia. Koniec tego ostrego okresu IRR, podobnie jak w przypadku kryzysu współczulnego, towarzyszy zwiększonemu zmęczeniu pacjenta.

W przypadku kryzysów mieszanych aktywowane są obie sekcje układu autonomicznego - w tym przypadku pacjent doświadczy objawów kryzysu współczulnego i nadnerczowego.

Diagnostyka dystonii wegetatywnej

VVD jest trudny do zdiagnozowania, ponieważ jego objawy są różnorodne, a pod wieloma względami nawet subiektywne. Kompleksowa diagnostyka instrumentalna VVD (ultradźwięki, EKG itp.) Jest zwykle stosowana nie w celu potwierdzenia samej dystonii wegetatywno-naczyniowej, ale w celu wykluczenia prawdopodobieństwa wystąpienia innych chorób u pacjenta.

Ponadto, jeśli występują jakiekolwiek objawy VVD, zaleca się konsultacje z kardiologiem, neurologiem i endokrynologiem, ponieważ objawy zaburzeń autonomicznych i chorób układu sercowo-naczyniowego, nerwowego i hormonalnego są bardzo podobne. W zależności od dolegliwości pacjenta może on także potrzebować wizyty u gastroenterologa, okulisty, otolaryngologa, urologa, ginekologa, psychiatry i innych specjalistów.

Do diagnozy samej dystonii wegetatywno-naczyniowej stosuje się ocenę tonu wegetatywnego - poziom funkcji konkretnego narządu w spoczynku (w przypadku wskazanym w przykładzie, serce).

Możesz to ustalić za pomocą specjalnego indeksu Kerdo, który jest obliczany ze wzoru: indeks Kerdo = (1 - rozkurczowe ciśnienie krwi / tętno) * 100.

Jeśli ostateczna liczba okaże się pozytywna, możemy mówić o bardziej rozwiniętym współczulnym wpływie na serce, wynik ujemny może oznaczać zaburzenia przywspółczulne. Idealnie wskaźnik Kerdo powinien być równy zero - oznacza to, że u pacjenta nie występują zaburzenia wegetatywne.

Istnieje inny prosty sposób zdiagnozowania VSD. Pacjentowi zadawane są pytania wymagające tylko pozytywnej lub negatywnej odpowiedzi (na przykład „Czy jesteś wrażliwy na warunki pogodowe?”). W zależności od odpowiedzi respondent otrzymuje punkty, a jeśli ich suma przekracza określoną liczbę, można powiedzieć, że pacjent ma dystonię wegetatywno-naczyniową.

Leczenie dystonii wegetatywnej

Leczenie VVD u dorosłych i dzieci w większości przypadków będzie odbywać się według tego samego scenariusza. W leczeniu dystonii wegetatywno-naczyniowej stosuje się głównie nielekowe metody terapii, ale mimo to pacjent powinien być pod nadzorem terapeuty, neurologa, endokrynologa lub psychiatry. Całkowicie możliwe jest wyleczenie dystonii wegetatywnej, ale proces ten zajmie dużo czasu.

Ogólne metody leczenia zaburzeń autonomicznych obejmują następujące środki:

  • normalizacja pracy i odpoczynku;
  • eliminacja bodźców psycho-emocjonalnych;
  • umiarkowana aktywność fizyczna;
  • racjonalne i regularne odżywianie;
  • okresowe przejście leczenia sanitarno-uzdrowiskowego VSD.

W przypadku VVD mogą być wskazane witaminy i ziołolecznictwo. Pacjenci z autonomicznymi zaburzeniami naczyniowymi skorzystają z kursów masażu i fizjoterapii. Fizjoterapeutyczne leczenie dystonii zależy od rodzaju VSD. Jeśli nielecznicze leczenie dystonii wegetatywno-naczyniowej nie ma wystarczającego efektu, pacjent indywidualnie dobiera leki.

Aby zmniejszyć aktywność reakcji wegetatywnych, stosuje się środki uspokajające, przeciwdepresyjne, uspokajające i nootropowe. Preparaty z grupy blokujących receptory β-adrenergiczne (na przykład anaprilin) ​​są przepisywane w celu zmniejszenia objawów efektów współczulnych, a roślinne adaptogeny (eleutherococcus, żeń-szeń itp.) - wagotoniczne.

W ciężkich kryzysach wegetatywno-naczyniowych pacjent może potrzebować zastrzyku leków przeciwpsychotycznych, uspokajających, β-blokerów i atropiny.

Pacjenci z VVD potrzebują okresowej planowej hospitalizacji (raz na 3-6 miesięcy), szczególnie wiosną i jesienią.

