Co zagraża otwartemu przewodowi tętniczemu (Botallov) u dziecka?

Data publikacji artykułu: 02.10.2018

Data aktualizacji artykułu: 14.06.2019

Autor: Julia Dmitrieva (Sych) - praktykujący kardiolog

Zwykle u dziecka po urodzeniu dochodzi do połączenia otwartego przewodu tętniczego (OAI), zwanego również kardiologiem Botallov.

Ale czasami tak się nie dzieje, ta anomalia jest uważana za wadę serca, chociaż jest uważana za najmniej niebezpieczną i podatną na korektę, jeśli zostanie wykryta w odpowiednim czasie. Występuje głównie u wcześniaków (w około 0,8% przypadków), podczas gdy u noworodków jest znacznie mniej powszechna (około 0,2% przypadków).

Mechanizm i przyczyny rozwoju patologii

Anatomia i funkcjonowanie serca płodu w macicy różni się od pracy narządu noworodka i osoby dorosłej. Podczas tworzenia zarodka tworzą się kanały pomocnicze i otwory.

Przewód tętniczy łączy aortę z tętnicą płucną. Krążenie krwi odbywa się z pominięciem płuc, ponieważ nie działają one na płód. Otrzymuje tlen i inne niezbędne elementy przez łożysko.

Podczas tworzenia się płodu płuca potrzebują bardzo mało krwi. Nadmiar płynu przepływa przez otwarty przewód Botallova z tętnicy płucnej do aorty. Sam kanał jest zespoleniem o długości od 4 do 12 mm i średnicy od 2 mm do 9 mm.

Wraz z nadejściem dziecka płuca zaczynają działać. Naczynia są wypełnione krwią z prawej komory. Ciało syntetyzuje specjalną substancję, tkanka łączna rośnie i anatomicznie zamyka wcześniej otwarty przewód. Proces ten trwa krótko - od jednego dnia do kilku miesięcy.

Jednak z jakiegoś powodu może wystąpić niezamknięcie przewodu Botall. Etiologia i patogeneza choroby nie są w pełni poznane..

Tylko znane czynniki, które zwiększają ryzyko rozwoju tej patologii:

  • przedwczesne porody do 37 tygodni;
  • niska waga i wcześniactwo dziecka;
  • niedotlenienie płodu lub noworodka;
  • patologie genowe;
  • inne dziecko CHD;
  • ostre i przewlekłe choroby kobiety w ciąży;
  • dziedziczność;
  • małżeństwa z krwi;
  • choroby zakaźne w ciągu pierwszych 10 tygodni;
  • kobieta powyżej 35 lat;
  • złe nawyki matki;
  • niekontrolowane leki;
  • narażenie na chemikalia i promieniowanie.

Symptomatologia

Fakt, że przewód nie zarasta, prowadzi do zmiany hemodynamiki. Duży krąg krążenia krwi nie ma krwi, cierpi mózg, nerki i mięśnie szkieletowe. A lewe przedsionek i komora są powiększone z powodu zwiększonego obciążenia. Nadmiar tlenu powoduje zmiany w naczyniach płucnych, pojawia się nadciśnienie płucne.

Z naruszeniem mechanizmu zamykania kanału objawy choroby mogą być różne. Jeśli średnica zespolenia jest mniejsza niż 1 mm, objawy mogą być nieobecne przez długi czas. Jeśli choroba nie zostanie wykryta w pierwszym roku życia dziecka, stan pogarsza się szybko, pojawiają się bardziej charakterystyczne objawy kliniczne.

W przypadku szeroko otwartego przewodu tętniczego u noworodków można go wykryć w pierwszych tygodniach. Głównym wskaźnikiem jest bladość skóry, pojawienie się sinicy z aktywnością, karmienie, płacz, dziecko bardzo się poci. W przyszłości brakuje wagi, opóźnia się rozwój psychoruchowy. Takie dzieci często cierpią na zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc. Cierpią na przewlekły suchy kaszel, zmienia się barwa głosu. Ćwiczenia prowadzą do duszności, dzieci szybko się męczą. Tętno błądzi, obserwuje się tachykardię.

Postęp choroby objawia się u młodzieży w związku z aktywnością fizyczną, szczególnie w okresie dojrzewania. Niewydolność serca wyraża się ciągłą sinicą skóry. Serce jest powiększone, duże naczynia pulsują. Kości klatki piersiowej są zdeformowane w rzucie położenia serca. Znak osłuchowy - charakterystyczny hałas nad drugą przestrzenią międzyżebrową po lewej stronie. Pojawia się w czasie przepływu krwi wzdłuż przewodu Botallova.

Klasyfikacja

Jeśli po trzech miesiącach przewód Botallova jest nadal otwarty, wówczas dziecko otrzymuje odpowiednią diagnozę.

Istnieją dwa rodzaje chorób - izolowane i połączone wady rozwojowe. Pierwszy występuje u 10% dzieci. Drugi można łączyć z różnymi postaciami zwężenia płuc, wadami przegrody międzyprzedsionkowej, tętniakiem aorty. Aby określić rodzaj choroby, potrzebna jest diagnostyka różnicowa.

W wyniku dodatkowej ilości krwi wpływającej przez otwarty przewód zwiększa się obciążenie naczyń płucnych.

Dzięki sile nacisku na tętnicę rozróżnia się cztery stopnie nasilenia choroby:

  1. Obciążenie nie przekracza 40% całkowitego ciśnienia krwi w ciele.
  2. Niskie nadciśnienie tętnicze - od 40 do 75%.
  3. Przepływ krwi obserwuje się od lewej do prawej, ciśnienie jest większe niż 75%.
  4. Ciśnienie wyrównuje się z całkowitym ciśnieniem krwi, krew przepływa od prawej do lewej.

Klinika niezamkniętego kanału dzieli się na kilka faz:

EtapKropkaCharakterystyka
jaWstępne dostosowanie (od 2 do 3 lat).Pierwsze objawy z okresowymi zaostrzeniami.
IIWzględna rekompensata może trwać od 3 do 20 lat.Obniżając ciśnienie w naczyniach płucnych, zwiększając obciążenie prawego serca. Bez leczenia śmiertelność wynosi 20%..
IIIKlęska ścian naczyniowych. Grupa wiekowa od 20 do 45 lat.Zmiany sklerotyczne w dużych i małych naczyniach. Ciężkie nadciśnienie płucne. Tylko około 40% przetrwa do 45 lat.

Jeśli w dzieciństwie dziecko nie zostało zdiagnozowane na czas i leczenie nie zostało przeprowadzone, wówczas w wieku dorosłym rozwija się nadciśnienie płucne. Istnieje ograniczenie aktywności fizycznej, osoba dba o siebie z trudem, co ostatecznie prowadzi do niepełnosprawności.

Metody diagnostyczne

Neonatolog powinien podejrzewać OAP serca u dziecka z osłuchaniem, jeśli hałas nie zniknie w ciągu trzech dni od życia.

Aby potwierdzić diagnozę, przeprowadza się badania instrumentalne:

  • EKG Jeśli przewód jest wąski, to badanie nie będzie w stanie zidentyfikować patologii, będzie widoczna tylko rozszerzona lewa komora.
  • Rentgen płuc. Określa wzmocnienie wzoru płucnego, rozszerzony cień serca, patologię wiązki naczyniowej, obecność wysięku w płucach. Typem radiografii jest angiografia - potwierdza choroby serca. Za pomocą środka kontrastowego można określić kierunek przepływu krwi.
  • Fonokardiografia. Wizualnie rejestruje hałas za pomocą zakrzywionej linii na papierowej taśmie, jednocześnie kurcząc i relaksując serce.
  • Echokardiografia (echokardiografia) lub ultradźwięki. Pozwala zobaczyć działy serca i zastawki w pracy. Urządzenie przekształca odbite ultradźwięki w obraz wyświetlany na monitorze. Określono parametry przewodu i grubość mięśnia sercowego. Ta metoda jest szczególnie pouczająca podczas leczenia OAP, kardiolog może śledzić dynamikę i oceniać skuteczność terapii.
  • Brzmiące serce Jest to test diagnostyczny do wykrywania innych wad. Cewnik wprowadza się do naczynia w okolicy pachwiny i przesuwa do serca. Wstrzykuje się przez niego lek kontrastowy, co pozwala zobaczyć naruszenia na zdjęciu rentgenowskim.
  • MRI serca. Przeprowadzony z towarzyszącymi patologiami - ciężkim nadciśnieniem płucnym, OAP i innymi wadami.

Środki diagnostyczne potwierdzające chorobę są takie same dla dzieci i dorosłych. Ostatni częściej mierzą ciśnienie w komorach serca za pomocą sondowania.

Metody leczenia

Do leczenia niezamkniętego przewodu tętniczego stosuje się metody zachowawcze i chirurgiczne. Celem jest zablokowanie kanału, przywracając w ten sposób funkcję serca, aby uniknąć komplikacji. Pierwsza metoda obejmuje stosowanie leków, druga - minimalnie inwazyjna interwencja i operacja brzucha.

Małe przewody tętnicze zamykają się bez leczenia. Zniszczenie dziury u wcześniaków w 75% przypadków występuje do trzech miesięcy. Po tym okresie - prawdopodobieństwo zamknięcia zmierza do zera, samozakażenie nie występuje. Ważne jest, aby wykryć patologię i rozpocząć leczenie tak wcześnie, jak to możliwe. Terminowa pomoc jest kluczem do pełnego powrotu dziecka do zdrowia.

Terapia lekowa

Ten rodzaj leczenia jest wskazany dla małych pacjentów z usuniętymi objawami bez powikłań. Im mniejszy wiek dziecka, tym większy efekt terapii. Dzieci otrzymują NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne). Przeciwdziałają substancji zakłócającej niedrożność przewodu. Najczęściej stosowane są indometacyna lub ibuprofen. Są podawane dożylnie, zgodnie z pewnym schematem.

Ponadto dziecku przepisuje się leki moczopędne, glikozydy nasercowe. Leki przeciwbakteryjne są dodawane, aby zapobiec powikłaniom. Różne metody dostarczania mieszaniny oddechowej do wentylacji są obowiązkowe. Jeśli objawy niewydolności wzrosną, a przejście nie zamyka się po trzech cyklach leczenia, dziecko potrzebuje operacji.

Operacja otwarta

W kardiochirurgii dziecięcej stosuje się chirurgię brzucha i interwencje wewnątrznaczyniowe..

Wskazaniami do operacji zamknięcia otwartego kanału Botallova są:

  • leczenie uzależnień nie przyniosło efektu;
  • krew z aorty wchodzi do tętnicy płucnej;
  • wysokie ciśnienie w naczyniach, zjawiska stagnacyjne;
  • nieuleczalne zapalenie oskrzeli;
  • zaburzenia czynności serca.

Przeciwwskazania obejmują ostre zaburzenia serca, zwiększone ciśnienie w naczyniach płucnych, inne choroby i stany, które mogą prowadzić do śmierci pacjenta.

Najbardziej odpowiedni wiek do operacji to od dwóch do pięciu lat. Rozszerzony przewód do 9 mm jest obsługiwany trzy dni po urodzeniu. Jeśli objawy pojawią się po okresie dojrzewania, wada zostanie wyeliminowana w każdym wieku..

Otwarta operacja wymaga pewnego przygotowania. Konieczne jest zdanie testów, przeprowadzenie dodatkowych badań. Kardiochirurg operuje w znieczuleniu ogólnym, wykonując nacięcie między żebrami.

Istnieje kilka metod zamykania dziury:

  • Jedną ze starych metod jest podwiązanie, to znaczy podwiązanie przewodu Botallova za pomocą nici.
  • Przycinanie polega na nałożeniu klipsa lub klipsa na naczynie.
  • Innym sposobem na wyeliminowanie wady jest wycięcie przewodu tętniczego z późniejszym zszyciem obu końców.

Takie operacje dają dobry wynik. Specjalista może zablokować przewód o dowolnej średnicy, co jest szczególnie ważne w przypadku wcześniaków. Czasami wymagana jest powtarzana operacja..

Rehabilitacja po operacji brzucha wymaga dwóch do sześciu tygodni. W zależności od wieku i stanu dziecka przypisuje się określoną grupę zdrowia.

Minimalnie inwazyjne interwencje

Zaletą takich metod jest szybkie wyleczenie pacjenta, minimalne ryzyko zakaźnego zapalenia serca. Podobne manipulacje wykonuje się zarówno u dorosłych, jak i dzieci w znieczuleniu ogólnym. Zespolenie zamykające wykonuje się za pomocą specjalnego urządzenia. Spiralna embolizacja służy do zamykania małych przewodów. Poprzez przewodnik wprowadzony do naczynia udowego spirala jest kierowana do aorty i ustawiana w pożądanej pozycji.

Jeśli pacjent ma krótki i szeroki przewód, okluzja spiralna nie jest możliwa z przyczyn technicznych. W takiej sytuacji zamknięcie wykonuje się za pomocą okludera, stosując tę ​​samą technikę. Po złożeniu urządzenie ma nie więcej niż 3 mm średnicy. Wykonany jest ze specjalnego stopu, ma strukturę siatki, nie powoduje odrzucenia przez ciało. Otwieranie - okluder rozszerza się i zatrzymuje przepływ krwi.

Zastosowanie nowych technologii umożliwiło wykonanie większości operacji w celu zamknięcia OAP za pomocą interwencji przezskórnych.

Wskazaniami do operacji są:

  • otwarte zespolenie dowolnej wielkości;
  • przepływ krwi z aorty do tętnic płuc;
  • brak efektu leczenia zachowawczego.

Przeciwwskazaniami do tej metody są następujące przypadki:

  • przepływ krwi następuje z tętnicy płucnej do aorty;
  • nieodwracalne zmiany w sercu i płucach;
  • zwężenia naczyń, ich nietypowe położenie;
  • tętnica udowa o średnicy mniejszej niż 2 mm;
  • zakaźne i zapalne choroby serca.

Zalety tej metody obejmują niewielki uraz warstwy mięśniowo-szkieletowej oraz niewielkie ryzyko powikłań. Okres rekonwalescencji trwa do dwóch tygodni. Czasami dziura może się ponownie powiększyć, następuje rekanalizacja, w tym przypadku wykonywana jest druga operacja.

Możliwe komplikacje

Przewód nieciągowy jest uważany za wrodzony biały defekt. W takim przypadku krew żylna nie miesza się z tętnicą w dużym kręgu krążenia krwi. Jeśli problem nie zostanie rozwiązany na czas, wada przekształca się w niebieską wadę - ruch krwi odbywa się od prawej do lewej. Nacisk na tętnicę płucną wpływa na kurczliwość mięśnia sercowego. Proces zastoju powoduje zapalenie wsierdzia.

Szeroki przewód prowadzi do zwiększenia wielkości serca. Ekspansja komór narządów powoduje arytmię, skoki ciśnienia zwiększają ryzyko udaru. Z powodu rozciągania mięśnia sercowego powstają tętniaki jego ścian i naczyń kanału.