Środki zapobiegawcze w dystonii wegetatywno-naczyniowej

Zapobieganie VVD polega na osiągnięciu wysokiego poziomu wytrzymałości organizmu i zwiększeniu jego zdolności adaptacyjnych. Ponadto, aby zapobiec tej chorobie, centralny układ nerwowy musi mieć wysoki poziom samoregulacji. Można to osiągnąć poprzez porzucenie złych nawyków, regularny stres fizyczny i intelektualny oraz terminowe wizyty u lekarzy w celu wczesnego wykrycia każdej choroby..

Dystonia wegetatywna-naczyniowa: co to jest w prostych słowach?

Dystonia wegetatywno-naczyniowa (VVD) lub dystonia neurokrążąca (NCD) jest złożonym zaburzeniem polietiologicznym, które rozwija się wraz z dysfunkcją autonomicznego układu nerwowego, który reguluje aktywność narządów wewnętrznych i naczyń krwionośnych. Chorobę tę można również znaleźć pod nazwą „cardioneurosis”, „wegetoneurosis”, które pokazują związek między objawami VSD a stanem autonomicznego układu nerwowego.

Chociaż większość lekarzy nie rozpoznaje istnienia takiej diagnozy i nie uważa VVD za chorobę, może znaleźć pozycję F45.3 w MKH, która łączy wszystkie powyższe diagnozy. Niemniej jednak dla pacjentów dystonia wegetatywna-naczyniowa staje się prawdziwym testem, ponieważ choroba ma wiele opcji przebiegu i bolesne objawy, znacznie pogarszają jakość życia. Ale nie ma to wpływu na jego czas trwania, ma korzystne rokowanie i łagodny przebieg.

Co to jest?

Mówiąc prosto, dystonia wegetatywna-naczyniowa (VVD) jest terminem stosowanym w odniesieniu do kompleksu zaburzeń funkcjonalnych związanych z zaburzoną regulacją napięcia naczyniowego autonomicznego układu nerwowego. Ta diagnoza jest często zapisywana na karcie pacjenta w przypadku różnych zaburzeń neurologicznych o nieznanej etiologii..

Wprowadzenie

Autonomiczny układ nerwowy (autonomiczny) jest częścią NS ciała (kompleksu struktur centralnych i obwodowych), które regulują aktywność narządów wewnętrznych, gruczołów wydzielania wewnętrznego, naczyń krwionośnych i limfatycznych. Odgrywa bardzo ważną rolę w utrzymaniu homeostazy wewnętrznego środowiska organizmu, a także uczestniczy w adaptacji do nowych warunków środowiskowych. Aktywność autonomicznego NS nie zależy od woli i pragnienia osoby. Na przykład nie możesz przyspieszyć bicia serca i zatrzymać ruchliwość jelit na jakiś czas..

ANS kontroluje wszystkie procesy ludzkiego życia:

  • kołatanie serca i ciśnienie krwi;
  • proces trawienia pokarmu i ruchliwości jelit;
  • częstość oddechów i głębokość;
  • procesy alokacji;
  • stan gruczołów potowych i termoregulacja;
  • metabolizm i procesy wzrostu, reprodukcji;
  • stan mięśni gładkich narządów wewnętrznych i naczyń krwionośnych.

ANS można podzielić anatomicznie i funkcjonalnie na 2 działy o przeciwnych typach aktywności kontrolowanych przez mózg:

  • współczujący ANS;
  • przywspółczulna ANS.

Część współczulna zwiększa intensywność procesów metabolicznych, zwiększa częstość akcji serca, ciśnienie krwi, hamuje perystaltykę. Jego główną rolą jest mobilizacja i pobudzanie sił organizmu do walki i energicznej aktywności. Dział przywspółczulny pełni przeciwne funkcje - przywraca siły ciała wydane podczas energicznej aktywności, zmniejsza puls i ciśnienie krwi, aktywuje perystaltykę i aktywność przewodu pokarmowego w celu generowania energii i jej akumulacji. Aktywność przywspółczulnego ANS w zdrowym organizmie dominuje podczas odpoczynku i snu.

Zatem dzięki skoordynowanej pracy 2 dywizji ANS zapewnione jest normalne funkcjonowanie organizmu. Ale gdy tylko coś pójdzie nie tak, między tymi częściami Zgromadzenia Narodowego pojawia się nierównowaga z przewagą jednej z nich, sympatykotonii lub wagotonii (od łacińskiej nazwy nerwu błędnego, błędnika, który zapewnia przywspółczulne unerwienie narządów wewnętrznych) i pojawia się stan zwany wegetatywnym -dystonia naczyniowa.

Klasyfikacja

Wszystkie charakterystyczne objawy dystonii wegetatywno-naczyniowej są związane przede wszystkim ze zmianami patologicznymi w naczyniach. Jest to zależne od tonu, w jakim się znajdują, a klasyfikacja danej choroby będzie zależeć.