Występują zmiany dystroficzne i sklerotyczne w tkance płucnej. Dołączenie do infekcji prowadzi do trwałego zapalenia oskrzeli. W przypadku OAP może rozwinąć się znaczące hemodynamicznie zwężenie naczyń. Miejsca uszkodzenia tkanki niedokrwiennej pojawiają się na sercu, co jest warunkiem koniecznym do rozwoju zawału mięśnia sercowego.

Następujące konsekwencje są mniej powszechne: pęknięcie przewodu, niezgodne z życiem, zatrzymanie akcji serca.

Prognoza

Kardiolodzy próbują przeprowadzić operacje na wczesnym etapie rozwoju patologii. Kiedy rodzice odmawiają pomocy lub zapobiegają badaniom profilaktycznym, prawdopodobieństwo śmierci dzieci wzrasta wielokrotnie. Duży otwarty przewód tętniczy bez odpowiedniej terapii rzadko żyje do 40 lat..

Terapia farmakologiczna pomaga pozbyć się problemu w 80% wszystkich przypadków. Śmiertelność podczas zabiegów chirurgicznych nie przekracza 3%, głównie wcześniaków. Po pewnym czasie kanał może się otworzyć. Odsetek takich dzieci wynosi 0,1% wszystkich operowanych.

W celu zapobiegania, przed planowaniem dziecka, konieczna jest konsultacja genetyczna, szczególnie jeśli w przeszłości krewni mieli lub mają problemy z sercem. Dzięki terminowemu wykryciu choroby, prawidłowo zdiagnozowanemu i wybranemu leczeniu rokowanie jest korzystne. Po zamknięciu kanału dyskomfort i wszystkie objawy znikają.

OAP serca u noworodka

OAP serca u noworodków jest jedną z wad serca. Jego pełna nazwa to otwarty przewód tętniczy lub botaliczny. Według statystyk występuje u połowy dzieci urodzonych przedwcześnie, a także u każdych 2000 dzieci urodzonych w terminie.

Trochę terminologii

Przewód tętniczy jest małym naczyniem łączącym aortę z tętnicą płucną. To przez niego krążenie krwi odbywa się u dzieci, które jeszcze się nie urodziły. Po urodzeniu i wzięciu pierwszego oddechu naczynie to zamyka się. Zamiast tego powstaje wiązka tkanki łącznej.

Czasami jednak nie dochodzi do zamknięcia kanału. Z tego powodu okruchy serca i płuc działają gorzej. Nieleczony noworodek może umrzeć. Z tego powodu wszyscy rodzice powinni zdawać sobie sprawę z możliwości jego rozwoju, być w stanie samodzielnie to ustalić na podstawie objawów.

Daty zamknięcia kanału

Zwykle dzieje się to w ciągu dwóch dni po urodzeniu dziecka. W ciągu pierwszych kilku godzin życia u całkowicie zdrowych dzieci urodzonych w czasie ciąży możliwe jest przetaczanie krwi, to znaczy ruch w celu ominięcia pewnej części naczynia:

  • Od lewej do prawej. Pojawia się natychmiast po urodzeniu okruchów i trwa około 1 godziny.
  • Dwustronny. Trwa przez 180 minut.
  • Z prawej do lewej. Wykryto 15-21 godzin po urodzeniu dziecka.

Całkowite zamknięcie naczynia następuje w ciągu 2-3 tygodni po urodzeniu dziecka.
Czasami (gdy dziecko jest wcześniakiem) dzieje się to po 6-8 tygodniach. Jeśli po 3 miesiącach przewód pozostanie otwarty, u noworodka zostanie zdiagnozowany „OAP”.

Rodzaje choroby i etapy jej rozwoju

Rozróżnia się następujące rodzaje otwartego przewodu tętniczego:

  • odosobniony;
  • połączone, to znaczy połączone ze zwężeniem tętnicy płucnej lub innymi patologiami.

Etapy rozwoju przewodu botalowego:

Trwa do 3 lat. Wyraźne są objawy OAP serca. W przypadku braku terapii w ciężkiej patologii niemowlę może umrzeć.

Trwa do 20 lat. Objawy choroby są łagodne, ale podczas pracy mięśnia sercowego obserwuje się przeciążenie funkcjonalne.

Stwardnienie płucne

Podczas tego rozwija się nadciśnienie płucne..

Co powoduje występowanie patologii

Dlaczego przewód tętniczy nie zamyka się, nie jest dokładnie znane, jednak naukowcy zasugerowali możliwe przyczyny:

  • przedwczesne porody;
  • przenoszenie różyczki, grypy, opryszczki, enterowirusa, świnki, wirusa Coxsackie lub CMV podczas ciąży;
  • jej stosowanie leków, które mają negatywny wpływ na płód;
  • obecność jej cukrzycy lub niedoczynności tarczycy;
  • używanie napojów alkoholowych, narkotyków przez przyszłą matkę;
  • ekspozycja na promieniowanie;
  • niska waga dziecka (mniej niż 2 i pół kilograma);
  • genetyczne predyspozycje;
  • nieprawidłowości chromosomalne. Na przykład zespół Evardsa, Downa lub Shereshevsky-Turner;
  • obecność innych CHD;
  • głód tlenu.

Jakie są objawy dziecka?

Lekarze kanałowi Batalowa są czasami nazywani chorobą białego serca. Wynika to z faktu, że skóra noworodka z tą chorobą zawsze ma blady odcień. Oprócz niego na obecność patologii u dziecka wskazują takie objawy, jak:

  • nadmierne pocenie;
  • zbyt mały przyrost masy;
  • cardiopalmus;
  • szybka zmęczenie;
  • zaburzenia snu;
  • duszność;
  • trudności z karmieniem.

Wystąpienie tych objawów wiąże się z niewydolnością serca, która pojawia się z powodu zatorów w naczyniach płucnych. Dzieje się tak, ponieważ krew nie spływa do narządów, tak jak powinna, ale wraca do nich.

Na nasilenie manifestacji choroby ma wpływ średnica przewodu tętniczego. Tak więc, jeśli ma mały rozmiar, będzie bezobjawowy. Jeśli wymiary naczynia odpowiadają wartościom: dla niemowląt urodzonych na czas - 9 mm, a dla okruchów urodzonych, przed terminem - 1,5 mm, wówczas zostaną dodane powyższe objawy:

  • chrypka głosu;
  • opóźnienie zarówno rozwoju psychicznego, jak i fizycznego;
  • kaszel;
  • utrata masy ciała noworodka;
  • częste występowanie zapalenia płuc i zapalenia oskrzeli.

Po roku (jeśli wada nie została wyleczona) u dzieci występują dodatkowo następujące objawy:

  • sinica lub niebieskawa powierzchnia nóg;
  • pojawienie się zmęczenia po każdym działaniu;
  • ciągłe występowanie chorób zakaźnych. Zwykle rozwijają się w układzie oddechowym narządów;
  • brak lub bardzo niewielki wzrost masy ciała;
  • pojawienie się duszności podczas wykonywania ćwiczeń na różnych częściach ciała.

Uwaga! Jeśli dziecko zmienia kolor na niebieski podczas płaczu, wstrzymuje oddech, słabo się buduje i szybko się męczy, należy jak najszybciej skonsultować się z pediatrą lub kardiologiem.

Diagnostyka

Przede wszystkim, aby potwierdzić lub odrzucić diagnozę, lekarz przeprowadza osłuchanie. Używa specjalnego urządzenia (steotoskopu) przez klatkę piersiową, aby usłyszeć bicie serca noworodka pod kątem obecności hałasu. Jeśli tak, to wyznacza dodatkowe badania.

duże obciążenie lewej komory

wzrost wielkości przedsionka i lewej komory

Rentgen klatki piersiowej

rozszerzenie wiązki naczyniowej i granic serca; zmiany w płucach

Ponadto odbywa się:

  • Echokadiografia dopplerowska. Podczas niego określa się kierunek, a także ilość krwi, która jest odprowadzana przez kanał bojowy;
  • brzmiące serce. Podczas niego mierzone jest ciśnienie w lewej komorze.