  1. Typ hipertoniczny. Ten typ charakteryzuje się wysokim napięciem naczyniowym, wysokim ciśnieniem krwi, a pacjenci skarżą się na kołatanie serca, uderzenia gorąca, bóle głowy i zmęczenie.
  2. Typ hipotoniczny. W takim przypadku objawy dystonii wegetatywno-naczyniowej będą związane z niskim napięciem naczyniowym - u pacjentów rozpoznawane jest niskie ciśnienie krwi. Hipotoniczna dystonia wegetatywno-naczyniowa charakteryzuje się ogólnym osłabieniem, ciemnieniem w oczach, omdleniem, nagłymi zmianami ciśnienia krwi, kończyny dolne / górne prawie zawsze są zimne.
  3. Typ mieszany Taki rozwój omawianej choroby charakteryzuje się niestabilnością, zmiennością napięcia naczyniowego. Odczyty ciśnienia krwi nie będą miały wyraźnego znaku - albo staną się zbyt wysokie, a następnie nagle spadną do możliwego minimum. Lekarze twierdzą, że jeśli u pacjenta zdiagnozowano VVD typu mieszanego, należy przygotować się na wystąpienie objawów charakterystycznych zarówno dla hipotonicznego typu choroby, jak i nadciśnienia.
  4. Typ serca Ten typ choroby można zdiagnozować u pacjentów, którzy skarżą się na silny ból serca. Nie mają żadnego szczególnego charakteru, mogą boleć i pulsować, często w rytmie serca odczuwane są zaburzenia. Co więcej, taki okresowo występujący ból w sercu nie pogarsza ogólnego stanu zdrowia człowieka, a pełne badanie wyklucza rozwój patologii serca.
  5. Typ wagotonowy. Zawsze towarzyszą mu zaburzenia układu oddechowego. Na tle trudności w oddychaniu, niemożności wzięcia pełnego oddechu pacjent zaczyna obniżać ciśnienie krwi.

Objawy

Dystonia wegetatywno-naczyniowa to zespół syndromów charakteryzujących się zaburzeniem lub uszkodzeniem autonomicznego układu nerwowego.

U kobiet i mężczyzn wiele indywidualnych objawów często wskazuje na obecność innych chorób, które nie są bezpośrednio związane z aktywnością autonomicznego układu nerwowego lub mózgu. Jednak ich połączenie na tle objawów kardiologicznych lub sercowo-naczyniowych daje powód, aby dokładnie zdiagnozować stan jako przejaw dystonii wegetatywno-naczyniowej.

Najbardziej charakterystyczne objawy VVD u dorosłych to:

  1. Bóle głowy
  2. Zawroty głowy
  3. Słabość
  4. Wyzysk
  5. Omdlenia lub omdlenia
  6. Hałas w uszach
  7. Senność
  8. Ostre zmiany emocjonalne
  9. Atak paniki
  10. Syndromy obsesyjne
  11. Niepokój
  12. Podejrzliwość
  13. Zwiększone tętno
  14. Różnice temperatur ciała

Nadal dystonia wegetatywna-naczyniowa charakteryzuje się objawem silnego bólu w klatce piersiowej i sercu, zmianą rytmu i natury rytmu serca (do całkowitej blokady) oraz innymi objawami związanymi z układem sercowo-naczyniowym.

Objawy w zależności od rodzaju VSD

Aby dowiedzieć się, jaki typ VSD odpowiada konkretnym objawom, zalecamy przeczytanie tabeli:

Wpisz VSDZnaki charakterystyczne
Typ hipotoniczny VSDObniżenie ciśnienia krwi Ogólna słabość. Bladość skóry. Naruszenie czynności oddechowej - pacjenci nie mogą wziąć pełnego oddechu. Nudności i / lub zgaga. Zaburzenia stolca - biegunka lub zaparcie.
VSD typu nadciśnieniowegoOdnotowuje się nudności i wymioty, niezależnie od posiłku. Zmniejszony apetyt, aż do całkowitej utraty zainteresowania jedzeniem. Przerywane bóle głowy o nieintensywnym charakterze. Pocenie się nasila się, w okresie zaostrzenia VSD silnie pocą się dłonie. Istnieje poczucie strachu, które wymyka się logicznemu wytłumaczeniu. „Muchy” pojawiają się okresowo na twoich oczach.
IRR typu mieszanegoArytmia, tachykardia. Atak strachu przed bliską śmiercią z powodu problemów z biciem serca. Naruszenie czynności oddechowej - pacjent nie ma wystarczającej ilości powietrza. Ból z lokalizacją w sercu. Warunki przed omdleniem - nagłe zawroty głowy, ciemnienie w oczach. Zwiększone pocenie się kończyn dolnych / górnych.
VVD dla typu wagotonicznegoWolne bicie serca Zwiększone wydzielanie śliny. Naruszenia przewodu żołądkowo-jelitowego. Obniżenie ciśnienia krwi Trudności w oddychaniu.
VSD typu sercowegoCardiopalmus. Okresowo pojawiające się bóle w okolicy serca o zmiennej naturze. Niemiarowość. Wolne bicie serca Zwiększone pocenie się.

Atak paniki to kolejny zespół, który będzie charakterystycznym objawem manifestacji dystonii wegetatywno-naczyniowej. Osoba doświadcza silnego strachu, poczucia zbliżającego się niepokoju, ogarnia go fala strachu. W tym samym czasie ciało wysyła sygnały o niebezpieczeństwie, ale nie zapewnia opcji rozwiązania problemu. Dlatego pacjent odczuwa wielki strach przed śmiercią, myśli - jego serce zatrzymuje się, a oddech go łapie. Warto zauważyć, że dosłownie za 10-15 minut przechodzi atak paniki na tle VSD, stan osoby jest normalny.

Attack VVD

Ataki VSD mogą być reprezentowane przez kryzysy współczulno-nadnerczowe, ponieważ są one spowodowane ostrym uwalnianiem dużej ilości adrenaliny do krążenia ogólnoustrojowego. Atak IRR rozpoczyna się nagle, nagle. Osoba nagle ma bicie serca, ciśnienie krwi rośnie, jego skóra staje się blada, temperatura ciała wzrasta i pojawiają się dreszcze. Podczas ataku dana osoba odczuwa silny strach. Po kryzysie uwalnia się duża ilość lekkiego moczu i rozwija się silne osłabienie, aż do drżenia nóg i niemożności normalnego poruszania się. W okresie po kryzysie możliwy jest gwałtowny spadek ciśnienia krwi.

Ponadto atak IRR może wystąpić w postaci kryzysu pochwy. Charakteryzuje się pojawieniem się ostrego omdlenia, które jest poprzedzone krótkotrwałymi zjawiskami przed omdleniem (na przykład ciemnienie w oczach, hałas w głowie, ostra słabość, poczucie nierzeczywistości tego, co się dzieje). Ponadto podczas napadu osoba może odczuwać ostry i silny ból brzucha, bezwzględne pragnienie opróżnienia jelit, zwiększoną ruchliwość przewodu pokarmowego, zmniejszone ciśnienie, bradykardię, zwiększone pocenie się, a także uczucie gorączki, nudności, tęsknoty i silnego strachu.

W rzadkich przypadkach rejestrowane są mieszane epizody VVD, które mają objawy polimorficzne charakterystyczne zarówno dla postaci układu nerwowo-naczyniowego, jak i współczulnej nadnerczy. Najczęściej przy mieszanym ataku osoba nagle ma duszność, kołatanie serca, ból w mostku, duszenie, silne zawroty głowy, niestabilny chód, poczucie nierzeczywistości tego, co się dzieje, a także wyraźny lęk przed śmiercią i szaleństwem.

Przebieg choroby

W większości przypadków, bez czynników prowokujących, choroba ma charakter utajony (bezobjawowy). Jednak pod wpływem niekorzystnych warunków i przeciążeń objawy kryzysowe nie są rzadkie. Takie kryzysy czasami mają charakter nagły i towarzyszą im objawy charakterystyczne dla wielu chorób: bladość, silne pocenie się, obniżenie ciśnienia krwi, ból brzucha, nudności i wymioty, obniżenie temperatury ciała.

Krytyczny wzrost aktywności choroby jest trudniejszy u osób starszych, szczególnie tych cierpiących na choroby współistniejące. W wielu przypadkach kryzys jest wynikiem długo nagromadzonych składników, a zatem przypadki manifestacji dużej liczby objawów jednocześnie są częste.

Efekty

Pomimo masy nieprzyjemnych objawów i objawów tej choroby rokowanie dystonii wegetatywno-naczyniowej jest pozytywne, a konsekwencje przy przestrzeganiu prawidłowego reżimu dnia, naprzemiennego czuwania i odpoczynku, porzucania uzależnień, prawidłowego przyjmowania leków przepisanych przez lekarza prowadzącego są minimalne.

W przypadku niepoważnego podejścia do dystonii wegetatywno-naczyniowej i ignorowania odpowiedniego leczenia, można napotkać wiele problemów. Przede wszystkim występują zaburzenia układu sercowo-naczyniowego: wzrost granic serca, tachyarytmia, utrzymujący się wzrost ciśnienia krwi, który prawie nie jest powstrzymywany przez leki. Osoby z tą chorobą powinny ściśle monitorować swoje emocje i ściśle je kontrolować, ponieważ są bardziej narażone na udary i zawały serca, a ponadto w młodym wieku. Dlatego unikanie konfliktów i stresujących sytuacji jest główną metodą zapobiegania rozwojowi tych chorób.

U osób z dystonią wegetatywno-naczyniową częściej obserwuje się spadek odporności i odporności organizmu na choroby zakaźne. Jak już się dowiedzieliśmy, ataki dystonii wegetatywno-naczyniowej często występują właśnie podczas przeziębień, kiedy ciało jest najbardziej wyczerpane i słabe. W takim przypadku obserwuje się błędne koło. Dlatego tacy ludzie muszą dbać o siebie: ograniczać kontakt z chorymi, ubierać się zgodnie z pogodą, aby uniknąć hipotermii i przegrzania, przyjmować witaminy, minerały i immunostymulanty jesienią i wiosną.