Metody leczenia

W zależności od wieku pacjenta, nasilenia objawów, wielkości przewodu i obecności innych patologii lekarz może wybrać jedną z następujących metod leczenia:

  • Lek. Służy do wykrywania wad rozwojowych u niemowląt, które nie ukończyły jeszcze roku. W przypadku dzieci bez wyraźnych objawów patologicznych przepisywane są leki przeciwzapalne (na przykład indometsatyna). Blokują substancje, które nie pozwalają na formowanie się sztandaru w naturalny sposób. Oprócz nich można przepisać glikozydy nasercowe, a także środki moczopędne niezbędne do zmniejszenia obciążenia serca dziecka; antybiotyki i leki moczopędne.
  • Catering Metoda polega na wprowadzeniu cewnika do dużej tętnicy i doprowadzeniu go do kanału bojowego. Następnie w OAP instaluje się aparat przerywający przepływ krwi. Ta procedura jest całkowicie bezpieczna. Mogą to zrobić zarówno dorośli, jak i dzieci, jeśli mają już 1 rok.
  • Bandażowanie kanału poprzez zaciśnięcie naczynia specjalnym klipsem lub zszycie kanału. Interwencja chirurgiczna jest dozwolona dla dzieci od 2 lat.

Wskazania i przeciwwskazania do bandażowania przewodu

Operacja jest zalecana w przypadkach, gdy OAP:

  • towarzyszy zwężenie aorty;
  • dziecko często ma zapalenie płuc lub zapalenie oskrzeli;
  • wzrost ciśnienia płucnego.
  • dziecko ma niewydolność serca;
  • terapia lekowa nie przyniosła pożądanego rezultatu;
  • dziecko wykazywało oznaki zastoju krwi w płucach.

Nie można wykonać operacji za pomocą:

  • poważne patologie wątroby i nerek;
  • wlewanie krwi do aorty, a nie z niej.

Prognoza i możliwe komplikacje

Kanał bojowy powinien całkowicie zamknąć się w pierwszych 3 miesiącach życia dziecka. Jeśli tak się nie stanie, nie stanie się to bez użycia niektórych leków.
Niektóre statystyki!

  • W 75-81% przypadków po kilku cyklach wstrzyknięć leku patologia zostaje wyeliminowana.
  • Po zabiegu kanał zamyka się u wszystkich, ale po pewnym czasie można go ponownie otworzyć.
  • W przypadku braku terapii nadciśnienie płucne występuje w okruchach już za 2-3 lata.
  • Wiele osób, które nie były leczone z powodu OAP, żyło nie dłużej niż 40 lat..

Co zagraża chorobie białego serca

W przypadku braku odpowiedniego leczenia u niemowlęcia, oprócz tego mogą wystąpić następujące powikłania:

  • bakteryjne zapalenie wsierdzia;
  • zawał mięśnia sercowego;
  • obrzęk płuc;
  • pęknięcie aorty;
  • nadciśnienie płucne;
  • niewydolność serca;
  • niedokrwienie mózgu i krwotok.

OAP jest leczony. Najważniejsze jest, aby znaleźć go na czas. Rodzice muszą uważnie monitorować stan dziecka, a jeśli ma jakiekolwiek objawy wskazujące na rozwój patologii, skonsultuj się z lekarzem.

Otwarty przewód tętniczy (OAI) u dzieci: co to za patologia

Dzieci nie są odporne na wrodzone anomalie, dlatego ważne jest, aby rodzice wiedzieli, jakie objawy mogą wskazywać na pewne wady rozwojowe. Na przykład o takiej patologii, jak otwarty przewód tętniczy u noworodków.

Przewód tętniczy jest małym naczyniem, które łączy tętnicę płucną z aortą płodową, omijając krążenie płucne. Jest to norma przed urodzeniem, ponieważ zapewnia krążenie embrionalne niezbędne dla płodu, który nie oddycha powietrzem w macicy. Po urodzeniu dziecka mały przewód zamyka się w ciągu pierwszych dwóch dni po urodzeniu i zamienia się w sznur z tkanki łącznej. U wcześniaków okres ten może trwać do 8 tygodni..

Ale zdarzają się przypadki, gdy kanał pozostaje otwarty i prowadzi do upośledzenia czynności płuc i serca. Częściej tę patologię obserwuje się u wcześniaków i często łączy się ją z innymi wrodzonymi wadami rozwojowymi. Jeśli przewód dolny pozostaje otwarty przez 3 miesiące lub dłużej, mówimy o diagnozie, takiej jak OAP (otwarty przewód tętniczy).

Jakie są oznaki, że kanał pozostał otwarty??

Głównymi objawami u dzieci w wieku poniżej jednego roku są duszność, kołatanie serca, powolny przyrost masy ciała, blada skóra, pocenie się i trudności w karmieniu. Przyczyną ich pojawienia się jest niewydolność serca, która występuje z powodu zatorów w naczyniach płucnych, do których krew powraca z otwartym przewodem, zamiast pędzić do narządów.

Nasilenie objawów zależy od średnicy przewodu. Jeśli ma małą średnicę, możliwy jest bezobjawowy przebieg choroby: wynika to z niewielkiego odchylenia od normy ciśnienia w tętnicy płucnej. Przy dużej średnicy otwartego naczynia objawy są poważniejsze i charakteryzują się kilkoma dodatkowymi objawami:

  • chrapliwy głos;
  • kaszel;
  • częste choroby zakaźne układu oddechowego (zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli);
  • tracić na wadze;
  • słaby rozwój fizyczny i psychiczny.

Rodzice powinni wiedzieć - jeśli dziecko powoli przybiera na wadze, szybko się męczy, zmienia kolor na niebieski podczas krzyku, często oddycha i wstrzymuje oddech podczas płaczu i jedzenia, należy pilnie skonsultować się z pediatrą, kardiologiem lub kardiochirurgiem.

Jeśli u noworodka nie zdiagnozowano otwartego przewodu tętniczego, wówczas wraz ze wzrostem objawów objawy zwykle się nasilają. U dzieci w wieku od roku i dorosłych można zaobserwować następujące objawy OAP:

  • częste oddychanie i brak powietrza nawet przy niewielkim wysiłku fizycznym;
  • często występujące choroby zakaźne dróg oddechowych, uporczywy kaszel;
  • sinica - niebieskość skóry nóg;
  • brak wagi;
  • szybkie zmęczenie nawet po krótkich grach na świeżym powietrzu.

Z jakich powodów przewód tętniczy nie zamyka się?

Do tej pory lekarze nie mogą udzielić dokładnej odpowiedzi na to pytanie. Zakłada się, że czynniki ryzyka nieprawidłowego rozwoju obejmują:

  • wiele innych CHD (wrodzone wady serca);
  • przedwczesne porody;
  • niewystarczająca masa ciała noworodka (mniej niż 2,5 kg);
  • dziedziczna predyspozycja;
  • głód tlenu u płodu;
  • patologie genomowe, na przykład zespół Downa;
  • cukrzyca u kobiety w ciąży;
  • zakażenie różyczką w okresie ciąży;
  • wpływ chemiczny i radiacyjny na kobietę w ciąży;
  • stosowanie kobiety w ciąży z alkoholem i narkotykami;
  • przyjmowanie leków podczas ciąży.

Ponadto statystyki pokazują, że u dziewcząt patologia ta występuje dwa razy częściej niż u chłopców.

Jak diagnozują lekarze?

Przede wszystkim lekarz słucha serca noworodka stetoskopem. Jeśli hałas nie ustąpi po dwóch dniach, badanie jest kontynuowane innymi metodami.

Na zdjęciu rentgenowskim klatki piersiowej widoczne są zmiany w tkance płucnej, rozszerzenie granic serca i wiązka naczyniowa. Wysokie obciążenie lewej komory jest wykrywane przez EKG. Aby wykryć wzrost wielkości lewej komory i przedsionka, wykonuje się echokardiografię lub USG serca. Aby określić objętość odprowadzanej krwi i kierunek jej przepływu, konieczna jest echokardiografia dopplerowska..

Ponadto sonduje się tętnicę płucną i aortę, podczas gdy sonda przechodzi przez otwarty przewód z tętnicy do aorty. Podczas tego badania mierzone jest ciśnienie w prawej komorze. Przed wykonaniem aortografii środek kontrastowy wstrzykuje się do aorty cewnikiem, który dostaje się do tętnicy płucnej krwią.

Wczesna diagnoza jest bardzo ważna, ponieważ ryzyko powikłań i poważnych konsekwencji jest bardzo wysokie, nawet przy bezobjawowym przebiegu.

Które leczenie jest zalecane?

U dzieci do 3 miesięcy może wystąpić samoistne zamknięcie patologicznego przewodu tętniczego. W późniejszym okresie samoleczenie jest prawie niemożliwe.

Leczenie przeprowadza się w zależności od wieku pacjenta, nasilenia objawów, średnicy przewodu patologicznego, istniejących powikłań i współistniejących wad wrodzonych. Główne metody leczenia: leki, cewnikowanie, podwiązanie kanałów.

Leczenie zachowawcze jest zalecane w przypadku niewyrażonych objawów, przy braku powikłań i innych wrodzonych wad rozwojowych. Leczenie otwartego przewodu tętniczego różnymi lekami przeprowadza się w wieku do roku pod stałym nadzorem lekarza. Do leczenia można stosować leki: niesteroidowe przeciwzapalne (ibuprofen, indometacyna), antybiotyki, leki moczopędne.

Wyżywienie jest realizowane dla dorosłych i dzieci w wieku powyżej jednego roku. Ta metoda jest uważana za skuteczną i bezpieczną pod względem powikłań. Lekarz przeprowadza wszystkie czynności za pomocą długiego cewnika, który jest wkładany do dużej tętnicy.

Często otwarty przewód tętniczy jest leczony chirurgicznie - bandażowany. Jeśli wada zostanie wykryta podczas słuchania obcego hałasu w sercu noworodka, przewód zostanie zamknięty podczas operacji, gdy dziecko osiągnie wiek 1 roku, aby uniknąć możliwych chorób zakaźnych. W razie potrzeby (z dużą średnicą przewodu i niewydolnością serca) operację można wykonać na noworodku, ale optymalnie jest to zrobić przed ukończeniem trzeciego roku życia.

Nie zapomnij o zapobieganiu

Aby uchronić nienarodzone dziecko przed rozwojem OAP, podczas ciąży należy unikać przyjmowania leków, przestać palić i pić alkohol oraz wystrzegać się chorób zakaźnych. W przypadku wrodzonych wad serca u członków rodziny i krewnych musisz zwrócić się do genetyki jeszcze przed poczęciem.

Jaka jest prognoza?

Imadło jest niebezpieczne, ponieważ istnieje wysokie ryzyko śmierci. Otwarty przewód tętniczy może być skomplikowany przez wiele chorób.

  • Bakteryjne zapalenie wsierdzia jest chorobą zakaźną, która atakuje zastawki serca i jest niebezpieczna z powikłaniami..
  • Zawał mięśnia sercowego, w którym dochodzi do martwicy okolicy mięśnia sercowego z powodu upośledzenia krążenia.
  • Niewydolność serca rozwija się przy dużej średnicy otwartego przewodu tętniczego przy braku leczenia. Wśród objawów niewydolności serca, której towarzyszy obrzęk płuc, należy nazwać: duszność, częste oddychanie, wysoki puls, niskie ciśnienie krwi. Ten stan stanowi zagrożenie dla życia dziecka i wymaga hospitalizacji..
  • Pęknięcie aorty jest najpoważniejszym powikłaniem PDA, prowadzącym do śmierci.

Otwarty przewód tętniczy

U płodu przewód tętniczy jest funkcjonującym naczyniem, które łączy tętnicę płucną z zstępującą aortą, najczęściej tuż poniżej miejsca lewej tętnicy podobojczykowej. Wysoki opór naczyniowy płuc, charakterystyczny dla krążenia płodu, powoduje przepływ krwi od prawej do lewej (z tętnicy płucnej do aorty) przez przewód tętniczy, w wyniku czego uboga w tlen tlen z prawej komory omija płuca płodu, które nie są wyprostowane, wchodzi do aorty zstępującej i dochodzi do łożyska, gdzie jest nasycony tlenem. Po urodzeniu opór naczyniowy płucny gwałtownie spada, co powoduje zmianę kierunku przepływu krwi przez przewód tętniczy (z aorty do tętnicy płucnej). Przewód tętniczy może pozostać otwarty po urodzeniu, szczególnie u wcześniaków, z utrzymującą się hipoksemią lub zespołem różyczki płodowej.

1. Wąski otwarty przewód tętniczy w okresie niemowlęcym często pozostaje nierozpoznany; może wystąpić w dzieciństwie lub u dorosłych ze zmęczeniem i dusznością.

2. Szeroko otwarty przewód tętniczy często objawia się objawami zastoinowej niewydolności serca (ortopnea, duszność podczas wysiłku, nocne ataki astmy sercowej), która występuje w wyniku wydzielania krwi z lewej do prawej i przewlekłego przeciążenia objętości lewego serca. Możliwe nadciśnienie płucne z rozwojem niewydolności prawej komory (obrzęk żył szyjnych, wodobrzusze, powiększona wątroba, obrzęk nóg). Wraz z postępem nadciśnienia płucnego możliwa jest zmiana kierunku wydzielania (z tętnicy płucnej do aorty), co objawia się izolowaną sinicą nóg, szybkim zmęczeniem nóg podczas ćwiczeń i paradoksalną zatorowością.

2. Średnio lub szeroko otwarty przewód tętniczy: zwykle nie następuje samoistne zamknięcie. Z biegiem czasu pojawia się nadciśnienie płucne, zastoinowa niewydolność serca, wysokie ryzyko zakaźnego zapalenia wsierdzia. Średnia długość życia jest zmniejszona i wynosi średnio 40 lat. Zakaźne zapalenie wsierdzia prawie zawsze występuje podczas zrzutu z lewej na prawą; miejscem rozwoju infekcji jest odcinek tętnicy płucnej usytuowany naprzeciw ujścia przewodu i narażony na mechaniczne działanie strumienia krwi. Jednym z przejawów zakaźnego zapalenia wsierdzia jest wielokrotna zatorowość gałęzi tętnicy płucnej. Rzadkie powikłanie - rozwarstwienie i pęknięcie tętniaków otwartego przewodu tętniczego.

1. Wygląd. Podczas zrzutu od prawej do lewej (w wyniku ciężkiego nadciśnienia płucnego) - sinica nóg i pogrubienie dystalnych paliczków palców stóp (objaw podudzia), ponieważ uboga w tlen krew dostaje się do aorty opadającej z tętnicy płucnej. Jeśli kanał łączy się z aortą proksymalną do miejsca rozładowania lewej tętnicy podobojczykowej, możliwa jest sinica lewej ręki. Obkurczowe rozszerzenie naczyń krwionośnych, które występuje podczas ćwiczeń, prowadzi do zwiększenia wydzielania z prawej do lewej, a zatem objawy te stają się bardziej wyraźne.