Jak leczyć dystonię wegetatywno-naczyniową?

Leczenie VVD u kobiet i mężczyzn powinno być kompleksowe, mające na celu jednoczesne wyeliminowanie choroby podstawowej i powstrzymanie bolesnych objawów, które znacznie pogarszają jakość życia ludzi. Podczas leczenia wpływ na mechanizmy psychoemocjonalnej regulacji kondycji ludzkiej.

Jeśli osoba cierpiąca na VVD ma jakiekolwiek zaburzenia nerwicowe, wówczas do kompleksowego leczenia należy włączyć psychoterapię przy użyciu różnych metod, na przykład hipnozy, treningu autogennego itp. Ponadto do normalizacji sfery psychoemocyjnej szeroko stosuje się metody nielekowe. a także wzmacniają normalne stereotypy aktywności nerwowej.

Terapia lekowa
  • Często stosuje się ziołowe środki uspokajające, uspokajające i przeciwdepresyjne.
  • Kompleksy witaminowo-mineralne są bardzo skuteczne w dystonii wegetatywno-naczyniowej. Leczenie tabletkami odbywa się pod nadzorem lekarza prowadzącego.
  • Dawka, którą musi wybrać i ustalić reżim narkotyków. Samoleczenie jest niedozwolone.!
Metody nielekowe
  • praca i odpoczynek
  • pełny sen
  • spacery na świeżym powietrzu
  • umiarkowane ćwiczenia
  • odpowiednie odżywianie
  • Przydatne są również masaże, akupunktura, zabiegi wodne, fizjoterapia.
Psychoterapia
  • jedna z najbardziej skutecznych metod

Oprócz psychoterapii i metod nielekowych, leki normalizujące aktywność umysłową i stan osoby są koniecznie stosowane w leczeniu VVD.

Leki

Leczenie uzależnień polega na stosowaniu leków następujących grup:

  1. Leki przeciwdepresyjne (Amitryptylina, Prozac, Tsipramil, Imipramina). Pomagają wyeliminować zwiększony niepokój, drażliwość, radzić sobie z psycho-emocjonalnym przeciążeniem lub apatią, stanami depresyjnymi. Takie środki pomagają złagodzić niektóre nieprzyjemne objawy somatyczne (ból serca, mięśni i stawów), których nie można leczyć innymi lekami..
  2. Środki uspokajające (Diazepam, Relanium, Tranxen, Seduxen) mają na celu zapobieganie atakom paniki, eliminowanie nieuzasadnionych obaw, zwiększony niepokój.
  3. Środki uspokajające Częściej używają bezpiecznych środków uspokajających na bazie ekstraktów ziołowych (nalewka z waleriany, głogu, macicy, Novo-Passit, preparatów Persen, herbat ziołowych). Takie fundusze działają łagodnie, mają korzystny wpływ na stan układu nerwowego, zapewniając działanie uspokajające bez szkody dla zdrowia.
  4. Nootropics (piracetam, fenibut, fenotropil). Poprawiają krążenie krwi w mózgu, eliminują skutki niedotlenienia i zwiększają odporność organizmu na stresujące sytuacje. Ponadto w celu normalizacji krążenia mózgowego i obwodowego stosuje się leki Cinnarizine, Cavinton, Trental..

W przypadku objawów związanych z zaburzeniami czynności serca zaleca się stosowanie adrenoblokerów (Anaprilin, Atenol) w celu łagodzenia bólu serca - werapamil, nalewka z waleriany lub Valocordin.

W przypadku zawrotów głowy i bólów głowy związanych z nadciśnieniem śródczaszkowym lub wysokim ciśnieniem krwi stosuje się leki moczopędne (w celu usunięcia nadmiaru płynów, które powodują wzrost ciśnienia) oraz leki poprawiające krążenie mózgowe (Cavinton, winpocetyna).

Dieta

Prawidłowe odżywianie podczas dystonii wegetatywno-naczyniowej u dzieci i dorosłych wymaga wyłączenia niektórych pokarmów i produktów z diety. Jest to głównie pokarm, który zawiera dużą ilość złego cholesterolu, zwiększa pobudliwość i negatywnie wpływa na ton i strukturę naczyń krwionośnych..

Nie ma twardych i szybkich zasad. VVD ma etiologię psycho-emocjonalną, dlatego niezwykle ważne jest, aby pacjent nie odczuwał niepotrzebnego stresu. Dieta powinna pozostawiać uczucie lekkości, a nie ciągłych ograniczeń, które same w sobie mogą prowadzić do depresji nawet u zdrowej osoby.