2. Puls. Przy dużym resecie od lewej do prawej obserwuje się puls galopujący i duże pulsowanie ciśnienia krwi. W przypadku braku niewydolności serca pulsowanie żył szyjnych jest normalne..

3. Obmacywanie. Impuls szczytowy jest wzmocniony. Ciągłe drżenie w pierwszej lub drugiej przestrzeni międzyżebrowej po lewej stronie, narastające w skurczu.

4. Osłuchiwanie. Normalne dźwięki serca I i II często giną w stałym hałasie „maszynowym”. Hałas zwykle zaczyna się po tonacji, osiąga maksymalną intensywność do tonu II i zanika podczas rozkurczu. Najlepszy hałas słychać w drugiej przestrzeni międzyżebrowej po lewej; hałas o wysokiej częstotliwości, szeroko promieniujący, w tym z tyłu. Wraz z rozwojem nadciśnienia płucnego hałas znika (najpierw składniki rozkurczowe, a następnie skurczowe), gdy poziom OPSS i oporu naczyniowego płuc zostaje zniesiony.

1. EKG. Normalne położenie osi elektrycznej, czasem przedłużenie przedziału PQ. Przy dużym wyładowaniu z lewej do prawej występują oznaki przeciążenia lewej komory i lewego przedsionka. Przeciążenie prawej komory i prawego przedsionka wskazuje na ciężkie nadciśnienie płucne.

2. RTG klatki piersiowej. Z dużym wydzielaniem, wzrostem lewej komory i lewego przedsionka, wzrostem układu naczyniowego płuc, wybrzuszeniem aorty wstępującej i rozszerzeniem bliższych gałęzi tętnicy płucnej. W przypadku nadciśnienia płucnego zwiększa się prawa komora.

3. Echokardiografia. W dwuwymiarowym badaniu okazjonalnie możliwe jest zwizualizowanie rozszerzonego przewodu tętniczego. Za pomocą badań dopplerowskich (w tym koloru) w pniu płucnym ujawnia się stały przepływ zajmujący cały skurcz i rozkurcz.

D. Cewnikowanie serca i aortografia. Aortografia z wprowadzeniem kontrastu w pobliżu połączenia przewodu tętniczego z aortą jest bardzo czułą metodą diagnozowania otwartego przewodu tętniczego. Inne objawy obejmują wzrost nasycenia tlenem krwi (od prawej komory do tętnicy płucnej) i zmniejszenie nasycenia tlenem krwi obwodowej (po rozładowaniu w obu kierunkach lub od prawej do lewej). Możliwe jest zidentyfikowanie innych wrodzonych wad rozwojowych. Czasami można poprowadzić cewnik przez przewód (od tętnicy płucnej do zstępującej aorty).

1. Leki Zapobieganie zakaźnemu zapaleniu wsierdzia przed i w ciągu 6 miesięcy po korekcie chirurgicznej. Niewydolność serca jest leczona konwencjonalnymi metodami. U niemowląt inhibitory syntezy prostaglandyn (w szczególności indometacyna) przyczyniają się do zamknięcia otwartego przewodu tętniczego.

2. Chirurgiczne. Planowana korekcja chirurgiczna przez podwiązanie przewodów jest bezpieczna (śmiertelność AIK. Leczenie chirurgiczne jest nieskuteczne z ciężkim nadciśnieniem płucnym i nieodwracalnymi zmianami w naczyniach płucnych. Wyniki: objawy wady zwykle znikają, a przerost lewej komory rozwija się ponownie, jednak nadciśnienie płucne może utrzymywać się, a nawet postępować. Wstępne wyniki stosowanie metod wewnątrznaczyniowych do zamykania otwartego przewodu tętniczego (stosowanie „podwójnego parasola”) jest zachęcające, chociaż metody te są nadal uważane za eksperymentalne.

Źródło: M. Fried, S. Greens „Cardiology” (tłum. Z angielskiego), Moskwa, „Practice”, 1996

Jakie jest niebezpieczeństwo otwartego przewodu tętniczego (OAP serca)

Zaburzenia rozwoju serca i naczyń krwionośnych mogą powodować spowolnienie rozwoju dziecka, obniżenie jego odporności i jakości życia. Otwarty przewód tętniczy u dzieci (Botallov) jest częstym wariantem wady występującej u co 7-10 dzieci z wrodzonymi chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Dzięki jego wczesnemu wykryciu możliwe jest skuteczne leczenie lekami farmakologicznymi, z opóźnieniem - nawet operacja może być nieskuteczna z powodu nieodwracalnego uszkodzenia naczyń.

Co to jest przewód Botallova?

Krew w ciele porusza się ściśle w dwóch kręgach krążenia: dużym (przenosi składniki odżywcze do narządów wewnętrznych) i małym (wzbogaca krew w płucach tlenem). Porządek jest utrzymywany przez prawidłowe ustawienie naczyń i różne ciśnienie naczyniowe w różnych częściach układu.

Ruch przepływu krwi można opisać następującą sekwencją:

  1. Krew żylna (pozbawiona tlenu) przechodzi z prawego przedsionka do prawej komory.
  2. Prawa komora przechodzi do pnia płucnego, rozgałęziając się na mniejsze naczynia w płucach.
  3. Krew wzbogaca się w tlen i staje się tętnicza.
  4. Przez żyły płucne wpływa do lewego przedsionka..
  5. Lewe przedsionek przechodzi do lewej komory.
  6. Komora wypycha krew tętniczą do aorty, która rozgałęzia się w małe tętnice i tętniczki, przenosząc ją do narządów wewnętrznych.
  7. Zużyta krew przechodzi przez żyły do ​​prawego przedsionka.

Otwarty przewód tętniczy u noworodków (w skrócie OAP) znajduje się między aortą a pniem płucnym, co prowadzi do wypływu krwi z dużego koła do małego. Ze względu na wzrost objętości płynu w pniu płucnym następuje znaczny wzrost ciśnienia w tym naczyniu. Taka patologiczna hemodynamika prowadzi do:

  • zmniejszyć przepływ wzbogaconej krwi do narządów, w tym mózg,
  • uszkodzenie naczyń płucnych,
  • zwiększone obciążenie prawej połowy serca.

Przewód tętniczy u dziecka powinien zamknąć się 7-14 dni po urodzeniu. Patologiczna jest obecność otwartej wiadomości między aortą a krążeniem płucnym w wieku powyżej dwóch tygodni.

Przyczyny

  1. Przedwczesne porody. Zwykle proces dostawy powinien rozpocząć się w 37-42 tygodniach. W tym momencie ciało jest całkowicie gotowe do kontaktu ze światem zewnętrznym. Po urodzeniu wcześniaka (przed 37 tygodniami) część układów regulacyjnych organizmu nie ma czasu na pełne uformowanie się, w związku z czym zamknięcie przewodu tętniczego może nie nastąpić.
  2. Wewnątrzmaciczne opóźnienie wzrostu jest zespołem, który występuje, gdy u matki występuje przewlekła choroba lub mutacja u płodu. Przejawia się w wielu zaburzeniach, w tym w spadku normalnego wzrostu i masy ciała u dzieci.
  3. Choroby wirusowe i sercowo-naczyniowe kobiety w czasie ciąży - czynniki te zwiększają ryzyko naruszenia formacji błon serca i patologicznych komunikatów między naczyniami.

Dodatkowym ryzykiem jest obecność wrodzonych wad rozwojowych u krewnych, zwłaszcza naczyń krwionośnych i serca (w skrócie CHD). Ich obecność może wskazywać na niewykryty gen lub zaburzenie chromosomowe, które można przekazać dziecku..

Stopnie i etapy

Zgodnie z zaleceniami klinicznymi choroba ta jest podzielona przez nasilenie przebiegu na stopnie i czas trwania choroby na etapie.

Etapy otwartego przewodu tętniczego:

EtapCzas trwania chorobykrótki opis
I - adaptacjeDo 2 latNajniebezpieczniejszy okres w częstości powikłań - 20% wszystkich pacjentów umiera bez interwencji chirurga naczyniowego / farmakoterapii na czas.
II - częściowa dekompensacja2 lata - 20 latW tej chwili osoba dostosowuje się do patologicznej hemodynamiki i może nie odczuwać objawów, pomimo obecności zwiększonego nacisku w małym kółku i zwiększonego obciążenia serca.
III - stwardnienie naczyniowePonad 20 latDługotrwałe niszczące działanie wysokiego ciśnienia prowadzi do uszkodzenia ściany naczyń i proliferacji w niej włókien tkanki łącznej. Zmiany te są nieodwracalne i prowadzą do upośledzenia czynności płuc..

Nasilenie choroby zależy od stosunku ciśnienia w dużych tętnicach (ciśnienia krwi, które określa się za pomocą konwencjonalnego tonometru) i ciśnienia w naczyniach płucnych. Zgodnie z klasyfikacją określa się 4 stopnie dotkliwości tej wady:

MocTętnicze ciśnienie płucne z tętnic ogólnoustrojowych
NormaMniej niż 25 mmHg.
jaMniej niż 40%
II40–75%
IIIPonad 75%
IVDopasuj lub przekrocz ogólnoustrojowe ciśnienie krwi

Stopień choroby i nasilenie objawów nie zawsze zależą od siebie. Nawet w przypadku stopni II-III dana osoba może nie odczuwać dyskomfortu przez pewien okres czasu.

Objawy OAP

Ważne jest, aby zwracać uwagę na ogólne wskaźniki zdrowia dziecka, takie jak wzrost, waga i dieta. Znaczne opóźnienie w stosunku do średnich wartości rozwoju fizycznego (o ponad 20-25%) może wskazywać na chorobę przewlekłą, w tym na OAP serca u noworodków.

Wiek w miesiącachDziewczynyChłopcy
Waga (kgWzrost (cmWaga (kgWzrost (cm
14.1853,34,3554,2
2)5.0256,85.2657,5
3)6,0860,46.2761,1
46,5762,76,8163,5
57.4163,77,8466,7
67,9866,18,7868,0
78.2767,28,9069,4
88,7569,69,4771,0
99,2370,49,9072,6
109,5371,910,3473,7
jedenaście9,8273,410,4974,6
1210,0574,510,6775,7

Pierwszymi objawami w klinice, wskazującymi na naruszenie hemodynamiki u dziecka, mogą być:

  • duszność - szybkie oddychanie. Najbardziej wyraźny podczas wysiłku fizycznego i po płaczu / krzyku,
  • blanszowanie rąk i stóp,
  • krótki słaby krzyk,
  • zawroty głowy i uporczywy ból głowy,
  • kilka aktywnych ruchów w ciągu dnia i szybkie zmęczenie,
  • pojawienie się gęstego obrzęku na rękach i nogach, z poważnymi naruszeniami, obrzęk może znajdować się na dowolnej części ciała,
  • pojawienie się tępego bólu ciągnącego w podbrzuszu po prawej stronie jest oznaką obrzęku torebki wątroby z powodu stagnacji płynów.

Może również dołączyć suchy kaszel, który ostatecznie staje się mokry - jest to jeden z oznak stagnacji krwi w naczyniach płucnych.

Przebieg choroby u dorosłych może różnić się ciężkością. W większości przypadków odnotowuje się kilka powyższych objawów i dolegliwości związane z przerwami w pracy serca, uczucie „silnego bicia serca”. Jednak choroba może nie objawiać się przez długi czas, uszkadzając naczynia płucne i mięsień sercowy.

Powikłania

Komplikacje OAPkrótki opis
Choroba niedokrwienna sercaZwiększone obciążenie prawego serca prowadzi do wzrostu ich mięśnia sercowego. Duży mięsień sercowy wymaga więcej krwi do odżywiania, a wzrost dodatkowych naczyń w narządzie nie występuje. Niedopasowanie między potrzebą mięśnia we krwi a jego potrzebami prowadzi do charakterystycznego bólu z następującymi objawami:
  • znajduje się bezpośrednio za mostkiem,
  • ma charakter nacisku / bólu,
  • jego intensywność jest słaba lub umiarkowana, w rzadkich przypadkach silna,
  • pojawia się ze stresem emocjonalnym lub fizycznym i szybko znika po jego zakończeniu (maksymalnie w ciągu 5 minut),
  • „Nitrogliceryna” pomaga w bólu.
Rozszerzanie tętnicze przewodu z późniejszym pęknięciemPrzy dużej ilości krwi odprowadzanej przez nienormalne naczynie może się rozszerzać. Z czasem jego ściany stają się cieńsze, możliwe jest ich rozwarstwienie. Wraz ze spadkiem ciśnienia krwi lub wzrostem obciążenia serca ściana przewodu tętniczego może pęknąć, co doprowadzi do szybkiego odpływu dużej ilości krwi. Często ta komplikacja kończy się wraz ze śmiercią pacjenta.
Bakteryjne zapalenie wsierdziaKażde naruszenie prawidłowej hemodynamiki prowadzi do „skrętu” przepływu krwi w dotkniętym obszarze. Ta lokalna stagnacja, pod warunkiem, że bakterie znajdują się w ciele, sprzyja ich wprowadzaniu do ściany serca i rozwojowi zakaźnego stanu zapalnego.
Zapalenie płucWysokie ciśnienie w naczyniach płucnych powoduje proliferację tkanki łącznej w ich ścianach. Prowadzi to do pogorszenia dopływu krwi do płuc i oskrzeli. Z czasem to „głodzenie tlenu” prowadzi do wzrostu włókien tkanki łącznej w układzie oddechowym.

Diagnostyka

Chorobę można podejrzewać podczas pierwszego pełnego badania pediatry, które musi obejmować zbieranie skarg (rodzice i dziecko, jeśli to możliwe), badanie pacjenta i słuchanie płuc i serca za pomocą fonendoskopu (osłuchiwanie). Charakterystyczne cechy, które pozwalają podejrzewać OAP:

  • głośny hałas w drugiej lub trzeciej przestrzeni międzyżebrowej po lewej stronie, słyszalny w naczyniach szyi i między łopatkami,
  • obniżenie ciśnienia krwi i wzrost ciśnienia tętna (różnica między „górnymi” i „dolnymi” cyframi pomiarowymi),
  • kiedy pukają płuca, na tle wykrytego hałasu słychać stłumiony lub „pudełkowaty” dźwięk.

Nie ma specjalnego badania laboratoryjnego potwierdzającego rozpoznanie CHD. Aby dokładnie określić obecność / brak otwartego przewodu tętniczego, konieczne są następujące badania:

  1. Ultradźwięki serca, wykonywane przy użyciu standardowej pozycji czujników (przezklatkowe badanie echokardiograficzne) ze skanowaniem dupleksowym, są zwykle nieszkodliwą i bezbolesną procedurą badania. Pozwala ocenić wielkość narządu, obecność nieprawidłowych naczyń, charakter przepływu krwi przez nie.
  2. Angiografia - zalecana w przypadku podejrzenia wielokrotnego CHD. Badanie polega na wprowadzeniu środka kontrastowego do jamy serca i najbliższych dużych naczyń (przez tętnicę udową). Następnie za pomocą komputera (CT) lub rezonansu magnetycznego (MRI) ocenia się wykryte naruszenia w rozkładzie materii.
  3. MRI serca - stosowane również tylko w przypadku kilku wad, pozwala przeprowadzić dokładniejszą ocenę ich nasilenia i zaplanować dalsze taktyki leczenia.