Prawidłowe odżywianie opiera się na zasadach:

  • dieta zawiera wiele pokarmów zawierających magnez i potas;
  • wymagane są produkty stabilizujące ciśnienie;
  • znormalizować równowagę wodno-solną pomoże w przyjęciu normalnego płynu.

Główne zasady przy przygotowywaniu menu i diety dla osób z VSD są następujące:

  • jedzenie powinno przynieść korzyści ciału.
  • jedzenie powinno być zdrowe.
  • konieczne jest, aby podczas posiłku wszystkie niezbędne przydatne elementy do jego pracy dostały się do ciała.

Dieta dystonii typu nadciśnieniowego obejmuje żywność i dania o zmniejszonej zawartości soli. Dozwolony:

  • zupy warzywne ze zbożami i zupy nie na mocnym bulionie mięsnym / rybnym z minimalną ilością ekstraktów bez dodatku przypraw i przypraw.
  • korzystne jest pełnoziarniste lub otręby otrębowe, w małych ilościach żyto lub pszenica.
  • mięso i drób powinny być odmianami o niskiej zawartości tłuszczu i jeść je lepiej w formie gotowanej i pieczonej.

W hipotonicznej postaci VVD owoce i warzywa powinny zawierać witaminę C i beta-karoten, zaleca się opierać się na:

  • owoce cytrusowe, banany, ananasy. Możesz jeść ziemniaki, kasza manna, chleb z białej mąki.
  • aby zwiększyć ciśnienie, musisz jeść orzechy, grykę, mózg, wątrobę, granat.
  • śledzie i sery można wprowadzać do diety kilka razy w tygodniu, co zwiększy presję.
  • słodycze, czekolada, kawa i kakao dają dobry efekt.

W formie serca zaleca się pokarmy z magnezem i potasem. Do diety wpisz:

  • płatki owsiane i gryka, fasola i cebula, groszek i bakłażan, winogrona, brzoskwinie, morele, rodzynki i suszone morele.
  • Od napojów do wyboru soków, kompotów i galaretki.
  • sfermentowane produkty mleczne, dania z kurczaka, niskotłuszczowe ryby i mięso dają ogromne korzyści.

Środki ludowe

W leczeniu dystonii wegetatywno-naczyniowej szeroko stosuje się wywary i napary z ziół leczniczych. Tylko powinny być wybrane z uwzględnieniem rodzaju IRR.

Tak więc przy dystonii typu hipotensyjnego pomocne będą następujące rośliny:

  • żeń-szeń;
  • eleutherococcus;
  • Schisandra chinensis;
  • różowa radiola;
  • nieśmiertelnik;
  • jałowiec;
  • pokrzywa;
  • mniszek lekarski.

Zioła te były od dawna stosowane w medycynie ludowej w celu utrzymania napięcia naczyniowego i wyeliminowania osłabienia, zmęczenia i innych objawów charakterystycznych dla tego rodzaju VSD. Na ich podstawie samodzielnie wykonują napary lub wywary i przyjmują je ściśle zgodnie z receptą. Gotowe napary alkoholowe z tonicznymi ziołami można kupić w aptece.

W przypadku VVD typu nadciśnieniowego na ratunek przychodzą:

Leki na bazie tych ziół będą miały działanie uspokajające, pomogą poradzić sobie z niepokojem, skokami ciśnienia, zwiększoną drażliwością..

W leczeniu dystonii sercowej wybór należy przerwać na głóg, chmiel, miętę, piwonię, ziele dziurawca, waleriany lub rozmarynu. Zioła można pić i pić jak zwykłą herbatę lub nalegać na alkohol i przyjmować w objętości 25 kropli przed posiłkami, uprzednio rozpuszczone w niewielkiej ilości wody.

Leczenie uzdrowiskowe

Pomoc dla pacjentów z dystonią wegetatywno-naczyniową podczas leczenia uzdrowiskowego odbywa się na podstawie zintegrowanego wykorzystania naturalnych zasobów leczniczych, metod fizjoterapeutycznych i medycznych. Najskuteczniejszy pobyt w sanatoriach ma miejsce w okresie remisji (łagodzenia objawów) choroby.

Gdzie zaleca się przeprowadzenie leczenia uzdrowiskowego?

W przypadku tej choroby korzystne jest odwiedzanie sanatoriów i ośrodków położonych w strefie klimatycznej, w której pacjent mieszka na stałe, ponieważ gwałtowna zmiana klimatu i warunków naturalnych może powodować stres i zaostrzenie choroby. Ustalono, że przy zmianie strefy czasowej na więcej niż 3 godziny w ciele rozwija się desynchronoza (naruszenie dziennego biorytmu). Stan ten objawia się zaburzeniem snu i ogólnym pogorszeniem samopoczucia pacjenta. Również ostra odwrotna (odwrotna) zmiana pór roku ma negatywny wpływ na osobę. Tak więc, wybierając sanatorium w południowym kraju z letnimi warunkami jesienią, pacjent ryzykuje zaostrzenie choroby.

Rodzaje ośrodków zalecane dla dystonii wegetatywno-naczyniowej to:

  • klimatyczny;
  • balneologiczne;
  • leczenie błota.

Ośrodki klimatyczne

Biologiczne skutki klimatu łagodzą układ nerwowy i normalizują funkcje życiowych układów organizmu. Najbardziej przydatnymi typami ośrodków klimatycznych dla dystonii wegetatywno-naczyniowej są ośrodki położone na obszarach przybrzeżnych i górzystych.

Leczenie sanatoryjne na obszarach przybrzeżnych

Efektem leczniczym podczas wizyt w instytucjach medycznych znajdujących się w strefach przybrzeżnych jest efekt leczniczy na ciele morskim i powietrzu.

Powietrze morskie nie zawiera pyłu i jest nasycone dużą liczbą przydatnych elementów. Pod wpływem powietrza metabolizm jest przyspieszany i aktywowana jest praca układu krążenia. Brom zawarty w dużych ilościach w morskim powietrzu wzmacnia układ nerwowy organizmu i pomaga znormalizować tło emocjonalne. Woda morska jest źródłem pierwiastków, które mają działanie lecznicze u pacjentów z dystonią wegetatywno-naczyniową..

Substancje, które tworzą wodę morską i pomagają leczyć tę chorobę, to:

  • wapń - normalizuje sen i pomaga zwalczyć depresję;
  • magnez - pomaga zwalczyć drażliwość i nerwowość;
  • brom - ma korzystny wpływ na układ nerwowy;
  • Mangan - wzmacnia układ odpornościowy;
  • selen - poprawia funkcjonowanie serca i naczyń krwionośnych;
  • jod - normalizuje mózg i układ odpornościowy.

Wpływ pływania w wodzie morskiej na ciało to:

  • chemiczne - użyteczne pierwiastki przyczyniają się do efektu gojenia;
  • mechaniczne - ciśnienie dużej masy wody podczas kąpieli jest hydromasażem, który pomaga poprawić krążenie krwi;
  • fizjologiczny - różnica temperatur między wodą morską a ludzkim ciałem przyczynia się do wzrostu wymiany ciepła, dzięki czemu procesy metaboliczne w ciele nasilają się;
  • psychoterapeutyczne - fale i delikatne kołysanie wody działają uspokajająco na osobę.

Leczenie klimatu w górskich sanatoriach

Górski klimat charakteryzuje się czystym powietrzem o niskiej zawartości tlenu. Gdy znajdzie się w ciele, takie powietrze poprawia funkcjonowanie układu krążenia. Pozytywny wpływ górskich mas powietrza wynika również z dużej liczby jonów ujemnych w ich składzie. Klimat w górach przyczynia się do poprawy składu krwi i aktywacji metabolizmu, co daje pozytywne wyniki w leczeniu tej patologii. Przebywanie na świeżym powietrzu uspokaja układ nerwowy i korzystnie wpływa na odporność organizmu.

Procedury przeprowadzane w kurortach klimatycznych

Leczenie przeprowadzane w ośrodkach klimatycznych opiera się na dozowanym wpływie na organizm czynników klimatycznych i specjalnych procedur.

Główne metody klimatoterapii to:

  • helioterapia - opalanie;
  • hipoksyterapia - leczenie górskim powietrzem;
  • aeroterapia - wpływ świeżego powietrza na nagie (pełne lub częściowe) ciało;
  • speleoterapia - zwiedzanie jaskiń krasowych, grot, kopalni soli i kopalni;
  • talasoterapia - zabiegi lecznicze z wykorzystaniem alg, wody i innych produktów morskich.

Uzdrowiska balneologiczne

Balneoterapia to połączenie różnych zabiegów wodnych opartych na leczniczych wodach mineralnych. Mechanizm działania procedur medycznych opiera się na korzystnym działaniu soli, gazów i naturalnych ekstraktów w wodzie. Różne przydatne elementy w składzie wód mineralnych przyczyniają się do normalizacji układu krążenia i poprawiają funkcjonowanie układu nerwowego. Kąpiele mineralne są wybierane z uwzględnieniem cech choroby.

Metody balneoterapii dystonii wegetatywno-naczyniowej to:

  • dusze (wachlarzowe, okrągłe, podwodne, natrysk Charcota) - przyczyniają się do stabilizacji napięcia naczyniowego;
  • kąpiele ogólne i indywidualne (azot, iglaste, perłowe, tlen) - działają uspokajająco;
  • kontrastujące kąpiele mineralne - poprawiają krążenie krwi.

Zasady wyboru wody do procedur są następujące:

  • przy nadciśnieniu i chorobach serca wskazane są wody radonu, siarkowodoru, jodu i bromu;
  • w przypadku hipotensyjnej dystonii wegetatywno-naczyniowej zaleca się procedury z użyciem wód jodowo-bromowych;
  • z zespołem naczynioruchowym pacjentowi pokazano kąpiele siarkowodoru i węgla;
  • przy nerwowym podnieceniu pomagają kąpiele radonowe i azotowe;
  • z wyczerpaniem zaleca się kąpiele węglowe;
  • z sympathikotonia przydatne jest leczenie oparte na wodach sulfamidowych.