Kompleks powyższych metod badania pozwala ustalić ostateczną diagnozę Q25.0 - jest to kod ICD-10 wskazujący na obecność otwartego kanału. W większości przypadków wystarczy zebrać skargi, osłuchanie i echokardiografię (metoda badań ultrasonograficznych).

Test: Co wiesz o ludzkiej krwi?

Leczenie

Zamykanie kanału bez operacji

We wczesnej diagnozie choroby farmakopreparaty - niehormonalne leki przeciwzapalne (w skrócie NLPZ) mogą być stosowane do zamykania przewodu tętniczego. Mają specyficzny wpływ na naczynie, zamykając jego światło, co prowadzi do przywrócenia normalnego krążenia krwi. W tej chwili zalecane są tylko 2 leki - indometacyna i ibuprofen.

Taka terapia jest przeprowadzana w warunkach stacjonarnych i ma wiele przeciwwskazań:

  • słaba krzepliwość krwi,
  • zapalenie jelit,
  • zawartość bilirubiny we krwi jest wyższa niż 0,1 g / l,
  • uszkodzenie tkanki nerkowej.

Operacja

Ta metoda polega na ubieraniu lub nakładaniu klipsów na naczynie, co prowadzi do jego stopniowego zarastania. Chirurgiczne usunięcie wady można wykonać w każdym wieku, jeśli istnieją wskazania, jednak optymalnym pacjentem jest dziecko w wieku 2-5 lat - w tym czasie nieodwracalne powikłania nie mają czasu na formowanie się.

Koszt operacji pokrywa firma ubezpieczeniowa, jeśli istnieje obowiązkowa polisa ubezpieczeniowa, dlatego jest bezpłatna dla rodziców.

Leczenie wewnątrznaczyniowe

W przypadku poważnego uszkodzenia mięśnia sercowego, wysokiego ciśnienia w naczyniach płucnych lub wcześniejszego bakteryjnego zapalenia wsierdzia zaleca się leczenie wewnątrznaczyniowe otwartego przewodu tętniczego. Metoda ta polega na zamknięciu kanału poprzez wprowadzenie specjalnych substancji do jego światła (zatarcie).

W tym celu chirurg wykonuje małe nacięcie na udzie i wprowadza specjalne urządzenie przez naczynie udowe, które wygląda jak cienka, elastyczna, długa rurka (cewnik). Urządzenie przez układ krążenia jest stopniowo przenoszone do otwartego kanału, po czym wykonuje się zatarcie.

Leczenie wewnątrznaczyniowe przewodu Botallova

  • wiek dziecka do 3 lat,
  • niedobór masy ciała.

Po tej procedurze istnieje szansa na ponowne otwarcie naczynia patologicznego (rekanalizacja), ale nie przekracza 7%.

Rehabilitacja

W ciągu 1-3 miesięcy po zabiegu pacjent wymaga niespecyficznej rehabilitacji z ograniczoną znaczącą aktywnością fizyczną. Jego celem jest przywrócenie rezerw organizmu wydanych na walkę z chorobą i stopniowe dostosowywanie osoby do aktywności fizycznej.

Aby to zrobić, potrzebujesz pełnego wysokokalorycznego odżywiania (dla dziecka w wieku poniżej 6 miesięcy - optymalne karmienie piersią), prawidłowego schematu dziennego i mechanicznego treningu mięśni.

Trening mięśni u dziecka niezdolnego do niezależnych ukierunkowanych ruchówTrening dla osoby dorosłej
Masaż tkanek miękkich rąk i nóg, mięśni pleców i strefy kołnierza szyjnego.Pływanie jest optymalną metodą rehabilitacji po chorobach serca i zaburzeniach naczyniowych. Zalecana częstotliwość to 2-3 razy w tygodniu..
Pasywne zginanie i wyciąganie nóg i ramion.Chodzenie w wygodnym tempie przez co najmniej 60 minut dziennie. Innym zalecanym sposobem oceny skuteczności chodzenia jest policzenie kroków za pomocą gadżetów (norma wynosi co najmniej 10 tysięcy dziennie)
Zajęcia z rodzicem i instruktorem w basenie.Rowerem po stosunkowo płaskiej powierzchni (bez stromych gór i zjazdów) przez co najmniej 30 minut dziennie.
Stymulowanie niezależnych zamachów stanu i „pełzanie”.Zimą jako opcję aktywności fizycznej można jeździć na nartach przez 60 minut dziennie..

Jako środek rehabilitacji fizycznej wystarczy wybrać jeden z powyższych, a następnie stosować się do niego przez cały okres rehabilitacji.

Zapobieganie i rokowanie

Rokowanie jest korzystne w przypadku szybkiego leczenia i zamknięcia przewodu tętniczego. Zwłaszcza jeśli jego rozmiar nie przekroczył 2 mm, tak mówi dr Komarovsky i wielu innych specjalistów. Jeśli zaburzenia hemodynamiczne zostały przywrócone przed pojawieniem się trwałych zmian w naczyniach - nie ma żadnych konsekwencji choroby. Jakakolwiek aktywność fizyczna po zakończeniu okresu rehabilitacji jest dozwolona, ​​w tym służba wojskowa nie jest przeciwwskazana.

Jeśli leczenie rozpoczęto na drugim lub trzecim etapie choroby, istnieje ryzyko wystąpienia nieodwracalnych zaburzeń w układzie oddechowym lub sercowo-naczyniowym. W pierwszym przypadku powstaje jedno lub więcej ognisk pneumosklerozy, które mogą wystąpić:

  • uporczywy suchy kaszel,
  • obecność duszności, szczególnie podczas wysiłku fizycznego,
  • częste infekcje dolnych dróg oddechowych, płuc.

Przy przedłużającym się występowaniu wysokiego ciśnienia w pniu płucnym dochodzi do powstania niewydolności serca przez typ prawej komory. Zespół ten charakteryzuje się gęstym, „zimnym” obrzękiem i bólem w prawym podżebrzu. Częściej znajdują się na nogach i rękach, jednak przy poważnych naruszeniach obrzęk można znaleźć w całym ciele.

Obrzęk u dziecka

Ilu pacjentów żyje z późnym leczeniem? Jeśli rozwiną się trwałe zmiany w tkankach, długość życia, a także jego jakość, można znacznie zmniejszyć. W takim przypadku zaleca się konsultację z lekarzem specjalistą w celu wybrania indywidualnego planu terapii i rehabilitacji..

Zapobieganie występowaniu OAP u dziecka polega na właściwym zarządzaniu ciążą, co wyeliminuje większość czynników ryzyka, oraz na pełnym przygotowaniu pregravid. Rozpoczyna się co najmniej 6 miesięcy przed planowaną ciążą i wygląda następująco:

  • konsultacja z położnikiem-ginekologiem w sprawie planowania ciąży z określeniem niezbędnych badań,
  • odrzucenie złych nawyków przez potencjalnych rodziców (palenie, picie alkoholu, narkotyki),
  • minimalizowanie narażenia na zagrożenia związane z pracą,
  • leczenie istniejących chorób przewlekłych u przyszłego ojca i matki,
  • recepta z kwasu foliowego,
  • rozwiązując potrzebę wyznaczenia preparatów jodu.

Powyższe środki zminimalizują ryzyko przedwczesnego porodu i wewnątrzmacicznego opóźnienia wzrostu - niezależne czynniki OAP. Konkretne środki zapobiegania chorobom nie istnieją.

Ważne Jest, Aby Zdawać Sobie Sprawę Z Naczyń