Kurorty błotne

Terapia błotem obejmuje zabiegi z wykorzystaniem borowiny leczniczej. Efekt leczniczy tej obróbki osiąga się dzięki efektowi termicznemu i właściwościom składu chemicznego błota. Biologicznie aktywne substancje, które składają się na ich skład, mają zwiększoną zdolność przenikania i wchodzenia do organizmu przez skórę, przyczyniają się do normalnej funkcjonalności wszystkich ważnych układów.

Metody leczenia błotem zalecane dla tej choroby to:

  • kąpiele błotne;
  • lokalne zastosowania błota;
  • okłady z błota;
  • łączna ekspozycja na brud i prąd elektryczny (elektroforeza brudu).

Zapobieganie

Podstawą profilaktyki jest utrzymanie zdrowego stylu życia. Co obejmuje ta koncepcja? Wszystko jest bardzo proste: często chodź na spacery na świeżym powietrzu, uprawiaj sport, unikaj stresujących sytuacji. Nawet jeśli choroba powstała z powodu dziedzicznej predyspozycji, zgodnie z przedstawionymi zaleceniami każda osoba będzie w stanie pokonać dolegliwość.

Dobry sen wymaga starannej uwagi, staraj się iść spać wcześnie, aby rozpocząć nowy dzień w dobrym nastroju. Pamiętaj, aby śledzić spacery. Pomogą wzmocnić funkcje odpornościowe i znormalizować ogólne samopoczucie..

Dystonia naczyniowo-naczyniowa jest chorobą, która dzisiaj bardzo często dotyka dorosłych i dzieci. Objawy choroby naruszają normalny rytm życia ludzi i powodują dyskomfort. Tylko skuteczna terapia, opracowana przez doświadczonego lekarza, pomoże pokonać chorobę i umożliwi pełne życie.

Prognoza

Mimo masy nieprzyjemnych objawów rokowanie dystonii wegetatywno-naczyniowej jest pozytywne. Dzięki terminowemu leczeniu, przestrzeganiu zaleceń lekarskich, porzuceniu złych nawyków można uniknąć powikłań psychosomatycznych, nieprzyjemnych konsekwencji ze strony układu sercowo-naczyniowego, mózgu i innych ważnych narządów.

Właściwie dobrany schemat leczenia i przestrzeganie środków zapobiegawczych w prawie 80% przypadków może zatrzymać dalszy postęp IRR i znacznie poprawić jakość życia pacjenta.

Z którym lekarzem się skontaktować?

Dystonia wegetatywna-naczyniowa jest chorobą nerwową, dlatego jeśli podejrzewasz tę patologię, musisz skontaktować się z neurologiem. Jest to neurolog, który jest głównym specjalistą zajmującym się leczeniem dystonii wegetatywnej.

Jednak w zależności od objawów danej osoby neurolog może skierować pacjenta na konsultację z innymi lekarzami, których kompetencje obejmują leczenie narządu, z którego obserwuje się niepokojące objawy. Dlatego często leczenie dystonii wegetatywnej jest wykonywane wspólnie przez lekarzy kilku specjalizacji. N.

Najczęściej pacjenci z dystonią naczyniowo-naczyniową są obserwowani przez neurologów we współpracy z kardiologami.

Bardzo dobrze pamiętam dzień, w którym moja matka została zredukowana do pracy, ponieważ upadła tego samego dnia, jak się okazało, był to kryzys VVD - ciągle wymiotowała, miała zawroty głowy. Lekarz powiedział wtedy, wzruszając ramionami, że tę chorobę należy uważać za coś oczywistego, trudno jest zapobiec, tylko gdy jest bardzo zła, ukłuć magnezję. Och.rada, że ​​w Internecie znalazłem dobre forum, na którym doradzono mi Vazobral. To narzędzie bierze się na kursach profilaktycznych. Co mogę powiedzieć, efekt jest tak oczywisty, że po prostu się w to nie wierzy. Jestem bardzo szczęśliwa z powodu mojej matki, ponieważ patrzenie na nią było bardzo bolesne i nie wiedziałem, jak możesz pomóc

Raisa

Ja sam żyłem całe życie. Nawiasem mówiąc, jest to jak czerwona szmata na wszystkie stresy, nerwy, pogorszenie mózgu itp. Zawsze cierpiałem z tego powodu, ale teraz regularnie biorę glicynę forte evalar i staram się bardziej zrelaksować. Dobre samopoczucie stało się wiele razy lepsze... aby wszystko można było pokonać))

Ważne Jest, Aby Zdawać Sobie Sprawę Z Naczyń